خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) - آخرين عناوين هنر :: نسخه کامل http://www.ibna.ir/fa/art_media Tue, 20 Feb 2018 14:34:41 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal3/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) http://www.ibna.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام خبرگزاری کتاب ايران آزاد است. Tue, 20 Feb 2018 14:34:41 GMT هنر 60 زندگی‌نامه ایران درودی به چاپ بیستم رسید http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257871/زندگی-نامه-ایران-درودی-چاپ-بیستم-رسید به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «در فاصله‌ی دو نقطه...!» نوشته ایران درودی به چاپ بیستم رسید. کتاب در فاصله‌ی دو نقطه اتوبیوگرافی ایران درّودی، نقاش ایرانی است. او در این کتاب ماجرای زندگی خود را از هنگام تولد شروع کرده است و نکته به نکته تمامی آنچه شخصیت وی را ساخته است به زبانی ساده بازگو می‌کند. لابه‌لای صفحات کتاب به مناسبت موضوع تصاویری از تابلوهای این نقاش به‌چاپ رسیده است. کتاب بیشتر به دفتر خاطرات می‌ماند. ساده و روشن همه چیز در آن نوشته شده، شرح دوران کودکی، حالات و زیروبم‌های آن، شرح افراد خانواده و نژاد و و رفتار و آداب‌شان. برای همه ما که در دوران آمیختن نژادها به سر می‌بریم امری عادی و معمولی است و همه ما با این ناهمگونی‌ها زندگی کرده و می‌کنیم.   هم دوره بودن او با جنگ جهانی و 28 مرداد و... و از طرفی ملاقات او با بزرگانی چون ابراهیم پورداوود، سهراب سپهری، شاملو، فروغ فرخزاد، خسرو گلسرخی، فرح دیبا، اخوان ثالث، بهمن مفید، ژان کوکتو و برتا سلکیند،... از نکات و خاطرات جذاب این خودنوشت است. کتاب هفت بخش اصلی دارد؛ «نخستین نقطه»، «براده‌های نور»، «دانشجوی کند و خجول»، «سال‌های شور و سرکشی»،«بخت نیک، طالع سعد»، «پرواز پرویزم» و «بیوگرافی». هر کدام از این بخش‌ها دارای چند فصل جداگانه است. در بخش «نخستین نقطه» به دوران کودکی پرداخته شده و در بخش «دانشجوی کند و خجول» از  دوران دانشجویی و نخستین نمایشگاه سخن رفته است. از نکات جالب کتاب وجود تصاویری است که از تابلوهای نقاشی وی برگرفته شده است. نقاشی‌های «گل عشق در کویر»، «از این گونه رستن»،«نگار جاودان»،« گنگ خوابدیده»، «عبور» و «به زلالی یک عشق» از این جمله‌اند. از دیگر بخش‌های جذاب این کتاب یادداشت‌هایی است که درودی از خاطرات دیدار خود با مشاهیر دوره خودش نوشته است. یادداشت‌هایی با عنوان «دیدار با آندره مالرو»، «دیدار با ژان کوکتو» و «دیدار با سالوادور دالی» است.  وی در این بخش نوشته است: «سالوادور دالی برایم همیشه از قدیسین بوده و هست. چشمه‌های شگفت تخیلات دالی همانند ابعاد فضای نقاشی‌های او همیشه مرا به این فکر واداشته است که نقاشی دالی جوهر تخیلی و بروز ناممکن‌هاست. تکنیک و چیره دستی بی‌مانند او در تصویر بخشیدن به این تخیلات همچون نبوع او یگانه و غیرقابل تکرار است. روزی مجله کارفور فرانسه را نشانش دادم که نوشته بود: «فضای سوررئالیست‌ها به هم شباهت دارد، همچنان که در آثار سوررئالیست‌ درودی فضایی از ماکس ارنست یا دالی را می‌توان دید» دالی سخت خندید و گفت: «غالبا منتقدین نقاشی ، نقاشان ناموفق هستند آن‌ها تفاوت آفتاب و نورها را نمی‌بینند و تفاوت فرهنگ‌ها را نمی‌شناسند. نه! نقاشی شما شباهتی با آثار من ندارد. شما از فرهنگ دیگری سیراب می‌شوید و کار من از فرهنگ اسپانیا.» از نکات دیگر این کتاب نمونه یادداشت‌هایی است که درودی از دردهای روحی خود در مرگ عزیزترین‌هایش انگاشته است. ابراهیم پورداود، سهراب سپهری، فروغ فرخزاد، پرویز خانلری و مهدی اخوان‌ثالث از این جمله‌اند.  کتاب «در فاصله دو نقطه» نوشته ایران درودی در 288 صفحه و شمارگان 700 به قیمت 20000 تومان از سوی نشر نی منتشر شده است. ]]> هنر Mon, 19 Feb 2018 07:10:01 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257871/زندگی-نامه-ایران-درودی-چاپ-بیستم-رسید اول کتاب، بعد ساندویچ و بعد سینما http://www.ibna.ir/fa/doc/report/257981/اول-کتاب-بعد-ساندویچ-سینما به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، آئین اختتامیه هفتمین دوره کتاب سال سینما عصر دیروز (یکشنبه 29 بهمن‌ماه) با حضور چهره‌های مطرح این حوزه در خانه‌سینما برگزار شد. در این مراسم که کامران ملکی اجرای آن را برعهده داشت چهر‌ه‌هایی مانند محمدمهدی حیدریان، معاون وزیر و رئیس سازمان امور سینمایی و سمعی‌بصری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، منوچهر شاهسواری، مدیرعامل خانه‌سینما، هوشنگ گلمکانی، خسرو دهقان، سعید عقیقی، حسن حسینی، شهریار توکلی، اصغر یوسفی‌نژاد، امیررضا نوری‌پرتو، علی لقمانی، علیرضا محمودی، رامتین شهبازی، گلی امامی، اکبر نبوی، خسرو سینایی، رضا میرکریمی، مرتضی رزاق‌کریمی، سیروس الوند، محمد متوسلانی، امیر اثباتی، محمدعلی سجادی، محمد گذرآبادی، مهدی رحمیان، محمد‌مهدی فخری‌زاده و روبرت صافاریان حضور داشتند.   سینما را با خواندن ادبیات، کتاب و مجلات شروع کردم خسرو دهقان که دبیری این دوره از کتاب سال سینما را برعهده داشت در ابتدای این مراسم گفت: از همه کسانی که در خانه‌سینما به ما لطف کردند تا این جایزه را به شکل شکیلی برگزار کنیم، تشکر می‌کنم؛ چراکه بدون شک بدون تلاش‌ها و فعالیت‌های این افراد کاری جلو نمی‌رفت و به نتیجه مشخصی نمی‌رسیدیم. همچنین تشکر می‌کنم از رضا میرکریمی که این جایزه را برای نخستین بار برگزار کرد. این منتقد فیلم با اشاره به فعالیت‌های خانه‌سینما افزود: خانه‌سینما دو وظیفه بسیار مهم دارد که نخست رسیدگی مسائل صنفی است و دو برگزاری کارهای فرهنگی که امسال ماموریت انجام یکی از این کارها که دبیری جایزه کتاب سال سینماست به من واگذار شده است. شاهسواری، مدیرعامل خانه‌سینما اهل کتاب و مطالعه است و ابتدا کتاب و نقد می‌خواند و در آخر اگر زمان داشته باشد به‌سراغ فیلم می‌رود. دبیر هفتمین جایزه کتاب سال سینما با اشاره به ورودش به سینما گفت: من سینما را با خواندن ادبیات، کتاب و مجلات شروع کردم؛ یعنی ابتدا مجلات سینمایی و کتاب خواندم و زمان زیادی گذشت تا به تماشای فیلم‌هایی که درباره آنها اطلاعات زیادی داشتم، بنشینم. وی ادامه داد: خوب به‌خاطر دارم که در آن زمان در بالای در ورودی سینماها زده بودند «اول ساندویچ، بعد سینما» اما من امروز می‌گویم «اول کتاب، بعد ساندویچ و بعد سینما». بنابراین مطالعه و خواندن یک اصل مهم در حوزه سینماست که این روزها کمتر به آن توجه می‌شود. دهقان با اشاره به اهمیت جوان‌گرایی در حوزه‌های مختلف اظهار کرد: من به جوان‌گرایی علاقه بسیار زیادی دارم و اگر قرار باشد بین یک دکتر 60 ساله و یک دکتر 30 ساله یکی را انتخاب کنم، بدون شک به سراغ دکتر 30 ساله می‌روم. من این نگاه را در انتخاب داوران جایزه نیز درنظر گرفتم و به سراغ داوران جوان و سالم این حوزه رفتم.   این مدرس سینما در بخش پایانی صحبت‌هایش گفت: خانه‌سینما کتابخانه بسیار خوبی دارد که بسیار سوت‌وکور است و سال‌به‌سال هم کسی به آن سرنمی‌زند و من پیشنهاد می‌کنم که بد نیست دوستان یک وقت‌هایی به جای کافی‌شاپ‌ها سری هم به این کتابخانه بزنند.   سینما همان بود که می‌خواستم خسرو سینایی که جایزه بهترین اثر تالیفی جشنواره به اثری که درباره او نوشته شده بود، تعلق گرفت در صحبت‌هایی کوتاه با تشکر از همایون امامی برای نگارش این اثر گفت: در تمام این سال‌ها که در سینما کار می‌کنم، افراد مختلفی را مشاهده کردم که امامی یکی از شریف‌ترین، صادق‌ترین و درست‌کارترین افرادی است که من در این حوزه شناختم، فردی که هیچ وقت هدفش را رها نکرد. این کارگردان ادامه داد: امامی یک عیب خیلی بزرگ دارد و فراموش کرده که اسم سینما «شو بیزینس» است و او یک شومن نیست. این عیب بزرگی است؛ اما من این عیب او را دوست دارم. او در تمام این سال‌ها صادقانه به سینما خدمت کرده است؛ اما کمتر کسی زحمات او را دیده است.   این فیلمنامه‌نویس در بخش پایانی صحبت‌هایش اظهار کرد: دوست دارم که از سال 96، فلاش‌بکی به 50 سال قبل داشته باشیم؛ زمانی که من وارد این حرفه شدم. من 50 سال در این حرفه زندگی و همه پستی و بلندی‌ها را طی کردم و سینما همان بود که می‌خواستم. عده‌ای از دوستان جوان به سختی‌های موجود ایراد می‌گیرند که من به آنها‌ می‌گویم، کار در سینما مانند کوهنوردی است و هر لحظه احتمال دارد که سنگی از بالا سقوط کند و روی سر ما بیفتد؛ اما اگر ما اهلش هستیم باید تحمل کنیم.   در کودکی کتاب جایزه می‌گرفتم سیروس الوند دیگر سخنران این نشست گفت: ما نباید نگران باشم که اینگونه محفل‌ها کم هستند و افراد زیادی از آن استقبال نمی‌کنند؛ چراکه این محافل حمام نیست که همه بتوانند به آن بیایند. این محافل اتفاق ارزشمندی است که متاسفانه عده‌ای قدر آن را نمی‌دانند. این کارگردان ادامه داد: ما نیاز به آن امید داریم تا اتفاق جدی در این حوزه رخ دهد. نیاز داریم که شاهد چنین محفل‌هایی باشیم تا به شکلی جدی به سینما پرداخته شود. متاسفانه وجه فرهنگی غایب است و برگزاری چنین مراسمی بدون شک اتفاق مبارکی است؛ چراکه در آن به بحث کتاب نگاه جدی می‌شود. برنده سیمرغ بلورین کارگردانی در یازدهمین جشنواره فیلم فجر با اشاره به اهمیت کتاب اظهار کرد: خوب به‌خاطر دارم زمانی که کودک بودم، جایزه برای ما کتاب می‌گرفتند و خبری از پیراهن و خوراکی و اسباب‌بازی نبود و همین موضوع ما را به سمت کتاب کشاند. من و خسرو دهقان با کتاب شروع کردیم و این کتاب بود که ما را پرورش داد.   جایزه کتاب سال سینما به درختی تناور تبدیل شده است رضا میرکریمی نیز در توضیح جایزه کتاب سال سینما گفت: خیلی خوشحالم که جایزه کتاب سال سینما دیگر نهال نیست و به یک درخت تناور تبدیل شده است. به‌خاطر دارم زمانی که می‌خواستم این جایزه را در خانه‌سینما برگزار کنم، چقدر تحت فشار بودم و دوستان می‌گفتند که جایزه کتاب سال یک کار حاکمیتی است و نمی‌توان به صنف واگذار کرد. این کارگردان سینما ادامه داد: آن روز نمی‌توانستم بگویم اما امروز می‌گویم که ما توانستیم و برگزاری یک جایزه ارتباطی به حاکمیت ندارد و باید مردمی و توسط اهالی همان صنف برگزار شود. شاید جایزه کتاب سال سینما امروز در این سالن کوچک و بدون زرق‌و‌برق برگزار در حال برگزاری است اما نکته ارزشمند این است که ما خودمان هستیم و خودمان برگزار می‌کنیم.     خسرو دهقان دبیر هشتمین دوره کتاب سال سینما شد منوچهر شاهسواری که آخرین سخنران این جشن بود با اعلام تمدید دبیری خسرو دهقان برای جایزه سال آینده گفت: خسرو دهقان در جشنواره امسال زحمات بسیار زیادی کشید و انصافا از جان مایه گذاشت و باید در اینجا اعلام کنم که نظر ما برای دبیری دوره بعد نیز خسرو دهقان است.   مدیرعامل خانه سینما با گلایه از برخی نامهربانی‌ها اظهار کرد: در روزگاری که افعال بی‌فاعل زیاد شده‌اند، ما به قدری درگیر حاشیه شده‌ایم که فرصت گفت‌وگوی سازنده را از دست داده‌ایم. متوجه این موضوع هستم که در بازار مسگرها سخن از سکوت و آرامش کار بسیار مشکلی است؛ اما به نظر من جهان سینما، جهان کار و درگیری است و به نظر من نزدیک شدن به کتاب می‌تواند ما را به آرامش برساند. وی ادامه داد: ما شاید با خواندن شعرهای خیام و حافظ کمی غمگین و افسرده شویم اما در نهایت به آرامش می‌رسیم. به نظر من شوکت فضای فرهنگی سینمای ایران به همبستگی اهالی سینما و کسانی که کار کتاب می‌کنند، بستگی دارد؛ بنابراین اگر ما خواستار این شوکت هستیم باید قدردان معلمانی باشیم که کتاب نوشته‌اند.   شاهسواری در پایان گفت: سینمای ایران مدیون کسانی است که دست به قلم برده‌اند و ترجمه و تالیف کرده‌اند. پیوند کتاب و سینما اتفاق بسیار خوب و بزرگی است و خوشحالم که بار دیگر در این شب عزیز شاهد آن هستیم. ]]> هنر Mon, 19 Feb 2018 05:02:18 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/report/257981/اول-کتاب-بعد-ساندویچ-سینما محمد توکلی؛ طراح جلد کتاب و گرافیست درگذشت http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/257910/محمد-توکلی-طراح-جلد-کتاب-گرافیست-درگذشت به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) محمد توکلی گرافیست و طراح جلد کتاب صبح امروز ۲۸ بهمن پس از تحمل یک دوره بیماری دار فانی را وداع گفت. این هنرمند که فرزند احمد توکلی نماینده سابق مجلس است از سال ۹۳ درگیر بیماری کبدی و مدتی نیز در بیمارستان بستری بود. طرح جلد کتاب زیر از جمله کارهای مرحوم توکلی است   ]]> هنر Sat, 17 Feb 2018 10:28:51 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/257910/محمد-توکلی-طراح-جلد-کتاب-گرافیست-درگذشت اقتباس خلاقانه، از نوشتن فیلمنامه اورجینال سخت‌تر است http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/257810/اقتباس-خلاقانه-نوشتن-فیلمنامه-اورجینال-سخت-تر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، شهاب دارابیان: هفتمین دوره از جایزه کتاب سال سینمای ایران، آخرین روزهای خود را سپری می‌کند و فردا (29 بهمن‌ماه) شاهد مراسم پایانی این رویداد که به همت خانه سینما برگزار می‌شود، خواهیم بود. از این رو به گفت‌وگو با منوچهر شاهسواری، مدیرعامل خانه‌سینما پرداختیم که در ادامه می‌خوانید. هفت دوره از نخستین سال جایزه کتاب سال سینما می‌گذرد و به نظر می‌رسد که این جایزه رفته‌رفته جای خودش را در دل علاقه‌مندان کتاب باز کرده است. به نظر شما چرا خانه‌سینما که یک نهاد سینمایی است باید به فکر راه‌اندازی یک جایزه کتابی باشد؟  یکی از اتفاقات بسیار خوب و قابل تقدیری که در سال‌های گذشته توسط دوستان ما در خانه سینما انجام شده است، ایجاد موقعیتی برای توجه به آثار مکتوب در حوزه سینماست. ما در حوزه ادبیات سینمایی سابقه زیادی داریم اما در سال‌های اخیر برخی ناشران به این حوزه توجه ویژه‌ای داشته‌اند که این بیانگر آن است که ظرفیت‌های خوبی در این حوزه وجود دارد. اگر به کتاب‌های منتشر شده با موضوع سینما توجه کنید، متوجه می‌شوید که کتاب‌های بسیار خوبی منتشر شده است و طبیعتا در چنین شرایطی هیچ‌کدام از ما نمی‌توانیم به این موضوع و اهمیت کتاب و کتابخوانی در جامعه بی‌توجه باشیم. بنابراین دوستان ما در خانه‌سینما نیز با توجه به موارد گفته شده، تصمیم به برگزاری این جایزه ارزشمند گرفتند. پس به نوعی می‌توان گفت که توجه به کتاب و کتابخوانی به دغدغه این نهاد سینمایی تبدیل شده است؟ بله. من فکر می‌کنم و بر این باورم که باید به ادبیات مکتوب سینمایی توجه ویژه داشت؛ چراکه همه ما نیازمند استفاده از تحلیل، دانش و تحقیق هستیم؛ بنابراین زمانی که این آثار منتشر شود همه ما می‌توانیم از آن بهره‌مند شویم. به اعتقاد من دنیای امروز دنیای علم و دانش است و ما اگر دست به این تالیف‌ها و ترجمه‌ها نزنیم آینده چندان درخشانی را پیش روی خود نخواهیم داشت. در حال حاضر وضعیت انتشار کتاب‌های سینمایی به چه شکل است؟ به لحاظ کمی در وضعیت خوبی قرار داریم اما شاید گاهی‌اوقات این کمیت بالا، ما را در حوزه کیفیت دچار مشکل می‌کند. با توجه به این شرایط من فکر می‌کنم جشن کتاب فرصت مناسبی است برای رسیدن به آن فهم مشترک از کیفیت آثار مکتوب. ضمن احترام به همه دوستانی که در این حوزه فعالیت می‌کنند اما نگاه ما به این آثار کیفی است و فکر می‌کنیم که این نگاه هم برای ناشران، هم برای مولفان و هم برای همکاران شرایطی بهتری را رقم خواهد زد. به نظرم جشن کتاب سینما اگر بتواند باعث ارتقای کیفیت آثار مکتوب سینمایی شود و توجهات را به ارتقای کیفی جلب کند، دستاورد بزرگی را به دست آورده است؛ زیرا گاهی ما نیازمند قدم‌ها و اقدامات بزرگ هستیم. جشن کتاب خانه‌سینما اقدام مهمی است که تمایل به کیفیت را از زبان داوران به گوش ناشران، مترجمان و مولفان می‌رساند.   با توجه به تمایل و انگیزه بالای شما برای فعالیت در حوزه کتاب، آیا بهتر نیست که با نهادهای تخصصی این حوزه وارد همکاری شوید؟  ما نه تنها تمایل به همکاری با نهادهای مربوطه مانند موسسه خانه کتاب داریم؛ بلکه مشتاق هستیم تا با این نهادهای ارزشمند وارد مذاکره شویم تا به وسیله این گفت‌وگوها بتوانیم اهداف بزرگ‌مان را پیگیری کنیم. در حال حاضر ما نیازمند اندیشه‌های نو هستیم و پرداختن به اندیشه‌های نو بدون توجه به آثار مکتوب غیرممکن است. در کل باید بگویم که پرداختن به کتاب برای ما مهم است؛ زیرا آثاری که در این حوزه منتشر می‌شود، می‌تواند منبع مناسبی برای اهل سینما باشد و بدون شک ورود این آثار به کتابخانه‌های اهالی این حوزه می‌تواند باعث رشد و ارتقای سینمای کشور شود. به هر حال بین حوزه مکتوب و حوزه تصویر باید یک رابطه ارگانیک برقرار باشد و من امیدوارم که خانه‌سینما و خانه‌کتاب با تعامل و همکاری مناسب بتوانند این اتفاق مهم را رقم بزنند و این ماموریت مهم را انجام دهند. ما آمادگی کامل داریم و امیدواریم که این آمادگی در خانه‌کتاب نیز وجود داشته باشد.   آیا خانه‌سینما علاوه بر برگزاری جایزه کتاب سال سینما، برنامه‌های دیگری را دنبال می‌کند؟ بدون شک در مراسم روز 29 بهمن‌ماه ایده‌های جدید خودمان را مطرح خواهیم کرد و شما با آن آشنا خواهید شد؛ اما به طور خلاصه باید بگویم که در یک سال گذشته تلاش‌های بسیار زیادی در این حوزه انجام داده‌ایم تا بتوانیم به دوستان خود بگوییم که توجه به کتاب یکی از ضروریات جامعه امروز است و پرداختن به این حوزه برای ما اهمیت بسیار زیادی دارد. برای مثال در سال گذشته شاهد برگزاری چندین مراسم رونمایی از کتاب در خانه‌سینما بودیم و در چندین جلسه نیز به نقد و بررسی آثار مکتوب پرداختیم.   با همه این تفاسیر چرا نسل جوانی که وارد سینما شده‌ با کتاب بیگانه است و این افراد حتی کتاب‌های تخصصی حوزه خودشان را نیز به سختی مطالعه می‌کنند؟ ما اگر ندانیم و متوجه نباشیم که پیشرفت بدون دانش امکان‌پذیر نیست، حرکت رو به جلویی نخواهیم داشت؛ بنابراین باید این موضوع را دائما به یکدیگر تذکر دهیم که دانش جز با مطالعه حاصل نمی‌شود. به نظر من ما به حرفه خود جفا کرده‌ایم؛ زیرا حرفه ما نیازمند ارتباط مدام با دانش روز و کتاب است، به‌خصوص با دانش علوم انسانی مانند ادبیات، تاریخ، فلسفه و جامعه‌شناسی. با توجه به همه نکاتی که در این گفت‌وگو درباره آن صحبت کردیم، من فکر می‌کنم که در یک مقطع تاریخی مناسبی هستیم و یک دیدگاه تغییری نسبت به کتاب وجود دارد. دیدگاهی که یادآور می‌شود که ما به مطالعه و کسب دانش نیازمندیم. البته از این نکته نیز نباید غافل شویم که نسل جوان در تلاش است تا بخشی از اطلاعات و دانش خودش را از فضای مجازی به دست بیاورد و شاید این کمی با عادات نسل گذشته شبیه نباشد. به هر حال من معتقدم که این نیاز احساس شده است و افراد به شیوه‌های مختلف در پی رفع این مشکل هستند. اینکه همه ما نیازمند مطالعه هستیم، امری است که دیگر به همه اثبات شده است و چگونه برطرف کردن آن را نیز در شرایط گفت‌وگویی باید متوجه شویم و به هم تذکر دهیم. باتوجه به سال‌ها سابقه در حوزه سینما به اعتقاد شما، آیا این ظرفیت وجود دارد که ناشران به حوزه سینما ورود پیدا کنند و چاپ کتاب‌های این حوزه بپردازند؟ تعداد ناشرانی که در این حوزه فعالیت می‌کنند کم است اما اگر انصاف را رعایت کنیم، باید بگوییم که تعداد این ناشران در یکی دو سال اخیر بیشتر شده است و اتفاقا چند ناشر نیز به شکل کاملا تخصصی به این موضوع می‌پردازند و به نظر من همه این موارد نشانه‌های خوبی است، زیرا ما نباید انتظار داشته باشیم که بازار و فعالیت کتاب‌های سینمای به یکباره دچار تغییر و تحول شود. تعداد علاقه‌مندان به سینما که به چندین سطح مانند، فعالان، دانشجویان و هنرآموزان تقسیم می‌شوند، بسیار زیاد است و همه این افراد می‌توانند مخاطب یک اثر شاخص باشند. از طرفی این امکان وجود دارد که کتاب مورد توجه علاقه‌مندان به کتاب‌ که تخصصی در سینما ندارند هم واقع شود. به هر حال من فکر می‌کنم که کتاب‌های سینمایی می‌توانند با یک نظام درست اطلاع‌رسانی و تبلیغاتی بخش قابل توجهی از بازار نشر را از آن خود کنند. البته باید به این موضوع توجه کرد که ما در تبلیغات و اطلاع‌رسانی ضعف‌های بسیار جدی و زیادی داریم. آیا خانه‌سینما خودش از کتاب‌های سینمایی استقبال و آثار برگزیده را خریداری می‌کند؟ ما در حد توان‌مان کتاب‌های برگزیده را خریداری می‌کنم و در اختیار همکاران‌مان قرار می‌دهیم اما قبول هم داریم که مقدار خرید بسیار ناچیز است و کمک شایانی به ناشر و مولف نمی‌کند. با این حال می‌توان با همکاری با نهادهای مربوطه آثار برگزیده را برای خرید به کتابخانه‌ها معرفی کرد که چنین برنامه‌ای در دستور کار است.  در پایان آیا به نظر شما ارتباط خوبی بین اهالی سینما و اهالی ادبیات وجود دارد؟ من فکر می‌کنم که اقتباس، حلقه مفقوده و گمشده سینمای ماست. سینمای ایران اگر می‌خواهد در مسیر پرفراز و نشیبی که تا به امروز طی کرده است موفق باشد، به دلیل التهاب‌های درونی بدون توجه به اقتباس نمی‌تواند کار خاصی انجام دهد و این کار مستلزم رابطه اهالی سینما با اهالی کتاب است؛ البته منظور من از اقتباس یک برداشت خلاقانه است و نه یک انتقال ساده. ما برای این حوزه نیز یک برنامه جامع و کامل تدارک دیده‌ایم تا بتوانیم مبحث اقتباس را نیز با دوستان نویسنده، فیلمنامه‌نویس و کارگردان جلو ببریم. به نظر من یک اقتباس خلاقانه از یک اثر ادبی به مراتب از استفاده از یک فیلمنامه اورجینال سخت‌تر، تخصصی‌تر و تکنیکی‌تر است؛ به همین دلیل باید وارد گفت‌گوهای دائمی شویم و ظرفیتی را برای آن ایجاد کنیم. من این قول را به شما می‌دهم که در دو، سه سال آینده اخبار بهتری را از این حوزه خواهید شنید و اتفاقات بسیار ارزشمندی رخ خواهد داد. ]]> هنر Sat, 17 Feb 2018 07:52:57 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/257810/اقتباس-خلاقانه-نوشتن-فیلمنامه-اورجینال-سخت-تر بزرگداشت زنده یاد رکن الدین خسروی http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257873/بزرگداشت-زنده-یاد-رکن-الدین-خسروی به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا) به نقل از روابط عمومی خانه تئاتر، مراسم بزرگداشت رکن الدین خسروی 5 اسفند ماه، ساعت 18:30 در تماشاخانه سنگلج برگزار می شود. رکن الدین خسروی فارغ التحصیل رشته ی ادبیات از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران بود و هنر نمایش را در دهه ی 30 زیر نظر پروفسور دیوید سون و دکتر مهدی محمدی فروغ آموخت. او تحصیل خود را در این رشته در لندن ادامه داد ودر سال های حیات خود چندین نمایش را در ایران و خارج از ایران به روی صحنه برد . او دانشجویان بسیاری را در حوزه نمایش تربیت کرد.چ گفتنی است این هنرمند بزرگ عرصه نمایش، پیش از مرگ، کتابخانه اش را با 16 هزار جلد کتاب، به خانه تئاتر ایران اهداء کرد. ]]> هنر Fri, 16 Feb 2018 16:01:42 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257873/بزرگداشت-زنده-یاد-رکن-الدین-خسروی نمایش مستند «پیرمرد و دریا» و «لیلا» http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/257800/نمایش-مستند-پیرمرد-دریا-لیلا ناهید رضایی، مستندساز، در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) از برگزاری مراسم دیدار دو مستند «پیرمرد و دریا» و «لیلا» خبر داد و گفت: این فیلم‌ها روز شنبه 28 بهمن‌ماه در موزه سینما نمایش داده می‌شوند.   این کارگردان درباره «پیرمرد و دریا» توضیح داد: این فیلم گذری است بر داستان ترجمه در ایران از روزگاران قدیم تا به حال به روایت تنی چند از مترجمان نامدار ایرانی. درواقع با مرور خاطرات شخصی و اثر ترجمه‌ها بر زندگی شخصی‌ام از کودکی تا به حال، راهی برای ورود به موضوع باز کرده‌ام.   وی افزود: پیرمرد و دریا کنجکاوی من بود برای سرک کشیدن به دنیای ترجمه. یکی از جذابیت‌های حرفه مستند ورود به قلمرو و محدوده‌هایی است که ممکن است راجع به آن به طور تخصصی چیزی ندانید.   رضایی با بیان اینکه تا قبل از این فیلم با جهان ترجمه بیگانه بوده‌، گفت: قبلا با فاصله و از بیرون به آن نگاه می‌کردم، بعد جرات کردم و وارد فضای شگفت‌انگیزی شدم که مرا کاملا در خود فرو برد و حقیقتش بیرون آمدن از آن برایم سخت بود. روزهای زیادی را در کتابخانه‌ها گذراندم و مطالب زیادی در اغلب حوزه‌های مربوط به ترجمه خواندم. در جایی حتی زبان‌شناسی برایم جذاب‌تر شد از حی‌ابن‌یقظان خواندم تا نیو مارک و معاصران و از همین جاها بود که ایده استفاده از فیلم‌هایی درباره زبان‌شناسی و ترجمه به ذهنم آمد.   این کارگردان ادامه داد: هرچه جلوتر رفتم انتخاب‌ها سخت‌تر  شد بین آن همه مطلب جذاب از تاریخچه تا مباحث نظری و تکنیکی ترجمه تا خاستگاه و انتخاب‌های مترجمان و همینطور امکان حضور و  تمایلشان برای گفت‌وگو هر کدام  من را مجبور می کرد مدام از چیزی برای رسیدن به چیزی دیگر صرف نظر کنم. درواقع چیزهایی که در فیلم هست بیشتر نمود چیزهایی است که در فیلم نیست .     به گفته وی، فراز و فرود‌های ترجمه، اهمیت و تاثیر ترجمه‌ها بر رویداهای فرهنگی، سیاسی، اجتماعی در دوران مختلف وگفت‌وگوهای نظری پیرامون مفاهیم ترجمه در دوران معاصر از جمله دیدگاه‌های مطرح شده در این فیلم است و آذرتاش آذرنوش، منوچهر انور،صفدر تقی‌زاده، عبدالرحیم جعفری، محمدرضا جعفری، نجف دریابندری، مژده دقیقی، پیروز سیار، محمد شریفی، علی صلح‌جو، فرزانه طاهری، کامران فانی، مراد فرهادپور، مدیا کاشیگر، صالح نجفی و فاطمه ولیانی روایت‌گران این مستند 63 دقیقه‌ای هستند.   رضایی درباره فیلم دیگرش به نام «لیلا» نیز توضیح داد: این فیلم درباره لیلا حکیم‌الهی، نویسنده و موسیقیدان ایرانی است. او نویسنده و آهنگساز آثاری چون لطف تنبک است و کارش در زمینه آموزش ریتم به کودکان در تاریخ موسیقی ایران همتایی ندارد. آلبوم «از ین گوه تا آن گوشه» و «ماجراهای اصغری» و تعدادی کتاب برای کودکان از دیگر آثار اوست. وی درباره خلاصه فیلم نیز گفت: در این مستند لیلا حکیم‌الهی ساز می‌زند، معلم موسیقی و مادر دو فرزند است. اما مسئولیت‌های خانوادگی و کودکان خردسالش نمی‌توانند او را از عشق کودکی‌اش جدا کنند.     این مستندساز گفت: فیلم «لیلا» در سال‌هایی ساخته شد که اغلب فیلم‌های مستند در فضاهای غیرشهری ساخته می‌شد و یا اشخاص خیلی مهم سوژه فیلم‌های مستند بودند. با پیروز کلانتری و صفی یزدانیان تصمیم گرفتیم فیلم‌هایی راجع به زنان شهری بسازیم که با وجودی که متفاوت هستند اما شناخته شده نیستند .لیلا حکیم الهی از دوستان نزدیک من بود و تلاش او برای حفظ علایق شخصی‌اش کاراکتر او را برایم جذاب می‌کرد.   ]]> هنر Wed, 14 Feb 2018 12:41:50 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/257800/نمایش-مستند-پیرمرد-دریا-لیلا تأليف در كشور ما وضعيت بدى ندارد؛ اين فضاى نشر است كه قابل نقد است http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/257404/تأليف-كشور-وضعيت-بدى-ندارد-فضاى-نشر-قابل-نقد به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) مساله‌ای که امروز گریبانگیر تئاتر معاصر شده، ‌روی آوردن بسیاری از کارگردان‌های نمایش به روی صحنه بردن کارهای اقتباسی از آثار غرب است و در این میان فقدان نمايشنامه‌نويسي بومی به شدت احساس می‌شود. درباره این مسائل با ایوب آقاخانی، نمایش‌نامه‌نویس، کارگردان و بازیگر تئاتر گفت‌وگویی انجام داده‌ایم که در ادامه آن را می‌خوانید. به نظر شما جریان نمایش‌نامه‌نویسی در ایران متاثر از کدام جریان و نمایش‌نامه‌نویسان جهانی‌ است و کدام نویسندگان بیشترین تاثیر را بر روند نمایش‌نامه‌نویسی امروز ایران گذاشته‌اند؟ جريان نمايش‌نامه‌نويسى ايران پس از آغازگري‌هاى ميرزا آقا تبريزى و فتحعلى آخوندزاده،اصولا متاثر از درام‌نويسى غرب است؛ زاويه نگاه، شخصيت‌پردازى و تأثيرپذيرى آن از مسائل جامعه وامدار جهان غرب در كلامى كلى است؛ بيشترين تأثير را هم در تعيين و تبيين مسير درام‌نويسى ايران و تقسيم سلايق در آن بهرام بيضايى، اكبر رادى، غلامحسين ساعدى، اسماعيل خلج و عباس نعلبنديان داشته‌اند؛ ما همه در جاده‌هايى حركت مى‌كنيم كه آن‌ها هموار كرده و نشان داده‌اند. برخی براین باورند که نمایش‌نامه‌های تالیفی با ضعف روبه‌رو هستند، به نظر شما در حال حاضر وضعیت تالیف نمایشنامه در کشور ما چگونه است؟ تأليف در كشور ما وضعيت بدى ندارد؛ اين فضاى نشر است كه قابل نقد است. همه مى‌توانند آثارشان را چاپ كنند و اين مسئله اعتماد مخاطبان را از بين برده است. از سويى هزينه چاپ و نشر به حدى بالاست كه همان ناشرِ نصفه و نيمه، با مؤلف برخورد غيرحرفه‌اى مى‌كند؛ يعنى يا حق التأليف نمى‌دهد يا با نسخة‌هایى از كتاب خودش با او وارد بده‌وبستان مالى و تسويه مى‌شود؛ اين امر نويسندگى صرف را از قامت يك حرفه درمى‌آورد و آن را به يك دغدغه يا سرگرمى شيك بدل مى‌كند. اين وضعيت را با جهان غرب مقايسه كنيد نتيجه شرم‌آور خواهد بود. وقتى اين امر حرفه نباشد، چه كيفيتى از آن توقع داريد؟   به نظر می‌رسد بازار ترجمه نمایشنامه‌های خارجی گرم‌تر از تالیف نمایشنامه است، شما وضعیت تالیف و ترجمه نمایشنامه در قیاس با هم برای اجرا در ایران را به چه صورت می‌بینید و کدامیک بیشتر استقبال می‌شود؟ من اين دو را با هم مقايسه نمى‌كنم اما به لحاظ آمارى از ترجمه بيشتر استقبال مى‌شود؛ به اعتمادِ از كف رفته  مخاطبان دوباره اشاره مى‌كنم.   در نوشتن  نمایشنامه  بیشتر به چه موضوعی فکر می‌کنید، هسته مرکزی آثار شما روی چه مساله‌ای دور می‌زند و به بیان دیگر دغدغه اصلی شما در نوشتن از چه چیزی است؟ موضوعات نوشتن براى من هميشه فصلى و وابسته به شرايط اجتماعى پيرامونم است. نوشته‌هاىم واكنش به جامعه من است؛ از اجتماع دور و برم منفك نيستم و به آثار چاپ شده يا اجرا شده من دقت كنيد، همه و همه متأثر از شرايط و وقايع اجتماعى است...اساسا نويسندگى و مخصوصا درام‌نويسى را جز اين نمى‌فهمم.   نقش تجربه زیستی و تجارب شخصی‌تان در نگارش نمایش‌نامه‌تان چیست؟ محیط چه تاثیری در پرداخت داستان‌هایتان دارد؟ نويسنده از نوشته‌هايش جدا نيست. تحقيقا اثر يك نويسنده رد زندگى او را در خود دارد. بهترين نويسنده‌ها كسانى هستند كه مى‌توان رد زندگى‌شان را در آثارشان يافت اما پس از جست‌وجويى سخت؛ او بايد اين تأثير را پنهان كند اما از بين نبرد. اين توليد اصيل‌ترى از درام محسوب مى‌شود .البته شامل گونه‌هاى ديگر آثار داستان‌گو هم مى‌شود.   نظرتان درباره اقتباس از داستان‌های کهن ایرانی چیست، چرا این اتفاق در مورد آثار ما اتفاق نیفتاده است؟ آیا داستان مدرن فارسی ظرفیت اقتباس برای نمایش‌نامه و فیلم‌نامه را دارد یا خیر؟ داستان‌هاى كهن فارسى به دليل دورى ما از تكنيك مهجور مانده‌اند. ما چون با تكنيك بيگانه‌ايم-يا كمتر به آن فكر مى‌كنيم متأسفانه-وقتى از اين آثار اقتباس مى‌كنيم، آثار به روزى به دست نمى‌آيد. لحن و قواره و حال قديمى‌اش حفظ مى‌شود و اين اتفاق مقبولى براى مخاطب نيست. در مورد داستان‌هاى جديد بايد بگويم بله مواد خوبى براى اقتباس و رجوع هستند به شرطى كه تكنيك بلد باشيم. از سويى فكرى هم به حال ارتباط قطع شده ميان ادبيات و سينما و تئاترمان بكنيم؛ رابطه منطقى به لحاظ حقوقى و ايستگاه‌هاى اجتماعى ميان آن‌ها برقرار نيست. نگاهى به سينماى آمريكا و هاليوود بكنيد كه صد در صد روى شانه‌هاى ادبيات فراگير روزش ايستاده است. شايد هم براى همين موفق‌تر است.       ]]> هنر Mon, 12 Feb 2018 06:24:38 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/257404/تأليف-كشور-وضعيت-بدى-ندارد-فضاى-نشر-قابل-نقد شماره جدید پاراگراف با ویژه‌نامه علی نصیریان منتشر شد http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257639/شماره-جدید-پاراگراف-ویژه-نامه-علی-نصیریان-منتشر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) ماهنامه هنرهای نمایشی پاراگراف که می‌کوشد هر شماره خود را به شکل پرونده، به یک چهره ماندگار در عرصه‌های هنرهای نمایشی (سینما، تئاتر و تلویزیون) اختصاص دهد، در سیزدهمین شماره‌ خود به سراغ «علی نصیریان» رفته است. در این شماره از پاراگراف، گفت‌وگوی مفصلی با «علی نصیریان» درباره زندگی و آثار او صورت گرفته است. علاوه بر آن یادداشت‌ها و دلنوشته‌هایی از: شهرام اسدی، فرهاد آئیش، پوری بنایی، بهنام بهزادی، محمدمهدی دادگو، ابوالحسن داودی، رضا درستکار، علی دهباشی، ایرج راد، مهدی سلطانی، اسماعیل شنگله، اردشیر صالح‌پور، مهدی صباغ‌زاده، مائده طهماسبی، اکبر عالمی، بهروز غریب‌پور، داود فتحعلی‌بیگی، حسن فتحی، محمدعلی کشاورز، محمدهادی کریمی، محمد متوسلانی، هادی مرزبان، کیوان مهرگان، داریوش مودبیان، محمدحسین ناصربخت و محمدعلی نجفی درباره ابعاد شخصیتی و آثار سینمایی، تلویزیونی و تئاتری «علی نصیریان» منتشر شده است. در بخش دیگری از این شماره گفت‌وگویی هم با «باربد نصیریان» سومین و آخرین فرزند استاد نصیریان صورت گرفته که در آن به ابعاد خانوادگی و شخصی این چهره ماندگار پرداخته شده است. علاوه بر این عکس‌های کمتر دیده شده یا دیده نشده‌ای از‌ زندگی شخصی و حرفه‌ای وی در بخش پایانی و آلبوم خاطرات این شماره از «پاراگراف» به چاپ رسیده است. صاحب امتیاز و مدیر مسئول ماهنامه «پاراگراف»، بهاره برهانی و سردبیر آن، محمدرسول صادقی است. سیزدهمین شماره این ماهنامه،در 104 صفحه گلاسه و تمام رنگی، با قیمت 9 هزار تومان تنها از طریق شهرکتاب‌ها و کتاب‌فروشی‌های معتبر سراسر کشور در دسترس علاقمندان است.   ]]> هنر Sat, 10 Feb 2018 10:54:42 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257639/شماره-جدید-پاراگراف-ویژه-نامه-علی-نصیریان-منتشر هزار اثر هنری مطرح دنیا کتاب شد http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257588/هزار-اثر-هنری-مطرح-دنیا-کتاب به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «سی هزار سال هنر» مجموعه‌­ای از هزار اثر هنری متعلق به فرهنگ‌­ها و تمدن­‌های مختلف در طول تاریخ است که با ترتیب زمانی در کنار هم قرار گرفته‌­اند. نخستین اثر هنری در کتاب متعلق به نخستین نمونه­‌های نقاشی غاری و مربوط به 30هزار سال پیش و آخرین اثر متعلق به سال 2001 است. در هر صفحه یک تصویر، یک جدول از مختصات و مشخصات اثر و یک متن توصیفی دقیق و مفید وجود دارد که در آن خصوصیات سبکی، اهمیت تاریخی و زمینه­‌های اجتماعی، سیاسی و گاه اقتصادی خلق اثر نیز آمده است. همچنین به شیوه ساخت، مواد و مصالح به کار رفته و اطلاعاتی درباره هنرمند و زمانه‌­اش نیز اشاره شده است. کتاب همچنین یک نمودار تاریخی و جغرافیایی دارد که تاریخ پیدایش و افول فرهنگ‌­ها و تمدن­‌ها، زمان پیدایش نهضت­‌ها و جریان‌­های هنری در محدوده‌­های جغرافیایی در آن نمایش داده شده است. از دیگر ویژگی­‌های بسیار برجسته کتاب واژه‌­نامه و نمایه آن است. در واژه­‌نامه ‌بسیاری از تکنیک­‌های ساخت آثار شرح داده شده و درباره فرهنگ‌­ها و تمدن­‌های معرفی شده در کتاب، اطلاعات مختصر و مفیدی ارائه شده است. آخرین بخش کتاب نیز نمایه است که به مثابه یک فهرست دقیق برای جست­‌وجو و یافتن تمام آثار، سبک­‌ها، هنرمندان و حتی کشورها عمل می­‌کند. نکته بسیار مهم درباره نمایه دو زبانه بودن آن است که به‌صورت فارسی به انگلیسی تنظیم شده است و خواننده می‌­تواند از معادل اصلی خبردار شود.    نه فقط متخصصان، پژوهشگران، دانشجویان هنر و هنرمندان هستند بلکه تمام کسانی که به هنر علاقه‌مندند می‌­تواند از این کتاب استفاده کنند. این کتاب شبیه یک موزه خانگی عمل می­‌کند، می‌توانید هر گاه که بخواهید، بخشی از آن را ورق بزنید و خودتان را به قدم زدن میان آثار هنری مهمان کنید. اگر متخصص هنر باشید علاوه بر جنبه تاریخی اثر، جنبه تطبیقی آن نیز برای­تان مفید است. زیرا مثلا می­‌توانید بفهمید زمانی که ونوس میلو در یونان تراشیده می­‌شد، چه آثاری در ژاپن، عراق، پرو یا نیجریه خلق می­‌شدند. این اثر همچنین برای علاقه‌مندان به حوزه‌­های تاریخ و مردم‌­شناسی و مطالعات تاریخ هنر به‌­طور ویژه سودمند است زیرا حین معرفی هر اثر در اغلب موارد اطلاعات مفیدی از نحوه زندگی، خوراک، پوشاک و مناسک آن مردمان نیز ارائه شده است.  همچنین برخی از آثار  کتاب سی هزار سال یا بسیار کمتر دیده­ شده‌­اند یا در کتاب‌­های تاریخ هنر ترجمه شده به فارسی وجود ندارند. در نهایت سی هزار سال هنر طیف وسیعی از خوانندگان و علاقه‌مندان به حوز‌‌ه­‌های مختلف را به مطالعه و تماشا دعوت می‌­کند تا نشان دهد تنوع پرمایه آثار هنری چگونه در طول هزاره‌ها از گوشه کنار جهان خلق شده و با یکدیگر تطبیق یافته‌­اند.  کتاب «سی هزار سال هنر» در 1100 نسخه با ترجمه گلناز صالح کریمی و منیره پنج‌تنی،‌ در 1224 صفحه و به قیمت 250 هزار تومان توسط انتشارات سپاس راهی بازار نشر شده است. ]]> هنر Wed, 07 Feb 2018 13:03:47 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257588/هزار-اثر-هنری-مطرح-دنیا-کتاب جامعه هنری از کتاب دور نیستند http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/257560/جامعه-هنری-کتاب-دور-نیستند سید محمدمجتبی حسینی، معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، امروز (چهارشنبه 18 بهمن‌ماه) در حاشیه آئین اختتامیه سی‌وپنجمین جایزه کتاب سال و بیست و پنجمین دوره جایزه جهانی کتاب سال،‌ در گفت‌وگو با خبرنگار ایبنا، گفت: با توجه به پیشینه جدی و قوی هنر ما در رشته‌ها و شاخه‌های مختلف و گرایش‌های نوینی که در این عرصه به‌وجود آمده، امروز مطالعات هنری یکی از جدی‌ترین مباحث نظری هنر است. بخشی از جایزه کتاب سال نیز مربوط به کتاب‌هایی است که در حوزه هنر تالیف می‌شود.   