خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) 5 آبان 1400 ساعت 8:54 https://www.ibna.ir/fa/naghli/312862/کوچکیم-پهنه-فرهنگ-ایرانی-اسلامی -------------------------------------------------- ایوب دهقانکار در پیام تشکر و خداحافظی خود نوشت؛ عنوان : ما کوچکیم در پهنه فرهنگ ایرانی-اسلامی -------------------------------------------------- ایوب دهقانکار در پیامی از جامعه کتاب و ادبیات کشور و همکاران خود در خانه کتاب و ادبیات ایران تشکر و خداحافظی کرد. متن : به گزارش خبرگزاری کتاب ایران‌(ایبنا)، به نقل از روابط ‌عمومی خانه کتاب و ادبیات ایران، در متن این پیام آمده است:   «هو المعز   وَتِلْکَ الْأَیَّامُ نُدَاوِلُهَا بَیْنَ النَّاسِ وَلِیَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَیَتَّخِذَ مِنْکُمْ شُهَدَاءَ ۗ   حیات آدمی چیزی نیست جز فرصتی برای اثرگذاری؛   چنان‌که سعدیِ سخته‌سخن فرمود:   «غرض نقشی است کز ما باز مانَد   که هستی را نمی‌بینم بقایی»   و نقش‌زدن در عرصه فرهنگ و ادب اگر دشوارترین نباشد، از دشوارترین‌هاست.   در این سرزمین نوابغ،‌ که جان‌ها صرف ادبیات و کتاب و فرهنگ شده و جهانیان بدان می‌بالند، چه کاری می‌توان کرد که در شأن و قابل عرض باشد؟ بزرگترین کارها در این مسیر خُرده‌کاری است؛ زیرا ما کوچکیم در پهنه فرهنگ ایرانی-اسلامی.   آنچه از زمان ادغام موسسات سه‌گانه معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و تشکیل موسسه جدید به اسم با مسمای «خانه کتاب و ادبیات ایران» بر من و همکارانم گذشت، مصداق چنین حرکت و امری بود.   هجده‌ماه از حضور بنده در خانه کتاب و ادبیات ایران گذشت؛ پرواضح است آن‌چه به انجام رسید، آن بود که توانستم؛ و نه آنچه که می‌خواستم.   اگر توفیقی به لطف خداوند حاصل شد، مرهون همدلی و همراهی جامعه کتاب و ادبیات کشور بود که لازم است بنده قدردان همه این عزیزان باشم و هستم.   امیدوارم قصورات و تقصیرات بنده را -که یقینا کم هم نبود- بزرگوارانه بر من ببخشایند.   حال پس از روزگاری که تلاش و دشواری -ملازم هم- بر ما گذشت از جمع همکاران فرهیخته و تلاشگرم در خانه کتاب و ادبیات ایران مرخص می‌شوم تا اگر تقدیر مقدرم، سربازی فرهنگ ایران‌زمین باشد، در سنگری دیگر به انجام وظیفه و خدمت به اهالی کتاب و نشر و ادبیات بپردازم. در این مجال، بر خود وظیفه می‌دانم از تک‌تک آنان تقدیر و برایشان موفقیت و سربلندی آرزو کنم.   قدردان بزرگواران، دکتر سیدعباس صالحی و دکتر محسن جوادی هستم که اعتماد کرده و این وظیفه خطیر را به بنده محول کردند. امیدوارم این موسسه -که از این پس علاوه بر کتاب و ادبیات، خانه بخشی از دل و جان من هم خواهد بود- آینده‌ای هموار و رو به روشنی داشته باشد. ان‌شاءالله     رَبِّ أَدْخِلْنِی مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِی مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَلْ لِی مِنْ لَدُنْکَ سُلْطَانًا نَصِیرًا»