به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، ایران سرزمینی است که تنوع زبانی در آن بسیار گسترده است. از آنجا که زبان، رکن اساسی فرهنگ و هویت هر قوم و ملت محسوب می‌شود، مطالعه و بررسی آن اهمیت بسیار دارد.

مولف کتاب «فرهنگ توصیفی گونه‌های زبانی ایران» سعي داشته تا حد امکان دسته‌بندی نسبتا کاملی درباره زبان‌ها، گویش‌ها یا لهجه‌هایی که هم‌اکنون در ایران به کار می‌روند، را ارايه دهد. 

در اين كتاب به 11 گویش‌های داخل ایران مانند كردی، لری، لکی، بلوچی، گیلکی، مازندرانی، تالشی، تاتی، گویش‌های مرکزی، گویش‌های جنوبی و گویش‌های منطقه خراسان همران با نمونه‌هايي از هر گويش پرداخته شده است.

این فرهنگ‌نامه شامل 221 مدخل است که چهار مدخل آن ارمنی، ترکی، فارسی معیار، عربی نامیده شده، 43 مدخل آن لهجه‌هایی از فارسی معیار، 10 مدخل آن لهجه‌هایی از گویش كردی، 14 مدخل آن لهجه‌هایی از گویش لری، سه مدخل آن لهجه‌هایی از گویش لکی، دو مدخل آن لهجه‌هایی از گویش بلوچی، هشت مدخل آن لهجه‌هایی از گویش گیلکی و 15 مدخل آن لهجه‌هایی از گویش مازندرانی را به خود اختصاص داده است.

همچنين چهار مدخل اين فرهنگ، لهجه‌هایی از گویش تالشی، 31 مدخل آن از گویش‌های مرکزی، 15 مدخل آن از گویش‌های جنوبی، هشت مدخل آن از گویش‌های منطقه خراسان را شامل مي‌شود و 63 مدخل‌ ارجاعی دارد.

«فرهنگ توصیفی گونه‌های زبانی ایران»، نوشته ایران کلباسی، 893 صفحه است و با شمارگان 1000 نسخه از سوی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی منتشر شده ‌است.