نمايشنامه «شب روي سنگ‌فرش خيس» نوشته اكبر رادي به كارگرداني ايوب آقاخاني در آخرين برنامه نمايشنامه‌خواني بنياد رادي روخواني مي‌شود.\

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، بنياد اكبر رادي موسسه‌اي فرهنگي هنري و غيرانتفاعي است كه با هدف حفظ ميراث ادبي و نمايشي اين هنرمند تشكيل شده است. هيات موسس اين بنياد مركب از حميده بانو عنقا همسر زنده ياد اكبر رادي، عطاءالله كوپال، فرامرز طالبي، شهرام كرمي و شكرخدا گودرزي است.

شكرخدا گودرزي در اين باره گفت: جلسات روخواني نمايشنامه‌هاي اكبر رادي با اعلام فراخوان براي دومين بار ادامه پيدا خواهد كرد. در دوره نخست ده نمايشنامه البته با اجراي آخرين اثر روخواني شده است.

وي افزود: در آخرين جلسه نمايشنامه‌خواني بنياد رادي نمايشنامه «شب روي سنگ‌فرش خيس» با كارگرداني ايوب آقاخاني روخواني مي‌شود و پس از اجرا «اردشير صالح‌پور» به نقد و بررسي اين نمايشنامه مي‌پردازد. 

به گفته گودرزي، سخنراني هنرمندان و كارشناساني كه در اين جلسات به نقد و بررسي آثار رادي پرداختند در قالب كتاب منتشر مي‌شود.

علاقه‌مندان براي شركت در اين برنامه مي‌توانند، شنبه 19 دي‌ ساعت 16:30 به فرهنگسراي هنر(ارسباران) واقع در خيابان جلفا مراجعه كنند.

«رادی» فعالیت خود را در عرصه نمایشنامه‌نویسی با نگارش «از دست رفته» در سال ۱۳۳۷ آغاز کرد؛ اثری که به چاپ نرسید. او پس از آن مدتی به فعالیت در زمینه داستان‌نویسی پرداخت و دومین نمایشنامه خود را با عنوان «مسافران و مرگ در پاییز» در سال ۱۲۴۴ در مجله پیام نوین به چاپ رساند.

نخستین نمایشنامه اجرا شده این نویسنده «روزنه آبی» بود که شاهین سرکیسیان در سال ۱۳۴۵ به صحنه برد. «مرگ در پاییز» نیز در سال ۱۳۴۶ به کارگردانی عباس جوانمرد به صورت تله تئاتر زنده اجرا شد. «از پشت شیشه‌ها» در همان سال به چاپ رسید که رکن‌الدین خسروی آن را در سال ۱۳۴۸ در تالار سنگلج به صحنه برد.

رادی در سال ۱۳۴۷ نمایشنامه «ارثیه ایرانی» را با همکاری انتشارات امیرکبیر به چاپ رساند که در سال ۱۳۴۹ به کارگردانی خلیل موحد دیلمقانی در تالار سنگلج اجرا شد. علی نصیریان نیز نمایشنامه «افول» رادی را در سال ۱۳۴۹ به صحنه تالار سنگلج برد. نمایشنامه «صیادان» که در سال ۱۳۴۸ منتشر شد، چهار سال بعد به کارگردانی فرامرز طالبی در تالار فردوسی دانشگاه تهران به صحنه رفت.

نمایشنامه «لبخند باشکوه آقای گیل» در سال ۱۳۵۲ منتشر شد و یک سال بعد رکن‌الدین خسروی آن را در تالار سنگلج به اجرا درآورد. رادی دو سال بعد نمایشنامه «در مه بخوان» را نوشت که انتشارات زمان آن را به چاپ رساند. وي پس از آن مدتی در زمینه نمایشنامه‌نویسی کمتر فعال بود که این اتفاق تا پس از پیروزی انقلاب اسلامی ادامه داشت.

دوستی میان هادی مرزبان و رادی باعث فعالیت مشترک تئاتری بين اين دو شد. نخستین همکاری آنها پس از انقلاب در نمایشنامه «پلکان» بود که مرزبان آن را در سال ۱۳۶۳ در تالار اصلی تئاتر شهر به صحنه برد. این کارگردان سه سال بعد نمایش «آهسته با گل سرخ» را در همین تالار اجرا کرد. نمایشنامه «منجی در صبح نمناک» نیز در سال ۱۳۶۸ به کارگردانی منصور حیدری در تالار تربیت شهرستان تبریز به صحنه رفت.

مرزبان در سال ۱۳۶۹ نمایشنامه «هاملت با سالاد فصل» رادی را در تالار چهارسو تئاترشهر به اجرا در آورد. پس از چند سال وقفه، در سال ۱۳۷۶ نمایشنامه «آمیز قلمدون» به کارگردانی مرزبان در تالار چهارسو تئاتر شهر به اجرا درآمد. او یک سال بعد نمایشنامه «شب روی سنگفرش خیس» رادی را در تالار اصلی تئاترشهر به صحنه برد.

آخرین اثری که از اکبر رادی به اجرا درآمد، نمایشنامه «خانمچه و مهتابی» بود که به کارگردانی مریم جعفری حصارلو در چهارمین جشنواره تئاتر شهر روي صحنه رفت.

رادی غیر از آثار نمایشی در زمینه داستان‌نویسی نیز فعال بود. «افسانه دریا»، «مسخره»، «باران»، «جاده»، «سوتفاهم»، «کوچه»، مجموعه داستان «جاده» که بین سال‌های ۱۳۳۶ تا ۱۳۴۹ نوشته شدند، از جمله آثار او در این حوزه‌اند.

اکبر رادی صبح چهارشنبه پنج دی ۱۳۸۶ در سن ۶۸ سالگی به دلیل نارسایی قلبی در بیمارستان پارس تهران درگذشت.

کد مطلب : 59019