شهین اعوانی، معاون پژوهشي و تحصيلات تكميلي مؤسسه پژوهشي حكمت و فلسفه ايران: بنده مستقيما شاگرد استاد توشيهيكو ايزوتسو نبودم. از اوان جواني پيوسته وصف گستردگي و عمق فكري - فلسفي ايشان را شنيده‌ام. زمان دانشجويي، در كار كوچكي براي استخراج مفاهيم عرفانی ...

خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) - شهین اعوانی، معاون پژوهشي و تحصيلات تكميلي مؤسسه پژوهشي حكمت و فلسفه ايران: بنده مستقيما شاگرد استاد توشيهيكو ايزوتسو نبودم. از اوان جواني پيوسته وصف گستردگي و عمق فكري - فلسفي ايشان را شنيده‌ام. زمان دانشجويي، در كار كوچكي براي استخراج مفاهيم عرفاني از دو يا سه كتاب، با ايشان كار كردم.

ايزوتسو مترجم قرآن به زبان ژاپني است. تسلط او به ادبيات عرب سبب شده تا ترجمه ژاپني قرآن اين ويژگي را داشته باشد كه از زبان اصلي ترجمه شود. «خدا و انسان در قرآن»، كه مرحوم استاد آرام به فارسي برگردانده، «ساختمان معنايي مفاهيم اخلاقي در قرآن» كه توسط آقاي فريدون بدره‌اي ترجمه شده، و «مفهوم ايمان در كلام اسلام» (توكيو ۱۹۶۵)، «تولد اسلام»، «تاريخ تفكر اسلامي» و «منشاء فلسفه اسلامي» از جمله آثاري‌ست كه نتيجه تحقيق در متون اسلامي و تتبعات قرآن‌پژوهي اوست.

ايزوتسو از سال ۱۳۵۳ تا اوايل پيروزي انقلاب اسلامي در انجمن حكمت و فلسفه ايران تدريس داشت و فصوص ابن‌عربي، اشارات بوعلي، فلسفه تطبيقي و زبان يوناني را به شاگردان خاص و علاقه‌مند مثل دكتر غلامرضا اعواني، دكتر نصرالله پورجوادي، دكتر ویلیام چيتيك و ديگران درس مي‌داد. ايزوتسو به علت احاطه و مطالعات وسيعي كه در فرهنگ‌هاي مختلف داشت، تاكنون در تدريس فلسفه تطبيقي نيز بي‌نظير مانده است. در فلسفه تطبيقي او به دنبال زبان مشترك تفكر بود.

وي از تطبيق محي‌الدين ابن عربي با تفكر لائوتزو و چانگ تزو، ميان آن‌ها زبان مشترك تفكر را يافت و در همين ارتباط كتاب «مقايسه مفاهيم فلسفي تصوف و تائوئيسم» را در سال ۱۹۶۶ نوشت.
روز ۱۴ ارديبهشت كه سالروز تولد ايزوتسو است، مرا به ياد روزهايي مي‌اندازد كه در سال ۱۳۵۲ آقاي دكتر اعواني، دكتر ايزوتسو و همسرش را براي سه روز به سمنان آورده بود. ايشان به اتفاق پدر و برادرم تمام ديدني‌ها و حتي محله‌هايي را كه ناديدني بود، يعني بازديد از آن‌جا به علت سقف كوتاه و خشتي بودن و... مشكل بود، ديدند. با هم به محله مؤمن‌آباد، سي‌سر، چوب‌مسجد، محله هاي سه‌گانه كوشمقان، زاغه‌غان، كديور و شيخ‌علاءالدوله رفتيم.

همسر ايشان دوربين داشت و سعي مي‌كرد از مناظر جالب اين شهر كويري عكس بگيرد. ايزوتسو به همسرش توصيه مي‌كرد وقتش را صرف عكس‌برداري نكند؛ بلكه سعي كند مناظر و آداب و رسوم را در ذهن خود حفظ كند. او معتقد بود فرهنگ ايرانی - اسلامی و به طور كلي فرهنگ شرقي، فرهنگی است كه در آن نظر از عمل جدايي ندارد؛ بلکه مثل سلوك طريقه ذن، همه چيز به واحد تحويل مي‌پذيرد و بيش‌تر جنبه‌هاي حقيقی و باطنی دين، از اذهان و قلوب به نسل‌هاي بعدي انتقال مي‌يابد. براي روحش رحمت الهي آرزو دارم.

..........................................................................................
۴ می ۱۹۱۴، توشیهیکو ایزوتسو اسلام‌شناس و قرآن‌پژوه ژاپنی به دنیا آمد. این روز برابر است با چهاردهم اردیبهشت. یادداشت دکتر شهین اعوانی، معاون پژوهشي و تحصيلات تكميلی مؤسسه پژوهشی حكمت و فلسفه ايران به همین مناسبت نوشته شده و برای انتشار در اختیار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) قرار گرفته است.

کد مطلب : 56487