مهدیپور در گفتوگو با خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) گفت: چند ماه پیش نخستین دفتر شعرم با عنوان «برگی میافتد اندکی از سایه کم میشود...» در 76 صفحه توسط نشر فرهنگ ایلیا منتشر شد.
وی ادامه داد: این مجموعه 72 شعر سپید کوتاه را شامل میشد که از سال 1384 تا 1389 و در فضایی عاطفی و طبیعتگرا سروده شدهاند. به عبارت دیگر در این اشعار بیشتر از عناصر طبیعت بهره گرفتهام. یا شاید بتوان گفت این اشعار عکسهایی از لحظات مختلف طبیعت هستند.
این شاعر افزود: اکبر اکسیر و بهاره رضایی پیشتر مطلبی درباره اشعار این مجموعه نوشتهاند و این سرودهها را به ترتیب «شعر فرانو اما طبیعتگرا» و «شهودینویسی با بیان طبیعت» نامیدهاند.
وی به چاپ دوم این اثر اشاره کرد و توضیح داد: چاپ نخست این مجموعه با شمارگان هزار و 100 نسخه به پایان رسیده است و به زودی چاپ دوم آن در شمارگان دو هزار نسخه منتشر میشود. همچنین شهلا رستمینژاد نیز این مجموعه را به زبان انگلیسی ترجمه کرده و قرار است پس از چاپ در ایران، در آمریکا و کانادا توزیع شود.
وی در ادامه از انتشار دومین دفتر شعرش خبر داد و گفت: «گاهی دوستت دارم، گاهی نه» عنوان دومین مجموعه شعر من است که در 83 صفحه توسط نشر فرهنگ ایلیا مراحل چاپ را طی میکند. این مجموعه 85 قطعه شعر سپید کوتاه عاطفی را شامل میشود.
مهدیپور توضیح داد: اشعار این مجموعه نیز طی چند سال اخیر سروده شدهاند اما نسبت به دفتر نخست، فضای اشعار روزمرهتر و خودمانیتر شده است. به عبارت دیگر در این مجموعه اشعار چهارچوبهای سابق را ندارند و تاثیر گرفته از زبان شعر شاعران پیشکسوت یا هایکوهای ژاپنی نیستند.
وی افزود: در دفتر نخست برخی از اشعارم متاثر از زبان شعری شمس لنگرودی یا بیژن جلالی بودهاند. اما در دفتر دوم زبان شعرها مستقلتر شده است.
این شاعر به آمادهسازی سومین دفتر شعرش برای چاپ اشاره کرد و گفت: سومین دفتر شعر من مجموعهای از سرودههای سپید بلندم را شامل میشود که پیرامون مضامین عاطفی و گاه اجتماعی سروده شدهاند. این اشعار به نوعی شعر منثور به حساب میآیند.
وی در پایان به ارایه توضیحی کلی درباره اشعارش پرداخت و گفت: تاکید من در اشعارم بیشتر مبتنی بر این مساله بود که بازیافتی از گذشته را مانند رباعیات مولانا یا ابوسعید ابوالخیر اما با زبانی امروزی، در سرودههایم داشته باشم.
یاور مهدیپور، متولد 1362، شاعر و ویولنیست است.
وی ادامه داد: این مجموعه 72 شعر سپید کوتاه را شامل میشد که از سال 1384 تا 1389 و در فضایی عاطفی و طبیعتگرا سروده شدهاند. به عبارت دیگر در این اشعار بیشتر از عناصر طبیعت بهره گرفتهام. یا شاید بتوان گفت این اشعار عکسهایی از لحظات مختلف طبیعت هستند.
این شاعر افزود: اکبر اکسیر و بهاره رضایی پیشتر مطلبی درباره اشعار این مجموعه نوشتهاند و این سرودهها را به ترتیب «شعر فرانو اما طبیعتگرا» و «شهودینویسی با بیان طبیعت» نامیدهاند.
وی به چاپ دوم این اثر اشاره کرد و توضیح داد: چاپ نخست این مجموعه با شمارگان هزار و 100 نسخه به پایان رسیده است و به زودی چاپ دوم آن در شمارگان دو هزار نسخه منتشر میشود. همچنین شهلا رستمینژاد نیز این مجموعه را به زبان انگلیسی ترجمه کرده و قرار است پس از چاپ در ایران، در آمریکا و کانادا توزیع شود.
وی در ادامه از انتشار دومین دفتر شعرش خبر داد و گفت: «گاهی دوستت دارم، گاهی نه» عنوان دومین مجموعه شعر من است که در 83 صفحه توسط نشر فرهنگ ایلیا مراحل چاپ را طی میکند. این مجموعه 85 قطعه شعر سپید کوتاه عاطفی را شامل میشود.
مهدیپور توضیح داد: اشعار این مجموعه نیز طی چند سال اخیر سروده شدهاند اما نسبت به دفتر نخست، فضای اشعار روزمرهتر و خودمانیتر شده است. به عبارت دیگر در این مجموعه اشعار چهارچوبهای سابق را ندارند و تاثیر گرفته از زبان شعر شاعران پیشکسوت یا هایکوهای ژاپنی نیستند.
وی افزود: در دفتر نخست برخی از اشعارم متاثر از زبان شعری شمس لنگرودی یا بیژن جلالی بودهاند. اما در دفتر دوم زبان شعرها مستقلتر شده است.
این شاعر به آمادهسازی سومین دفتر شعرش برای چاپ اشاره کرد و گفت: سومین دفتر شعر من مجموعهای از سرودههای سپید بلندم را شامل میشود که پیرامون مضامین عاطفی و گاه اجتماعی سروده شدهاند. این اشعار به نوعی شعر منثور به حساب میآیند.
وی در پایان به ارایه توضیحی کلی درباره اشعارش پرداخت و گفت: تاکید من در اشعارم بیشتر مبتنی بر این مساله بود که بازیافتی از گذشته را مانند رباعیات مولانا یا ابوسعید ابوالخیر اما با زبانی امروزی، در سرودههایم داشته باشم.
یاور مهدیپور، متولد 1362، شاعر و ویولنیست است.
نظر شما