محمدعلي بهمني در آيين بزرگداشت حسين منزوي گفت: منزوي از نظر سني، 4 سال از من کوچکتر بود، ولی شعر او، 4 قرن از شعر من بزرگتر است._
به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، چهارمین آیین بزرگداشت حسین منزوی، به همت انجمن ادبی اشراق و با همکاری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان و ادارهکل امور کتابخانههای اين استان، عصر سه شنبه، هفدهم ارديبهشت ماه در تالار اجتماعات کتابخانه عمومی سهروردی زنجان برگزار شد.
در ابتداي اين آيين، رضا ديني، مدیر کل ارشاد اسلامی استان زنجان، گفت: سقف بلند فرهنگ و هنر ایران اسلامی، همواره بر پایه همت مردان بزرگی استوار بوده که با بذل جان و زندگی خویش، پایههای زندگی را استوار کردهاند. منزوي از جمله اين مردان بود كه ويژگيهايي چون عیار بالای عشق و احساس، پرهیز از شهرتطلبی و علاقهمندی به گمنامی در وي به وضوح ديده ميشد.
دینی ادامه داد: منزوی، منزوی نبوده است، چرا كه در دوران حیاتش، با سرودن شعرهای شورانگیز، به ما فهماند در دنیای بزرگی زندگی میکند و گوشهنشین و منزوی نیست. اکنون نیز که حسين منزوي از میان ما رفته، منزوی نیست و یاد و خاطرهاش در میان ما و تمام ایرانیان زنده میماند. البته باید به این مهم نیز توجه کنیم که تمام مردان بزرگ، در عصر خود و در محدوده جغرافیایی زندگی خود، ناشناخته و آنقدر به ما نزدیکند که نمیتوانیم، بزرگی آنها را ببینیم.
سپس پیام علی میرفطروس، نویسنده و محقق مقیم پاریس که به مناسبت سالگرد درگذشت حسین منزوی به انجمن ادبی اشراق زنجان ارسال شده بود، قرائت شد.
در این پیام آمده بود: حسين منزوی بیترديد از پيشگامان برجسته غزل معاصر است که در نوآوری، بداعت و غنای غزلسرایی امروز نقشی بسزا داشت. در واقع با همّت و خلاقيّتهای شعری منزوي،

غزلسرايي حسين منزوي هميشه براي ما افقساز بوده است. این شاعر بزرگ، از پلی که به همت هوشنگ ابتهاج، ميان غزل دیروز و امروز ایجاد شده بود، عبور کرد و سماع غزل را به ما نشان داد
غزل از فضای بسته مضامين تکراری و سوز و گدازهای کليشهای به هوای تازه عواطف و احساسهاي عاشقانه و تصويرسازیهای بديع شعری دست يافت. شعر منزوي، شعرِ جانهای شيفته و دلهای شوريده و بیقرار است.
محمدعلی بهمنی، شاعر معاصر و خالق مجموعه شعر «گاهی دلم برای خودم تنگ میشود» نيز اظهار داشت: غزلسرايي حسين منزوي هميشه براي ما افقساز بوده است. این شاعر بزرگ، از پلی که به همت هوشنگ ابتهاج، ميان غزل دیروز و امروز ایجاد شده بود عبور کرد و سماع غزل را به ما نشان داد.
وي اضافه کرد: گرچه گاه او از شهرش گلایه میکرد، ولی عشقی که به زنجان داشت، سبب میشد که در دقایق خاصی که ما فکر میکردیم حتماً در تهران، کنار من و دیگر دوستانش خواهد ماند، برای رفتن به زنجان شوریدهسری عجیبی پیدا میکرد.
خلیل جوادی، شاعر و ترانه سراي زنجانی نیز در این آیین گفت: ابنگونه گردهماییها برای پاسداشت بزرگان ادب و هنر، اتفاق خجسته ای است. بیشک حسین منزوی از تأثیرگذارترین شاعران عصر حاضر است و این تأثیرگذاری به دلیل نگرش ویژه حسین منزوی به پدیدههای پیرامون و تبلور این دگرگونه دیدن در آثار اوست.
