عضو هیأت علمی پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری:

متون تاریخی اشاره‌های بسیار اندکی به شهر میبد داشته‌اند

نیکزاد گفت: متون تاریخی اشاره‌های بسیار اندکی به شهر میبد داشته‌اند و پرداختن به آن با مطالعات میدانی برای جست‌وجوی شواهد تاریخی و انجام مطالعه تطبیقی در ارتباط با مسجد جامع و بناها و مستحدثات پیش خواهد رفت.
متون تاریخی اشاره‌های بسیار اندکی به شهر میبد داشته‌اند
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، تحولات مسجد جامع میبد و نسبت آن با تحولات تاریخی شهر در پژوهشکده ابنیه و بافت‌های فرهنگی-تاریخی بررسی و مورد تحلیل قرار گرفت.

ذات الله نیکزاد، عضو هیأت علمی پژوهشگاه و مجری طرح گفت: بنای مسجد جامع کهن در میبد، که دیرینگی آن به سده‌های نخست هجری می‌رسد، نشان از این دارد که این شهر در ابتدای ورود اسلام از جایگاه معتبری برخوردار بوده و حیات پیش از اسلام شهر باوجود کهن‌دژ نارین‌قلعه و دیگر نشانه‌ها اثبات می‌شود.

او افزود: مسجد جامع مهم‌ترین اندام شهری‌ است که نشانه‌هایی از دوره‌های گوناگون تاریخی را بر خود دارد و از سوی دیگر، از دوره‌های میانه هجری به بعد نشانه‌های بیشتری در پهنه شهر مانده که با انطباق این‌ها به یکدیگر می‌توان سیری از تحول و توسعه شهر در ادوار تاریخی به‌دست داد.

نیکزاد با اشاره به اینکه متون تاریخی اشارات بسیار اندکی به شهر داشته‌اند تصریح‌کرد: پرداختن به این مسئله با انجام مطالعات میدانی برای جستجوی شواهد تاریخی و انجام مطالعه تطبیقی در ارتباط با مسجد جامع و بناها و مستحدثات پیش خواهد رفت.

او با طرح این مسئله که میبد شهری متمرکز و محصور در حصار و بارو نیست؛ هرچند شارستانی دارد که از چنین وضعی برخوردار است گفت: شهر ساختار خوشه‌ای یا منظومه‌ای دارد، یعنی متشکل از هسته‌های سکونتی چندی است که در قالب آبادی‌های بزرگ و کوچک عرصه‌ها و اندام‌های شهر را شکل می‌دهند.

مجری طرح بررسی و تحلیل تحولات مسجد جامع میبد و نسبت آن با تحولات تاریخی شهر افزود: حال باید دید، تحولات تاریخی شهر در چنین پهنه وسیعی می‌توانسته چه ارتباطی با مسجد جامع داشته باشد، به‌هر روی مسجد جامع (جمعه)، از سده‌های نخستین هجریف به‌عنوان جایگاه منبر شهرستان همۀ این پهنه‌های سکونتی که نسبتی با شهر داشتند را پوشش می‌داد.

عضو هیأت علمی پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری گفت: نتیجه پژوهش نشان داد، مسجد جامع در بیرون حصار شهری که از پیش از اسلام وجود داشته بنیاد یافته و طی گذشت زمان در اطراف آن بافت شهر شکل گرفته و توسعه یافته، در دوره‌های بعد و با تحول معماری مسجد جامع در سده ششم هجری، شهر نیز روزگار آبادانی را سر می‌کرده، در سده هفتم و هشتم هجری که مسجد جامع گسترش فضایی یافت، شهر نیز چنین توسعه‌ای را در ابعادی وسیع‌تر تجربه می‌‌کرد.

او با بیان‌اینکه در دوره صفویه و قاجاریه، مسجد تعمیر و فضاهای جدیدی در آن ساخته شد که عمده آن جایگزین شدن بر فضاهای کهن‌تر بود خاطرنشان‌کرد: از سده‌های میانه تا رسیدن به دوره قاجاریه، بر آبادی‌های شهر افزوده و همه بخش‌های گوناگون بافت محله‌ها تعمیر و بازسازی شد.
کد مطلب : ۳۳۱۶۹۶
https://www.ibna.ir/vdcf1ydmvw6dmva.igiw.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما

پرونده جایزه کتاب سال