بهرام بیضایی را مي‌توان از جمله هنرمندان ایرانی دانست که علاوه بر عرصه نويسندگي و فيلمسازي، در صحنه تئاتر هم فعال بوده است .او در سال‌های دهه ۱۳۴۰ کتاب‌هایی را درباره تئاتر در چین، ژاپن و ایران منتشر کرده که هنوز هم منبع درسی دانشجویان تئاتر به شمار مي‌آيد.

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، بهرام بیضایی در 5 دي‌ماه سال ۱۳۱۷ در تهران به دنیا آمد. خانواده‌اش اهل کاشان و آنگونه که خود بیضایی مي‌گويد، در کار تعزیه بودند. وي تحصیلات دانشگاهي خود را در رشته ادبیات ناتمام گذاشت و در سال ۱۳۳۸ به استخدام اداره کل ثبت اسناد و املاک دماوند درآمد.

فيلمسازي را با فیلم ‌برداری یک اثر هشت میلیمتری چهار دقیقه‌ای سیاه و سفید در سال ۱۳۴۱ آغاز کرد و سپس اولین فیلم بلندش «رگبار» را در سال ۱۳۵۱ ساخت. آخرین فیلمی که از او به نمایش عمومی درآمد «سگ کشی» (۱۳۸۰) بود.

بهرام بيضايي در طول 45 سال فعاليت و حضور مستمر خود در عرصه هنر و سال‌هایی که مجال فیلمسازی را نداشت، به نوشتن نمایشنامه و فیلمنامه مشغول بود. اغلب آن آثار نظير«عمو سیبیلو»، «یار تنها»، «رگبار»، «سفر»، «غریبه و مه»، «حقایق درباره لیلا دختر ادریس»، «چریکه تارا»، «کلاغ»، «چشم انداز»، «آهو»، «سلندر»، «سیاوش‌خواني»، «آوازهای ننه آرسو»، «حورا در آینه»، «مقصد»، «اعتراض» و «لبه پرتگاه» طي چهار دهه گذشته چاپ و منتشر شده‌اند. 

وي  در سال 1366 نامزد لوح زرین بهترین تدوین در جشنواره فیلم فجر براي فيلم «شاید وقتی دیگر» شد و در سال 1373 نيز براي نگارش فيلمنامه «روزواقعه» سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه را دريافت كرد.

اين نويسنده و فيلمساز در سال 1370 سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی، سیمرغ بلورین جایزه ویژه هیات داوران و سیمرغ بلورین بهترین تدوین را براي فيلم «مسافران» به خانه برد.

وي همچنين در سال 1379، برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه، نامزد تندیس زرین بهترین فیلمنامه در جشن خانه سینما، نامزد سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی و نامزد سیمرغ بلورین بهترین فیلم براي فيلم سينمايي « سگ كشي» شد.

 «بهرام بیضایی» را مي توان هنرمندي دانست که علاوه بر عرصه نويسندگي و فيلمسازي، در صحنه تئاتر هم فعال بوده است.ا و در سال‌های دهه ۱۳۴۰ کتاب‌هایی را درباره تئاتر در چین، ژاپن و ایران منتشر کرده که هنوز هم منبع درسی دانشجویان تئاتر به شمار مي‌آيد.

کد مطلب : 13373