|
داخلی |
اولين بار كه به فكر نوشتن كتاب براي كودكان افتادم، سال 1335 يعني 35 سالگيام بود. بعضيها از كودكي شروع به نوشتن ميكنند، ولي من تا هجده سالگي خواندن درست و حسابي را هم بلد نبودم._ ايبنا نوجوان: ميدانستيم كه مهدي آذريزدي، نويسنده خوب كتابهاي كودكان و نوجوانان، بيمار است. همهاش دعا ميكرديم كه اين نويسنده خوش ذوق كه با قصههايش ما را به كتابخواني علاقهمند كرد، خوب شود، از بيمارستان برگردد و قصههاي نيمهكارهاش را بنويسد و منتشر كند. او به ما قول داده بود دو جلد پاياني «قصههاي خوب براي بچههاي خوب» را براي چاپ آماده كند. گفته بود: از مردن ترس ندارم؛ اما ميترسم بميرم و حسرت كتابهاي خوانده نشده را با خود از اين دنيا ببرم. اما روز پنجشنبه هفته گذشته، «مهدي آذريزدي»، پيرمرد مهربان قصهگو از دنيا رفت و با رفتنش ما را در حسرت كتابهاي ننوشتهاش گذاشت و خودش را در حسرت كتابهاي ناخوانده. ميخواستيم از كتابهاي زيادي كه برايمان به يادگار گذاشته است برايتان بنويسيم و از اينكه او 55 سال پيش زماني نوشتن براي نوجوانان را آغاز كرد كه هنوز كتابي براي نوجوانان نوشته نشده بود؛ اما بهتر ديديم گفتن از زندگي اين نويسنده دلسوز و كتابهاي خوبش را به خودش واگذار كنيم. براي همين از خود او كمك گرفتيم. او چند سال پيش زندگينامه كوتاهي از خودش نوشته كه مثل تمام نوشتههايش جذاب و قشنگ است. ما با اجازه از باباي قصهگو بخشي از اين زندگينامه را با تعييراتي برايتان تنظيم كردهايم كه ميتوانيد آن را در «فايل ضميمه» همين خبر بخوانيد. اما پيش از آن پيشنهاد ميكنيم به وبگاه مهدي آذر يزدي هم سر بزنيد. کد مطلب : 44612
|
|
|||||||||||||||