«اولئانا» تركيبي از زبان گفتار و نوشتار است
علياكبر عليزاد- نويسنده و كارگردان تئاتر- نمايشنامه «اولئانا» را از نظر ساختار زباني بينظير دانست و اين اثر را تركيبي از زبان گفتاري و نوشتاري خواند._ عليزاد به خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، گفت: ترجمه نمایشنامه «اولئانا» سه سال پیش به پایان رسید؛ سال 85 در تئاتر شهر به روي صحنه رفت و به تازگي از سوي نشر بيدگل روانه بازار كتاب شده.
وي افزود: اولین بار در یکی از مقالات «ماریو بارگاس یوسا» با «اولئانا»ی «دیوید ممت» آشنا شدم. یوسا در این مقاله کوتاه به شرح تصویرِ متغیر جوامع غربی از مسئله جنسیت، و پیشداوریهای مربوط به آن میپردازد.
به گفته عليزاد، نمایشنامه «اولئانا» عملا درباره زبان و سوء استفاده از زبان است، و ساختار خود نمایشنامه هم بهرغم میل ارسطوییِ ممت، دربرگیرنده عدم قطعیت و ابهاماتی حل نشدنی است.
وِِي از نظر ساختار زبانی اين اثر را بینظیر دانست و يادآور شد: در ترجمه این نمایشنامه برای اولین بار از ترکیب زبان گفتاری و نوشتاری استفاده کردهام. در واقع سعی نکردم مانند اکثر نمایشنامههای رئالیستی زبان را به لهجه جویده تهرانی تقلیل بدهم. به این ترتیب علاوه بر حفظ ریتم و شاعرانگی زبان وجه نسبتا رئالیستی آن نیز حفظ شد.
ديويد ممت، در سال 1940 به دنيا آمد. او از سال 1972 به عنوان نمايشنامهنويس، كارگردان و فيلمنامهنويس در تئاتر آمريكا و دنيا مطرح شده. وي برنده جوايز مشهور توني، اوبي و پوليتزر است.
اين نمايشنامه در تير 1385 در تئاتر شهر با حضور محمدرضا جوزي و ميترا گرجي اجرا شده است. کد مطلب : 41822 |