نويسنده كتاب «مطاق مشايخ» با تاييد اين كه نوشتار حاضر داراي كاستي‌ها و محدوديت‌هاي زيادي است، عنوان كرد: با توجه به مباحثي كه درباره تاكيد بر حكمت خسرواني و نورالنوار شده است، احتمالا مطاق مشايخ در ويرايش و چاپ مجدد، تعداد صفحات اين اثر دو برابر خواهد شد.|

 دكتر مصطفي گرجي در گفت‌و‌گو با خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، تشريح كرد: اصل كتاب «مطاق مشايخ» درباره شخصيتي بحث مي‌كند كه تاكنون هيچ اثر مستقل پژوهشي، دانشگاهي، ‌مقاله، پايان‌نامه و كتاب درباره وي وجود نداشته است.

وي ادامه داد: اهميت قصاب آملي زماني افزايش مي‌يابد كه وي به عنوان استاد و مراد ابوسعيد ابوالخير، استاد ابوالحسن خرقاني و ابوعبدالله داستاني، شخصيت‌هاي معروف در حوزه عرفان اسلامي‌، در زمينه‌هاي مختلف آثار و گفتار، هيچ اثر قابل توجهي از خود به يادگار نگذاشته است.

دكتر گرجي با اشاره به اُمي بودن قصاب آملي، يادآور شد: وي هيچ گاه قلم به‌دست نگرفت. براي شناسايي، تحليل و بررسي ابوالعباس قصاب آملي از 25 منبع معتبر استفاده شد.

وي با بيان اين كه «در عرفان اسلامي، ‌خرقه‌بخشي، ستاني و سوزي وجود دارد، اما منعبي براي كفش بخشيدن در دست نيست، كاري كه قصاب انجام مي‌داد» اظهار داشت: ‌بنابراين كفش‌بخشي مربوط به طريقت ابوالعباس قصاب و آيين فتوت اوست.

دكتر گرجي با تاكيد بر اين كه طبقه‌بندي كتاب بر اساس تاريخ صورت گرفته است، توضيح داد: تمامي مباحث نظير اقوال، گفتار قصاب در متون متقن، متاخر و امروزي بر اساس تاريخ صورت گرفته كه بهتر بود روش محتوايي را انتخاب مي‌كردم.

وي يكي از ويژگي‌هاي قصاب آملي را «لاخوف و لا رجاء‌ بودن» دانست و توضيح داد: قصاب آملي هيچ گاه حد ميانه را رها نكرد و بيش از اندازه اميدوار و ترسان نبود. درباره اين كه قصاب آملي در كجاي عرفان قرار گرفته هم نياز به بحث بسيار و اين امر واضح است كه درباره ابوسعيد ابوالخير و خرقاني، بر خلاف ابوالعباس قصاب، آثار زيادي تاليف شده‌اند.

نويسنده كتاب «مطاق مشايخ» با اشاره به اين كه برخي از نقدهايي كه بر اين كتاب شده به اختلاف مشي و ديدگاه نويسنده و ناقدان بازمي‌گردد، اظهار داشت: البته مباحثي نظير توضيح نورالانوار، نور و حكمت خسرواني در كتاب جاي بحث بيشتري دارد كه در چاپ‌هاي بعدي اعمال خواهد شد.

وي با اشاره به اين كه خود را نخستين منتقد اثر خويش مي‌داند، تصريح كرد: دكتر زرين‌كوب در يكي از آثار خود مي‌نويسد؛ «اهميت يك محقق در اين نيست كه چه چيزي را بايد بنويسند، بلكه در اين است كه چه چيزي را نبايد بنويسند.» بنابراين اگر ايجازي هم در بحث درباره حكمت خسرواني يا ديگر مباحث كتاب ديده مي‌شود، به دليل محدوديت‌هاي موجود و همچنين تاكيد صرف بر قصاب‌شناسي صورت گرفته و با اين وجود منابع آن ارجاع داده شده‌اند.

کد مطلب : 64138