رمان «پس باد همهچیز را با خود نخواهد برد» آخرین کتاب ریچارد براتیگان – شاعر و نویسنده امریکایی - پیش از مرگش، عصر دیروز (سهشنبه ۷ آبان) در سرای اهل قلم نقد شد. در این جلسه احسان عباسلو، سجاد صاحبانزند و محمدرضا نظری به سخنرانی پرداختند.
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، در این جلسه که از ساعت ۱۶:۳۰ آغاز شد، ابتدا عباسلو خلاصهای از زندگی براتیگان و رمان «پس باد همه چیز را با خود نخواهد برد» را برای حاضرین شرح داد. (عباسلو: آثار براتیگان ناشی از شکست «رویای امریکایی» است)
در ادامه این جلسه سجاد صاحبانزند، روزنامهنگار، سخنان خود را با دو محور «جایگان این رمان در میان سایر آثار
مشخص است این نویسنده میخواسته کاری متفاوت انجام دهد. این به معنی ارزش کار نیست، اما به هر حال متفاوت است
براتیگان» و «توانایی ترجمه در انعکاس زبان نویسنده» آغاز کرد. وی رمان «صید ماهی قزلآلا در آمریکا» را برجستهترین اثر براتیگان دانست و تاکید کرد: «پس باد همهچیز را با خود نخواهد برد» از آثار شاخص این نویسنده است، اما بهترین آنها یا لزوما «یک اثر خوب» نیست.
صاحبانزند این نویسنده را همانند سایر نویسندگان پستمدرن دارای شاخصههای شخصی دانست؛ برخی از کتابهای او را نزدیک به آثار کلاسیک توصیف کرد و برخی دیگر را «عجیب و غریب» خواند. وی در توضیح مورد آخر، رمانی از براتیگان را مثال زد که بر روی بسته دانههای
براتیگان دیگر نتوانست رمان «صید ماهی قزلآلا» را تکرار کند. کتاب آخر او محصول دورانی است که با عدم توجه عمومی مواجه شد
سبزیجات چاپ شد و گفت: مشخص است این نویسنده میخواسته کاری متفاوت انجام دهد. این به معنی ارزش کار نیست، اما به هر حال متفاوت است.
به عقیده این روزنامهنگار، رمان «پس باد همهچیز را با خود نخواهد برد» محصول دوران «عدم اقبال عمومی» به آثار براتیگان است. وی در اینباره توضیح داد: براتیگان دیگر نتوانست رمان «صید ماهی قزلآلا» را تکرار کند. کتاب آخر او محصول دورانی است که با بیتوجهی عمومی مواجه شد. او دو سال بعد از انتشار این کتاب خودکشی کرد و بیتوجهی به او تاحدی بود که جسدش تا یک هفته کشف نشد.
صاحبانزند همچنین دو عنصر «بازگشت به گذشته» (رو به عقبنویسی
ترجمه سه اشکال عمده دارد؛ اول اینکه ترجمه عبارتهای انگلیسی دقیق انجام نشده است. دیگر اینکه مترجم از عبارتهایی استفاده کرده که یا در فارسی سابقه ندارد یا معنای آن در متن نادرست است. مشکل سوم ترجمه هم ناهمگونی زبانی است
وقایع) و «حضور پررنگ راوی در اثر» را از محورهایی دانست که براتیگان را به عنوان نویسندهای پستمدرن مطرح میکند. وی مورد دوم را اینگونه توضیح داد: براتیگان بازیهایی در متن ایجاد میکند تا به خواننده یادآوری کند: «تو داری قصه میخوانی».
این منتقد بر روی ترجمه کتاب (که اخیرا توسط مترجمی به نام حسین نوشآذر انجام شده است) ایراداتی وارد دانست و گفت: ترجمه سه اشکال عمده دارد؛ اول اینکه ترجمه عبارتهای انگلیسی [به فارسی] دقیق انجام نشده است. دیگر اینکه مترجم از عبارتهایی استفاده کرده که یا در فارسی سابقه ندارد یا اگر داشته باشد معنای آن در متن نادرست است. مشکل سوم ترجمه هم ناهمگونی زبانی است.
صاحبان زند در توضیح مورد سوم اضافه کرد: در ترجمه بعضی از کلمات شکسته هستند؛ ولی در کنار آنها کلمهها و عبارت هایی به صورت کامل به کار رفتهاند، در حال که مترجم میتوانست
آثار او مثل یک رشته اصلی و مرتبط است که نویسنده در هرجا عنصرهای مختلفی برای تغییر طمع و حالت به آن اضافه میکند
آنها را هم به صورت شکسته به کار ببرد. این موجب ناهمگونی زبان و لحن در ترجمه شده است که در نهایت مانوس شدن خواننده را با اثر مخدوش میکند.
وی در توضیح انتقادات خود بخشهایی از کتاب را مثال آورد و برای حاضران قرائت کرد.
این روزنامهنگار در پایان سخنان خود به نوشتههای براتیگان لقب «ادبیات پیتزایی» داد و در توضیح آن گفت: آثار او مثل یک رشته اصلی و مرتبط است که نویسنده در هرجا عنصرهای مختلفی برای تغییر طعم و حالت به آن اضافه میکند.
پس از صاحبانزند، محمدرضا نظری در نقد این رمان به سخنرانی پرداخت. مشروح بیانات این منتقد متعاقبا بر روی خروجی خبرگزاری کتاب ایران قرار میگیرد.
بخش ها
عناوين همه اخبار
پربيننده ترين مطالب
گزارش 
صاحبانزند: نثر براتیگان نوعی «ادبیات پیتزایی» است
