«زندگي‌نامه و گزيده اشعار عالم مجاهد، مرحوم آيت‌الله ميرسيد محمد كشفي» در كتابي با همين عنوان به كوشش سيدجعفر حجت كشفي و بازنگري سيد اباصالح كشفي از سوي نشر مجمع ذخائر اسلامي قم منتشر شد./

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، اين اثر، به بيان سرگذشت زندگي عالمي از خاندان بزرگ كشفي مي‌پردازد. او علاوه بر اين كه از علماي بزرگ اسلامي محسوب مي‌شود، به كمك اشعارش در حمايت از نواب صفوي و امام خميني(ره) در سال 42، در صف مجاهدان راه انقلاب قرار گرفت.

سيدجعفر كشفي دارابي سال 1191 هجري قمري در اصطهبانات فارس به دنيا آمد و سال 1267 هجري قمري در بروجرد از دنيا رفت و در همان‌جا مدفون شد. پدرش سيد يعقوب نيز از علماي مشهور داراب بود.

اين عالم بزرگ كه سر سلسله خاندان كشفي به شمار مي‌رود، 17 اثر علمي بزرگ و پرارزش از خود بر جاي گذاشت. اگرچه دانشمندان و اهل فضل، از همان دوران حياتش به اهميت و ارزش تاليفات وي پي‌ بردند، اما در چند دهه اخير به كتاب‌هاي او توجه بيشتري نشان‌دادند. 

هانري كربن، اسلام ‌شناس معروف فرانسوي به جنبه‌هاي فلسفي و عرفاني آثار او پرداخت و برخي از پژوهشگران ايراني، آراء و انديشه‌هاي سياسي او را بررسي كردند.

سيد مصفي، از فرزندان سيد كشفي،  عالم دين، خطاط و مورد توجه مردم منطقه بود و قبر او در امامزاده لار، محل زيارت دوستداران اهل‌بيت(ع) و علماي شيعه است.

او بسياري از تاليفات پدرش، سيد جعفر كشفي را با خط نسخ خوش، كتابت كرد. از آن جمله سه جلد از چهار مجلد «كفاية‌الايتام» و «ميزان‌الملوك» و نيز يك جلد قرآن بغلي كوچك به خط وي وجود دارد.  

در بخشي از متن اين كتاب آمده است: «مرحوم سيد ميرمحمد كاشفي، معلومات اوليه را از قرآن، دعا و ادبيات فارسي و اطلاعات عمومي را در مكتبخانه‌ها آموخته بود و در گنجينه‌ حافظه كه مهمترين دستگاه آموزشي شمرده مي‌شد، همه آنها را ذخيره داشت و هنگامي كه براي ادامه تحصيل، سعادت استفاده از محضر مرحوم سيد روح‌الله كشفي را پيدا كرد، با جديت و نظم آن مرحوم، مقدمات علوم ديني و ادبيات فارسي و عربي را به خوبي فرا گرفت. تاثير مرحوم سيد روح‌الله و زحمات وي در شخصيت ادبي و علمي او بسيار محسوس و عميق بود. مرحوم سيد روح‌الله، دانشمندي كم‌نظير و اديبي بلند پايه بود و در هر دو زبان عربي و فارسي، اديب به تمام معناي كلمه شمرده مي‌شد. احاطه او به ادب فارسي و عربي، لغت، شعر، تاريخ و تاريخ ادبيات و كتاب‌شناسي و قرآن، مايه اعجاب صاحبنظران بود.»

از ديگر استادان وي در مقدمات و علوم اسلامي، منطق، اصول و فقه، مرحوم آيت‌الله حاج محمدباقر غفوري‌لاري، پسر خاله او بود. مرحوم حاج باقر غفوري از معدود عالمان جامع بود كه كمتر نظيرشان يافت مي‌شود. نمونه عالم عامل ذوفنون در آن دوران بود. بر همه شاخه‌هاي علوم ديني احاطه داشت و احاطه او آنچنان كه همه معلومات را در بايگاني حافظه حاضر و آماده، منظم و در دسترس داشت و حافظه نيرومند او، آيات قرآن، روايات، اشعار فارسي و عربي و مطالب فراوان و شواهد متنوع تاريخي و ادبي را بر زبان بليغ، فصيح و شيرين او جاري مي‌كرد.

