به گزارش خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا)، 122 سال پيش در چنين روزي - اول آوريل 1887 - لئونارد بلومفيلد (Leonard Bloomfield)  در شيكاگو به دنيا آمد. او از خانواده موفق و سرشناسي بود. عمه‌اش «فني بلومفيلد زيسلر» پيانيست معروف بين‌المللي و عمويش «موريس بلومفيلد» هم زبانشناس بود. موريس بلومفيلد استاد زبان سانسكريت و زبانشناسي تطبيقي دانشگاه جان هاپكينز بود.

بلومفيلد در نوزده سالگي از كالج هاروارد فارغ‌التحصيل شد و دو سال در دانشگاه ويسكانسين به كار مشغول شد و در همانجا زبان آلماني را فرا گرفت. علاقه او به زبانشناسي به خاطر علاقه او به ادوارد پاروسوخ، زبانشناس تاريخي گروه آلماني آن دانشگاه بود. در سال 1909 مدرك دكتراي خود را از دانشگاه شيكاگو دريافت كرد. او بيشتر وفتش را به توصيف و تطبيق زبان‌هاي ژرمنيك گذراند. در دانشگاه اوهايو به عنوان استاديار گروه زبان آلماني انتخاب شد. 7 سال در اين مقام بود و بعد در دانشگاه شيكاگو به عنوان مدير گروه آلماني انتخاب  و از 1921 تا 1923 به تدريس مشغول شد.
در سال‌هاي 1913 تا 1914 در لايپزيك و آلمان در كنار نودستورياني مانند «آگوست لسكين» و «كارل بروگمان» به تحقيق پرداخت. همچنين از نظريات «فردينان دو سوسور» در مورد ساخت زبان بهره مي‌جست.

لئونارد بلومفيلد يكي از موسسان انجمن زبانشناسي آمريكا در سال 1924 بود. او در سال‌هاي 1924 تا 1927 استاد زبانشناسي ژرمنيك دانشگاه شيكاگو بود و بعد به دانشگاه يل رفت.

وي در 18 آوريل 1949 در كانيكات چشم از جهان فرو بست.

بلومفيلد شش اثر اصلي در دوران زندگيش داشته است و هر يك به نوبه خود تاثيري در تاريخ زبانشناسي داشته است.

كتاب «مقدمه‌اي بر مطالعه زبان » كه در سال 1914 به چاپ رسيده است، به جنبه عمومي زبان مي‌پردازد.

پس از آن، بلومفيلد به دستور  زبان‌هاي مختلف پرداخت و نتيجه تحقيقاتش در زبان تگالاگ ( يكي از زبان‌هاي مالايي) را در كتاب «تحليل دستوري متون تگالاگ» در سال 1917 جمع آوري كرد.

«متون منوميني » در سال 1928 منتشر شد و از آن دسته كتاب‌هايي بود كه كمتر مورد توجه قرار گرفت.

بلومفيلد كه به توصيف زبان‌ها علاقمند بود و به صورت علمي آن‌ها را بررسي مي‌كرد، شاهكار حودش را با نام «زبان» درسال 1933منتشر كرد. اين كتاب تاثير بسياري بر ديگر زبانشناسان داشت. تا همين اواخر نيز بيشتر زبانشناسان آمريكا به نوعي خود را از شاگردان او مي‌دانستند چه تحت تعليم او بوده‌اند و چه نبوده‌اند. بسياري از فعاليت‌هاي زبانشناسي آمريكا برگرفته از نظرات بلومفيلدي است.

پس ازآن، لئونارد، رو به دستور آورد و مطالعات او منجر به چاپ كتاب «واكه‌هاي تكيه‌بر در انگليسي آمريكايي » درسال 1935 شد.

كتاب ديگر مهم بلومفيلد، ‌«جنبه زبانشناحتي علم » در سال 1939 منتشر شد كه به جنبه عمومي زبان و علم مي‌پرداخت ولي به انداره «زبان » معروف نشد.

كتاب‌هاي ديگري از بلومفيلد باقي مانده بود كه پس از مرگش توسط چالز هاكت (زبانشناس) منتشر شد كه عبارتند از:

• زبان آبيجواي شرقي – 1956
• زبان منوميني - 1962