جوادی ادامه داد: با مروري کوتاه به آثار منزوی، در مییابیم که وي هیچگاه در عمر شاعری خود مقلد نبوده و شیوه منحصر به فردی داشته است. در تکتک واژههای شعری او، نشانههای شاخصی میبینیم و امضای منزوی را در پای تکتک واژههای اشعارش مشاهده میکنیم.
صاحب مجموعهی شعر «خیابان خوابها» تصریح کرد: منزوی، شاعر شگفتیها و اعجازهاست. ملت ایران، خصوصا اهالي زنجان، باید به خاطر چنین هنرمندی به خود ببالند. ولی آن سوی سکه، شاید این باشد که به جای ارزیابی و کاوش در کارهای هنری یک هنرمند، به تخریب شخصیت او و کنجکاوی در مسايل خصوصیاش میپردازند. منزوی به دلیل متفاوت بودنش، مرد بزرگی بود و کسانی که میان هنجارها و کلیشههای فرهنگی و اجتماعی، برای خود به دنبال تمایز و تشخص بودند و هستند، بدیهی است که متفاوت بودن حسین منزوی

در برخی موارد، میتوان غزل او را اومانیستی خواند. غزل منزوی، بر آن است که بر طبیعت غلبه کند
را برنميتابند.
وی ادامه داد: دردناکتر از هر چیز دیگر اینکه در همین شهر زنجان، به جز عدهای محدود هر از گاهی که از مردم عادی زنجان، در مورد منزوي میپرسیدم، او را نمیشناختند، در حاليكه حسین منزوی در ميان اهل فکر و اندیشه، در اقصي نقاط عالم، شناخته شده بود.
سپس غلامرضا طریقی، شاعر غزلسرای زنجانی و خالق مجموعه شعر «هر لبت، یک کبوتر سرخ است»، تاكيد كرد: منزوی، تغییراتی بنیادی در مضمون شعر و غزل ایجاد کرده است. غزل دیروز، غزل عرفانزدهای بود که با آسمان رابطه داشت و یا حداقل وانمود میکرد رابطهای دارد ولي منزوی، رابطهاش را با عرفان، به مفهومی که در گذشته وجود داشت، قطع و بر وجود عقل و انسان تکیه کرد. حتي در برخی موارد، میتوان غزل او را اومانیستی خواند. غزل منزوی بر آن است که بر طبیعت غلبه کند.
وی اضافه کرد: با اينكه منزوي از اسطورهها استفاده کرده، ولي جهان پیرامونش را با عقل میسنجد. از بُعد زمان و مکان نیز ابعاد غزل منزوی، گستردهتر از غزل سنتي بود. وي نگرش شاعر به عشق و معشوق را تغییر داد و ابداعات بدیعی را در شعر، متجلی كرد.
طریقی همچنین اظهار داشت: غزل منزوی، برخلاف غزل بسیاری از شاعران امروز، ظریفکاریهای غیرطبیعی ندارد. اگر چه او به زیبایی و گاهی حافظوار، غزلاش را آراسته، در عين حال چنان به تذهیب شعرش پرداخته است که نمیتوانیم قاب پُر نقش و نگار را از اصل تابلو تشخیص دهیم. وي در شعر، معمّا نساخته، هر چند که از ایهام بهره لازم را برده است. غزل منزوی، بر خلاف غزل دیروز، وصفی است و این یکی از پیشنهادهای نیماست که منزوی از آن استفاده كرد.
در این مراسم هوشنگ جعفری، عباس بابایی، محمد سلمانی، هادي وحیدی، امیر مرزبان، فاطمه سلیمانی، نرگس حسینقلی، مصدق آقاجانلو، علی کریمی و علیرضا بازرگان به یاد منزوی به شعرخوانی پرداختند.