محمدرضا تركي در بخشي از نشست «نسبت شعر انقلاب و شعر گذشته و جهان» يكي از شاعران فقيد و فعال انقلابي دهه 50 به نام «محسن پزشكيان» را معرفي كرد و گفت: تاكنون درباره وی حرفي به ميان نيامده است. اگر زنده مي‌ماند، حتماً از قله‌هاي ادبيات انقلاب اسلامي محسوب مي‌شد.-

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا) محمدرضا تركي، عصر ديروز (دهم آبان) و در بخشي از چهارمين و آخرين نشست از سلسله نشست‌هاي «درباره شعر انقلاب اسلامي» با موضوع «نسبت شعر انقلاب و شعر گذشته و جهان» در دانشكده ادبيات و علوم انساني دانشگاه تهران، به معرفي زنده‌ياد «محسن پزشكيان» يكي از شعراي گمنام دوران انقلاب اسلامي پرداخت.

وي ادامه داد: تاكنون درباره پزشكيان، حرف زيادي به ميان نيامده و امروز براي اولين بار در فضاي دانشگاهي معرفي مي‌شود.

تركي به بازگويي زندگينامه اين شاعر فقيد انقلاب پرداخت و گفت: محسن پزشكيان در سال 1326 در كازرون متولد و در سال 1349 دانشجوي رشته زبان و ادبيات فارسي در دانشگاه تهران شد. او علاوه بر معلمي، نويسنده و نمايشنامه‌نويس هم بود و به خاطر اجراي يك نمايش سياسي در دانشگاه تهران، دستگير و به يك سال زندان محكوم شد. 

اين استاد دانشگاه با اشاره به كتاب‌ها و پژوهش‌هاي زنده‌ياد محسن پزشكيان درباره كازرون تاكيد كرد: 6 دفتر شعر از محسن پزشكيان باقي مانده كه هنوز هيچ كدام منتشر نشده‌اند. اولين دفتر شعر او در سال 51 خلق شده، دومين اثرش را در زندان نوشته و آخرين دفتر شعر او در سال 1355 و همزمان با اوج‌گيري انقلاب گردآوري شده است. 

تركي از جنبه‌هاي حماسي و مبارزاتي اشعار زنده‌ياد محسن پزشكيان ياد كرد و گفت: او در سال 1358، شعر پيشنهادي خود براي سرود جمهوري اسلامي را ارايه كرد و در نهايت، در حالي كه از ملاقات امام‌خميني (ره) به كازرون بازمي‌گشت، در جاده قم تصادف كرد و دار فاني را وداع گفت.

تركي در پايان گفت: اگر محسن پرشكيان زنده مي‌ماند، حتماً از قله‌هاي ادبيات انقلاب اسلامي محسوب مي‌شد.

کد مطلب : 120922