آخرين كتاب هاروكي موراكامي نويسنده مشهور ژاپني پس از سال‌ها انتظار منتشر و در چند هفته‌اي كه از انتشار آن مي‌گذرد با استقبالي فراوان روبه رو شد.

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا) به نقل از گاردين، حمله با گاز شيميايي كه در سال 1995 به وسيله «آئوم شينريكيو» به مسافران متروي زيرزميني توكيو صورت گرفت، موجب شكل‌گيري نخستين اثر غيرداستاني موراكامي با نام «زير زمين» شد و اكنون اين رمان نويس تاييد مي‌كند كه آخرين رمان او 1Q84 هم از اين ماجرا الهام گرفته است.

اين كتاب كه ماه پيش در ژاپن منتشر شد، با تدارك گسترده‌اي همراه بود، اما موراكامي از ارائه كوچكترين اطلاعاتي پيش از انتشار آن سرباز زد. او اين كار را در تقابل با نحوه انتشار «كافكا در ساحل» در سال 2002 انجام داد كه گفته مي‌شد به دليل ارائه اخبار زياد محتواي خود را از دست داده بود.

نظرپردازان گفته‌اند عنوان اين رمان نشان مي‌دهد كه موراكامي اين اثر را با الهام از اورول نوشته و حرف Q معادل عدد 9 در زبان ژاپني است. شايعات ديگر هم حاكي از اين است كه اين رمان براي تقدير از رمان «داستان واقعي اي.اچ.كيو» اثر نويسنده چيني «لو ژون» نوشته شده است.

موراكامي اكنون تاييد مي‌كند كه «مدت زيادي انتظار كشيد تا بتواند رماني تقريبا نزديك به رمان آينده نگرانه 1984 اثر جورج اورول بنويسد» و اين كه «1Q84 يك نوع الهام از اين كتاب اورول است». ديگر اين كه مجموعه‌اي از مصاحبه‌ها كه موراكامي با قربانيان «آئوم» در حمله به متروي توكيو براي نوشتن كتاب غيرداستاني «زير زمين» انجام داد نيز در اين كتاب نقش داشته است.

موراكامي در مصاحبه با «يوميوري شيمبون» روزنامه ژاپني گفت كه انزجارش از حادثه متروي زيرزميني كاهش نيافته است، اما «يازوئو هاياشي» موجب دل شكستگي او شد . او پس از كشتن هشت نفر در ماجراي حمله به قطار زيرزميني توكيو فرار كرد. هاياشي بدون اين كه بداند چه چيزي در انتظارش است به آئوم پيوست و پس از اين كه مغزشويي شد، دست به قتل زد.

موراكامي افزود : «فكر مي‌كنم وقتي به سيستم جزايي ژاپن توجه كنيم و به خانواده هاي عزادار و مصيبت شان فكر كنيم، مجازات مرگ تصميمي عاقلانه به نظر مي‌رسد. اما من اساسا مخالف مجازات مرگ هستم و در ماجراي متروي ژاپن، وقتي حكم مرگ صادرشد، احساسي عميق از نااميدي به من دست داد. من سال‌ها به اين مساله فكر كردم و همين نقطه شروع داستان من شد».

داستان دو بخشي 1Q84 ماجراي يك معلم مدرسه به نام «تنگو» ست كه در سر روياي رمان نويس شدن را مي‌پروراند و زني تنها به نام «آئومام» كه ژيمناست است. آنها در 30 سالگي پس از 20 سال دور بودن از يكديگر به دنبال يافتن هم هستند و قصه زندگي‌شان به صورت سوم شخص بيان مي‌شود .

اين كتاب كه 1000 صفحه‌اي‌ست از زمان انتشارش در اواخر ماه مي در ژاپن، به كتابي پرفروش بدل شده اما هنوز به زبان انگليسي ترجمه نشده است.

موراكامي مي‌گويد از زمان اقامتش در هاوايي در پاييز 2006 نوشتن اين رمان را شروع كرد و دو سال براي نوشتن آن وقت گذاشته است. او تنها دو فكر در سرش داشت : اين كه اين كتاب درباره يك مرد و يك زن باشد كه در جستجوي يكديگرند، و اين كه او اين داستان ساده را تا آنجا كه مي‌تواند طولاني تر و پيچيده تر بنويسد.

او مي‌گويد اگر من از آغاز طرحي براي نوشتن داستان داشته باشم؛ كار خوب پيش نمي‌رود. نكات كوچكي كه به ذهنم مي‌رسد را وارد داستان مي‌كنم اما مي‌گذارم در بقيه موارد داستان راه خودش را پيدا كند. او مي‌گويد حاضر نيست بيش از دو سال صرف نوشتن رماني كند كه موضوعش را از اول مي‌دانست.

موراكامي مي‌گويد در زمان نوشتن همه تلاشش اين بود كه هرچه بيشتر به تفكر و احساس يك زن نزديك شود . براي همين هم پس از 30 سال نوشتن، اين خشونت و عشق است كه در اين رمان به موضوعي مهم تبديل شده است. او مي‌گويد اين عوامل براي گشودن درهاي روح بشر بسيار اهميت دارند.

گرچه اين رمان بيش از 1/5 ميليون جلد در ژاپن فروش داشته است، اما براي موراكامي تعداد جلدهاي فروخته شده اهميت ندارد، او مي‌گويد اين كه چگونه پيامش به خوانندگان منتقل شود، برايش مهم‌ است.

کد مطلب : 43553