به عقيده دكتر مهري پريرخ، استاد دانشگاه فردوسي مشهد، توجه به كتابداران نبايد به 27 آبان ماه محدود شود. هر چند كه نامگذاري دست كم يك روز به نام خدمتگذاران اصلي عرصه فرهنگ، تلنگري براي ورود اطلاعات در تصميمگيريهاي مسوولان محسوب ميشود._
دكتر مهري پريرخ، به خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، گفت: دغدغه اصلي كتابداران ايران بيتوجهي به اهميت اطلاعات و دانش در تصميم گيريها و برنامهريزيهاي كلان است. كتابداران بخشي از جريان دانش و اطلاعات را در جامعه بر عهده دارند و نحوه برخورد جامعه با دانش در بروز فعاليت و جايگاه اصلي آنها نقش دارد.
عضو هيات علمي گروه كتابداري و اطلاعرساني دانشگاه فردوسي مشهد افزود: توليد منابع

انجمن كتابداري در پيشبرد اهداف پيشكسوتان عرصه كتابداري و اطلاعرساني فعاليتهاي خوبي داشته است كه از جمله آنها ميتوان به برگزاري همايشها و كارگاههاي آموزشي همچنين راه اندازي شاخه استاني انجمن كتابداري اشاره كرد
اطلاعاتي به جريان دانش در جامعه و رشد هرچه بيشتر كتابخانههاي عمومي ميانجامد. بنابراين كتابداران بيش از صاحبان حرف ديگر با اطلاعات و دانش سروكار دارند.
به اعتقاد دكتر پريرخ دهه 70، پررونقترين دوره كتابداري و اطلاعرساني ايران بوده است؛ چرا كه در اين دهه با راهاندازي انجمن كتابداري و اطلاع رساني و نيز تشكل گروه بحث الكترونيكي(LIS) روبه رو شديم.
دانشيار دانشگاه فردوسي مشهد خاطرنشان كرد: انجمن كتابداري در پيشبرد اهداف پيشكسوتان عرصه كتابداري و اطلاعرساني فعاليتهاي خوبي داشته است كه از جمله آنها ميتوان به برگزاري همايشها و كارگاههاي آموزشي همچنين راه اندازي شاخه استاني انجمن كتابداري اشاره كرد.
دانش آموخته دكتراي علوم كتابداري و اطلاع رسانی از دانشگاه نيوساوت ولز استراليا گفت: تشكل LIS كه سه هزار عضو دايمي دارد و سال 76 در ايران فعال شده، مشكلات كاري و رهاوردهاي خدمات كتابداران را به

از سويي دانش در برنامهريزي كلان مسوولان هنوز جايگاهي ندارد و از طرف ديگر كتابخانه هاي ما به نحو كارآمد توسط دانشورزان رشته كتابداري اداره نميشوند. همچنين هنوز در مقطع دبستان، كتابخانه آموزشي جايگاهي ندارد و كتابخانههاي مدارس راهنمايي و دبيرستان نيز در گوشه دفتر يا زير پله قرار دارند كه اغلب توسط كتابداران غير حرفه اي اداره ميشوند. اين عوامل دغدغه اصلي كتابداران ما ست كه اميدواريم براي رفع آنها چارهانديشي شود
اشتراك ميگذارد. اعضاي اين تشكل را دانشجويان و متخصصان كتابداري و اطلاعرساني تشكيل مي دهند.
دكتر پريرخ بيان داشت: واژه كتابدار در نخستين برداشت به معني «نگهدارنده كتاب» است. در صورتي كه كتاب را به معني اطلاعات برداشت كنيم، كتابدار صاحب علم و فعال در عرصه مهندسي دانش است. كتابدار با شناسايي دانش و نظامبخشيدن به آن پل ارتباطي ميان محقق و اطلاعات محسوب ميشود. البته با وجود اين تعريف گسترده و جامع، جايگاه اصلي كتابداران اصلي شناخته نشده است.
وي همچنين گفت: از سويي دانش در برنامهريزي كلان مسوولان هنوز جايگاهي ندارد و از طرف ديگر كتابخانه هاي ما به نحو كارآمد توسط دانشورزان رشته كتابداري اداره نميشوند. همچنين هنوز در مقطع دبستان، كتابخانه آموزشي جايگاهي ندارد و كتابخانههاي مدارس راهنمايي و دبيرستان نيز در گوشه دفتر يا زير پله قرار دارند كه اغلب توسط كتابداران غير حرفه اي اداره ميشوند. اين عوامل دغدغه اصلي كتابداران ما ست كه اميدواريم براي رفع آنها چارهانديشي شود.
پريرخ ادامه داد: در صورتي كه جايگاه دانش در جامعه تقويت و از كتابداران به عنوان ناظران و ادارهكنندگان كتابخانهها استفاده شود، مي توانيم به آينده كتابداري ايران اميدوار شويم.
دکتر مهری پریرخ، دانش آموخته دكتراي علوم كتابداري و اطلاع رسانی از دانشگاه نيوساوت ولز استراليا ست. زمينه اصلي تحقيقات وي، سواد اطلاعاتي و مديريت دانش است.