وی ادامه داد: یکی از سرفصل‌های داوری جایزه کتاب سال، مربوط به کتاب‌های هنر است. طبیعتا جایزه کتاب سال و جایزه جهانی کتاب سال، یک فرصت و امکان ویژه است که نسبت به تمام موضوعات مرتبط با کتاب، نگاه دوباره‌ای داشته باشیم.   حسینی با اشاره به برنامه‌های این معاونت در زمینه کتاب افزود: یکی از مأموریت‌های ما پرداختن به حوزه کتاب‌‌ در شاخه هنر است. تلاش ما این است که بتوانیم کتابخانه‌های متعلق به معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را ساماندهی کنیم. موزه هنرهای معاصر، کتابخانه‌ای درباره شاخه معماری دارد. مرکز موسیقی، تأتر شهر، مرکز آفرینش‌های هنری نیاوران و دیگر مراکز هنری کشور هم کتابخانه‌های غنی در حوزه‌های نظری هنر دارند.   معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، درباره پیوند کتاب با بدنه جامعه هنری کشور، اظهار کرد: جامعه هنری کشور از کتاب دور نیستند و به‌طور جاری با آن ارتباط دارند و کتاب می‌خوانند. با تولید کتاب‌های بهتر و عرضه مناسب‌تر آن‌ها، هنرمندان برای انس بیشتر با کتاب و مطالعه در زمینه‌های تخصصی خود و دیگر حوزه‌ها، تشویق می‌شوند.   ]]> مدیریت‌کتاب Wed, 07 Feb 2018 09:45:22 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/257560/جامعه-هنری-کتاب-دور-نیستند رازهای بصری داستان گویی پرمخاطره http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257470/رازهای-بصری-داستان-گویی-پرمخاطره به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، در کتاب «کارگردانی به سبک تارانتینو» نوشته کریستوفر کنورتی رازهای بصری داستان‌گویی پرمخاطره به سبک تارانتینو روایت ‌می‌شود. در این کتاب توصیف صحنه‌ به صحنه شش فیلم از این فیلمساز مطرح و صاحب‌نام در بخش‌های مختلف آورده شده و خواننده با طراحی نماها و شگردهایی که تارانتینو در آن استاد است،‌ به خوبی آشنا می‌شود. فیلم‌هایی مانند؛ «حرامزاده‌های لعنتی»، «بیل را بکش»، «داستان عامه‌پسند»، «جنجگوی از بند رسته» و... در این کتاب بررسی و تحلیل می‌شوند. در این کتاب خواننده با ترفندهای داستان‌گویی تارانتینو و خلاقیت‌هایی که با دوربین انجام می‌دهد، آشنا می‌‌شود. صحنه‌هایی که برای این کتاب انتخاب شده‌اند، از بین شاهکارهای فراموش‌نشدنی تارانتینو هستند تا خواننده بیشترین بهره را از این کتاب ببرد. خواننده پس از خواندن این کتاب کم‌حجم و جمع‌وجور می‌تواند به درک درستی از دید خلاقانه تارانتینو برسد و فیلم‌سازان تازه‌کار می‌توانند صحنه‌های فیلم خود را با درک بهتری از تمهیدات بصری بسازند. در این کتاب به مباحثی مانند نمای معرف، جزئیات نماها، نشان دادن سوژه در حالات مختلف،عکس‌العمل شخصیت، نماهای بسته، حرکت دوربین و... در فیلم‌های تارانتینو پرداخته می‌شود. خواننده با این مباحث می‌تواند به درک درستی از قاب‌بندی تصاویر در این فیلم‌ها برسد و به توصیه مولف این کتاب بهتر است تا قبل از خواندن این کتاب،‌ چند تا از فیلم‌های مورد بحث را تماشا کند و همزمان با تماشای فیلم، تحلیل هر صحنه را بخواند. از جمله مباحثی که در این کتاب مطرح و به شکل مفیدی ارائه شده، بحث «تنش فزاینده» است. کوئنتین تارانتینو استاد تنش، تعلیق و لحظه‌های دلهره‌آور است. این کتاب به خواننده نشان می‌دهند که چرا برخی از این لحظات در فیلم‌های این فیلم‌ساز برجسته، به خوبی از آب درآمده‌اند و یک فیلم‌ساز چگونه می‌تواند آن‌ها را به شکل موثری در آثار خود به کار ببرد. به عنوان مثال در فیلم «بیل را بکش» به سقوط حساب شده پرداخته می‌شود. در این قسمت به موانعی که بین شخصیت‌ها قرار دارد، اشاره می‌شود. موانعی که قرار است نگذارند کارها به سادگی انجام شوند. نحوه خروج از قاب کاراکترها، برش‌های پلان و حرکت دوربین از قابی به نمایی دیگر در این بخش به روشنی توضیح داده شده است. خواننده با خواندن این بخش به طور ضمنی نقش نماهای بسته را برای حفظ تعادل درمی‌یابد و همچنین با کاربرد اشیاء در صحنه برای پیشبرد داستان فیلم آشنا می‌شود. تعلیق لحظه‌ای در داستان، نمایان شدن تدریجی یک کاراکتر در نماهای بسته و شیوه‌های تصویری افزایش اضطراب بیننده از جمله مباحثی است که در این بخش به آن اشاره می‌شود. مولف این کتاب، کریستوفر کنورتی، نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده سری پرفروش دکوپاژهای مرجع سه جلدی است. فیلم «آئین مجسمه‌ساز» نیز از آثار مطرح وی است. منتقد سینمایی در تعریف این کتاب می‌نویسد:کریستوفر کِنوُرتی کتابش را با صدها نکته و تمهیدی پُر کرده است که به شما در ساخت فیلم‌های بهتر کمک می‌کند؛ فرقی نمی‌کند که شما یک فیلم ساز آماتور باشید یا یک هالیوودی کهنه‌کار. او صحنه‌هایی را افز فیلم‌های نارانتینو تجزیه کرده، به‌شکلی که برای فهم ساده و واقعاً روشنگرند. اکنون شما نیز می‌توانید صحنه‌های منحصر به‌فرد و جذابی خلق کنید که بیننده را درگیر خود می‌کنند. خواندن کارگردانی به سبک تارانتینو تجزیه کرده، به شکلی که برای فهم ساده واقعا روشنگرند. اکنون شما نیز می‌توانید صحنه‌های منحصر‌به‌فرد و جذابی خلق کنید که بیننده را درگیر خود می‌کنند. خواندن کارگردانی به سبک تارانتینو مانند این است که در کافی‌شاپی با خود کوئنتین به گفت‌وگو بنشینی ... بدون شمشیر، بدون خون و بدون تکه‌های بدن نینجاها، این‌جا و آن‌جا روی زمین. کریستوفر کنورتی در مقدمه کتاب می‌نویسد:کوئنتین تارانتینو استاد تنش، تعلیق، لحظه‌های دلهره‌آور، گفت‌وگوهای خیره‌کننده و شوخی‌های احمقانه است. این کتاب به شما نشان می‌دهد که چرا بعضی از لحظات فیلمش به‌خوبی از آب درمی‌آیند و شما چگونه می‌توانید آن‌ها را به شکل مؤثری در فیلم‌های خود به کار ببرید. مطمئناً شما نمی‌خواهید از تارانتینو کپی کنید. بسیاری از مردم بدون آنکه بدانند چه چیزی وجه تمایز کارهای تارانتینو است، تنها از کارهایش کپی می‌کنند که نتیجه‌اش فقط خشونت‌های بی‌معنی و فحش و بد و بیراه است. وقتی کسی از تارانتینو عیناً تقلید می‌کند، متأسفانه نتیجه‌اش فقط یک آشغال شرم‌آور می‌شود.   این کارگردان در ادامه می‌نویسد: شما می‌خواهید فیلمساز مطرح و صاحب‌نامی شوید، اما زمانی یک فیلمساز بهتر می‌شوید که طراحی نماها و شگردهایی را که تارانتینو را آن استاد است به خوبی بفهمید و یاد بگیرید. فهمیدن این‌که او چگونه کار می‌کند، می‌تواند فرصت‌های بیش‌تری را در خلاقیت با دوربین برای شما فراهم کند. درست است که بخش بزرگی از داستان‌گویی تارانتینو از فیلمنامه‌نویسی‌اش و از شیوه هدایت بازیگرانش می‌آید، او درک وسیع‌تری از زبان فیلمنامه دارد که او را قادر می‌سازد داستان‌هایش را به روشی مناسب‌تر از هر کارگردان دیگر بیان کند.   کریستوفر کنورتی توضیح می‌دهد: فیلم‌هایی که در این کتاب بررسی می‌شوند نشان می‌دهند. مهم نیست که بازیگران یا فیلمنامه شما چه‌قدر خوب باشند، مهم این است که شما از جادوی دوربین برای آن‌که داستانتان بر روی پرده نقره‌ای درست کار کند چگونه به بهترین نحو استفاده می‌کنید.   او در شرح کتاب می‌نویسد: فصل‌های این کتاب مهارت‌هایی را به شما می‌آموزند که می‌توانید آن‌ها را در فیلم‌های خود به کارگیرید و آن‌ها را بخشی از سبک و شیوه‌ خود کندی. وقتی این کتاب را می‌نوشتم نمی‌خواستم فقط یک‌سری اطلاعات حاشیه‌ای را بازگو کنم، بلکه قصد داشتم دلایل کارکرد صحنه‌ها را به شیوه‌ای آموزشی بیان کنم. نمی‌خواستم تئوری یا افسانه‌هایی راجع‌به صحنه‌ها منتقل کنم. برای آن‌که شما بتوانید بهترین استفاده را از این کتاب ببرید، باید دقیقات علل فنی‌ای را که باعث می‌شوند تا این صحنه‌ها خوب از آب دربیایند بشناسید. نکه اصلی این‌جاست که مهم نیست چه‌قدر می‌خواهید خلاق و ماجراجو باشید، آن‌چه مهم است و شما هم نیاز دارید این است که یک داستان‌گوی ماهر باشید.    این تحلیل گر و منتقد سینما می‌افزاید: امیدوارم این کتاب به شما نشان دهد که فیلمسازان خوب کاری بیش از فیلمبرداری و ضبط صحنه‌ای را انجام می‌دهند که پیش رویشان است. جزئیاتی در این صحنه‌ها هست که وسواس تارانتینو برای گرفتن بهترین حالت ممکن هر صحنه را نشان می‌دهد. او به فیلمش بسیار اهمیت می‌دهد و باید اطمینان حاصل کند زوایا، جزئیات و حرکات دوربینی که انتخاب کرده، تمام نیازهای فیلمش رابرآورده می‌کنند.  کریستوفر کنورتی مقدمه‌اش براین کتاب را چنین پایان می‌برد: به مرور که به پایان کتاب می‌رسید، دید خوبی نسبت به آن‌که چگونه تارانتینو یک صحنه را می‌بیند، چگونه با دقت آن را طراحی می‌کند و چگونه خلاقانه فیلم می‌سازد، به دست می‌آورید. شما قادر خواهید بود صحنه‌های فیلم خودتان را با درک بهتری از تمهیدات بصری که می‌توانند یک صحنه را زنده کنند، بسازید.  کتاب «کارگردانی به سبک تارانتینو» نوشته کریستوفر کنورتی با ترجمه عطیه اخویان طهرانی به تازگی از سوی نشر چترفیروزه در شمارگان 1500 با قیمت 10000تومان راهی بازار کتاب شده است.     ]]> هنر Mon, 05 Feb 2018 07:20:56 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257470/رازهای-بصری-داستان-گویی-پرمخاطره زندگی مشاهیر تارسازی در شماره جدید ماهنامه هنر موسیقی http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257407/زندگی-مشاهیر-تارسازی-شماره-جدید-ماهنامه-هنر-موسیقی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، یکصد‌وشصت‌‌و‌نهمین شماره ماهنامه «هنر موسیقی»، با مطالبی پیرامون موسیقی ایران و جهان و با محوریت هنر سازسازی و یحیی تارساز، ویژه دی و بهمن 1396 به صاحب امتیازی و سردبیری مهدی ستایشگر منتشر شده است. در سرمقاله این شماره به قلم مهدی ستایشگر با عنوان «همیشه حق با مردم است»، ابتدا نوشته‌ای از هوانس آبکاریان معروف به یحیی‌خان، تارساز مشهور ایران که سال 1306 در تشکر از مدیر مجله ناهید منتشر شده بود را آورده و در ادامه به معرفی یحیی تارساز اصفهانی و هنر او پرداخته است. در بخشی از این مقاله می‌خوانیم: «یحیی از نخستین برپادارندگان نمایشگاه ساز بوده است که میهمانان نوازنده و سازنده تار در یک روز تمام همراه با نهار دیگ جوش که طبخی مطبوع و خانقاهی است، مرغوبیت سازهای او را تایید می‌کردند. مرغوبیت ساز یحیی را می‌توان معلول توجه وی به دو مرحله از زندگی و محک‌زدن سازهایش هنگام دعوت از استادان و امتحان سازها در دست آنان و اظهار نظرهای آن ارجمندان هنرمند دانست.»   در ادامه مطلبی با عنوان «رشته‌های دوستی بر ساز تار؛ از ساخت تا نواخت» از داریوش طلایی، نوازنده پیشکسوت درباره محمود فرهمند، سازنده پیشکسوت ساز تار و از بنیان‌گذاران مرکز سازسازی چاووش و دوستی دیرینه این دو کار شده و همچنین گفت‌وگویی مفصل با محمود فرهمند انجام شده است که تصویر جلد این جلد از ماهنامه به محمود فرهمند در همین گفت‌وگو اختصاص دارد. در این شماره از ماهنامه هنرموسیقی همچنین می‌توان مطالبی درباره سازندگان تار از گذشته تا به حال و چگونگی ساخت ساز، نقد موسیقی به زبان ساده، سبک‌های موسیقی و اینکه آیا سبک‌های موسیقی منقرض می‌شوند؟، برخی از مشکلات پزشکی نوازندگان ساز‌های بادی برنجی، قسمت پایانی «دست‌نویس پنهان‌شده کنسرتوی ویلن روبرت شومان و سرنوشت غم‌انگیز آن» نوشته هلموت فون‌اولمان با ترجمه رامین ورزنده و ذیل عنوان «موسیقی در سینمای وحشت» قسمت پایانی «از آواز کلیسایی تا موسیقی الکترونیک؛ بررسی موسیقی فیلم تلألو» را مطالعه کرد.   از دیگر مطالب این ماهنامه می‌توان به گفت‌وگوی محمدجواد کسائی با علی‌اصغر شاهزیدی درباره وضعیت فعلی موسیقی با عنوان «آن سوتر از تکرار»، نگاهی به زندگی اجتماعی و هنری و اشعار ابوالقاسم حالت به قلم مهدی ستایشگر و با عنوان «بی تو شط دگری می‌رود از چشم تر من»، سرگذشت اکبر نوروزی، تارنواز اصفهانی به روایت حسن کسائی و به قلم مهدی فیروزیان و مقاله‌ای از محسن گلتاش با عنوان «از کرافت ورک تا شیلر» اشاره کرد.    یکصد‌و شصت‌ونهمین شماره ماهنامه فرهنگی، هنری، اجتماعی «هنر موسیقی»، ویژه دی و بهمن 1396 در قالب 80 صفحه و قیمت 12هزار تومان منتشر شده است. ]]> هنر Sat, 03 Feb 2018 13:38:08 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257407/زندگی-مشاهیر-تارسازی-شماره-جدید-ماهنامه-هنر-موسیقی انتشار مجموعه کامل آثار «باخ» برای اولین بار در ایران http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257398/انتشار-مجموعه-کامل-آثار-باخ-اولین-بار-ایران به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، یوهان سباستیان باخ (Johann Sebastian Bach) آهنگساز و نوازنده ارگ آلمانی است که آثارش برای دسته آواز، ارکستر و تک‌سازها، تقریباً تمام انواع متفاوت موسیقی دوره باروک را دربرمی‌گیرد و موسیقی آن دوران را به بلوغ خویش رسانده‌ است. با وجود اینکه او شکل تازه‌ای را از موسیقی ارائه نکرد، ولی توانست سبک شایع در موسیقی آلمان را با فنون کنترپوان، غنا ببخشد. این فنون، مبنی بر تنظیم چیدمان هارمونیک و موتیف در مقیاس کوچک و بزرگ بود و همچنین سازواری ریتم‌ها و بافت‌های برگرفته از موسیقی کشورهای دیگر چون ایتالیا و فرانسه را شامل می‌شد. لطافت قوی موسیقی باخ و گستردگی حاصل هنر وی، او را به عنوان یکی از بزرگ‌ترین آهنگسازان غرب در سنت تُنال مشهور ساخته‌ است.   «مجموعه‌ی کامل آثار یوهان سباستین باخ برای گیتار کلاسیک» عنوان کتابی از یوهان سباستیان باخ است که تنظیم و توضیحات آن توسط «روجرو کیه‌زا» صورت گرفته و در ایران با ترجمه و مقدمه مجید امانی توسط انتشارات تمدن علمی به چاپ رسیده و موضوع اصلی این کتاب موسیقی برای گیتار است. از یوهان سباستیان باخ، کتاب‌های «باخ پرلود و فوگهای کوچک(سرود)»، «باخ انوانسیونهای 2 و 3 صدایی(سرود)» و «باخ(سرود)»، نیز در بازار کتاب موجود است.   درمورد آثار باخ برای گیتار، سال‌هاست که در ایران در مراکز معتبر دانشگاهی از نسخه‌های مختلف کپی گرفته می‌شود و بسیار پیش می‌آید که در این تکثیرها اساسا عنوان و مشخصات ویراستار و توضیحات تنظیم‌کننده یا حذف شود یا جدی گرفته و مطالعه نشود. این اولین باری است که مجموعه کاملی از این آثار در ایران به چاپ می‌رسد.   «مجموعه‌ی کامل آثار یوهان سباستین باخ برای گیتار کلاسیک» یکی از معتبرترین و شناخته‌شده‌ترین تنظیم‌ها از آثار یوهان سباستین باخ برای گیتار کلاسیک است که حاوی جزئی‌ترین راهنمایی‌هاست؛ از انگشت‌گذاری دقیق هر دو دست گرفته تا پوزیسیون‌ها و جمله‌پردازی‌ها. روجرو کیه‌زا، ویراستار و تنظیم‌کننده این آثار هم یکی از نوازندگان و موسیقی‌شناسان برجسته قرن بیستم است. همچنین در مقدمه‌های مفصل این کتاب سعی شده درک درستی از چند و چون این آثار و لزوم اجرا از نسخه‌های معتبر روشن گردد.   این تنظیم از آثار باخ که حاوی دو مقدمه از مترجم و تنظیم‌کننده و همچنین توضیحات اولیه درباره آموزش گیتار است، می‌تواند کتابی مرجع برای دانشجویان و نیز نوازندگان حرفه‌ای گیتار باشد، چرا که به پرسش‌های بسیاری درباره شیوه درست اجرای موسیقی باخ بر روی گیتار پاسخ داده است.   کتاب «مجموعه‌ی کامل آثار یوهان سباستین باخ برای گیتار کلاسیک» با ترجمه و مقدمه مجید امانی در 160 صفحه با شمارگان 550 نسخه و با بهای 34 هزار و 500 تومان از سوی انتشارات تمدن علمی چاپ و روانه بازار کتاب شده است. ]]> هنر Sat, 03 Feb 2018 11:31:39 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257398/انتشار-مجموعه-کامل-آثار-باخ-اولین-بار-ایران معرفی هیئت داوران بخش مسابقه­ نمایشنامه‌­نویسی همایش ملی رادی‌شناسی http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/257397/معرفی-هیئت-داوران-بخش-مسابقه-نمایشنامه-نویسی-همایش-ملی-رادی-شناسی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از روابط ­عمومی بنیاد اکبر رادی، رئیس هیئت مدیره­ این موسسه­، محمد رحمانیان، رحمت امینی و بهزاد صدیقی را به عنوان هیئت داوران بخش مسابقه­ نمایشنامه‌نویسی پنجمین همایش ملی رادی ­شناسی منصوب و معرفی کرد.   در متن حکم حمیده ­بانو عنقا، رئیس هیئت مدیره­ بنیاد اکبر رادی، به هر یک از این داوران آمده است: «با توجه به تجربیات ارزش­مند و تلاش‌­های ارزش آفرین شما فرهیختگان گرامی در عرصه نمایشنامه‌­‌نویسی و اعتلای تئاتر، بدین‌وسیله شما را به عنوان داور بخش مسابقه­ نمایش­نامه‌­نویسی پنجمین همایش رادی ­شناسی منصوب می‌­نمایم. بی‌تردید حضور و نگاه ارزش­مندتان در این فرآیند هنری، تأثیر چشم­‌گیر خود را در داوری منصفانه و انتخاب هنرمندان برتر برجا خواهد گذاشت. با قدردانی از شما برای پذیرش این مسئولیت، سعادت و بهروزی را برای­تان آرزومندم.» پنجمین همایش ملی رادی­ شناسی اسفندماه سال جاری توسط بنیاد اکبر رادی در تهران برگزار می‌­شود. ]]> هنر Sat, 03 Feb 2018 10:57:14 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/257397/معرفی-هیئت-داوران-بخش-مسابقه-نمایشنامه-نویسی-همایش-ملی-رادی-شناسی این یک روش عملی برای فیلم‌نامه‌نویسی است، نه علمی! http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/257392/این-یک-روش-عملی-فیلم-نامه-نویسی-نه-علمی احمد طالبی‌نژاد در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) درباره تازه‌ترین اثر خود، «می‌خواهم فیلم‌نامه بنویسم» گفت: این کتاب حاصل بیست سال تدریس فیلم‌نامه‌نویسی من در دانشگاه و آموزشگاه‌های خصوصی است. این کتاب برخلاف آنچه روی جلد کتاب آمده، یک روش عملی برای فیلم‌نامه‌نویسی است نه علمی. که البته می‌تواند یک شوخی باشد و از آن‌جایی که فیلم‌نامه‌نویسی یک هنر است، هیچ روش علمی برای نوشتن فیلم‌نامه وجود ندارد. طالبی‌نژاد درباره هدف و انگیزه خود از نوشتن این کتاب توضیح داد: کتاب‌های زیادی در زمینه فیلم‌نامه‌نویسی چه به صورت تالیف چه ترجمه، منتشر شده است اما همیشه سوالی که برای خوانندگان و علاقه‌مندان این حوزه بعد از خواندن این کتاب‌ها مطرح می‌شد، این بود که حالا باید چه کنیم و چگونه شروع به نوشتن کنیم؟ در این کتاب یک سوژه مطرح کرده‌ام و قدم به قدم تا تبدیل آن به فیلم‌نامه پیش رفته‌ام. در انتها هم این فیلم‌نامه را آورده‌ام و همچنین خودم هم آن را نقد کرده‌ام. این مدرس و منتقد سینما درباره این سوژه عنوان کرد: سوژه مورد بحث در این کتاب،‌ رابطه پدر و پسر است. نکته‌ای که فکر می‌کنم به جذاب‌تر شدن این اثر کمک کرده، آوردن نمایش‌نامه‌ای است که پسر خودم،‌ ارژنگ طالبی‌نژاد در این باره یعنی رابطه پدر و پسر نوشته و در انتهای این کتاب آورده شده است. درواقع خواننده در انتهای کتاب با نگاه دیگری از جنس تئاتر هم به این سوژه روبه‌رو می‌شود. گفتنی است کتاب «می‌خواهم فیلم‌نامه بنویسم» نوشته احمد طالبی‌نژاد به تازگی در گروه مطالعات سینمایی نشر چشمه منتشر شده است. ]]> هنر Sat, 03 Feb 2018 10:11:14 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/257392/این-یک-روش-عملی-فیلم-نامه-نویسی-نه-علمی دوردست مه‌آلود؛ قطعاتی برای گیتارکلاسیک منتشر شد http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257391/دوردست-مه-آلود-قطعاتی-گیتارکلاسیک-منتشر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) کتاب «دوردست مه‌آلود» شامل 12 قطعه‌‌ ساخته شده برای گیتار کلاسیک است که توسط نشر هم‌آواز در دی‌ماه سال جاری منتشر شده‌ است. در این مجموعه، آهنگساز علاوه بر تأثیرپذیری از فضای موسیقی کلاسیک، رمانتیک و تا حدودی معاصر، در برخی از قطعات نیز به موسیقی نواحی و دستگاهی ایران و الگوبرداری از شیوه‌ اجرایی سازهایی مانند سه‌تار پرداخته است. در کتاب «دوردست مه‌آلود» مخاطب گاه با قطعه­‌ای تغزلی و عاشقانه و گاه با قطعه‌­ای سرشار از رنج درونی آهنگساز آشنا می‌­شود و اهمیت این کتاب بیش از همه به این دلیل است که این قطعات از سوی یک آهنگساز ایرانی ساخته شده و می‌تواند جایگزین مناسبی برای قطعات ساخته شده از سوی آهنگسازان دیگر کشورها باشد. کتاب «دوردست مه‌آلود» در 36صفحه با قیمت 15000تومان از سوی انتشارات هم‌آواز منتشر شده است.   ]]> هنر Sat, 03 Feb 2018 09:46:00 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257391/دوردست-مه-آلود-قطعاتی-گیتارکلاسیک-منتشر انتشار مرگ هنرمند سرشناس ایرانی یک ماه بعد از فوت http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257328/انتشار-مرگ-هنرمند-سرشناس-ایرانی-یک-ماه-بعد-فوت به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)صادق تبریزی، پایه‌گذار نقاشی‌خط در ایران و پیشکسوت مکتب «سقاخانه» که چندی پیش برای معالجه و درمان به کشور انگلستان رفته بود، به گفته همسر او یک ماه پیش در لندن درگذشته است و فرزندان این هنرمند در این باره اطلاع رسانی نکرده‌اند.  تبریزی را که متولد 1317 در تهران است، مبدع نقاشی‌خط در ایران می‌دانند. او را به همراه فرامرز پیلارم، حسین زنده رودی، بهزاد گلپایگانی و ... از بنیانگذاران هنر سقاخانه می‌نامند. اولین آثار تبریزی روی پوست در شب افتتاح تالار ایران به نمایش درآمد. وجه اشتراکی که در استفاده از موتیف‌های ایرانی در تمام این آثار دیده می‌شد باعث شد که کریم امامی عنوان "سقاخانه" را به آن‌ها اطلاق کند. تبریزی فارغ التحصیل در رشته کارشناسی ارشد معماری داخلی از دانشکده هنرهای تزئینی است. و جدای از ابداع سبک نقاشی‌خط، تشکیل نخستین نمایشگاه کلوپ فرانسه (1340 )، شرکت در نمایشگاه جهانی سرامیک و اخذ گواهینامه چک و اسلواکی(1341)، مشارکت در تاسیس تالار ایران (قندریز 1343)، اشتغال به کار در وزارت کشور تا سال 1350، فروش یک اثر به موزه حنان در چین(1376)، شرکت در آرت اکسپوهای مختلف اروپا و آسیا و برپایی نمایشگاه های متعدد انفرادی و گروهی در داخل و خارج از کشور، ازدیگر فعالیت‌های هنری این هنرمند به شمار می‌رود. آثار صادق تبریزی علاوه بر نمایش در گالری‌ها و نمایشگاه‌های بزرگ جهان همچون آرت فرا ایتالیا، هیل لندن، منهتن سوهو آمریکا، آرتیتود پاریس، آرت اکسپو چین، نمایشگاه بین‌المللی سویترزلند در موزه‌های مهمی همچون مجموعه‌ گری دانشگاه نیویورک، موزه هان چین و موزه هنرهای معاصر تهران نگهداری می‌شوند. تبریزی از پیشگامان هنر نقاشی است که از هنر خوشنویسی بهره دارد. او همچنین طراح اولین پوستر جمهوری اسلامی(شب‌های الله اکبر) و انخستین آرم جمهوری اسلامی در روزهای اول پیروزی انقلاب اسلامی ایران است.  ]]> هنر Wed, 31 Jan 2018 15:31:37 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257328/انتشار-مرگ-هنرمند-سرشناس-ایرانی-یک-ماه-بعد-فوت «تاریخ عشق» ترانه علیدوستی روی پله یازدهم چاپ http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257296/تاریخ-عشق-ترانه-علیدوستی-روی-پله-یازدهم-چاپ به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «تاریخ عشق» نوشته نیکول کراوس به چاپ یازدهم رسید. این کتاب را ترانه علیدوستی ترجمه کرده است. این بازیگر سینما  به خاطر ترجمه کتاب «رویای مادرم» نوشته آلیس مونرو در بخش «ادبیات و زبان‌های دیگر» جایزه کتاب فصل سال 1390 نیز شایسته تقدیر شد. علیدوستی توانست با وجود مترجمانی چون بهمن فرزانه و سیروس ذکاء این جایزه را دریافت کند و برای نخستین بار برنده یک جایزه ادبی هم بشود. کتاب «تاریخ عشق» به قلم نیکول کراوس، نویسنده آمریکایی در سال ۲۰۰۵ منتشر شده است. این کتاب در سال ۲۰۰۶ در زمره نامزدهای نهایی جایزه ادبی اورنج بوده و در سال ۲۰۰۸  نیز جایزه ادبی ویلیام سارویان را به‌دست آورده است. این رمان به داستان یک رابطه ناموفق اشاره می‌کند که یک طرف آن نویسنده‌ای ناموفق و آواره جنگی و طرف دیگر آن دختر جوانی است که سرپرستی مادرش را برعهده دارد. این کتاب از آغاز انتشار با استقبال خوبی از سوی مخاطب روبه‌رو شد و توانست در  مدت یک‌سال 10 بار تجدیدچاپ شود. «تاریخ عشق» جزو کتاب‌های پرفروش طرح پاییزه هم بود و در روز کتابگردی که در 2 آذر امسال برگزارشد، با استقبال خوب مخاطبان مواجه شد. ترانه علیدوستی، روز کتابگردی در کتابفروشی نشر مرکز حضور داشت و نسخه‌های زیادی از این کتاب و همچنین ترجمه دیگر خود «رویای مادرم» برای علاقه‌مندان امضا کرد.  رمان «رویای مادرم» در آذر 1395 برای اولین بار از سوی نشرمرکز منتشر شد و تا تیرماه 1396 هر ماه یک بار تجدید چاپ و به چاپ هفتم رسید. این کتاب تا آذر ماه 1396 یعنی در مدت زمان یک سال از انتشار توانست به چاپ دهم برسد. به تازگی چاپ یازدهم «تاریخ عشق» راهی بازار کتاب شده است. در پشت جلد این کتاب آمده است:‌ «لئوپلد گورسکی مردنش را از 18 اوت 1920 آغاز کرد. وقتی راه رفتن می‌آموخت مرد. وقتی پای تخته می‌ایستاد مرد و یک بار هم وقتی سینی بزرگی در دست داشت. وقتی امضای جدیدی تمرین می‌کرد مرد. وقتی پنجره‌ای را باز می‌کرد. تنها مرد، چون خجالت می‌کشید به کسی زنگ بزند. یا به یاد آلما مرد. یا وقتی دیگر نخواست یادش را بکند. در واقع، چیز زیادی برای گفتن نیست. او نویسنده‌ بزرگی بود. او عاشق شد. این بود زندگی‌اش.»   رمان «تاریخ عشق» نوشته نیکول کراوس با ترجمه ترانه علیدوستی در 264 صفحه در سال 1395 از سوی نشر مرکز منتشر شده است.           ]]> هنر Wed, 31 Jan 2018 09:07:33 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257296/تاریخ-عشق-ترانه-علیدوستی-روی-پله-یازدهم-چاپ برگزیدگان نمایشنامه‌نویسی در سی‌وششمین جشنواره تئاتر فجر چه کسانی بودند؟ http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257269/برگزیدگان-نمایشنامه-نویسی-سی-وششمین-جشنواره-تئاتر-فجر-کسانی-بودند به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) سی‌وششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر با دبیری فرهاد مهندس‌پور شامگاه دوشنبه ۹ بهمن در تالار وحدت به کار خود پایان داد. این جشنواره در بخش نمایشنامه در سه بخش برگزیدگانی داشت که در ادامه می‌آید: در بخش تئاتر ایران(الف) علیرضا نادری برای نگارش نمایشنامه «کوکوی کبوتران حرم» برنده دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی شد.  در بخش مسابقه تئاتر ایران(ب)ساناز بیان برای نگارش نمایشنامه «شلتر» برگزیده شد و  دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به او اهدا شد.  همچنین از  کیوان سررشته و لیلا حکمت‌نیا برای نگارش نمایشنامه «مانوس» تقدیر به عمل آمد و لوح تقدیر و جایزه نقدی به آنها اهدا شد. در بخش مسابقه بین‌الملل لوح تقدیر و جایزه نقدی به  مهدی ضیاءچمنی برای نگارش نمایشنامه «حذفیات» تعلق گرفت.   ]]> هنر Tue, 30 Jan 2018 13:38:38 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257269/برگزیدگان-نمایشنامه-نویسی-سی-وششمین-جشنواره-تئاتر-فجر-کسانی-بودند انتشار کتابی برای آموزش هنری در دست فراموشی http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257177/انتشار-کتابی-آموزش-هنری-دست-فراموشی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، قلمزنی هنری والا و ارزشمند در فرهنگ سنتی، هنرهای معنوی ایرانیان است و از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است که به کمک ذوق و اندیشه هنرمند ایرانی با تأثیر از آداب،سنن، فرهنگ و مذهب قلمزنی از کذشته‌های دور و نسل به نسل تا به امروز منتقل شده است. امروز ایران یکی از دوره‌های کند تحول خود را طی می‌کند. نوآوری و به روزشدن در این رشته هنری کمتر دیده می‌شود و قلمزنی در مقایسه با هنرهایی مانند نقاشی، مجسمه‌سازی، نمایش، هنرهای مفهومی، سینما نتوانسه به رشد و بالندگی برسد و هر روز بیشتر از پیش از نوگرایی و به روز شدن فاصله گرفته است. همه کتاب‌های آموزشی قلمزنی موجود در ایران ملغمه‌ای از «تاریخ»، «آموزش»  و «معرفی پیشکسوتان» هستند که تکلیف خواننده نه با تاریخ آن به درستی روشن است و نه از شیوه آموزش آن راه به جایی می‌برد و نه با پیشکسوتان این رشته هنری به شکلی کاربردی آشنا می‌شود. «خودآموز فنون قلمزنی (آموزش گام به گام تمامی فنون قلمزنی...)» عنوان کتابی است از محمد صحرانورد که توسط موسسه تأليف، ترجمه و نشر آثار هنري(متن) وابسته به فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران به چاپ رسیده و موضوع اصلی این کتاب حکاکی روی فلز است.   در این کتاب تلاش شده است از سویی با بهره‌گیری از آموزه‌های چند هزار ساله اجدادی و از سوی دیگر با توجه به استانداردهای آموزشی هنر معاصر جهان، پیچیده‌ترین فنون قلمزنی معاصر ایران از جمله قلمزنی، جُنده‌کاری، مشبک‌کاری، قلم‌گیری، قلع‌کاری، اسیدکاری، طلاگذاری، دواتگری، خم‌کاری، ساخت قلم‌ها و... را به زبانی ساده و گام به گام و همراه با اجرای یک نمونه عملی آموزش داده شود. در نگارش این کتاب ابتدا سعی شده است تعریف دقیقی از قلم‌زنی در دو معنای کلی و تخصصی ارائه و سپس تمرین‌های سه‌گانه عملی، نظری و خیالی ارائه شود. کتاب شامل 5 بخش است که اولین بخش این کتاب به معرفی تجهیزات، ابزار و مواد موردنیاز قلمزنی پرداخته است و هر آنچه را که برای شروع قلمزنی نیاز است را برای مخاطب تشریح کرده است، در فصل دوم تکنیک‌های قلمزنی شامل نحوه برش، قیرگیری، انتقال طرح، جداسازی قیر از فلز، هموارکاری، پرداخت‌کاری، رنگ آمیزی، مراحل قلمزنی، سایه پردازی، مشبک‌هاری و سایر تکنیک‌های مورد نیاز در کار قلمزنی را گام به گام توضیح داده و در فصل سوم هم به نحوه ساخت ابزارهای قلمزنی شامل ساخت قلم‌ها، چکش، قیچی، پرگار، سندان‌ها و انبرها پرداخته  است.   در فصل چهارم  با عنوان «مقدمه‌ای بر مشق خیالی» سخن نویسنده با هنرمندان این حوزه در یک پاراگراف گنجانده شده و فصل پایانی هم پیوست‌هایی شامل واژه‌نامه‌ها، کتابشناسی، نمایه و تصاویر را در خود جای داده است.   این کتاب نه تنها برای تمامی قلمزن‌ها بلکه برای مجسمه سازان، جواهرسازان، موزه‌ها و گالری‌هایی که آثار قلمزنی نگهداری می‌کنند و تمام کسانی که بخش‌هایی از هنرشان با هنر قلمزنی مشترک است کاربرد خواهد داشت. كتاب «خودآموزِ فنون قلم‌زني» به کوشش محمد صحرانورد در 5 فصل و با شمارگان 1000 نسخه، در 224 صفحه، به قيمت 38 هزار و 500 تومان توسط مؤسسه تأليف، ترجمه و نشر آثار هنري(متن)  وابسطه به فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران به بازار کتاب عرضه شده است. ]]> هنر Sun, 28 Jan 2018 12:35:11 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/257177/انتشار-کتابی-آموزش-هنری-دست-فراموشی تاریخ تحلیلی سینمای پس از انقلاب بررسی می‌شود http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257139/تاریخ-تحلیلی-سینمای-انقلاب-بررسی-می-شود به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) جلسه معرفی و بررسی کتاب «سینما اگر باشد تاریخ تحلیلی سینمای پس از انقلاب» در سرای اهل قلم بررسی می‌شود. بر اساس این خبر، این نشست با حضور خسرو دهقان منتقد فیلم و مدرس سینما و احمد طالبی‌نژاد مولف اثر روز چهارشنبه 11بهمن 96 برگزار می‌شود. علاقه‌مندان برای شرکت در این نشست می‌توانند در تاریخ ذکر شده به نشانی خیابان انقلاب،‌خیابان فلسطین جنوبی،‌ کوچه خواجه‌نصیر، پلاک2، سرای اهل قلم مراجعه کنند.  ]]> هنر Sat, 27 Jan 2018 12:54:16 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/257139/تاریخ-تحلیلی-سینمای-انقلاب-بررسی-می-شود «روایت در فیلم داستانی» روی میز نقد؛ از هیچکاک تا گدار http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/257108/روایت-فیلم-داستانی-روی-میز-نقد-هیچکاک-گدار به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)،  به نقل از روابط عمومی بنیاد سینمایی فارابی، نشست گفت‌وگویی درباره یک کتاب به بررسی کتاب «روایت در فیلم داستانی» می‌پردازد که با حضور کارشناسان و صاحب‌نظران سینما، دکتر محمد شهبا، دکتر ابوالفضل حری، رامتین شهبازی و دکتر سیدعلاءالدین طباطبایی (مترجم اثر) برگزار خواهد شد. کتاب «روایت در فیلم داستانی»، نوشته دیوید بُردول است که در این کتاب کوشیده تا شیوه‌های گوناگون روایت را در فیلم‌های داستانی نقد و بررسی کند. بخش اعظم کتاب به تحلیل آثار فیلمسازان بزرگ اختصاص یافته است. بُردوِل بر این باور است؛ شیوه‌های روایت، هریک ارزش خاص خود را دارند. او بدون هرگونه موضع‌گیری ارزشمندانه، همان‌قدر به آثار فیلمسازی مثل آلفرد هیچکاک توجه کرده است که به ساخته‌های ژان ـ لوک ‌گدار. کتاب «روایت در فیلم داستانی» از انتشارات بنیاد سینمایی فارابی است که جلد اول آن شامل ۲ بخش و ۷ فصل است. «نظریه‌های تقلیدی روایت»، «نظریه‌های زبان‌بنیاد روایت»، «فعالیت تماشاگر»، «اصول روایتگری»، «گناه، قتل و روایت»، «روایت و زمان» و «روایت و فضا» عناوین فصول ۷ گانه این کتاب هستند. چهارمین نشست «گفت‌وگویی درباره یک کتاب» ساعت ۱۶ روز یاد شده در تالار زنده‌یاد عباس کیارستمی به نشانی: خیابان سی تیر، نرسیده به تقاطع جمهوری، پلاک ۵۹، موزه آبگینه، بنیاد سینمایی فارابی برگزار می‌شود. ]]> هنر Sat, 27 Jan 2018 11:20:09 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/257108/روایت-فیلم-داستانی-روی-میز-نقد-هیچکاک-گدار خسرو دهقان: من از «هامون» متنفرم/سیروس الوند:پایه «هامون» فیلمفارسی است http://www.ibna.ir/fa/doc/report/257042/خسرو-دهقان-هامون-متنفرم-سیروس-الوند-پایه-فیلمفارسی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، آیین رونمایی از کتاب «هامون» و «آژانس شیشه‌ای» از مجموعه نقد سینمای ایران با حضور سعید عقیقی، خسرو دهقان، مهران کاشانی و امیرحسین سیادت عصر سه‌شنبه 3بهمن در خانه سینما برگزار شد. در ابتدای جلسه سعید عقیقی، فیلمنامه‌نویس، کارگردان، منتقد سینما و نویسنده کتاب «هامون» درباره دلیل روی آوردنش به تک‌نگاری توضیح داد و گفت: اولین‌بار در یک کتاب انگلیسی با تک‌نگاری برخورد کردم و به این موضوع علاقه‌مند شدم. درسال 1377 چاپ اول کتاب‌های «طعم گیلاس» و «آژانس شیشه‌ای» درآمد و دنبال این هستم که این تعداد را به 10 برسانم. در تک نگاری به دو عنصر اصلی توجه می شود. یکی به عنوان نگاهی تحلیلی در بحث زیبایی‌شناسی فیلم و دیگری از منظر تاریخی فیلم. در بحث اول به شکافتن صحنه‌ به صحنه فیلم‌ها و در بحث تاریخ به توضیح موقعیتی که فیلم در آن ساخته شده، پرداخته می‌شود. مورد دوم یعنی بحث تاریخی در مورد فیلم «هامون» بیشتر قابل بحث است. در کتاب «آژانس شیشه‌ای» مقدمه را به روز کرده‌ام و مطالبی درباره تغییر روش فیلمساز در فیلم‌های بعدی و همچنین مطالبی درباره اتفاقاتی که برای فیلم افتاده است،‌به آن افزوده‌ام. کتاب «طعم گیلاس» هم به طور کلی با نسخه سال 1377 آن فرق دارد و فصل‌بندی‌ها متفاوت هستند. فیلم بعدی «ناخدا خورشید» است و تصمیم بر آن است که فیلم‌هایی از فرخ غفاری، سهراب شهیدثالث و ابراهیم گلستان هم در این مجموعه قرار بگیرند به طوری که فیلم‌های شاخص هر دهه را شامل شود. نویسنده فیلمنامه «شب‌های روشن» درباره شیوه نقد خود در این کتاب‌ها گفت: شیوه نقد من در این کتاب‌ها کلاسیک است. اول به صورت صحنه‌به‌صحنه فیلم را بررسی می‌کنم  و سپس به موسیقی و تدوین و... می‌پردازم. اهداف ثانویه‌ام از نوشتن این کتاب‌ها توجه به شیوه نقد بوده است. ما معمولا به روش نقد فیلم توجه نمی‌کنیم. این مجموعه فرصتی برای من بود که به شکل‌های مختلف نقد فرمالیستی، روانشناختی، نقد متکی به مخاطب و شیوه‌های نقد معاصر امروز را که کم‌کم دارند به کامنت نزدیک‌تر می‌شوند، را به کار ببرم و شیوه‌های نقد را به مخاطب بشناسانم. شیوه فصل‌بندی این کتاب هم شبیه مدل سکانس‌بندی فیلم‌نامه است. موضع‌گیری در این کتاب به چشم نمی‌خورد و بیشتر پرونده‌ای است که شاخصه‌های فیلم را توضیح می‌دهد و سپس خواننده با این توضیحات به خوبی یا بدی فیلم پی می‌برد. بعد از توضیحات سعید عقیقی، خسرو دهقان تصویری از وضعیت کتاب در ایران ارائه داد و وضع کتاب را اسفبار خواند. وی گزارشی از حجم و عناوین کتاب قبل و بعد از انقلاب ارائه کرد و از افزایش عناوین کتاب‌ها در سال‌های اخیر ابراز خرسندی کرد. وی همچنین یکی از وظایف خانه سینما را حمایت از کتاب دانست. امیرحسین سیادت، ریاست سینماتک موزه هنرهای معاصر، درباره ارزش نقد وتحلیل سعید عقیقی در این کتاب‌هاصحبت کرد و گفت: جدیت عقیقی مثال‌زدنی است. هر دو این فیلم‌ها آینه یک دوره هستند. «هامون» فیلم موفقی از نظر فضای نقد نبود و شخصی مانند هوشنگ گلمکانی هم در مجله فیلم با هامون همراهی نکرد. فیلم هامون در گذر زمان و حدود یک دهه بعد دیده شد. به گفته سعید عقیقی در همین کتاب؛ هامون فیلم دوگانه و رندانه‌ای است. مشخصه اصلی هامون در این است که ما کل روایت را از دریچه ذهن حمید هامون می‌بینم و می‌توانیم در بسیاری از چیزها تردید کنیم. مشخص نیست که فیلم در ستایش عرفان و رابطه بین مراد ومرید است یا در هجو آن و اینکه آیا جهان‌بینی فیلم هامون با شخصیت حمید هامون یکی است یا نه؟ حمید هامون دغدغه‌های روشنفکر دهه 50 را در دهه شصت نشان می‌دهد و مهرجویی از بیرون به هامون و مناسبات روشنفکرانه‌اش نگاه می‌کند. به نظر عقیقی در این کتاب، تصویر هامون تصویر ایده‌آل فیلم‌ساز از جوان روشنفکر ایرانی است. کارشناس بعدی نشست مهران کاشانی، عضو شورای مرکزی کانون فیلمنامه‌نویسان ایران درباره ارزش این کتاب‌ها در حوزه سینما عنوان کرد: برای اینکه بتوانم بگویم چرا این کتاب اتفاق مهمی است از کریستین متز، نظریه‌پرداز سینما نقل قول می‌کنم که اصولا چرا باید فیلم را توضیح داد؟ مگر فیلم یک پدیده هنری نیست؟ این کتاب بازنمایی روشنی از فیلم است. قوت هامون در این است که تماشاگر بدون اینکه یونگ بداند یا «آسیا در برابر غرب» از شایگان را خوانده باشد، فیلم را درک می‌کند. در این کتاب لایه‌های زیرمتن فیلم به قلم سعید عقیقی کشف شده است. نقد حال حاضر چیزی است برای مقایسه و تشویق به دیدن یا ندیدن فیلم که قطعا کار عقیقی در این کتاب این نیست. کار عقیقی فراتر از آن است. عقیقی با جزئیات و دقت نما به نما فیلم را تحلیل کرده است. باید همین جا اعتراف کنم که سال‌هاست نقد نمی‌خوانم و می‌دانم که اعتراف غم‌انگیزی است. آنچه به عنوان نقد در فضای مطبوعات مطرح است بیشتر شبیه یادداشتی است برای درک فیلم. در این کتاب اتفاق تازه‌ای برایتان می‌افتد و هامون را بهتر خواهید دید. از فضای فرهنگی که فیلم در آن تولید شده،‌ مطلع می‌شوید و روشنفکری که در فضای متناقض دهه شصت زندگی می‌کند را درمی‌یابید. این کتاب یک نگاه تحلیلی دارد. سعید عقیقی در تکمیل صحبت کارشناسان افزود: بحث ناخودآگاه نکته باارزشی است چون هامون از دل همین ناخودآگاه بیرون آمده و به صورت ناخوآگاه هم به شایگان اشاره می‌کند. این فیلم به نوعی اقتباس از رمان هرتزوگ نوشته سال بلو است و مهرجویی توانسته آن شخصیت آمریکایی را در هامون به ایرانی‌ترین شکل ممکن بیافریند. در ادامه جلسه خسرو دهقان سینما را دارای حرمت و کرامت دانست و گفت: عقیقی این حرمت و کرامت را با نوشتن این کتاب نشان داده است. سعی عقیقی بر این است که بفهماند سینما دارای حرمت است و ارزش کار او از ارزش خود فیلم بالاتر است. در بخش دوم جلسه کارشناسان به تکمیل صحبت‌های خود پرداختند. امیرحسین سیادت در بخش دوم صحبت‌های خود عنوان کرد: درگیری مهرجویی با عرفان از «درخت گلابی» تا «هامون» با نوعی تردید همراه است. در «درخت گلابی» ایده بازگشت به خویشتن خیلی مطرح است و در «مهمان مامان» با ستایش فقر و در «نارنجی‌پوش» با فنگ شویی روبه‌رو هستیم.  «هامون» در مقطع تردید مهرجویی است و شبیه هیچ یک از ملودرام‌هایی که آن سال‌ها ساخته می‌شد، نیست. زن و شوهری که هم عاشق شدن شان متفاوت است هم اختلافات شان. در «هامون» لحظه‌به لحظه کنش‌های دراماتیک وجود دارد. در ادامه سعید عقیقی به دیگر عوامل فیلم اشاره کرد. وی از تدوین فیلم «هامون» تقدیر کرد و گفت: اولین باری که به اتاق تدوین وارد شدم، حسندوست را دیدم که داشت «هامون» را تدوین می‌کرد. این فیلم جزئیات و فلاش‌بک‌های زیادی دارد و به لحاظ تفاوت در نوع این فلاش‌بک‌ها، عنصر تدوین در آن توانسته خط روشنی برای مخاطب ایجاد کند. سپس مهران کاشانی در ادامه از فیلمنامه «هامون» صحبت کرد و گفت: «هامون» ماجرامحور نیست و شخصیت‌محور است. همین هم هست که فیلمنامه را پیچیده‌تر می‌کند. این هنر مهرجویی است  که بیننده را به پای فیلمی ظاهرا ملودرام با پس‌زمینه‌ای فلسفی و عرفانی می‌کشاند. از دیگر سینماگران حاضر در این جلسه سیروس الوند،‌ کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس بود که به ذکر نکاتی درباره فیلم پرداخت. وی درباره فیلم «هامون» توضیح داد: فیلمنامه‌ای که عقیقی در کتاب آورده، از روی فیلم نوشته شده است. «هامون» از مطرح‌ترین و قدبلندترین‌های سینمای ایران است. می‌خواهم نکته‌ای را بگویم که در این جلسه مطرح نشده است. فرمول تمام فیلمفارسی‌ها این است که دختری پولدار و پسری فقیر قرار است با هم  ازدواج کنند و در نهایت پسر را می‌کشانند خانه پدر پولدار دختر و به او پیشنهاد پول می‌دهند تا از این عشق دست بردارد. این وضعیت در هامون هم اتفاق می‌افتد و به همین دلیل می‌گویم که پایه «هامون» فیلمفارسی است و هنر مهرجویی در این است که نمی‌گذارد تماشاگر این را بفهمد. وی افزود: تکرار به ابتذال می‌رسد. چیز خوب همیشه کلیشه‌ای می‌شود و کلیشه‌ها در تکرار به ابتذال می‌رسند. یکی از نقات قوت فیلم در فیلم‌نامه آن است. من همیشه از فلاش‌بک می‌ترسیدم و معتقدم تماشاگر سینمای ایران در فیلم «قیصر» با فلاش‌بک آشتی کرد. «هامون» نشان داد که تماشاگر با فلاش‌بک‌های عجیب و غریب هم کنار می‌آید. من بعد  از هامون بود که جرآت فلاش‌بک زدن پیدا کردم. در انتهای جلسه خسرو دهقان درباره ویژگی‌های این کتاب عنوان کرد: قطع و عطف کتاب جذاب است و باعث جلب توجه مخاطب می‌شود. از نکات ارزشمند این کتاب، مقدمه و فهرست آن است و اینکه این کتاب حاصل ترجمه نیست و حاصل اندیشه و ممارست است. درباره نظر خودم درباره هامون هم باید بگویم که من از فیلم «هامون» بدم نمی‌آید، من از هامون متنفرم و مساله این است که این کتاب مرا به هامون نزدیک‌تر کند و به من بفهماند که اشتباه کرده‌بودم.     ]]> هنر Wed, 24 Jan 2018 11:23:40 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/report/257042/خسرو-دهقان-هامون-متنفرم-سیروس-الوند-پایه-فیلمفارسی مقانلو: همچنان معضل سینمای ایران فیلمنامه است http://www.ibna.ir/fa/doc/report/257018/مقانلو-همچنان-معضل-سینمای-ایران-فیلمنامه به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) نشست نقد و بررسی کتاب «بازاریابی فیلم» با حضور محمدعلی حسین‌نژاد، تهیه‌کننده سینما، شیوا مقانلو، نویسنده، مترجم و پژوهشگر سینما، محمد سروی‌زرگر، مترجم کتاب، به دبیری رامتین شهبازی، نویسنده و منتقد فیلم، سوم بهمن 96 در بنیاد سینمایی فارابی برگزار شد. شیوا مقانلو، مترجم و پژوهشگر سینما، در این نشست، به ترجمه خوب و روان این کتاب اشاره کرد و افزود: انتشار این کتاب قدم خیلی مهمی در حوزه سینما و ادبیات سینمایی است.  وی با بیان اینکه این کتاب بین بحث‌های کاربردی و نظری در نوسان است، افزود: نویسنده در جاهایی درگیر مباحث نظری و دانشگاهی صرف است و در برخی جاهای دیگر خیلی کاربردی بحث می‌کند؛ اما در هر حال، مثال‌ها و مصداق‌هایی که در کتاب آمده، مثال‌های به‌روز و درستی است. مقانلو به معادل‌یابی‌های کتاب ترجمه‌شده نیز اشاره کرد و گفت: برای معادل‌گزینی واژه‌های لاتین باید به توافقی برسیم و تا زمانی که برای یک واژه لاتین، معادل دیگری نیست، روی آنچه توافق کرده‌ایم بمانیم. وی بحث بازاریابی فیلم را بحثی دوطرفه دانست و گفت: اگر ما به دنبال حضور در بازار جهان هستیم، متقابلا جهان نیز باید بتواند در بازار ایران حضور داشته باشد. آنچه در این میان مهم است، رقابت است که باید به آن توجه کرد. این پژوهشگر سینما با اشاره به دگرگون‌شدن مفهوم سینما گفت: مفهوم بازاریابی، تماشا، تماشگری، شیوه‌های ارتباط با فیلم، نسخه‌های متفاوت فیلم، حواشی فیلم و ... در بازاریابی نوین باید مورد توجه قرار گیرد. وی خواندن این نوع آثار را برای رفع معضلات سینمای ایران مهم دانست و گفت: باوجود چاپ آثار بسیاری در حوزه سینما و فیلمنامه، اما متاسفانه همچنان معضل سینمای ایران فیلمنامه است و شاید یکی از دلایل این موضوع، نخواندن کتاب‌های تولیدشده در این زمینه است. مقانلو بر مطالعه بازاریابی کشورهای آسیایی و همسایه نظیر ترکیه تاکید کرد و گفت: لازم است درباره موضوع بازاریابی با کشورهای آسیایی بحث کنیم.     مقوله بازاریابی و پخش فیلم، حلقه گمشده و فراموش‌شده‌ای است  در ادامه این نشست، حسین‌نژاد، تهیه‌کننده سینما، گفت: در ادبیات فیلم و سینما در ایران، مقوله بازاریابی و پخش فیلم، حلقه گمشده و فراموش‌شده‌ای است. بازاریابی و پخش فیلم از حلقه‌های اصلی زنجیره سینماست که در ایران از آن غفلت شده است.  این تهیه‌کننده سینما یکی از عوامل بحران در سینمای ایران را بی‌توجهی به بازاریابی و پخش فیلم بیان کرد و گفت: انتشار کتاب بازاریابی فیلم شروع خوبی است که دانشگاهیان و دست‌اندرکاران سینما به مقوله بازاریابی توجه کنند. حسین‌نژاد به نسخه 2017 این کتاب نیز اشاره کرد و گفت: چه خوب است که در چاپ دوم این کتاب، نکاتی که در نسخه 2017 اضافه شده، دیده شود. وی، این کتاب را ذیل مکتب تحقیقاتی کلاسیک دانست و افزود: اگر این کتاب بتواند جریان بازاریابی فیلم را ایجاد کند، خیلی خوب است و می‌تواند به اقتصاد سینما کمک کند. بازاریابی تعریف کلاسیکی در این کتاب دارد، که درست است؛ اما در حال حاضر، چرخه بازاریابی فیلم دچار تحول شده است که باید به آن توجه کرد. وی افزود: مفهوم بازاریابی این است که قابلیت‌های یک اثر را، در صورتی که درست تهیه شده باشد، به‌گونه‌ای به مخاطب نشان بدهید که مخاطب ترغیب شود تا آن فیلم را مشاهده کند. اما کار پخش و توزیع این است که آن اشتیاق برای مشاهده را به پول تبدیل کند این‌ها از هم جدا هستند اما مثل حلقه به هم متصل‌اند. این مفاهیم و چرخه‌ها در سینمای ایران گم شده است و یک سری کارهای معمولی در حال انجام است. این تهیه‌کننده سینما کاربرد مهم این کتاب را در تبیین مفهوم بازاریابی دانست که می‌تواند برای جامعه سینمایی کم‌سواد، مفید باشد و آنها را با مفهوم درست بازاریابی آشنا کند. به گفته وی، تحولات بازاریابی در پی تحولات فناوری، فرهنگی و اجتماعی، تغییرات زیادی کرده است و متاسفانه سینمای ایران از این مباحث کلا بی‌اطلاع و از بحثهای روز جهان منقطع است. وی حضور بسیار کم سینماگران را در این جلسه، نشانه‌ای از این انقطاع و بی‌اطلاعی دانست و افزود: بازاریابی جز نیازهای حیاتی و اساسی سینماست و چنین جمعی باید بیشتر در میان سینماگران اتفاق بیفتد. وی به معادل‌هایی که مترجم در این کتاب به کار برده است، نیز اشاره کرد و گفت: معادلهای وضع‌شده مقداری با واقعیت‌های عرصه سینما بیگانه است که البته این موضوع به ماهیت آکادمیک نویسنده و مترجم این کتاب برمی‌گردد. اگر آنها با دنیای عملی سینما آشنایی بیشتری داشتند، برخی تفسیرها ومعادلها تغییر می‌کرد. در هر حال این کتاب بسیار مبتنی بر روش‌شناسی‌های کلاسیک است در حالی که سینما جامعیتی دارد که در آن عوامل مختلفی نظیر جامعه و بازار و ... وجود دارد که باید در بحث بازاریابی به آنها توجه کرد. وی با بیان اینکه این کتاب بیشتر دارای شخصیت آکادمیک است، افزود: شاید از این نظر، راهنمای خوبی برای فعالان بازاریابی سینما نباشد. اما اگر متون تخصصی دیگر در این زمینه، تهیه و ترجمه شود، می‌تواند بیشتر مفید فایده باشد. علیرضا شجاع نوری، بازیگر و تهیه‌کننده سینما، نیز که در این برنامه حضور داشت به اهمیت انتشار این کتاب اشاره کرد و گفت: ای کاش این کتاب تألیف و ترجمه بود و مترجم در بدنه سینما نیز این موضوع را بررسی می‌کرد تا کارایی بیشتری داشته باشد.  این کتاب، اثری مکانیکی نیست که موفقیت را فقط در فروش بداند سروی زرگر، مترجم این کتاب، درباره ضرورت ترجمه این اثر گفت: کتاب بازاریابی فیلم، برخلاف کتابهای رایج در حوزه بازاریابی، اثری مکانیکی نیست که موفقیت را فقط در فروش بداند و اساساً چنین رویکردی ندارد. این کتاب، به موضوع بازاریابی فیلم رویکردی تاریخی و بنیارشته‌ای دارد و سیر تطور بازاریابی فیلم را در کشورهای مختلف بررسی می‌کند. مترجم کتاب افزود: در حوزه بازاریابی فیلم، کارهای پژوهشی بسیاری کمی انجام شده که آنهم بسیار عددمحور و کمی‌گرایانه است و موضوع بازاریابی فیلم را در بستر فرهنگی و اجتماعی قرار نداده‌اند. وی کتاب بازاریابی فیلم فینولا کریگان را از منابع جدی در این حوزه دانست و افزود: رویکرد غالب نویسنده در این کتاب، بازاریابی است. او سینما را برداشت هنری از فیلم مراد می‌کند و بر این نظر است که فیلم تماشا نمی‌شود بلکه مصرف می‌شود از این‌رو با بازار مواجه هستیم؛ با کالا و بازاری که خرید و فروش می‌شود. در این کتاب هرجا از سینما صحبت می‌شود مراد مباحث هنری این صنعت است. سروی زرگر با اشاره به مباحث این کتاب، استفاده از آن را در سینمای ایران مستلزم پژوهشی در حوزه اقتصاد سیاسی فرهنگ در ایران دانست و افزود: فرهنگ در ایران به شدت سیاسی شده است. برای پرداختن به مقوله بازاریابی فیلم در ایران ناگزیر از پرداختن به رویه‌های نهادی و اسناد بالادستی هستیم و بدون پرداختن به این مسائل، بازاریابی فیلم بی‌فایده است. ما باید به رویه‌ها، مناسبات، ساختارهای حقوقی و ... فکر کنیم و فرم بازاریابی محصولات خودمان را تهیه کنیم.   ]]> هنر Wed, 24 Jan 2018 08:54:11 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/report/257018/مقانلو-همچنان-معضل-سینمای-ایران-فیلمنامه جواد طوسی و خسرو دهقان در رونمایی کتاب مطبوعات سینمایی ایران http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/257015/جواد-طوسی-خسرو-دهقان-رونمایی-کتاب-مطبوعات-سینمایی-ایران به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از روابط عمومی مراکز فرهنگی هنری منطقه شش ، فرهنگسرای سرو با هدف توسعه و ترویج فرهنگ مطالعه مطبوعات و افزایش سواد رسانه‌ای، مراسم رونمایی از کتاب مطبوعات سینمایی ایران را 4 بهمن ماه،همراه با آسیب شناسی مطبوعات سینمای با حضور منتقدان امید رنجبر، جواد طوسی، خسرو دهقان و جمعی از نویسندگان از ساعت 17 در سالن فرهنگسرای سرو برگزار می کند. حسین گیتی در توضیح کتاب گفته است: کتاب «مطبوعات سینمای ایران در ۳۲۰ صفحه منتشر شده و نخستین نشریه ای که در این کتاب معرفی شده مجله «سینما و نمایشات» است که سال ۱۳۰۹ تنها در ۲ شماره منتشر گردید و سپس به دلیلی نامعلوم انتشارش برای همیشه متوقف شد و آخرین نشریه‌ای هم که در این کتاب به آن پرداخته‌ایم «سینما روایت» است؛ در مجموع ۱۴۵ نشریه تخصصی سینمایی در این کتاب به علاقمندان سینما و رسانه معرفی شده‌اند. مخاطبان برای  شرکت در برنامه می‌توانند به نشانی تهران، خیابان ولیعصر، بالاتر از پارک ساعی، فرهنگسرای سرو مراجعه کرده و یا برای کسب اطلاعات بیشتر با  شماره تلفن گویای 88881879 تماس حاصل فرمایند. ]]> هنر Wed, 24 Jan 2018 06:28:11 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/257015/جواد-طوسی-خسرو-دهقان-رونمایی-کتاب-مطبوعات-سینمایی-ایران درام‌های ایبسن، درام‌های ذهن و روح‌اند/نقش اصلی نمایش‌نامه‌های ایبسن برعهده زنان است http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/256725/درام-های-ایبسن-ذهن-روح-اند-نقش-اصلی-نمایش-نامه-های-برعهده-زنان خبرگزاری کتاب ایران: هر نویسنده و ادیبی خط فکری خاص خود را دارد و عموما در آثار خود اندیشه‌های فلسفی، سیاسی، اجتماعی و... را بیان می‌کند. در این بین کتا‌ب‌هایی که به تحلیل این آثار می‌پردازند از ارزش ادبی خاصی برخوردارند. به تازگی کتابی درباره تحلیل نمایش‌نامه‌های هنریک ایبسن، نمایش‌نامه‌نویس و درام‌نویس نروژی منتشر شده است. این کتاب را اصغر رستگار مترجم و عضو شورای دبیران فصلنامه زنده رود تالیف کرده است. «پنج نمایش‌نامه از هنریک ایبسن» و «عهد عتیق» از دیگر ترجمه‌های اوست. کتاب «گزارشگر رازهای نهفت» که تازه‌ترین کار تالیفی و پژوهشی وی است، به تازگی از نشر نگاه منتشر شده است. در ادامه گفت‌وگوی ایبنا با او را می‌خوانید. این گفت وگو برای با رسم‌الخط اصغر رستگار منتشر شده است. مختصری درباره مباحثی که در کتاب مطرح شده است توضیح بفرمایید. پاسخِ این سؤال را حتّا اگر بخواهیم به طورِ مفصل بدهیم، خود به ‌خود مختصر است چون در واقع عنوانِ کتاب پاسخِ پرسشِ شماست. این کتاب متشکل است از «مقالاتی در تحلیلِ برخی از آثارِ ایبسن». اما کدام دسته از آثارِ ایبسن؟ آثاری که ایبسنِ «نروژی» را تبدیل کرد به یک متفکرِ بحث‌انگیز «جهانی». این دسته از آثارِ او در تداولِ عام به «آثارِ اجتماعی» شهرت یافته است، هرچند که این فقط سطحِ آشکارِ این آثار است نه ژرفایِ درونِ آن.  چرا به ایبسن پدر نمایش‌نامه نویسی مدرن می‌گویند؟ چون آثارِ او تعاریف و چارچوب‌هایِ گذشته‌یِ درام و تراژدی را به سطحی درخورِ جامعه‌ مدرن ارتقا داد. مهم‌ترین تفاوتِ نمایش‌نامه‌هایِ ایبسن با آثارِ پیش از او، این بود که عوالمِ درونی و زندگیِ روحیِ شخصیت‌ها را از نهانگاهِ تاریکی درمی‌آورد و زیرِ نور می‌گرفت. حالات و هیجاناتی که می‌آفرید، یا اصلاً به حوادثِ معمولِ دراماتیک بستگی نداشت یا اگر داشت بسیار ناچیز بود. درام‌هایِ او درام‌هایِ ذهن و درام‌هایِ روح بودند. حادثه‌ اصلی، پیش از کنار رفتنِ پرده اتفاق افتاده بود و موضوعِ نمایش عوارض و عواقبِ آن حادثه، و پاسخ‌ها و واکنش‌هایِ ناشی از آن، بود. نمایشنامه‌هایِ ایبسن به کوهِ یخی می‌مانَد که بیش‌ترِ پیکراَش زیرِ سطحِ آب نهفته است. پس اگر کسی بخواهد قامتِ این پیکره را با تمامِ جزئیاتش بشناسد باید به فنِ غواصی متوسل شود.  اندیشه‌های ایبسن در کدام یک از نمایش‌نامه‌های او به صورت روشن‌تری حلول پیدا کرده است؟ چیزی که به ‌خصوص ذهنِ او را مشغول می‌داشت «فرد» بود. او ارزشِ هر «جامعه» را با این معیار می‌سنجید که : آیا کمک می‌کند هر فرد همان باشد که هست ـ یا به ‌تعبیرِ خودِ او، هر «فرد خودش باشد» ـ یا برعکس، پیشِ پایش سنگ می‌اندازد. او در این باب یک معیارِ آرمانی داشت و عیارِ جامعه را با همین معیار می‌‌سنجید. نقدِ اجتماعیِ او هم درست از حاصلِ همین ارزیابی آغاز می‌شد. گستردگی و تنوعِ چهره‌هایی که او از زنان ترسیم کرده به‌راستی بی‌مانند بود. درک و دریافتِ او از ظرافت‌ها و پیچیدگی‌هایِ روانِ زن حیرت‌انگیز بود. خاصه در آثارِ آخراَش، که به نیروهایِ نهفته در ضمیرِ ناهشیارِ آدمی پرداخت، هر بار فزون‌تر و ژرف‌تر از پیش، در عمقِ ذهن و ضمیرِ زنان فرورفت. این نازک‌بینی و ژرف‌اندیشی در زندگیِ نامشهودِ زنان را چه بسا شاعرِ خفته در درونِ او به او بخشیده باشد. شاید ایبسنِ شاعر گهگاه خود را از جنس و جنمِ زنان می‌دیده است. در واقع چنان بود که گفتی در کنهِ ذاتِ خود این قابلیت را می‌دید که جنسیت‌اَش را دیگرگون کند. با دید و دریافتِ دقیق و عمیقی که او از جنسِ زن داشت، قادر بود، در عالمِ خیال، در جلدِ زنانِ موضوعِ کاراَش برود و روحاً و جسماً خود را جایِ آنان ببیند. نقشِ اصلیِ نمایشنامه‌هایِ جنجالیِ او یعنی : خانه‌یِ عروسک، اشباح، رسمرس هُلم، هداگابلر، استاد معمار برعهده‌ زن است.  درباره نمایش‌نامه «هدا گابلر» و هم‌چنین درباره دلیل کج‌فهمی‌هایی که از این نمایش‌نامه می‌شود کمی توضیح دهید و اینکه آیا به این ابهامات در این کتاب پاسخ داده شده است یا خیر؟ در واقع کتابِ «گزارشگرِ رازهایِ نهفت» کوششی ست برایِ پاسخگویی به همین قبیل سؤالاتی که شما مطرح کردید.  