مرحوم كشفي از آغاز نهضت و انقلاب اسلامي به رهبري امام خميني(ره) در سال‌هاي 41 و 42 تا پايان حيات، در حمايت از اين حركت عظيم ديني خالصانه در مجاهدت بود و اعلاميه‌هاي مراجع به ويژه بنيان‌گذار جمهوري اسلامي ايران را به هر وسيله كه مي‌توانست تهيه و تكثير مي‌كرد و به افراد فداكار و آماده مي‌رساند. در حوزه‌هاي تبليغاتي خود پيوسته مردم را براي حمايت كامل آماده مي‌ساخت.

در بخشي از كتاب نيز درباره خصوصيات وي آمده است: «از خصوصيات مرحوم كشفي، ارتباط و همبستگي او با علماء بلاد و شهرهاي مجاور است و بيش از همه با علماي شهر داراب و حوزه علميه داير آنجا كه به همت و رياست مرحوم آيت‌الله نسابه، پرفيض و پربركت بود، ارتباط داشت. همچنين در فسا با آيت‌الله ارسنجاني، در جهرم با مرحوم آيت‌الله حق‌شناس و در لار با آيت‌الله حاج سيدعبدالعلي آيت‌اللهي و مرحوم آيت‌الله غفوري‌ سابق‌الذكر مربوط و به اين نام بردگان، مودت و ارادت بيشتري داشت و در شيراز علاوه بر بزرگاني كه ذكر خيرشان گذشت، با آيت‌الله حاج شيخ محمدرضا حدائق و مرحوم ساجدي و مرحوم حسيني، امام جماعت مسجد خيرات و شيخ محمد آيت‌اللهي، مودت و دلبستگي داشت و در قم علاوه بر آيات عظام، با مرحوم آيت‌الله رباني شيرازي و آيت‌الله شب‌زنده‌دار و آيت‌الله محجوب و حضرات حجج اسلام، شرعي و حاج سيد مصطفي علوي و حاج شيخ يحيي انصاري و نيز دانشمندان و نويسندگاني چون آيت‌الله علي دواني و سيد مجتبي موسوي لاري و سيد عبدالرسول شريعتمداري جهرمي، صميميت و مراوده دوستانه و پيوسته داشت.»
 
بر اساس مطالب اين نوشتار، مرحوم سيد محمد كشفي با شعر زندگي مي‌كرد و با شعر مقاصد را بيان مي‌داشت. در نقد شعر توانا بود و آراء ادبي او خالي از دقت نبود، به ويژه كه پيوسته مطالعه داشت و به آثار نظم و نثر گذشته و معاصر، احاطه پيدا كرده بود. تقريبا از همه نام‌آوران خطه شعر، بهترين‌ها را از حفظ داشت و از سبك و سياق شعرا و نويسندگان معاصر، آگاه بود. با اين همه او را نبايد شاعر رسمي خواند. او در حاشيه وظايف ديني، محراب و منبر شعر مي‌سرود و شعر را در خدمت دين به كار مي‌گرفت، غالب سروده‌هاي او در ستايش اهل‌بيت(ع) اند. از ميان اشعار او غديريه و مخمس مدح مولا صاحب‌العصر والزمان(عج) و قصيده فرّ فرودين در ستايش مولا اميرالمومنين علي(ع) بيشترين توجهات را معطوف خود داشتند.

اين مجاهد ديني و عالم بزرگ اسلامي ششم بهمن ماه 1349 هجري شمسي از دنيا رخت بر بست.

چاپ نخست كتاب «زندگي‌نامه و گزيده اشعار عالم مجاهد مرحوم آيت‌الله ميرسيد محمد كشفي» در شمارگان 1200 نسخه، 72 صفحه و بهاي 20000 ريال راهي بازار نشر شده است.

کد مطلب : 51566