بهاءالدين خرمشاهي عصر ديروز در نشست نقد و بررسي كتاب «موسيقي شعر حافظ» اثر دكتر دره دادجو در سراي دايمي اهل قلم، اين كتاب را بوطيقا و موسيقاي شعر حافظ خواند.

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، در اين نشست كه عصر ديروز با حضور بهاءالدين خرمشاهي، مظاهر مصفا، دره دادجو و عليرضا مير علينقي برگزار شد، خرمشاهي با بيان اين كه اين كتاب يكي از مهم‌ترين كتاب‌ها درباره شعر حافظ است، افزود: بين حدود هزار كتابي كه در زبان فارسي پيرامون شعر حافظ در دست است، «موسيقي شعر حافظ» يكي از 5 اثر برگزيده محسوب مي‌شود.

وي ادامه داد: جد اعلاي اين كتاب «المعجم» است و نياي نزديكتر آن «موسيقي شعر» استاد شفيعي كدكني. با اين تفاوت كه استاد شفيعي در كتاب خود به طور عام درباره شعر فارسي سخن گفته‌اند و دادجو در كتاب خود بر اشعار حافظ متمركز شده است.

نويسنده «ذهن و زبان حافظ» با اشاره به اين كه «موسيقي شعر حافظ» به بررسي و تحليل موسيقايي حدود 70 غزل از غزل‌هاي حافظ اختصاص دارد، يادآور شد: سه مبحث اين كتاب بر اساس تقسيم‌يندي ارايه شده از سوي استاد شفيعي كدكني، به موسيقي بيروني(وزن)، موسيقي كناري(قافيه و رديف) و موسيقي دروني اشعار حافظ مربوط مي‌شود.

خرمشاهي خاطرنشان كرد: بهترين بحث اين كتاب به بيان اهميت بوطيقايي «رديف» در آثار حافظ اختصاص دارد. بايد توجه داشت كه حافظ در بيش از نود درصد اشعارش «رديف» به كار برده است كه جدا از معناآفريني‌هاي شگفت برآمده از رديف، موسيقي شعر او را نيز دو چندان كرده است.

وي تاكيد كرد: اگر تنها بحث قافيه و رديف اين كتاب منتشر مي‌شد، به تنهايي نقطه عطفي در شعرشناخت و حافظ‌شناخت ما به شمار مي‌آمد.

نويسنده «چهارده روايت» در بخش ديگري از سخنان خود گفت: اين كتاب تشريح هنر حافظ است، به گونه‌اي كه از اين پس تنها و پيوسته به او القابي چون اعجوبه و نابغه ندهيم و به اعطاي اين القاب بسنده نكنيم، بلكه ببينيم حافظ در حقيقت چگونه هنرمندي بود و با چه مهارتي اشعار خود را سرود.

وي شجرة النسب اين كتاب را از سويي به آثاري چون «رياض‌ العارفين» و «المعجم» و «مجمع الفصحا» بازگرداند و از سوي ديگر به آثاري چون «شعر بي نقاب شعر بي دروغ» و «نقد ادبي» استاد زرين‌كوب و «موسيقي شعر» استاد شفيعي كدكني.

خرمشاهي تصريح كرد: «موسيقي شعر حافظ» تكمله شارحه كتاب «موسيقي شعر» استاد شفيعي كدكني و بوطيقا و موسيقاي شعر حافظ است.

کد مطلب : 12885