ایبسن در این نمایش‌نامه «سرنوشت و حالات و هیجاناتِ دو زن» را به تصویر کشیده است: هدا گابلر (یا هدا تسمان) و ته‌آ رایسینگ (یا ته‌آ الوستد). ایبسن در این نمایش‌نامه نیز جامعه‌یِ مردسالار را زیرِ ذره‌بین نهاده است با قوانینی که منحصراً از نظرگاهِ مردان وضع شده است. در این نمایشنامه نیز از ارزش‌ها و معیارهایی سخن گفته است که رفتارهایِ درست و نادرستِ زن را از دیدگاهی مردمحور می‌سنجد. مطابقِ اصول و بنیادهایِ این جامعه، که قرن‌ها و قرن‌ها حاکمیتِ مطلق داشته، زنْ موجودی ست ضعیف، تحتِ حضانت و سرپرستیِ مرد؛ از حیثِ عقلْ ناقص و از حیثِ منشْ عاطفی و احساساتی. این موجود، تا زمانی که شوهر نکرده، « ناموسِ» پدر تلقی می‌شود و چون شوهر کرد « ناموسِ» شوی. « ناموس» هم یعنی « حیثیّت و شرف». از این قرار، حیثیّت و شرفِ مرد، خود به ‌خود، در گروِ رفتارِ زن است. هرگونه تخطیِ زن از اصولِ مقبولِ جامعه‌یِ مردسالار، در درجه‌یِ نخست، حیثیّت و شرفِ سرپرستِ زن را موردِ تهدید قرار می‌دهد. یکی از مهم‌ترینِ این اصولِ مقبول هم « عفّت و پاکدامنیِ» ست، اما نه عفّت و پاکدامنی به‌طورِ کلّی، بل که عفّت و پاکدامنیِ زن. عفّت و پاکدامنی، معیار و ممیّزه‌یی ست که در اصل برایِ سنجشِ رفتارِ زن وضع شده است. وقتی ساختارِ این ممیزه را، که متکی ست بر اصولِ شرع و عرف و اخلاق و قوانینِ حاکم بر جامعه، می‌شکافیم می‌بینیم تنها به رفتارهایِ جنسیِ زن محدود نمی شود، بل که سرتاسرِ عرصه‌یِ گفتار و کردار و اندیشه و دانش و داناییِ زن را در بر می‌گیرد. خلاصه، حریم و حصارِ مقدّس و مهذّبی برگردِ زن کشیده شده است که نه زن را یارایِ سر برون کشیدن از آن است و نه مرد را ا ختیارِ شکستنِ آن حریم. فرد از کودکی با اصول و معیارها و ارزش‌هایِ جامعه آشنا می‌شود و با فراگیریِ تدریجیِ آن‌ها رفته‌رفته این اصول « مَلَکه» یِ ذهن و ضمیرِ او، و جزیی از « هویّتِ اجتماعیِ» او می‌گردد، طوری که وقتی به بلوغِ جسمی و فکری رسید، خواسته یا ناخواسته، آگاهانه یا ناخودآگاه، خود پاسدارِ این معیارها و ارزش‌ها می‌شود. آن‌ها را معیارها و ارزش‌هایِ خودیافته می‌پندارد. هر گونه برون‌رفت از حصارِ این اصول و ارزش‌ها، هول ‌و هراسِ خروج از یک پناهگاهِ امن و ورود به سرزمینی دشمن‌خو را در فرد پدید می‌آورد. هر گونه تجاوز به این حریم، چه از طرفِ خودِ فرد باشد چه از جانبِ غیر، نفس یا وجهه‌یِ اجتماعیِ او را در هم می‌شکند. صفت‌هایی چون بی‌آبرو، بی‌ناموس، هرزه، یا بی‌دین، بی‌وطن، خیانتکار، مرتد، و امثالِ این‌ها، هزاران ‌سال پیش از این هم بوده است، ولی در یک جامعه‌یِ به‌هم‌فشرده، که انسان‌ها لحظه‌یی با فردیّتِ خود تنها نیستند، به چنان فشارِ روانیِ سنگینی بدل می‌شود که فرد را دچارِ تناقضات و تعارضاتِ می‌کشاند. این اصول و ارزش‌ها را زن، در مقامِ فرد، از دورانِ کودکی، تحتِ حضانت و سرپرستیِ مطلقِ مردی که پدرِ اوست فرا می‌گیرد، و چون جزیی از «هویّتِ اجتماعیِ» او شد، می‌پندارد که تخطی از این اصول نه تنها وجهه‌یِ خودِ او، بل که شرف و حیثیتِ خانواده و خویشانِ او را نیز لکه‌دار یا نابود می‌کند. این‌گونه است که «هر نوع» بدنامی برایِ زن، در حکمِ باختنِ وجهه‌یِ اجتماعی‌ست و سقوط از بلندایِ منزلتِ مقدس‌مآبِ مقرّرشده از سویِ همین اصولِ مقبول، و طرد شدن از همه‌جا و همه‌کس. این سرنوشت، به‌طورِ طبیعی، برایِ هر زنی وحشت‌انگیز است. این گونه است که ذاتِ زن رو می‌کند به دروغ و ریا و تظاهر و تزویر ( حتّا با نزدیک‌ترین کسان‌اَش ). بدین‌سان است که در جامعه‌یِ محروم از آزادی، تزویر و تظاهر بر ارکانِ جامعه پنجه می‌افکند و مردمْ ریاپروری پیشه می‌کنند؛ و زن، که محروم‌تر و محکوم‌تر است، تبدیل می‌شود به موجودی موذی و سربه‌تو، که می‌کوشد تا با مکر و عشوه و کرشمه، بی آن که حتّا نگاهی کین‌توزانه بر آن اصولِ مقبول بیندازد، مردِ فرمان‌آور را به کمندِ فرمان‌بَری درآوَرَد و او را وسیله‌یِ ارضایِ امیال و تحقّقِ آمالِ خود کند. هدا گابلرْ تشنه‌یِ آزادی ست. او آزادی را برایِ آن می‌خواهد که زندگی را در همه‌‌یِ ابعاد و اجزایِ آن، در همه‌یِ عرصه‌هایِ اخلاقی و ضدِّ اخلاقیِ آن، بیازماید؛ چرا که او از کلیشه‌هایِ رنگِ‌ ریا گرفته‌یِ اخلاقِ زمانه بیزار است. باورها و ارزش‌هایِ جامعهْ او را به سه‌کنجِ خانه فرو‌رانده اَند تا دنیا و کارِ دنیا را از گوشه‌یِ پرده نگاه کند؛ و بدین‌سان، شوقِ زیستن و ذوقِ جولان دادن را در نهادِ او بدل کرده اَند به نیرویی مخرّب و ویرانگر. و همین جا ست که به دام می‌افتد، دامی که در جامعه فقط برایِ زنان گسترده شده است. کج‌فهمی‌هایی هم درباره این نمایش‌نامه وجود دارد که شامل حال اشخاصی مانند امیرحسین آریان‌پور هم می‌شود. درباره علت کج فهمی شخص محققی مانند آریانپور هم کمی توضیح دهید. این که چه چیزی «علتِ کج فهمی» آریان‌پور شده بود، نیز در پیشگفتارِ کتاب توضیح داده شده است. آریان‌پور در کتابِ خود، داوریِ ناقدانِ مارکسیست را «بازگو» کرده است نه داوریِ خود را. اما در موردِ نمایشنامه‌ هدا گابلر، دومین مقاله‌یِ کتاب با عنوانِ «عقده‌گشاییِ هدا گابلر» کوششی ست برایِ روشن کردنِ همان «ابهامات». ایبسن، خود، در بابِ این نمایشنامه گفته است که من «اساساً بر سرِ آن بوده ‌اَم که، با استناد به گوشه‌یی از شرایط و اصولِ مقبولِ روزگار، انسان‌ها را، حالات و هیجاناتِ انسانی را، و سرنوشت‌هایِ انسانی را، به ‌تصویر کشم.» مشکلِ مسئله همین «شرایط و اصولِ مقبولِ روزگار» بوده است. کسی که بخواهد این نمایشنامه را به دور، یا جدا از، «شرایطِ و اصولِ مقبولِ روزگار» بفهمد و به تحلیل کشد، طبیعی ست که راه به جایی نخواهد برد و همانندِ آریانپور آن را «گنگ و مبهم» ارزیابی خواهد کرد. منتها اکثرِ «شرایط و اصولِ مقبولِ روزگار» حتا در جامعه‌یِ امرزویِ ایران مفقود شده است چه رسد به جوامعِ غربی. این شرایط را امروزه در جوامعی چون افغانستان و پاکستان می‌توان به چشم دید.       ]]> هنر Wed, 24 Jan 2018 06:24:03 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/256725/درام-های-ایبسن-ذهن-روح-اند-نقش-اصلی-نمایش-نامه-های-برعهده-زنان «پیش‌پرده و پیش پرده‌خوانی در ایران» منتشر شد http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256981/پیش-پرده-پیش-پرده-خوانی-ایران-منتشر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «پیش‌پرده و پیش پرده‌خوانی در ایران» به تازگی از سوی نشر قطره منتشر و توزیع شده است. پیش‌پرده نمایش فکاهی یا طنزآمیز تک‌نفره‌ای است که در یک دوره کوتاه و خاص در تماشاخانه‌های تهران و برخی از شهرستان‌ها، پیش از نمایش اصلی یا در فاصله بین دو پرده نمایش اصلی، همراه با موسیقی اجرا می‌شد و محتوای اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، اخلاقی و انتقادی داشت. پیش‌پرده‌ها از حیث زبان، شکل و محتوا جزو اشعار عامیانه یا ادبیات عامیانه فارسی محسوب می‌شوند. پیش‌پرده‌خوانی به طور مشخص در دهه 1320 شکل گرفت و در همان دهه نیز رو به افول نهاد. این شکل از نمایش تک‌نفره چه از لحاظ محتوا و مضمون و چه از لحاظ شکل اجرای نمایش به پاره‌ای اشعار عامیانه و همچنین نمایش‌های دوره قاجار به‌ویژه دوره سلطنت ناصرالدین‌شاه شباهت دارد. در این کتاب متن مهم‌ترین پیش‌پرده‌ها آمده است. کتاب «پیش‌پرده و پیش پرده‌خوانی در ایران» اثر تالیفی دیگری از عباس بهارلو است که پیش از این کتاب‌هایی نیز در حوزه نقد فیلم سینماگران ایرانی نظیر «علی حاتمی» و «عباس کیارستمی» به قلم او منتشر شده است. ]]> هنر Tue, 23 Jan 2018 08:26:57 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256981/پیش-پرده-پیش-پرده-خوانی-ایران-منتشر تصور همه از دلقک چیزی شبیه به کریم شیره‌ای است/اطلاعات کمی از شخصیت دلقک در ایران داریم http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/256978/تصور-همه-دلقک-چیزی-شبیه-کریم-شیره-ای-اطلاعات-کمی-شخصیت-ایران-داریم به‌ گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «کارنامه تلخکان»، اثر شیوا مسعودی که بازشناخت اطوار تلخکی و دلقکی با نگاهی به متون نمایشی امروزی، میانگاهی و کهن است به‌عنوان کاندید بخش هنر جایزه کتاب‌سال ایران انتخاب شده است و در همین راستا گفت‌وگویی را با این پژوهشگر انجام داده‌ایم که در ادامه می‌خوانید. شیوا مسعودی، در توضیح این اثر به ایبنا گفت: «کارنامه تلخکان» بخشی از رساله دکتری من در دانشگاه تهران بود که با تغییراتی توسط انتشارات نی راهی بازار نشر شد. نگارش این کتاب با این ایده شروع شد که جایگاه دلقک را در ایران مشخص کند. تصور همه از دلقک چیزی شبیه به کریم شیره‌ای، دلقک‌ ناصرالدین شاه یا دلقک نمایش‌های سیاه‌بازی و خیمه‌شب‌بازی است. این پژوهشگر هنرهای نمایشی ادامه داد: در این پژوهش تلاش کردم تا خطی مشخص را دنبال کنم و ببینم که کاراکتر دلقک از کجا آمده و امروز کجاست. سیر جست‌وجوی این پروژه برای من بسیار جذاب بود و مدت زیادی وقت صرف آن شد. مسعودی با اشاره به شروع پروژه «کارنامه تلخکان» گفت: شروع این تحقیق از اساطیر آغاز شد و در این پژوهش به‌سراغ اساطیری مانند خدایان شهید شونده و مفهوم قربانی رفتم و در آنجا یک ایده مرکزی خود را پیدا کردم که پایه تحقیق من بود. جست‌وجو در ریشه‌های اساطیری به من نشان داد که اگر همه ویژگی‌های یک دلقک را از او بگیریم تنها چیزی که از او می‌ماند، آدمی است که در مقابل جمع قرار می‌گیرد و ویژگی‌های متمایزی نسبت به جمع دارد. وی ادامه داد: این تمایز را من با کلمه «otherness» مطرح کردم. «otherness» در حوزه‌های مختلفی کاربرد دارد و به‌معنی دیگرشدگی در مقابل جمع است. در اصل می‌خواستم بیان کنم که این آدم در جمع با دیگران متفاوت است، مانند فردی که در جمع برای دیگران لطیفه‌ای تعریف می‌کند و دیگران را می‌خنداند. در واقع این ایده مرکزی من درباره دلقک بود. این پژوهشگر با اشاره به پیگیری‌های تاریخی این کتاب اظهار کرد: در ردیابی تاریخی نقش دلقک متوجه شدم که ما از گذشته تا به‌امروز سه گروه شخصیتی داشتیم که من آنها را به‌عنوان اجداد دلقک بازشناسایی کردم. این سه‌گروه نشانه‌هایی داشتند که از هم متمایز بودند اما به مرور و با گذشت سال‌ها این ویژگی‌ها در دلقک تجمیع و تلفیق شدند و ما را به این کاراکتر رساندند که همان دلقک مرکزی تاریخ تئاتر یعنی دلقک سیاه‌بازی و خیمه شب بازی است. وی افزود: دلقک از دوره مشروطه به بعد دچار تغییراتی شد و در نتیجه ویژگی‌های او در شخصیت‌های ادبیات نمایشی پخش شد. به شکلی که ما امروز در نمایشنامه‌های مختلف شاهد حضور دلقک به‌عنوان شخصیت‌های مختلف هستیم؛ درواقع نمایشنامه‌نویسان به‌صورت خودآگاه یا ناخودآگاه از آن الگوی مرکزی استفاده کرده‌اند. این نویسنده معتقد است که دلقک به شکل‌های مختلف در نمایشنامه‌های معاصر دیده می‌شود و در این راستا گفت: من در بررسی موردی خود بیش از 10 نمایشنامه از بهرام بیضایی، اکبر رادی، غلامحسین ساعدی، علی رضا نادری، نغمه ثمینی، محمد رضایی‌راد و چند نمایشنامه‌نویس مطرح دیگر را مورد بررسی قرار دادم. ویژگی‌های دلقک در تمامی آثار این نمایشنامه‌نویسان دیده می‌شود. در واقع می‌توان گفت که دلقک در فرهنگ ما ریشه کهن دارد که به‌مرور ویژگی‌های آن در شخصیت‌های مختلف پخش شده است و ما گاهی نشانه‌هایی از آن را در یک شخصیت نمایشی مشاهده می‌کنیم. وی ادامه داد: من در تحقیق خود متوجه الگوی واژگون دلقک نیز شده‌ام؛ یعنی کاراکتری که همه ویژگی‌های دلقک را دارد؛ اما از این ویژگی‌ها برای تخریب یا تضعیف افراد دیگر استفاده می‌کند. در کارهای آقای رادی و ساعدی می‌توان نمونه‌ای از این نوع شخصیت را پیدا کرد. مسعودی با اشاره به پژوهش‌هایش پیرامون کاراکتر دلقک عنوان کرد: طبعا من برای تهیه این پژوهش جست‌وجو های بسیاری کردم و منابع بسیاری را به هم ربط دادم تا بتوانم خطوطی را پیدا کنم که به نتیجه مورد نظرم در واکاوی مسیر دلقک در تئاتر ایران دست یابم. همچنین در این پژوهش از منابع انگلیسی بسیار کمک گرفتم؛ چراکه دلقک در اروپا جایگاه مشخص و قابل توجهی دارد و در زمان‌های گذشته دلقک نشانه اعتبار یک دربار اروپایی بوده است. این پژوهشگر در پاسخ به این سوال که چرا این اثر کاندید جایزه کتاب سال شده است، گفت: به‌ نظرم منتقدان باید درباره این اثر نظر بدهند و بگویند که این کتاب به چه دلیل به‌عنوان کاندید جایزه کتاب‌سال انتخاب شده است؛ اما با این حال شاید . وی ادامه داد:‌ فکر می‌کنم دلیل انتخاب این کتاب، اطلاعاتی است که این کتاب به ما می‌دهد؛ چراکه ما اطلاعات بسیار کمی از شخصیت دلقک در ایران داریم به‌جز کتاب‌هایی در حوزه نمایش در ایران که بخش‌هایی درباره دلقک دارند، اطلاعات چندان مشخص و جامعی از این شخصیت وجود ندارد و کسی به‌صورت مشخص در این حوزه کاری نکرده است. من برای این کتاب حدود چهار سال زحمت کشیدم و خوشحالم که این روزها نتیجه این تلاش دیده شده است. مسعودی با اشاره به وظیفه پژوهشگر امروز اظهار کرد: مهم‌ترین کار پژوهشگر شناخت داشته‌ها و پیوند آن به‌دنیای امروز است. بهرام بیضایی در کتاب «هزار افسان کجاست» که درباره داستان هزار و یک شب است، چنین کاری را انجام داده و ریشه‌هایی را در فرهنگ و اسطوره پیدا کرده و به خوبی آنها را بررسی کرده و به دنیای امروز ربط داده است. به‌اعتقاد من کار پژوهشگر فرهنگ و تئاتر این است که گذشته را به امروز وصل کند. این پژوهشگر در پایان گفت: این روزها مشغول ترجمه کتاب «دلقک، به‌عنوان قهرمان درام قرن بیستم» هستم. این‌کتاب نوشته دانلد مک مانوس بوده که در آمریکا روی کاراکتر دلقک کار کرده است. هنگامی که مشغول آماده‌سازی رساله خود بودم در تحقیقاتم با این نویسنده آمریکایی آشنا شدم و دیدم که او در کتابش به ریشه‌یابی نقش دلقک در پدیدآوردن تئاتر مدرن پرداخته است. به‌همین دلیل با او مکاتباتی داشتم و او کتاب را برای من فرستاد. این کتاب برای من بسیار جذاب است زیرا مانند کتاب من به نقش تاثیرگذار دلقک در تئاتر معاصر اروپا می‌پردازد؛ به‌همین دلیل تصمیم گرفتم تا این کتاب را ترجمه کنم و در اختیار مخاطب ایرانی قرار دهم. ]]> هنر Tue, 23 Jan 2018 06:43:08 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/256978/تصور-همه-دلقک-چیزی-شبیه-کریم-شیره-ای-اطلاعات-کمی-شخصیت-ایران-داریم رونمایی از کتاب‌های «هامون» و «آژانس شیشه‌ای» http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256889/رونمایی-کتاب-های-هامون-آژانس-شیشه-ای به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب‌های «هامون» و «آژانس شیشه‌ای» از مجموعه «نقد سینمای ایران» نوشته سعید عقیقی با حضور خسرو دهقان، مهران کاشانی و امیرحسین سیادت رونمایی می‌شود. مراسم رونمایی از این کتاب‌ها ساعت ۱۷ سه‌شنبه سوم بهمن‌ماه در تالار زنده‌یاد سیف‌الله داد خانه سینما برگزار خواهد شد.  بنا بر اعلام، شرکت علاقه‌مندان در این برنامه که با حضور عوامل فیلم‌ها برگزار می‌شود، آزاد است. علاقه‌مندان برای حضور در این مراسم می‌توانند در زمان مشخص شده به نشانی خیابان بهار جنوبی، کوچه سمنان، پلاک 29 مراجعه کنند. ]]> هنر Sun, 21 Jan 2018 13:36:51 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256889/رونمایی-کتاب-های-هامون-آژانس-شیشه-ای نامزدهاي سي‌وپنجمين دوره جايزه كتاب سال در گروه «هنر» معرفي شدند http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256737/نامزدهاي-سي-وپنجمين-دوره-جايزه-كتاب-سال-گروه-هنر-معرفي-شدند به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) در گروه «هنر» از مجموع ۲۹۰ اثر راه يافته به مرحله اول داوري سي‌و‌پنجمين دوره جايزه كتاب سال جمهوري اسلامي ايران، ۲۰ اثر به مرحله نيمه نهايي اين دوره از جايزه راه يافتند.  در ادامه آثار برگزیده این رشته را به تفکیک می‌بینید:    ردیف مرحله  اول مرحله  دوم  آثار مرحله دوم کلیات 55 1 1.دایره‌­المعارف هنر: نقاشی/ پیکره‌سازی/ طراحی گرافیک/ عکاسی/ رسانه‌های­نو/ تصویرگری/ چاپگری/ طنزنگاری (ش – ی)، تألیف روئین پاکباز، تهران: فرهنگ معاصر.     ردیف مرحله  اول مرحله  دوم آثار مرحله دوم معماری 59 9 1. اصول و روش‌های طراحی نورپردازی، تألیف ساناز امید، مشهد: کتابده کسری. 2. فلسفه، هندسه و معماری،  تألیف حسن بلخاری‌قهی، تهران: دانشگاه تهران. 3. مدیریت گسترش کالبدی شهر با رویکرد رشد هوشمند شهری، تألیف سعید زنگنه‌ شهرکی،  تهران: دانشگاه تهران. 4. معماری و هنر اسلامی در اسپانیا و شمال آفریقا،  تألیف مارکوس هاتشتاین، ناتاشا کوبیش و...، ترجمه فائزه دینی، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی. 5. مغز معمار: علوم اعصاب، خلاقیت و معماری،  تألیف هری‌فرانسیس مال‌گریو، ترجمه سیما ابراهیمی،  کریم مردمی، تهران:  هنر معماری قرن. 6. برنامه­ریزی منظر، تألیف ویلیام ام مارش، ترجمه مرتضی ادیب و مهدی خالصی، تهران: دانشگاه شهید بهشتی. 7. دلبستگی به مکان، تألیف لینی سی مانزو، ترجمه حسن سجادزاده و بهنام قاسم­زاده، همدان: دانشگاه بوعلی سینا. 8. شهرها، طراحی و تکامل، تألیف استفن ارشال، ترجمه سیدحسین بحرینی، آمنه بختیار، تهران: دانشگاه تهران. 9. حقوق معماری، تألیف هانیه اخوت، تهران: سازمان انتشارات جهاد دانشگاهی.   ردیف مرحله  اول مرحله دوم آثار مرحله دوم هنرهای تجسمی 18 1 1. شاهکارهای هنری در آستان قدس رضوی؛ کتیبه‌های صحن عتیق، تألیف  مهدی صحراگرد، مشهد:  آستان قدس رضوی، موسسه چاپ و انتشارات.   ردیف مرحله  اول مرحله  دوم آثار مرحله دوم موسیقی 13 2 1. شناخت هنر موسیقی: سماع ردیف، شامل 18 دفتر، تألیف مجید کیانی، ناشر مؤلف. 2. موسیقی تاجیکستان، تألیف منصوره ثابت‌زاده، تهران: زوار.   ردیف مرحله  اول مرحله  دوم آثار مرحله دوم هنرهای نمایشی 43 3 1. گروه هنر ملی از آغاز تا پایان (1357 – 1335)، تألیف روح‌الله جعفری، تهران: افراز.   2. کارنامه تلخکان: بازشناخت اطوار تلخکی و دلقکی با نگاهی به متون نمایشی امروزی، میانگاهی و کهن، تألیف  شیوا مسعودی، تهران:نی. 3. مستند خلاق: تئوری و عمل، تألیف  ویلمادی‌یانگ،  اریک تادسن،  جری راتول، ترجمه حمید احمدی‌لاری، تهران: ساقی.    ردیف مرحله  اول مرحله دوم آثار مرحله دوم نمایشنامه 39 4 1. ائوریپیدس: پنج نمایشنامه، تألیف، اوریپید، ترجمه عبدالله کوثری، تهران: نی. 2. مگافونیا و دو نمایش­نامه‌ی دیگر، تألیف میلاد حسینی، تهران: قطره. 3. من سقراط مجروح را دوست دارم، تألیف  سعید تشکری، تهران:  کتاب نیستان. 4. مهرداد، تألیف ژان راسین، ترجمه قاسم صنعوی، تهران:  بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه.   ردیف مرحله  اول مرحله  دوم آثار مرحله دوم ورزش 63 0   مراسم اختتاميه سي‌و‌پنجمين دوره جايزه كتاب سال جمهوري اسلامي ايران طبق هر سال در بهمن ماه، با معرفي برگزيدگان و كتاب‌هاي شايسته قدرداني برگزار مي‌شود. ]]> هنر Tue, 16 Jan 2018 10:15:51 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256737/نامزدهاي-سي-وپنجمين-دوره-جايزه-كتاب-سال-گروه-هنر-معرفي-شدند كتاب «رازهاي جدايي: سينماي اصغر فرهادي» منتشر شد http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/256213/كتاب-رازهاي-جدايي-سينماي-اصغر-فرهادي-منتشر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از روابط‌ عمومی انتشارات روزنه، كتاب «رازهاي جدايي: سينماي اصغر فرهادي» نوشته سعيد عقيقی به تازگی توسط انتشارات روزنه منتشر شده است. عكس روي جلد اثر حبيب مجيدي و محمدعلی حیدری مجری طرح آن است. این کتاب در فصل ابتدایی در قالب کلیات، راه‌های تکامل فیلم‌سازی فرهادی را بررسی می‌کند و سپس با تاکید بر حرکت ساختار کلاسیک بر بستری واقع‌گرایانه در هفت فیلم سینمایی فرهادی طی هفت فصل، رابطه‌ی چند وجهی فرمول‌های کلاسیک و الگوهای واقع‌گرایی را می‌کاود. درباره اين كتاب آمده است: واقع‌گرا یا کلاسیک؟ مساله این است. آیا شایسته است که مدام از تفاوت واضح این دومکتب سخن بگوییم یا در جست‌وجوی امکان همامیزی‌ِشان به فیلم‌ها رجوع کنیم؟ چه خواهد شد اگر قهرمان مفلوک یک فیلم واقع‌گرایانه در معمایی هیچکاکی گرفتارشود؟ یا چه خواهد شد اگر معمای مرگ زنی حل شود و معمای زندگی دیگران لاینحل بماند؟ چه می‌شود اگر معنای تجاوز و هويت متجاوز، انگیزه‌ی انتقام را تغییر دهد، و چه می‌شود اگر رازهای  جدایی، بیش از دلایل پیوند اهمیت داشته باشد؟ چه می‌شود اگر معمایی کلاسیک بر زمینه‌ی داستانی واقع‌گرا روایت شود، و چه خواهد شد اگر محور این جست‌وجو، سینمای اصغر فرهادی باشد؟ كتاب «رازهاي جدايي: سينماي اصغر فرهادي» در 230 صفحه و به قيمت 22500 تومان توسط انتشارات روزنه منتشر و روانه بازار كتاب شده است.   ]]> هنر Sun, 14 Jan 2018 08:58:01 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/256213/كتاب-رازهاي-جدايي-سينماي-اصغر-فرهادي-منتشر انتشار سه نمایش‌نامه از جلال تهرانی http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/256580/انتشار-سه-نمایش-نامه-جلال-تهرانی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، به تازگی سه نمایش‌نامه جدید نوشته جلال تهرانی از سوی انتشارات مکتب تهران منتشر شده است. جلال تهرانی نویسنده و کارگردانی است که سبک خود را در نگارش دارد و نگاهش به مسائل با چشم­‌اندازی وسیع است. جنس پردازش دیالوگ‌های تهرانی خاص خود اوست. وی همچنین در زمینه آموزش و نشر نیز موسسه «مکتب تهران» را راه‌اندازی کرده و از این طریق توانسته زمینه‌ای برای تربیت علاقه‌مندان به تئاتر فراهم کند. سه نمایش‌نامه «دو دلقک و نصفی»، « دراکولا» و «مکبث 2001»  نوشته جلال تهرانی به تازگی راهی بازار کتاب شده‌اند. تهرانی هم‌اکنون نمایش «دودلقک و نصفی» را در سالن اصلی تئاتر شهر به روی صحنه برده است. در این نمایش‌نامه،‌ تهرانی به سطح تازه‌‌ای از روابط انسان‌ها در دنیای مدرن امروز اشاره می‌کند. شخصیت‌پردازی کاراکترهای «دو دلقک‌و نصفی» در پس دیالوگ‌های ردوبدل شده معرفی می‌شوند و در پی این گفت‌وگوها به روابط شغلی، عاطفی و اجتماعی آن‌ها پی برده می‌شود. در «مکبث 2001» هر کاراکتر نماینده یک حس خاص بشری است. شک، حسادت و جاه طلبی از جمله این حواس هستند. در این نمایش‌نامه گر چه با دو کاراکتر در عصر حاضر روبه‌رو هستیم اما داستان اصلی همان تفکرات و اندیشه‌هایی است که اعمال انسا‌ن را در طی قرون و سالیان طولانی رقم زده است. نمایش‌نامه"دراکولا" دارای داستانی خیالی است. زمان آن مربوط به چهار هزار سال آینده  است که صلح در جهان برقرار شده و دراکولا بابای مدرسه شده است.» پیش از این نمایشنامه‌های «نوستالژی»، «مهر دوم» و «مخزن» از این نویسنده منتشر شده بود.   ]]> هنر Sat, 13 Jan 2018 08:14:21 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/256580/انتشار-سه-نمایش-نامه-جلال-تهرانی کارکرد تاریخ‌­نگارانه عکس در یک کتاب http://www.ibna.ir/fa/doc/book/256457/کارکرد-تاریخ-نگارانه-عکس-یک-کتاب به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «تاریخ‌نگاری و عکاسی» مجموعه‌ای است از مهم‌ترین مقالاتی که به زبان انگلیسی در زمینه مباحث نظری مربوط به استفاده از عکس‌ها به‌عنوان سند تاریخی به‌نگارش درآمده است. موضوع محوری این مقالات که از منابع مختلفی گردآوری شده‌اند امکان بازنمایی دیداری گذشته توسط عکس‌هاست. اصطلاح «تاریخ عکاسیک» که در مقالات مختلف کتاب به آن اشاره شده است ناظر بر شکلی از ارائه واقعیت تاریخی است که در آن نه کلمات بلکه تصاویر نقش اصلی را برعهده دارند، آن هم تصاویری که «عکاسیک» خوانده می‌شوند. اهمیت تصویر عکاسیک در مقایسه با دیگر تصاویر ساخته­ شده توسط انسان به تولید و ضبط مکانیکی این نوع تصاویر بازمی‌­گردد، به این معنا که برخلاف انواع تصاویر پیشاعکاسیک، نظیر نقاشی، گراوور و ...، حافظه و سلیقه انسانی در تولید عکس دخالت مستقیمی ندارد و همین امر ضامن عینیت و بی‌طرفی تصویر عکاسیک در بازنمایی واقعیت‌های بیرونی است. این باور به عینیت حاصل از فرایند تولید مکانیکی عکس مبتنی بر برداشت‌هایی اثبات­‌گرایانه بود که در دوران اختراع و اوج‌­گیری صنعت عکاسی در اواسط سده نوزدهم رواج بسیاری داشتند. و جالب آنکه در همان زمان نیز دانش تاریخ تحت تسلط همین نگاه‌­های اثبات­گرایانه قرار داشت. از این رو بسیاری از نظریه‌پردازان این دو حوزه، عکس را ابزاری مطمئن برای ثبت تاریخ می­‌دانستند و امکان تحریف در گذشته ثبت شده توسط عکس‌­ها را بسیار کمتر از گذشته­‌ای می­‌دانستند که به وسیله نوشتار ثبت شده است. اما این باور خوش­بینانه به عینیت سرراست عکس‌­ها به‌زودی مورد تردید قرار گرفت و نظریه‌­پردازان تاریخ عکاسیک به بررسی مسائلی پرداختند که استفاده از عکس‌­ها در تاریخ­‌نگاری را بغرنج‌­تر می­‌ساختند. مسائلی مانند نگاه عکاس، موقعیت موضوع عکاسی، بافت فرهنگی و تاریخی تولید و فهم عکس و ... از جمله مواردی هستند که هنوز هم تاریخ­‌نگاران و عکس­‌پردازان درباره آنها به بحث می­‌پردازند. کتاب «تاریخ­‌نگاری و عکاسی» از هفت مقاله تشکیل یافته است که به قرار زیر هستند: 1. عکس‌برداری از تاریخ/ مارک ماس 2. تصاویر تاریخ و ناخودآگاه دیدمانی/ گرگوری پاسکالیدیس 3. عکس: تصویر ساکن/ درک سه‌یر 4. عکاسی و تاریخ/ ویلم فلوسر 5. تصاویر گذشته: دیدگاه‌های بارت و بنیامین درباره عکاسی و تاریخ/ تیم دانت، گرایم گیلوچ 6. رویکردهایی روش‌شناختی به گره‌گشایی از عکس‌های تاریخیک/ اریک مارگولیس، جرمی راو 7. عکس‌ها و حافظه‌ها/ لوئس کوئپنیک سازمان­دهی درونی کتاب به گونه‌­ای است که ابتدا مخاطب را با مسائل ابتدایی پیرامون رابطه عکاسی و تاریخ­نگاری آشنا می‌­سازد و سپس به صورت گام‌به‌گام مسائل پیچیده‌­تر معرفت‌­شناختی و نظری را در اختیار وی قرار می‌­دهد. در نهایت هم با ارائه نمونه‌­هایی از بررسی­‌های تجربی درباره کارکرد تاریخ‌­نگارانه عکس‌­ها و روش­شناسی­‌های مناسب برای بهره­‌برداری تاریخ­‌نگارانه از عکس این روند آشناسازی مخاطب با مسائل میان‌­رشته­‌ای عکاسی و تاریخ را به پایان می‌­رساند.   کتاب «تاریخ‌نگاری و عکاسی»، اثر ویلم فلوسر، گرگوری پاسکالیدیس و مارک ماس با گردآوری و ترجمه محمد غفوری در 291 صفحه توسط نشر آگه منتشر شده است. ]]> هنر Mon, 08 Jan 2018 13:32:48 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/256457/کارکرد-تاریخ-نگارانه-عکس-یک-کتاب نوشتن از راه‌های پرورش روح است/ یوکیو میشیما و زیبایی‌شناسی مرگ http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/256332/نوشتن-راه-های-پرورش-روح-یوکیو-میشیما-زیبایی-شناسی-مرگ خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)-محمد آسیابانی: یوکیو میشیما، یکی از برجسته‌ترین نویسندگان و هنرمندان سده بیستم ژاپن است که شهرت جهانی دارد. او تا پیش از مرگش در سن 40 سالگی موفق به نگارش 34 رمان، 50 نمایشنامه، 25 مجموعه داستان کوتاه، یک اپرا و همچنین ساخت یک فیلم و بازی در چند فیلم دیگر شده بود. سه بار نامزدی برای دریافت جایزه نوبل ادبیات برای شهرت او در جهان نویسندگی کافیست. در ایران نیز رمان‌های «آوای امواج»، «زوال فرشته»، «معبد طلایی»، «برف بهاری» و «اسب‌های لگام گسیخته»، مجموعه داستان کوتاه «مرگ در نیمه تابستان و داستان‌های دیگر» و همچنین نمایشنامه‌های «حراج» و «بانو آئویی» این نویسنده ترجمه و منتشر شده‌اند. به تازگی کتاب «آفتاب و فولاد» با عنوان فرعی «دیدگاه‌هایی شخصی درباره هنر، عمل و مرگ معنوی» نوشته یوکیو میشیما با ترجمه فردین توسلیان از سوی نشر آنیما روانه کتابفروشی‌ها شده است. با مطالعه این کتاب ضمن آشنایی با دیدگاه‌های زیباشناختی میشیما پرده از راز مرگ خودخواسته او نیز روشن می‌شود. به مناسبت انتشار این کتاب گفت‌وگویی با مترجم آن انجام داده‌ایم که در ادامه آن را مطالعه خواهید کرد. توسلیان، مترجم و پژوهشگر فرهنگ و هنر آسیای شرقی است. نمایشنامه «قتل غیرعمد» اثر کوبو آبه و «قصه‌های مهتاب و باران» نوشته اوئدا آکیناری از دیگر ترجمه‌های منتشر شده توسلیان است. «آفتاب» و «فولاد» که در عنوان کتاب از آن استفاده شده نماد چه هستند؟ کتاب شرح ریاضت جسمی نویسنده در مسیر سفر معنوی‌اش محسوب می‌شود. نخستین برخورد نویسنده با حقیقت اهمیت پرورش جسم در دستیابی به کمال و رستگاری، با ملاقات آفتاب و تحمل بار فولاد بر شانه‌ها شکل می‌گیرد. در واقع نگاه نویسنده نه در جنبه‌ نمادین، بلکه به حقیقت قابل لمس آفتاب و فولاد است. اتفاقی که در برهه‌ای از زمان مسیر زندگی نویسنده را تغییر می‌دهد آشنایی او با حقیقت رنج مشترک است. مفهومی که به واسطه‌ «آفتاب» و «فولاد» نمایان می‌شود. دید میشیما به این رنج، دیدی زیبایی‌شناسانه است؟ قطعا. میشیما در ابتدای این کتاب به نقطه‌ای رسیده که دیگر صرفا با کلمات و عبارات نمی‌تواند درونیات خود را بروز بدهد. بخشی از درون نویسنده طی سال‌ها سرکوب شده و حال افق روشنی در برابر او شکل گرفته تا در رنج مشترک انسانی سهیم شود. این میشیما هیچ تفاوتی با میشیمای شاعر و نویسنده ندارد. در واقع نگاه زیبایی‌‌شناختی همچنان پابرجاست و هدف همان هدف است، تنها این وسیله است که تغییر پیدا می‌کند.                                                              فردین توسلیان نویسنده در کتاب نمونه عالی از مرگ که مثال می‌زند «کامی‌کازه» است که شما آن را به «باد الهی» ترجمه کرده‌اید و گویا عنوان هم از آیین «شینتو» برداشت شده است. «باد الهی» عملیات‌های انتحاری بود که نیروهای هوایی ارتش ژاپن علیه کشتی‌های جنگی نیروهای متفقین انجام می‌داد. میشیما مرگ خودخواسته نویسندگان را هم تعبیری از کامی‌کازه می‌داند؟ در مورد «هاراکیری» میشیما پس از مطالعه این کتاب مطالب زیادی روشن می‌شود. درواقع نویسنده از نیروانای شخصی و تکمیل کاتارسیس حرف می‌زند. با مطالعه «آفتاب و فولاد» متوجه می‌شویم که کارمای نویسنده به انتها رسیده و مسیر رستگاری برایش عیان شده است. در واقع پس از مکاشفه‌ اخیر دیگر مرگ و زندگی تفاوتی برای او نداشته است. کامی‌کازه و جوخه‌ انتحاری نقل شده در کتاب با شرح یک آن و لحظه‌ ناب توصیف می‌شوند. درواقع میشیما لحظه‌ غیر قابل بازگشت مرگ را در وصیت‌نامه‌ سربازانی که کامی‌کازه‌ کردند کشف می‌کند. آن لحظه کامی‌کازه و توصیفش است که جذابیت ویژه‌ای برای میشیما دارد. مهم‌ترین دلیل شما برای ترجمه این کتاب چه بود؟ میشیما یکی از مهم‌ترین و مشهورترین نویسندگان ژاپن است و ویژگی اصلی آثار او تاثیرپذیری‌اش از ادبیات کلاسیک ژاپن است. مساله اصلی برای من فهم دلیل «هاراکیری» میشیما بود. در مقدمه‌ کتاب شرح مختصری بر آنچه را که بر نویسنده رفت، شرح داده و مطلب ناگفته‌ای باقی نگذاشتم. برای من همیشه سوال بود که چرا آدمی با چنین دیدگاه‌هایی باید به سرنوشتی این‌چنین دچار شود و البته با مطالعه این کتاب تمام ابهامات خود من برطرف شد. به همین دلیل نیز تصمیم گرفتم تا برای آشنایی ایرانیان با این حقیقت کتاب را ترجمه و در اختیار ناشر قرار دهم. در عنوان فرعی کتاب منظور از «عمل» چیست؟ منظور دقیقا کُنش و فعل است. بخشی از نقد میشیما به خودش انفعال و سکونی است که درگیرش بود. در این کتاب او مخاطب را به‌ پرورش جسم به‌ موازات تربیت روح تشویق می‌کند. یعنی از نظر میشیما این پرورش روح و جسم، هر دو امری لازم برای نویسندگی است؟ دقیقا، البته نه فقط لازمه نویسندگی که پرورش توامان این دو لازمه انسانیت است. میشیما این دو‌ را بال‌های رهایی از رنج زندگی ‌می‌داند؛ رنجی که بشر برای همیشه درگیرش بوده و خواهد بود. منظور میشیما از پرورش روح چیست؟ و اینکه آیا راهکارهایی نیز برای پرورش روح را ارائه داده است؟ از نظر این نویسنده برتر و ماندگار ژاپنی، شخصی کردن کلمات و نوشتن یکی از راه‌های پرورش روح است. در واقع از دیدگاه میشیما انسان‌ها با دو نوع رنج مواجه هستند: «رنج فردی» و «رنج مشترک» و «بیانِ کلامی» راه رهایی از رنج درونی و فردی و پرورش جسم راه رستگاری از رنج مشترک است. «آفتاب و فولاد: دیدگاه‌هایی شخصی درباره هنر، عمل و مرگ معنوی» نوشته یوکیو میشیما و ترجمه فردین توسلیان با شمارگان هزار نسخه، 140 صفحه قطع پالتویی، به بهای 10 هزار تومان از سوی نشر آنیما روانه کتابفروشی‌ها شده است. ]]> هنر Mon, 08 Jan 2018 07:50:48 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/256332/نوشتن-راه-های-پرورش-روح-یوکیو-میشیما-زیبایی-شناسی-مرگ کاندیداهای جایزه ادبیات نمایشی اعلام شدند http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256330/کاندیداهای-جایزه-ادبیات-نمایشی-اعلام-شدند به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از روابط عمومی جشنواره، اصغر نوری، مدیر این بخش، ضمن اعلام این خبر اظها کرد:  مراسم اختتامیه جایزه ادبیات نمایشی سی‌ و ششمین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، شنبه (۱۶ دی‌ماه)  ساعت ۱۷، در سالن استاد ناظرزاده تماشاخه ایرانشهر برگزار می‌شود. «فصل چیدن انگور» از صحرا رمضانیان از تهران، «تئوری میس‌کال» از محسن رهنما از اصفهان، «تیولا» از علی عابدی از تهران، «بال‌هایش» از آرش عباسی از تهران، «مرلین مونرو، هدایت، ونگوک و شرکا» از مسعود احمدی از شیراز، «استرالیا» از پیام لاریان از تهران و «لبخند باشکوه آقای اژدهاک در شب دراز» از محمد منعم از تهران کاندیداهای بخش حرفه‌ای اعلام شده‌اند. همچنین «عند از مطالبه» از مرتضی شاه کرم از خرمشهر، «آن قدر مرد شده‌ای که نمی‌شناسمت» از صادق بهاری از تهران، «کیک بخت» از مریم الهامیان و نیاز اسماعیل‌پور از تهران، «فال قیچی» از فرزانه محبوبی‌نیا از اصفهان، «نجات‌دهنده بر می‌گردد» از تهمینه محمدی از تهران، «چهارگانه» از پریسا کیومرثی از تهران و «فرنگ» از ماریا شاهی از کرج کاندیداهای بخش تولید هستند. همچنین فرهاد  مهندس‌پور، دبیر سی‌ و ششمین جشنواره تئاتر فجر در یادداشتی خطاب به گروه‌های راه یافته به این  دوره از جشنواره تئاتر فجر اظهار کرد: تلاش این دوره از جشنواره بر این بوده است تا پذیرای بیشترین گروه‌های نمایشی کشور و دربردارنده گونه‌گون‌ترین فرم‌های نمایشی داخلی و خارجی باشد. آنچه اکنون برای یکایک جامعه تئاتر ایران اهمیت دارد این است که گروه‌های راه یافته با آسایش و فراغت و اطمینان، آثارشان را برای تماشاگران به نمایش بگذارند و بی ترس و واهمه، جشن گفتگوی فرهنگی خود را بی‌آغازند. «️نخست اینکه جشنواره تئاتر فجر، از سویی رویدادی ملی است در بزرگداشت خیزش فرهنگی و مردمی ایران در سال ۱۳۵۷، و از دیگر سو، رویدادی است فرا ملی زیرا این جشنواره یکی از بزرگترین گردهایی‌های فرهنگی در منطقه و آسیا است که می‌تواند تهران را به قطب فرهنگی و تئاتری این سوی جهان تبدیل کند تا سند فرهنگی زنده‌ای باشد در رد تبلیغات تروریستی گسترده علیه کشورمان«. «️دوم اینکه بنا بر نص صریح قانون، تنها و تنها نهادی که شورای انقلاب فرهنگی به او اجازه داده تا بر اجرای نمایشها نظارت داشته باشد، «گروه نظارت و ارزشیابی» اداره کل هنرهای نمایشی است. مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی، پارامترهای روشنی را بیان کرده و خطوط قرمز را به نحوی نشان داده که تشخیص آنها به تفسیر و تاویل نیاز ندارد. معنای روشن قانون این است که نمی‌توان با تفسیر و تعبیر به رد و حذف نمایشی پرداخت. از این‌رو هیچ کس حق ندارد تفسیر و حساسیت و تعبیرهایش را ملاک برخورد با تئاتر قرار دهد.« «️سوم اینکه نمایش‌هایی که در هر جای ایران به صحنه رفته‌اند، مجوز گروه نظارت و ارزیابی داشته‌اند و بدیهی است پذیرفتن شدن این نمایش‌ها در جشنواره، بر اساس همان اجراست و به این ترتیب نیاز به بازبینی  و مجوز دوباره ندارد. زیرا نهاد برگزار کننده جشنواره، اداره کل هنرهای نمایشی و انجمن هنرهای نمایشی، خود نهادهای بالادستی گروه نظارت و ارزشیابی‌اند«. «چهارم اینکه هنرمندان تئاتر ایران و گروه‌های نمایش در سراسر ایران با دانش و آگاهی اجتماعی به تولید نمایش می‌پردازند و بر این نکته واقف‌اند که جشنواره تئاتر فجر، جشن گفتگوی مردم با تئاتر و تئاتر با مردم است و این فرصت فرهنگی از همین‌روی مغتنم است تا همه با هم در آن به گفتگو بنشینیم و سرمایه‌ها و ظرفیت‌های ملی و انسانیمان را مرور کنیم«. «️پنجم اینکه اداره کل هنرهای نمایشی و گروه نظارت و ارزشیابی به کار خود واردند، و ستاد جشنواره تئاتر فجر که از بدنه تئاتر کشورند و به حساسیت‌ها و ضرورت‌های اجتماعی، قانونی و اخلاقی نهاد تئاتر آگاه‌اند، پشتیبان کنش شمایند و بسیار صریح به همه کسانی که نگرانند اعلام می‌کنند که هنرمندان ایران، ستایشگران و پرورش‌دهندگان فرهنگ ایران‌اند و با آگاهی و شادی و خرد، جشنواره هر ساله خود را برپا خواهند داشت». «️این‌همه را برشمردم تا گفته باشم که ما با هم، و در یک خانه زندگی می‌کنیم که کشور ماست، جایی که در آن بالیده‌ایم و همه توانمان را هزینه می‌کنیم تا جوانان و نسل‌های آینده در آن ببالند و رفتار و عقلانیت امروز ما، پشتوانه فردای ایران است. کردارهای ما برای حراست از خودمان در این موقعیت‌ها نیست، بلکه برای آن است که جسارت بورزیم و خودمان را برای دیگران، برای هنرمندان و فرهنگ‌پروران و دانشورزان، هزینه کنیم. امیدوارم از این مجال بیشترین بهره را ببریم.» ]]> هنر Thu, 04 Jan 2018 10:56:19 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256330/کاندیداهای-جایزه-ادبیات-نمایشی-اعلام-شدند عباس بهارلو: فیلم‌های کیارستمی ستایش زندگی است http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/256187/عباس-بهارلو-فیلم-های-کیارستمی-ستایش-زندگی  خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)-مائده مرتضوی: عباس بهارلو پژوهشگری است که کتاب‌های زیادی درباره سینماگران ایرانی نوشته و منتشر کرده است. کتاب «فیلم‌شناخت سینمای ایران» که فیلم‌شناسی سینمای ایران از سال 1373 تا سال 1382 را در برمی‌گیرد، کتاب «پرونده یک جنایی‌ساز» که به بررسی فیلم‌های ساموئل خاچیکیان اختصاص دارد، کتاب «علی حاتمی»، «روزشمار سینمای ایران»، «سینمای فردین به روایت محمدعلی فردین» و «دانشنامه سینمای ایران» از جمله این آثار است. به تازگی کتابی درباره سینمای کیارستمی از او منتشر شده است. بهارلو سعی کرده در این کتاب به گونه‌ای به تحلیل و معرفی آثار کیارستمی بپردازد تا این کتاب برای قشر وسیعی از علاقه‌مندان قابل استفاده باشد و طیف مخاطب گسترده‌تری را شامل شود. وی در این کتاب به زندگی،‌ نحوه تفکر و فیلم‌شناسی کیارستمی پرداخته است. در ادامه گفت‌وگوی ایبنا را با وی می‌خوانید. مختصری دربارۀ سرفصل‌ها و موضوع‌هایی که در کتاب «عباس کیارستمی» به آن پرداخته‌اید توضیح دهید. من در کتاب «عباس کیارستمی» و شكل روايت آن هم از الگوي رمان تاريخي و زندگي‌نامه‌اي بهره گرفته‌ام، و هم از الگوی زندگي‌نامه‌هاي خودنوشت و تبارنامه‌ای. در این شکل از روایت هر ماده اوليه‌ای به كارِ نویسنده می‌آيد؛ مثل دست‌نوشته‌ها (به‌خصوص يادداشت‌ها و نامه‌ها)، گفت‌وگوها، خاطراتِ معاصران، يادداشت‌های نوشته شده در روزنامه‌ها و كتاب‌ها، عكس‌ها، نقاشي‌ها و آنچه در افواه عام درباره شخصِ مورد نظر گفته و شنيده مي‌شود؛ و البته در مورد شخصیت‌های سینمایی، فیلم‌های فیلم‌ساز و فیلم‌هایی که دربارۀ او و آثارش ساخته شده است. کتاب «عباس کیارستمی» در سی‌ویک بند یا بخش تألیف شده، و در هر بند به زندگی و فیلم‌ها و دیدگاه‌ها و سایر فعالیت‌های او پرداخته شده است؛ از سال تولد تا مرگ. البته آلبوم عکسی هم به کتاب منضم است، که شامل پاره‌ای از عکس‌های صحنه و پشت صحنه و پوستر فیلم‌های کیارستمی است.   