به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، به نقل از پايگاه اطلاع‌رساني فرهنگستان زبان و ادب فارسي، از آغاز ورود به روزگار نو، از دوره بیداری و نهضت مشروطیت به این‌سو، درباره بازشناسی و معرفی ادبیات کلاسیک، کارهای بسیاری انجام شده‌است؛ از تصحیح انتقادی آثار و چاپ منتخباتی از آن‌ها گرفته تا بررسی‌ها و تاریخ‌ادبیات‌نگاری‌های ادبی.

اين در حالي است كه در مراکز مطالعاتی و دانشگاهی نیز این ادبیات همواره موضوع تدریس و پژوهش بوده‌ است، اما به ادبیات و بخصوص نثر معاصر، توجه چندانی نشده و در نتیجه جایگاه آن هنوز از ابعاد بسياري ناشناخته مانده است؛ در حالی ‌که تنوع توليدات ادبي معاصر از جهات گوناگون دوره معاصر را به دوره‌ای مهم از تاریخ ادبیات ایران بدل کرده ‌است.

براساس آنچه در مقدمه كتاب آمده است، یکی از راه‌های معرفی ارزش‌های ادبیات معاصر، نگارش تاریخ آن است. 

ادبیات معاصر، از نظر کمی و کیفی، به جایی رسیده ‌است که ضرورت دارد جست‌وجوهای بیشتری در علل و اسباب پیدایش آن صورت گیرد و در پرتو پژوهش‌های تازه، در تاریخ‌های نوشته شده پيش از اين، بازنگری شود.

دفتر اول مجموعه مروری بر تاریخ‌نگاری ادبیات معاصر، نوشته حسن مير عابديني، سی‌وهفتمین ضمیمه نامه فرهنگستان و 54 صفحه است.

اين كتاب به شمارگان 1500 نسخه، از سوی فرهنگستان زبان و ادب فارسی منتشر شده‌ است.