صابر امامی، شاعر و استاد ادبیات، در تحلیل گرایش‌های دو جانبه شاعران به داستان‌نویسی و داستان‌نویسان به شاعری، کفه‌ ترازو را به نفع شاعران پایین می آورد و می‌گوید: شاعران به دليل توانایی در سرودن شعر آنجا كه به قصه‌نويسی روی می‌آورند، نويسندگان موفق‌تری خواهند بود؛ به نسبت داستان‌نویسان شاعر.

صابرامامي در گفت‌وگو با خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا) با بيان اين مطلب افزود: دنياي امروز دنياي تكثير و تفصيل، و اساس مدرنيته و علم جديد روي آوردن به جزئيات و تجزيه و تحليل است.

وي ادامه داد: انسان امروز در يك چنين ميداني زندگي می‌كند و به اين ترتيب شعر امروز شعر تفصيل است و دايره‌دار وحدت، مانند غزل‌هاي كلاسيك و عرفاني، محسوب

نمی‌شود.

امامي ادامه داد: قلم به دست، امروز، اگر اهل درد باشد و شور هنرمندي را با خود به دنبال بكشد، به دنبال بيان اين حال است و مشخص است که خودبه‌خود، اين نگاه در داستان و رمان دقيق‌تر و راحت‌تر متحقق شود.

وي تاكيد كرد: شعر كلاسيك مانند مثنوي، غزل، قصيده، رباعي و غيره حركتي را شروع كرد و به سمت شعر نيمايي رفت. نيما چرايي كار خود را نزديك كردن بيان شعر به منطق نثر می‌دانست؛ يعني او می‌خواست شعر به قالبي نزديك شود كه جزئي‌گويي و تجزيه و تحليل دقیق را بيش‌تر پوشش دهد.

اين شاعر اظهار داشت: بايد توجه داشت كه هنر قالب امروز نه شعر و نه داستان است؛ بلكه هنري است كه حرف مي‌زند و به سليقه‌ها و افكار جهت مي‌دهد. این هنر، سينما است كه البته مايه اوليه و پایه بنیانی آن، قصه و فيلمنامه است.

وي خاطرنشان كرد: شاعراني كه به قصه‌نويسي روي می‌آورند، نويسندگان موفقي هستند؛ چراكه جوهر شعري به آنها كمك می‌كند كه بيان درد و حرف دل را در قالب داستان موثرتر يافته و داستان‌نويسان موفقي باشند.

امامي يادآور شد: در جهاني كه به سمت تفصيل حركت می‌كند، روي آوردن برخي شاعران به داستان‌نويسي يك احساس نياز براي جامه عمل پوشاندن به ظرفیت‌ها و پاسخ‌گویی به نسازهای اين جهان است. 

وي در ادامه این نظر و به عنوان یک مثال، تاکید کرد: بسياري از رمان‌نويسان موفق بعد از انقلاب افرادي هستند كه از شعر به رمان روي آورده‌اند.

کد مطلب : 34677