نويسنده حوزه دين و انديشه از نگارش كتابي با عنوان «رابطه انسان و خدا از نظر عين‌القضات همداني» خبر داد و گفت: او در سراسر آثارش با لحني لطيف و دلنشين از رابطه عاشقانه انسان با خدا سخن مي‌‌گويد. به باور او، در انسان ناميدن افراد بي‌بهره از اين عشق بايد ترديد كرد._

بخشعلي قنبري در گفت‌وگو با خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، عين‌القضات را از عارفان قرن پنجم و ششم معرفي كرد و گفت: او كه در سن سي و دو سالگي كشته شد، از شاگردان شيخ ‌احمد غزالي، برادر محمد غزالي، بود.

وي افزود: عين‌‌القضات نظراتي را در عرفان مطرح كرد و به دليل تسلطش در تفسير قرآن، در آثارش استنادات فراواني به قرآن مي‌كرد. برخي از هم‌عصرانش افكار او را «حلولي» مي‌دانستند، به اين معنا كه عين القضات در تفكراتش خدا را حلول يافته در جسمي مي‌ديد كه اين موضوع سبب اعتراضاتي به او شد. كتاب «شكوي الغرايب» نيز دفاعيات عين‌القضات در دادگاه براي رفع اتهاماتش است. او حلول خداوند را رد كرده، تمامي سخنانش را برگرفته از قرآن مي‌دانست.

قنبري ادامه داد: او تأكيد ويژه‌اي بر رابطه عاشقانه ميان خدا و انسان داشت و معتقد بود افراد بي‌بهره از عشق به خداوند را نمي‌توان انسان ناميد. او در سراسر آثارش از اين رابطه عاشقانه با لحني لطيف و دلنشين سخن مي‌‌گويد و گمان مي‌كنم كه ساده كردن زبان او در بيان اين رابطه، براي ايجاد انگيزه در جوانان موثر است.

اين نويسنده در معرفي كتابش گفت: اين اثر به بيان پاره‌اي از تجربيات عرفاني عين‌القضات مي‌پردازد. بر اساس اين تجربيات، او موفق به درك نظرات خداوند مي‌شد و رابطه‌اش با خالق را ملموس مي‌ساخت.

قنبري ادامه داد: از ميان آثار اندك او مي‌توان به «نامه‌ها»، «تمهيدات» و «شكوي الغرايب» اشاره كرد. كتابي كه تأليف آن به‌تازگي پايان يافته و در حال نگارش آنم، در قالب طرح پژوهشي براي پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات اجتماعي جهاد دانشگاهي انجام شده بود كه به پيشنهاد مسوولان پژوهشگاه به صورت كتاب در حدود دويست صفحه منتشر خواهد شد.

وي افزود: اين اثر اوايل سال آينده از سوي انتشارات پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات اجتماعي منتشر مي‌شود.

کد مطلب : 61827