به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، در اين مراسم چهره‌هایی فرهنگي ادبي چون عبدالجواد موسوي، احمد عرباني، ابوالفضل زروئي نصرآباد، كامبيز درم‌بخش، پوپك صابري و اسدالله امرايي حضور داشتند.

در اين مراسم پورنگ پيروزفر خواهرزاده احترامي ساده‌زيستي را از جمله ويژگي‌هاي اين طنزپرداز فقيد عنوان كرد و گفت: هدفمان از برگزاري اين مراسم گريه براي از دست دادن استادي چون احترامي نيست بلكه مي‌خواهيم لبخندي بر لب حاضران بنشيند.

وي افزود: ‌دايي (احترامي) هميشه می‌گفت كه دلش مي‌خواهد در مراسم درگذشتش هم لبخند بر لب مردم باشد.

احمد عرباني نيز با خواندن متني ياد و خاطره احترامي را گرامي داشت و افزود: خيلي ها پس از مرگش تازه فهميدند که کسي با اين مشخصات اصلا وجود داشته و پس از پخش برنامه تلويزيوني دو نفره که با حقير اجرا شده بود، از من مي‌پرسيدند ايشان که بود و چه کاره بود؟ چرا؟ آيا او مقصر بود که اهل خودنمايي نبود و فقط نمي‌نوشت که نوشته باشد؟

وي یادآور شد: او از مديرنوازي فراري بود. با استفاده از تبليغات و روابط عمومي به نفع خود بيگانه بود. متاسفانه ما ارزش دردانه‌هاي خود را خيلي دير درک مي‌کنيم. 

در ادامه اين مراسم ابوالفضل زرويي نصرآبادي نیز درباره آثار منوچهر احترامي گفت: منوچهر احترامي ۵۰ سال مستمر نوشت. احاطه او بر ادب کهن پارسي تحسين برانگيز است.

وي سپس به برخی ویژگی‌های طنز احترامی اشاره و خاطرنشان کرد: طنز او لايه لايه است. رويکرد او در شکل دادن به طنزهایش، رويکردي خردگراست. احترامي دغدغه مشکلات بزرگ بشريت را نداشت؛ بلکه در نوشته‌هایش به مسايل روزمره و پيش‌پا‌افتاده زندگی مردم مي‌پرداخت.

زروئي نصرآبادي از خانواده احترامي خواست تا بر انتشار كارهاي نيمه‌تمام اين طنزپرداز فقيد اهتمام ورزند.

پوپک صابري نيز با اشاره به تاثيرگذاری بسیار منوچهر احترامي بر روند طنزنویسی جوانان گفت: از طنزنويسان جوان مي‌خواهم که به يادها و خاطره‌ها بسنده نکنند و آثار منوچهر احترامي را حتما با دقت بسیار از نظر تکنیکی، محتوایی و شگردهای نوشتاری نقد و بررسي کنند.  

همچنین در بخش‌های دیگری از این مراسم، اسدالله امرايي و کامبیز درمبخش خاطراتي از منوچهر احترامی را برای حاضران بازگو کردند. 

گزارش تكميلي اين نشست متعاقبا بر روي خروجي خبرگزاري كتاب ايران قرار مي‌گيرد.