حجت‌السلام ابوالفضل هادی‌منش، نويسنده و پژوهشگر حوزه دين و مسايل اجتماعي: شب قدر را با سوره قدر در قرآن می‌شناسیم. سوره قدر ارتباط تنگاتنگي با ولايت اهل‌بيت(ع) تا قيامت دارد؛ هر چند وحي به معناي خاص آن پس از رسول گرامي اسلام(ص) منقطع شده و نبوت به پايان رسيده، اما اين سوره نشانگر آن است كه راه ارتباط خدا با خلق و خلق با خدا، هميشه باز است و انقطاع در اين زمينه معنا ندارد._

خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا) حجت‌السلام ابوالفضل هادی‌منش، نويسنده و پژوهشگر حوزه دين و مسايل اجتماعي: شب قدر را با سوره قدر در قرآن می‌شناسیم. سوره قدر ارتباط تنگاتنگي با ولايت اهل‌بيت(ع) تا قيامت دارد؛ هر چند وحي به معناي خاص آن پس از رسول گرامي اسلام(ص) منقطع شده و نبوت به پايان رسيده، اما اين سوره نشانگر آن است كه راه ارتباط خدا با خلق و خلق با خدا، هميشه باز است و انقطاع در اين زمينه معنا ندارد. 

به دليل آن كه از سويي مقدرات عالم تعطيل بردار نيست و از سوي ديگر تفويض يعني اين كه خدا مخلوقات را خلق كرده و خود كنار كشيده باشد و امور آنان را به خودشان واگذاشته باشد، باطل است. 

لذا نزول ملائكه و روح و تقدير مقدرات عالم از هر امري، هر سال در شب قدر با عظمت وصف ناپذيري صورت مي‌گيرد. و اين اهل‌بيت پيامبر(ص) و وارثان علم او هستند كه پس از آن حضرت يكي پس از ديگري صاحب امر پروردگار بوده‌اند و امروزه حضرت بقية‌الله (ارواحنا فداه) صاحب امر است. 

رواياتي كه گوياي آن است كه شب قدر تا قيامت باقي است و هر سال تكرار مي‌شود، كم نيستند. علامه طباطبايي در الميزان مي‌گويد؛ «رواياتي كه از ائمه اهل بيت(ع) وارد شده، اتفاق دارند بر اين كه شب قدر (تا روز قيامت) باقى است و همه‏ساله تكرار مى‏شود.» تأكيد اهل بيت(ع) در اين زمينه تا آن حد است كه امام صادق(ع) در پاسخ مردى كه از آن حضرت پرسيد: آيا شب قدر در گذشته بوده يا در هر سال خواهد بود؟ فرمود: «اگر شب قدر مرتفع شود، قرآن نيز مرتفع مي‌شود؛ لَوْ رُفِعَتْ لَيْلَةُ الْقَدْرِ لَرُفِعَ الْقُرْآنُ.» 

آري سوره قدر گوياي آن است كه مقام ولايت و امامت، مقامي انتخابي از سوي خلق نيست، بلكه مقامي انتصابي از سوي خداوند است كه هر سال امر خود، ملائكه و روحش را بر او نازل مي‌كند و بدين طريق مقدرات خود را در عالم هستي به اجرا مي‌گذارد. 

اسلام دين خاتم است تا قيامت باقي. تدوام دين اسلام تا روز قيامت موضوعي حساس و مهم است كه نمي‌توان به سادگي از كنارش گذشت. چگونه اسلام مي‌تواند پاسخ‌گوي همه مسايل و بر آورنده تمام نيازهاي ديني بشر تا قيامت باشد؟ آيا وجود قرآن صامت به تنهايي كافي است؟ يا قرآن ناطق نيز براي بقا و استغناي اسلام تا قيامت لازم و ضروري است؟ آيا قرآن ناطق بدون ارتباط دائم با خداوند سبحان و بريده از خالق هستي، مي‌تواند جهان را اداره كند؟ 

در پاسخ به اين سوالات لازم است به سه ويژگي برتري اسلام، تداوم و جاودانگي آن تا قيامت و ناطقيت اهل بيت(ع) اشاره كنيم كه هر يك لازمه ديگري هستند و همه در گرو تنزل دائمي علم، حكمت، رحمت و كمالات خداوندي از سوي خالق هستي قرار دارند و سوره قدر بيانگر اين حقیقت بزرگ است. 

در اعتقاد ما مسلمانان اسلام سرآمد همه اديان است؛ زيرا خاتم انبيا(ص) بهترين پيامبران، قرآن كريم برترين كتاب‌ها و دين اسلام مهمترين شريعت‌هاست. اين اعتقاد مورد اتفاق همه فرق و مذاهب اسلامي است. قرآن كريم نيز آيات روشن و صريحي در اين زمينه دارد كه قطعاً يكي از علل اتفاق همه فرق بر اين مطالب، وجود اين آيات محكم هستند. 

خداوند متعال درباره برتري دين اسلام نسبت به ساير اديان، در سوره صف و توبه مي‌فرمايد: او كسي است كه رسول خود - حضرت محمد(ص) - را با هدايت و دين حق فرستاد تا اسلام را بر همه دين‌ها غلبه دهد، هر چند مشركان كراهت داشته باشند؛ «هُوَ الَّذي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‏ وَ دينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ» و خداوند متعال خود نيز شاهد بر اين دين است كه شهادت او كافي است؛ «وَ كَفى‏ بِاللَّهِ شَهيدا» بنابراين دين اسلام سر آمد همه اديان است و ديني برتر از آن نيست. 

قرآن كريم درباره برتري قرآن كريم نسبت به ساير كتب نيز مي‌فرمايد: ما اين كتاب [قرآن‏] را به حقّ به سوى تو فرو فرستاديم، در حالى كه تصديق‏كننده كتاب‌هاى پيشين و حاكم بر آنهاست؛ «وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتابِ وَ مُهَيْمِناً عَلَيْه‏» 

قرآن كريم افضليت پيامبر اسلام (ص) بر ساير انبيا را نيز در آيات متعددي مطرح فرموده و او را صاحب فضل كبير و مقام محمود، خاتم پيامبران و .... بر شمرده است. 

بنابر اين به دليل اين كه رسول خدا (ص) خاتم پيامبران است و هيچ پيامبري پس از او تا قيامت برانگيخته نمي‌شود و اسلام نيز كامل ترين، جامع ترين و مهم ترين اديان است، بايد تا قيامت پابرجا باشد و هدايت مردم را به عهده گيرد؛ زيرا بديهي است كه اگر ديني برتر از اسلام بود، حكمت اقتضا مي‌كرد آن دين جاويد باشد و براي هميشه پاسخ گوي بشريت گردد. 

کد مطلب : 78998