سرویس استانهای خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا): حسین اسلامی ساروی، مدیر پژوهشکده ساریشناسی اخیرا مسئلهای را تبیین کرد که به گفته خودش «بزرگترین ننگ فرهنگی» برای مرکز استان مازندران به شمار میرود.
این پژوهشگر و نویسنده یکی از مطالبات قدیمی شهری کهن را یادآوری میکند؛ مطالبهای که سالهاست به دست فراموشی سپرده شده و هر از گاهی با سوز کلام دلسوزان شهر و استان، همچون زخمی کهنه سرباز میکند.
با نزدیک شدن به انتخابات پارلمان شهری، این پرسش جدی مطرح میشود که چرا در ادوار گذشته شوراهای شهر و حتی شورای فعلی، به چنین کمبود مهمی در شهری با پیشینه کهن ساری توجه نکردهاند؛ کمبودی که نه تنها برای آن اقدامی جدی صورت نگرفته، بلکه حتی وعده یا دغدغهای آشکار نیز در این زمینه مطرح نشده است.
اسلامی در گفتگو با خبرنگار ایبنا در ابتدای سخنان خود با اشاره به تغییر معیارهای سنجش توسعه در جهان گفت: در گذشته برای سنجش پیشرفت یک کشور به میزان مصرف سیمان و آهن نگاه میکردند؛ هرچه مصرف بیشتر بود، نشان میداد ساختوساز و توسعه در جریان است. اما امروز معیارها تغییر کرده است. اکنون کشورها را با تعداد موزهها، کتابخانهها، میزان مطالعه و سطح تحصیلات مردم میسنجند.
او تأکید کرد که موزه بخشی از شناسنامه و هویت یک ملت است و نبود آن نشانه یک خلأ فرهنگی جدی است. به گفته او، ساری تنها مرکز استان در ایران است که موزه ندارد؛ مسئلهای که برای شهری با قدمت چند هزار ساله بسیار عجیب و تأسفبار است.
اسلامی با اشاره به موزههای بزرگ جهان مانند آرمیتاژ سنپترزبورگ، لوور پاریس، بریتیش میوزیوم لندن و متروپولیتن نیویورک، گفت: بسیاری از این موزهها آثاری از فرهنگها و تمدنهای دیگر جهان را در خود جای دادهاند. حتی برخی آثار ارزشمند ایرانی نیز در آنها نگهداری میشود؛ برای مثال جام طلایی کلاردشت مازندران اکنون در موزه متروپولیتن نیویورک قرار دارد.
او در ادامه افزود: در حالی که چنین موزههایی در جهان وجود دارد، در خود شهر ساری بیش از ۳۰ هزار قطعه اثر تاریخی و فرهنگی متعلق به این شهر در ساختمان «خانه کلبادی» نگهداری میشود؛ آثاری که قدمت بسیاری از آنها به بیش از هزار سال میرسد، اما به دلیل نبود موزه مناسب، در کارتنها بستهبندی شده و عملاً در شرایطی شبیه یک انبار نگهداری میشوند.
به باور او، این وضعیت برای ساری، مازندران و حتی ایران مایه شرمساری است. شهری با چنین پیشینه تاریخی نمیتواند فاقد موزه باشد.
اسلامی برای مقایسه به شهر فلورانس در ایتالیا اشاره کرد و گفت: فلورانس از نظر وسعت حتی از ساری کوچکتر است و تاریخ آن نیز به اندازه ساری کهن نیست، اما بیش از ۶۰ موزه دارد.
او در پایان تأکید کرد که ایجاد موزه در ساری یک ضرورت جدی است. آثار تاریخی و فرهنگی وجود دارد، اما تا زمانی که موزهای در شأن این شهر ساخته نشود، این کمبود همچنان به عنوان لکهای بر پیشانی مرکز استان باقی خواهد ماند و مایه شرمساری همه است.
نظر شما