اگر معيار صحت و قبول هر عمل و انديشه در پيشگاه خداوند از ديدگاه اسلام، «تولي» و «تبري» و «حب» و «بعض» در مسير الهي باشد، بي‌گمان شعر و زندگي دِعْبِل خُزاعي، شاعر مجاهد و شهيد شيعه را بايد نمونه روشن اين گونه عمل و انديشه خداپسندانه دانست._

 خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا):شعر دعبل ـ چه مدايح و ستايش‌هاي او در ثناي اهل‌بيت (ع) و دفاع از ولايت آل علي(ع) و چه هجوها و نكوهش‌هاي پرطنين و سهمگينش در كوبيدن خلفاي ستمگر و رسوا ساختن و تحقير كردن آنان و ربودن خواب راحت از چشم زورمندان و دشمنان حق، همه تبلور ايمان و اخلاص است.
 

شعر دعبل نماد شكوهِ‌ شعر فريادگر و پيام‌گستر شيعي با تمام ويژگي‌هاي اعتقادي و تاريخي آن است. شعر او همه بيت‌‌الغزل معرفت و حديثِ طوفان و نواي عشق و سرود شورگستر ايمان است. آفرين بر نفس دلكش و لطف سخنش! 

اين دفتر كه به نام اين شاعر دار بر دوش و به قصد احياي ياد و آثار درخشان او نگارش يافته، متضمن شرح حال شاعر و نقل و ترجمه برخي اشعار نغز، لطيف، اعتقادي، سياسي و تاريخي وي به ويژه چكامه بلند «تاثيه مدارس آيات» است. فصل اول شامل كلياتي در طرح مسائلي است كه قبل از مطالعه حوادث زندگي دعبل و اشعارش ضروري به نظر مي‌رسد و دريچه‌اي رو به باغ شعر و انديشه و زندگي اين شاعر بزرگ است. در فصل‌هاي بعدي، با شاعر و آثارش از نگاه تاريخ و ادب همراه با برخي تحليل‌ها و توضيحات آشنا مي‌شويم. 

سخن آخر اين كه زندگي و آثار دعبل خزاعي با توجه به نقشي كه در تاريخ تشيع و حفظ و احياي ارزش‌ها در زمان چهار امام معصوم و مظلوم شيعه ايفا كرده، شايسته است همواره مورد مطالعه و تحقيق قرار بگيرد. او در زمره شاعراني چون كُمَيْت اسدي، سيد حميري، سفيان عبدي و ديگر سرهنگان شعر و ادب شيعي است كه مي‌تواند بهترين الگو و سرمشق هر شيعه اهل‌بيت(ع) ـ به ويژه شاعران و هنرمندان مسلمان ـ باشد. ادبيات امروز ما هنوز تشنه شعر و هنر دعبل است. 

دعبل خزاعي، شاعر دار بردوش سال 1388 منتشز شده است.

کد مطلب : 52892