سعید بیابانکی شاعر و منتقد ادبی گفت: شعر عاشورايي قبل از انقلاب شعري بود كه بيشتر در هيات‌ها و روضه‌خواني‌ها كاربرد داشت. به باور من این شعر با شعر ناب عاشورايي بعد از انقلاب فاصله بسیار دارد. وي فزود: بعد از انقلاب شعر عاشورايي دچار تحولي عظيم شد و در قالب و سبك و محتوا بسيار پيشرفت كرد و اكنون به شعر ناب متعهد بسيار نزديك شده است.\

سعيد بيابانكي شاعر و منتقد ادبي در گفت‌وگو با خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا) گفت: شعر در قبل و بعد از انقلاب تفاوت‌هاي ماهوي بسيار زيادي دارد. شعر پس از انقلاب بسيار حسي تر و اجتماعي‌تر است و از ديد مذهبي و تعهد به ارزش‌هاي انقلابي پيشرفت بسیار كرده است. 

وي افزود: شعر عاشورايي قبل از انقلاب بيشتر شعري بود كه در هيات‌ها و روضه‌خواني‌ها استفاده، و قالب و محتوايش بيشتر بر اساس اين مجالس تنظيم مي‌شد. اين‌گونه شعر گاه دچار تحريفات بسيار است و از مرز شعر ناب فاصله زيادي دارد. 

بیابانکی تاکید کرد: بعد از انقلاب شعر عاشورايي دچار تحول عظيمي شد و در قالب و سبك و محتوا بسيار پيشرفت كرد و اكنون به شعر ناب متعهد بسيار نزديك شده است. بعد از انقلاب شاعران عاشورايي قالب‌هاي نوي بسياري را تجربه كرده‌اند. شعر نيمايي و شعر سپيد كوتاه كه مرحوم حسن حسيني در كتاب «گنجشك‌ و جبرييل» به آن پرداخته در عرصه شعر عاشورايي بسيار قابل توجه است. 

اين شاعر گفت: در زمينه‌پژوهشي نيز كتاب‌هاي بسياري درباره شعر عاشورا منتشر شده است كه از ميان آنها مي‌توان به كارهاي دكتر غلامرضا كافي، محمد علي مجاهدي، و دكتر سنگري اشاره کرد.

کد مطلب : 31803