محمد شمس لنگرودي گفت: شناسايي منابع و مراجع ناياب در حوزه ادبيات، از عهده يك نفر برنميآيد. لازم است كه با توجه به اهميت در دسترس بودن اين منابع، نهادي فرهنگي شناسايي آنها را عهدهدار شود./
شمس لنگرودي در گفتوگو با خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا) با بيان اين مطلب گفت: در طول دوران پژوهشهاي خود، بارها با مشكلات ناشي از در دسترس نبودن مراجع و منابع دست و پنجه نرم كردهام.
وي با بيان اين كه دسترسي به برخي از منابع ادبي، تنها به ياري بخت و اقبال ممكن است، ادامه داد: مشكلات خاصي هم در اين بين به وجود ميآيد كه از سويي برآمده از اشتباهات و باورهاي مولفان و از سوي ديگر، نتيجه شيوههاي طبقهبندي منابع در كتابخانههاست.
نويسنده «تاريخ تحليلي شعر نو» يادآور شد: ميتوانم به راحتي براي پاسخ دادن به اين پرسش و معرفي چند منبع و مرجع، منابع ذكر شده در كتاب «تاريخ تحليلي شعر نو» را يك به يك نام

حتي به زحمات ايرج افشار در معرفي مقالات فارسي، ايرادهاي زيادي وارد است. اين كارها، كار يك نفر نيست
ببرم. ولي متخصصان در معرفي اين منابع ناياب، بايد به نيازهاي آينده نسل امروز هم توجه داشته باشند تا در صورت مهيا شدن امكانات انتشار چند عنوان از اين مراجع، چاپ دوباره آنها به كار پژوهشهاي نسل امروز هم بيايد، نه اين كه تنها مشكل حال حاضر همان متخصص را پاسخ دهد.
وي با ياد از مشكلات دست يافتن به «آهنگهاي فراموش شده» نخستين مجموعه شعر شاملو، گفت: اين كتاب كه اكنون با تجديد چاپ آن از سوي انتشارات مرواريد به راحتي در دسترس است، در گذشته به هيچ وجه يافت نميشد. خود شاملو هم ميگفت آن را دارم، ولي چون مجموعه نازلي است به تو نميدهم.(!) من اين كتاب را كاملا تصادفي و در فهرست كتابهاي حروف «دال» در كتابخانه مجلس يافتم.
شمس لنگرودي با بيان خاطرهاي ديگر يادآور شد: «ژينوس» اثر شين پرتو نخستين مجموعه شعر منثور فارسي است كه از اين نظر اهميت بسيار دارد. نيما يوشيج هم به آن توجه

متخصصان در معرفي اين منابع ناياب، بايد به نيازهاي آينده نسل امروز هم توجه داشته باشند
خاصي كرده بود و مطالبي در موردش نوشته بود. ولي اين كتاب در فهرستهاي رسمي موجود، نه با نام شين پرتو، كه به نام كريميپور كه نام نخست شاعر بوده ذكر شده.
وي خاطرنشان كرد: بنابراين هر كه نيازمند اين كتاب باشد، با هر ميزان جستوجو در هر كتابخانهاي اعم از مجلس يا ملي و دانشگاهها، نخواهد توانست آن را پيدا كند. خود پرتو هم حاضر به در اختيار گذاشتن اين كتاب نبود، چون ميگفت من ديگر نميخواهم "كريميپور" باشم!
اين شاعر با اشاره به منابع بسياري كه هماكنون در حوزه ادبيات نايابند تاكيد كرد: هيچ يك از كارهاي يكنفره كه به منظور معرفي اين منابع صورت گرفته، تا كنون به نتيجه نرسيدهاند. حتي به زحمات ايرج افشار در معرفي مقالات فارسي منتشر شده در نشريات كشور، ايرادهاي زيادي وارد است. البته ايشان متحمل مرارت بسيار شدهاند، ولي نكته اين است كه چنين كاري، كار يك نفر نيست.