سرویس استانهای خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)- فریدون مجلسی، نویسنده و مترجم: یک معلم همیشه معلم میماند. چند روز پیش توسط یکی از دوستان با معلم محترم و بازنشستهای آشنا شدم از روستایی به نام بالاجاده در کردکویِ گرگان. این میتوانست یک آشنایی عادی باشد اما وقتی دانستم که ایشان پس از سالها کار همچنان توان خود را گذاشته که کتابخانه روستای خودش را برای مردم و جوانان و کودکان مجهزتر و پربارتر کند، واقعاً احترام دیگری برای ایشان قائل شدم. کتابخانهای که دارای ۴۰ هزار کتاب، ۶۰۰۰ هزار نشریه و... است.
چندین بار درباره روستاهایی در پیرامون شهر تفرش، خراقان و نزدیکتر به تهران، دیده بودم که چنین اقدامات فرهنگیای در آن نقاط انجام شده که سنتی قدیمی است اما وقتی به روستای کوچکی میرسیم، روستایی که چند هزار جمعیت بیشتر ندارد، این بیشتر قابل توجه است. دوران بازنشستگی برای مردم دوران متفاوتی از زندگی است که به شیوههای مختلفی طی میشود. مثلاً گاهی برای کسب سود بیشتر و گاهی هم برای رساندنِ سود به جامعه و بهادادن به کارهای فرهنگی طی میشود، و این کاری است که آقای رایجی انجام داده است.
اکنون کتاب و کتابخوانی، در وضعیت امیدوارکنندهای قرار ندارد زیرا در دست داشتن تلفنهای هوشمند که حاوی اخبار و اطلاعات گوناگونی هم هستند ضمن سود و منافعی که دارند مردم را دچار پراکندهخوانی کرده و از استفاده مستقیم از کتاب و کاغذ دورتر کرده است. خصوصاً در ایران که به دلایل عدم امنیت مالی و گرانی و تورم شدید، قیمت کتاب هم به قدری بالا رفته (به خاطر افزایش قیمت کاغذ) که دستیابی عموم مردم به کتاب دشوار شده است.
در چنین شرایطی، این معلم محترم توانسته با امکانات خودش کتابخانهای بسازد و کسانی مانند ما و دیگران که میتوانستند کتابهایی در اختیارشان بگذارند این کار را انجام داده و میدهند، و در نتیجه، از این سو و آن سو کتابهای بیشتری به دستشان میرسد. اکنون کتابخانه جامع و خوبی را شاهد هستیم، به طوری که مورد توجه مقامات منطقه و شهر قرار گرفته و مدرسه تعطیلشده و متروکهای را هم در اختیار ایشان گذاشتهاند.
بعد از انقلاب به خاطر افزایش جمعیت، مدارس بیشتری ایجاد شد و بعداً که وضعیت باثباتتری ایجاد شد و شهرنشینی و مدنیت از روند افزایش جمعیت کاست، و اهمیت توسعه فرهنگی و علمی فرزندان مورد توجه قرار گرفت، یعنی کیفیت جایگزین کمیت شد، در برخی نقاط حتی با مدارس اضافی مواجه شدیم. و یکی از این مدارس نصیب آقای رایجی شده و حالا آنجا به یک پایگاه فرهنگی در آن منطقه تبدیل شده؛ و جایگاهی شده تا خانوادهها و بچهها به آنجا بروند و کتاب بخوانند و از دانش و معرفت بهرهمند شوند.
من امیدوارم که وزارت آموزش و پروش برای این خدمتی که انجام گرفته، تشویقی در نظر بگیرد تا اینگونه اقدامات در جاهای دیگر هم بیشتر شود و افراد و بخصوص افرادی که بازنشسته هستند و توانمندی دارند و میتوانند کوشا باشند به این صورت و با در اختیار گرفتن مکانی، در جهت توسعه فرهنگی و رشد فکری نونهالان و نوجوانان کشور خدمت کنند. امیدوارم چنین اقداماتی در همه نقاط کشور شکل بگیرد.
نظر شما