عباس بهارلو در بررسی فیلم‌های کیارستمی چه معیاری برای قراردادن تقدم و تأخر فيلم‌هاي او در نظر گرفتید؟ به طور مثال این فیلم‌ها بر اساس بازه زمانی مرتب شده‌اند یا شهرت کلی فیلم‌ها یا چیزهای دیگر؟ همان‌طور که در یادداشت چاپ دوم کتاب نوشته‌ام، بررسی تقویمی فیلم‌‌های کیارستمی، یعنی اساسِ قراردادنِ تقدم و تأخرِ زمانِ ساخته‌شدن فیلم‌های او، شاید مناسب‌ترین روش برای تأویل و ارزیابی آن‌ها باشد. این نحوۀ توجه به کیفیت فیلم‌های کیارستمی و نیز جمع‌بندی کلی آثارش قبل از هر چیز نشان می‌دهد که او بیش از هر فیلم‌سازِ دیگری در جست‌وجوی معنای زندگی و تجلیات آن بوده است. در حقیقت او با هر فیلمی که ساخته است ستایش خود را از زندگی، چنان که هست، یا باید باشد، نشان داده است؛ هر چند این ستایش را که همواره با نوعی سادگیِ گوارا و فروتنی طبیعی همراه است نمی‌توان به معنای رضایتِ تمام و کمال از زندگی گرفت. به عبارت دیگر، این نوع بررسی نشان می‌دهد که سرگذشت آدم‌های آثار او به سلسله‌ای از حوادث با پایان خوش ختم نمی‌شوند؛ گیرم احساسی که از آن‌ها حاصل می‌شود گشاینده و رضایت‌بخش است. آن‌چه می‌توانم به تأکید بگویم این است که زندگی با همۀ پیچیدگی‌ها و مضامین اسرارآمیزش برای کیارستمی مفهوم کمابیش ساده یا روشنی دارد، و درک معنای آن، اگر حقیقتأ درک این معنا میسر باشد، چندان به «مرموزاندیشی» نیاز ندارد. چنان‌چه‌ بپذیریم جست‌وجوی معنای زندگی پایانی ندارد الزاماً دلیلی هم وجود ندارد که آن را در هاله‌ای از رمز و راز بپیچیم. شاید تعبیر ساده‌تر این باشد که بگوییم رابطۀ کیارستمی با زندگی، و بیش از هر چیز با طبیعت، به دور از تندی و تعارض‌های جاری و متداول است، و اغلب این احساس را واخوانی می‌کند که گویی همه‌چیز از چشم پسربچه‌ای تیزبین و ذاتاً حساس و مهربان دیده یا روایت می‌شود.   مخاطب این کتاب چه کسانی هستند؟ صرفا قشر دانشجوی سینما و طبقۀ روشنفکر جامعه می‌توانند از این کتاب بهره ببرند یا این که زبان کتاب طوری است که مخاطب عام سینما هم می‌تواند با آن ارتباط برقرار کند؟ من موقعی که این کتاب را می‌نوشتم، قبل از آن که به مخاطب خاصی فکر کنم، به دنبال پاسخ‌ پرسش‌هایی بودم که دربارۀ سینما و فیلم‌های کیارستمی در ذهن داشتم؛ اما حالا که به سروشکل و کلیت کتاب نگاه می‌کنم، گمان می‌کنم مخاطبان کتاب می‌توانند همۀ آن کسانی باشند که به آثار کیارستمی علاقه دارند، و حتی ندارند.   لزوم ضمیمه‌سازی چیزی مانند لوح فشرده، که حاوی اطلاعات تصویری برخی فیلم‌ها باشد، را برای چنین کتاب‌هایی که درباره یک فیلمساز برجسته منتشر می‌شود تا چه حدی می‌دانید و این که برای کتاب خودتان این نیاز وجود داشت یا خیر؟ راستش این هم پیشنهاد بدی نیست؛ اما واقعیت این است که فیلم‌ها و آثار کیارستمی دارای کپی‌رایت فرهنگی هستند و امکان استفادۀ آن‌ها در لوح فشرده نیست. خوشبختانه در مورد کیارستمی کانال‌هایی در فضای مجازی ایجاد شده و آثار وی به سهولت قابل دسترسی هستند.   با توجه به این که از منتقدان حوزۀ سینما هستید، لزوم میزگرد و نشست‌های نقد را برای کتاب‌هایی که در حوزۀ سینما منتشر می‌شود در چه حد ضروری می‌دانید؟ حتماً واجب و ضروری است. من اگر چه با هر شیوه‌ای برای معرفی کتاب موافق‌ام، خیلی علاقه‌ای به حضور در «جشن امضا»، «رونمایی» و میزگرد و نشست و بررسی کتاب ندارم. مخالف برگزاری‌شان نیستم، علاقه‌ای به حضور در چنین محافلی ندارم. به گمان من فضای مجازی، سایت‌ها، کانال‌های تلگرامی و اینستاگرام می‌تواند پاسخگوی روش‌های قدیمی‌تر یا کمی قدیمی‌تر برای معرفی و نقد و بررسی کتاب باشد. گمان می‌کنم مخاطبانش هم چندین برابر باشد. گفتنی است، کتاب «عباس کیارستمی» نوشته عباس بهارلو به تازگی توسط نشر قطره در شمارگان 400 نسخه با قیمت 12700 تومان راهی بازار کتاب شده است. همچنین کتاب «فروغ فرخ زاد و سینما» نوشتۀ عباس بهارلو به تازگی به چاپ دوم رسیده است.   ]]> هنر Wed, 03 Jan 2018 07:50:28 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/256187/عباس-بهارلو-فیلم-های-کیارستمی-ستایش-زندگی تجدید چاپ یک اثر تخصصی در حوزه موسیقی پس از سال‌ها http://www.ibna.ir/fa/doc/book/256241/تجدید-چاپ-یک-اثر-تخصصی-حوزه-موسیقی-سال-ها به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، «کارکرد هارمونی در قرن بیستم» نوشته رالف تورِک، آهنگساز و موسیقیدان آمریکایی و یک اثر تخصصی در حوزه دانش موسیقی است. این اثر به کارکردهای هارمونی در سبک‌های مدرن موسیقی می‌پردازد و در ایران، نشر افکار این کتاب را با ترجمه محسن الهامیان چاپ و روانه بازار کتاب کرده است.   کتاب «کارکرد هارمونی در قرن بیستم» نهمین جلد از مجموعه «در قلمرو موسیقی» است که در هشت فصل به نگارش درآمده و  سعی شده است بسیاری از اصطلاحات تخصصی، منابع جدید، بررسی آثار برخی از افراد معروف و آموزش‌های تخصصی موسیقی را همراه با تصاویر به نگارش درآورد و آموزش دهد، در پایان هر فصل نیز تمریناتی برای هنرجو و خواننده در نظر گرفته شده که به تثبیت آموزش‌های آن فصل کمک می‌کند.  این کتاب یک کتاب تخصصی برای دانشجویان و هنرجویان موسیقی است و برای کسانی که در موسیقی تخصص اولیه و تئوریک دارند هم می‌تواند مناسب و مفید واقع شود. فصل اول این کتاب با عنوان «تونیک شدن گسترده و سکونس هارمونی» به تعریف مفهوم دو اصطلاح نامبرده در عنوان پرداخته است. فصل دوم این کتاب به بررسی «هارمونی‌های خطی» متعدد می‌پردازد؛ هارمونی‌های کروماتیکی که در اصل از طریق حرکت‌های کروماتیک در یک یا چند خط از بافت موسیقی ظاهر می‌شوند. افزایش حرکت‌های کروماتیک در خط ملودی در اثنای قرن نوزدهم، منجر به افزایش هارمونی‌های خطی شد.                                  فصل سوم «منابع جدید موسیقی در آغاز قرن بیستم» را معرفی کرده، فصل چهارم به «موسیقی تونال در آغاز قرن بیستم» پرداخته است، فصل پنجم با عنوان «استراوینسکی، بارتوک و مسیان» کار شده است که در این فصل، آثار این سه آهنگساز مهم بررسی می‌شود، فصل ششم با عنوان «سازماندهی فاصله‌ای» به خطی متفاوت از آنچه که در فصل‌های قبل در موسیقی گفته شده، می‌پردازد، فصل هفتم هم با عنوان «شیوه سریل» به بیان سریلیسم و شیوه‌های تنظیم آن پرداخته است.    در فصل آخر کتاب با عنوان «گسترش موسیقی در دوره اخیر»، به بعضی از نو‌آوری‌های بزرگ پرداخته شده که در موسیقی نیمه دوم قرن بیستم به انجام رسیده است، هدف این فصل تشویق به ادامه اکتشافات موسیقی در عصر ما، و پرورش دیدگاه‌ها برای برخوردی متفکرانه با موسیقی جدید، به عنوان اجراکننده، آهنگساز، رهبر یا مدرس است. کتاب «هارمونی در قرن بیستم» اثر رالف توروک با ترجمه محسن الهامیان در شمارگان 300 نسخه و با قیمت 35000 تومان در 230 صفحه از سوی نشر افکار منتشر شده است. ]]> هنر Wed, 03 Jan 2018 07:36:10 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/256241/تجدید-چاپ-یک-اثر-تخصصی-حوزه-موسیقی-سال-ها جشن امضای کتاب اِنزو کُرمن در ایران http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/256290/جشن-امضای-کتاب-ا-نزو-ک-رمن-ایران به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)،قرار است در ابتدای برگزاری پنل‌های گفت‌وگوی جایزه ادبیات نمایشی فجر با موضوع «جایگاه متن در تئاتر امروز» از سه نمایشنامه خارجی منتشر شده در نشر نیماژ رونمایی شود. نمایشنامه‌های «دیگری باور دارم»، اثر اِنزو کُرمن، « هوسِ کشتن روی نوک زبان و اکتینگ»، اثر زَویه دورَنژه، «درست آخر دنیا و داستان عشق»، اثر ژان لوک لَگَرس که همگی توسط زیبا خادم‌حقیقت ترجمه شده، عنوان این سه نمایشنامه است. در این مراسم اِنزو کُرمن نمایشنامه‌نویس کتاب «دیگری باور دارم»، لوک تارتار، نمایشنامه‌نویس فرانسوی، حمید امجد، محمدامیر یاراحمدی و اصغر نوری حضور دارند. این مراسم از ساعت 18 و 30 دقیقه تا 19 روز پنجشنبه (14 دی‌ماه) و جمعه (15 دی‌ماه) در خانه هنرمندان برگزار می‌شود.  این پنل‌ها با همکاری خانه هنرمندان ایران و انتشارات نیماژ برگزار خواهد شد. پنل‌های گفت‌وگوی جایزه‌ ادبیات نمایشی فجر، روزهای پنجشنبه و جمعه، 14 و 15 دی، از ساعت 16 تا 19، در سالن استاد امیرخانی خانه هنرمندان برگزار خواهد شد.   ]]> ادبيات Wed, 03 Jan 2018 07:11:17 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/256290/جشن-امضای-کتاب-ا-نزو-ک-رمن-ایران جدیدترین شماره فصلنامه نقد کتاب هنر به پیشخان آمد http://www.ibna.ir/fa/doc/book/256237/جدیدترین-شماره-فصلنامه-نقد-کتاب-هنر-پیشخان-آمد به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، پانزدهمین شماره فصلنامه نقد کتاب هنر ویژه پاییز سال 1396 منتشر شد.  علی بوذری سردبیر این فصلنامه به مطالبی مانند تسهیل دسترسی علاقه‌مندان به مقالات و مجلات تخصصی پرداخته است. علی بوذری در این شماره می‌نویسد: «در حالی که بسیاری از مجلات در سایت‌ها فهرست شده‌اند، ولی بسیاری از نشریات قدیمی و نادر نیز از این قاعده مستثنا مانده‌اند و مقالات آن‌ها در این پایگاه‌ها قابل دسترسی نیست. از سوی دیگر، تغییر منابع و شیوه پژوهش از مکتوب به دیجیتال، این خطر را ایجاد می‌کند که بسیاری از مقالات تحفه و طرفه مجلات قدیمی از دید محققان دور بماند. فصلنامه نقدکتاب هنر، درصدد است تا با توجه به این موضوع و نقصان، در بخش «از دیروز به امروز» برخی از مقالات اساس و ارزشمند نشریات کهنه و نادر قدیم که هنوز جایگاهی به عنوان منابع پژوهشی دارند را به شکل نسخه‌برگردان منتشر نماید.» در بخش نقد شفاهی این شماره از فصلنامه نقدکتاب هنر مطلبی باعنوان ، نشست نقدوبررسی کتاب «هنر به مثابه کار جمعی» منتشر شده و در بخش نقد تالیف مطالبی همچون نگاهی به کتاب «دائره‌المعارف هنر» به قلم مهناز احمدی، آشنایی با شیوه‌های تصویرسازی به قلم محسن حسن‌پور، از«امپرسیونسیم سینمایی» تا «سینمای نوین آلمان» نقدوبررسی کتاب مکتب‌های سینمایی نوشته مریم صلح‌کننده سردرود، آغاز یک راه دشوار:نقد کتاب مبان زیبایی‌شناختی سینمای اسلامی به قلم علی راغبیان و از خیال‌پردازی تا خیالی‌نگاری:مروری بر کتاب آشنایی با خیالی‌نگاری به قلم منیژه کنگرانی منتشر شده است. علاقه‌مندان در بخش نقد ترجمه می‌توانند مطالبی با عناوین نقدوبررسی کتاب تاریخ زرتشتی به قلم کیوان موسوی اقدم و مروری بر کتاب از گیم تا فیلم به قلم رافعه رستمی مشاهده کنند. نقدوبررسی کتاب خطاطان و خوشنویسان چاپخانه منشی نول کشور نوشته دلارام کاردار طهران، دانشنامه خطوط اسلامی با بدائع‌الخط‌العربی به قلم شیدا رحیمی و نگاهی به کتاب پنج طیاطر نوشته غلامحسین دولت‌آبادی مطالبی است که در بخش نقد موجز ارائه شده است. در بخش نقد دیروز مطالبی چون نقدونظری بر دانشنامه جوانمردی به قلم علی صادق‌زاده وایقان و معرفی و نقد کتاب هرمنوتیک و تئاتر نوشته رحمت‌الله قائمی، منتشر شده است. همچنین الهام طالبی مطلبی با عنوان نگاهی به آثار دیوید فریدبرگ و رویا کریمی مطلبی با عنوان گوستاو کلیمت در بخش شایسته ترجمه ارائه داده‌اند.  تصویرهای خمسه نظامی در موزه بریطانی به قلم لورنس بینیون و فلزکاری‌های ایران نوشته باسل گرای از مقالاتی است که در بخش از دیروز تا به امروز فصلنامه نقدکتاب هنر این شماره منتشر شده است. پایان‌بخش فصلنامه نقد کتاب هنر این شماره مطلبی با عنوان بررسی ارکستراسیون و پهنه‌بندی سطوح در فرش ایرانی نوشته شهام اسدی است که در بخش هنرپژوهی ارائه شده است. فصلنامه نقدکتاب هنر در 264 صفحه با بهای 10 هزار تومان از سوی موسسه خانه کتاب منتشر شده و در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته است.           ]]> هنر Mon, 01 Jan 2018 12:57:36 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/book/256237/جدیدترین-شماره-فصلنامه-نقد-کتاب-هنر-پیشخان-آمد مهلت ارسال چکیده مقالات پژوهشی به همایش ملی رادی‌شناسی تمدید شد http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256208/مهلت-ارسال-چکیده-مقالات-پژوهشی-همایش-ملی-رادی-شناسی-تمدید به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، براساس درخواست متقاضیان شرکت در پنجمین دوره همایش ملی رادی‌شناسی و براساس تصمیم شورای سیاست‌گذاری این دوره نسبت به درخواست متقاضیان و شرکت‌کنندگان این همایش، علاقه‌مندان و متقاضیان شرکت در این همایش که هنوز فرصت نکرده‌اند چکیده مقالات خود را براساس عناوین بیست گانه ارسال کنند، تا 16 دی ماه فرصت دارند، چکیده مقالات پژوهشی خود را به پست الکترونیکی بنیاد اکبر رادی، دبیرخانه پنجمین دوره همایش ملی رادی‌شناسی، ارسال کنند.    پنجمین دوره همایش ‌ملی رادی‌شناسی با هدف نگاه به آثار و اندیشه‌های زنده‌یاد اکبر رادی و تقویت بنیان نمایشنامه‌نویسی ایران و به منظور ارج گذاشتن یا بهتر شناختن استعدادهای جدید عرصه نمایشنا‌مه‌نویسی و پژوهش، توسط بنیاد اکبر رادی و با همکاری نهادهای فرهنگی، آموزشی و هنری برگزار‌ می‌شود. این همایش طی یک روز در هفتم اسفند برگزار و طی آن مقالات برگزیده، توسط نویسندگان مقاله خوانده خواهد‌شد.  موضوعات و عناوین بخش پژوهش پنجمین همایش ملی رادی‌شناسی با تمرکز بر آثار این نمایشنامه‌نویس به شرح ذیل است: 1. رهیافت‌ها و الگوها در دراماتورژی آثار اکبر رادی 2. بررسی تطبیقی نمایشنامه‌‌های اکبر رادی با آثار ادبیات نمایشی جهان 3.سبک زندگی ایرانی و تحولات اجتماعی در آثار اکبر رادی 4. زبان‌شناسی و تحلیل گفتمان در آثار اکبر رادی 5. تقابل سنت و مدرنیته در آثار اکبر رادی 6. جامعه‌شناسی نهاد خانواده در آثار اکبر رادی 7. روایت‌شناسی آثار اکبر رادی 8. مفهوم شهر و شهرنشینی در آثار اکبر رادی 9. مفهوم روستا و روستانشینی در آثار اکبر رادی 10. روان‌شناسی شخصیت در آثار اکبر رادی 11. گرته‌برداری، اقتباس و برداشت آزاد از آثار اکبر رادی 12. شیوه‌های کارگردانی نمایشنامه‌های اکبر رادی 13. افق‌های تفسیر آثار اکبر رادی از دیدگاه هرمنوتیکی 14. نشانه‌‌شناسی اضطراب درآثار اکبر رادی 15. تک‌آوایی یا چندآوایگی در نقد آثار اکبر رادی 16. آشنایی‌‌زدایی در شخصیت و روایت در آثار اکبر رادی 17. بررسی آثار اکبر رادی با دیدگاه نقد تکوینی 18. رویکرد‌های نقد بلاغی و شناخت آرایه‌های ادبی در نثر نمایشنامه‌های اکبر رادی 98. شایسته‌سالاری در نمایشنامه‌‌های اکبر رادی 20. نشانه‌‌شناسی فرهنگی در نمایشنامه‌های اکبر رادی عناوین بخش مسابقه¬ی نمایشنامه‌نویسی پنجمین دوره همایش ملی رادی‌شناسی نیز عبارت است از: 1- دراماتورژی و اقتباس از آثار اکبر رادی 2- نمایشنامه‌‌هایی با موضوع آزاد براساس اعلام دبیرخانه این همایش، جوایز پنجمین دوره همایش ملی رادی‌شناسی شامل لوح سپاس و جایزه نقدی خواهدبود. برگزیدگان این دوره در دو بخش نمایشنامه‌نویسی و مقالات پژوهشی با موضوعات و محور‌های اعلام شده در آیین پایانی این همایش، انتخاب و معرفی خواهندشد و لوح سپاس و جایزه دریافت خواهندکرد. بر اساس برنامه‌ریزی‌ها پس از داوری آثار توسط دو هیئت‌داوری جداگانه در دو بخش پژوهش و مسابقه نمایشنا‌مه‌نویسی، آیین پایانی پنجمین دوره‌ همایش ملی رادی‌شناسی در اسفند سال جاری با حضور هنرمندان تئاتر و خانواده ی فر‌هنگ و هنر برگزار‌خواهدشد. تقویم برگزاری پنجمین دوره همایش‌ ملی رادی‌شناسی نیز به شرح زیر است: تمدید پایان مهلت ارسال چکیده مقالات پژوهشی به دبیرخانه: ۱۶ دی ۱۳۹۶     اعلام پژوهش‌های مورد تأیید هیئت‌داوران: ۲۰ دی ۱۳۹۶ پایان مهلت ارسال مقالات پژوهشی: ۲۰ بهمن ۱۳۹۶ پایان مهلت ارسال نمایشنامه‌ها: ۳۰ دی ۱۳۹۶ اعلام اسامی کاندیداهای بخش نمایشنامه‌نویسی و مقالات پژوهشی: اول اسفند ۱۳۹۶ زمان برگزاری همایش: هفتم اسفند ۱۳۹۶ فرم تقاضای شرکت در پنجمین دوره همایش ملی رادی شناسی: نام نمایشنامه /  پژوهش: نام نویسنده /  پژوهشگر: تاریخ و محل تولد: میزان تحصیلات: نشانی الکترونیکی: نشانی منزل یا محل کار: تلفن همراه: متقاضی شرکت در بخش نمایشنامه  .... /  مقالات پژوهشی ... این جانب ...  با اطلاع از مفاد و شرایط  فراخوان پنجمین دوره همایش ملی رادی شناسی با ارسال مدارک لازم، تقاضای خود را برای شرکت در آن اعلام می‌دارم و نسبت به مقررات آن متعهد می‌شوم. نام و نام خانوادگی:                                       تاریخ:   : امضا نشانی پست الکترونیکی دبیرخانه پنجمین دوره همایش ملی رادی‌شناسی: bonyaderadi@gmail.com تلفن:  ۰۹۳۷۳۵۱۲۵۲۵ ]]> هنر Mon, 01 Jan 2018 05:41:19 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256208/مهلت-ارسال-چکیده-مقالات-پژوهشی-همایش-ملی-رادی-شناسی-تمدید نکوداشت بهرام بیضایی در پیاده‌رو http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256131/نکوداشت-بهرام-بیضایی-پیاده-رو به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) بر اساس خبر دریافتی، عصر پنجشنبه هفتم دی ماه در پارک کاکتوس بندرعباس مراسمی در نکوداشت بهرام بیضایی برگزار شد. در این مراسم که به همت کتابرانه چیچکا در جایگاه هنر در پیاده رو واقع در پارک کاکتوس بندرعباس برگزار شد گروهی از هنرمندان و علاقه‌مندان به این هنرمند نامی گرد هم آمدند.  این مراسم با خیرمقدم و سخنان کوتاه سعید آرمات درباره زیست و آثار بهرام بیضایی آغاز شد و سپس یادداشتی از شاهرخ رجا با موضوعیت زن در آثار بیضایی قرائت و پس از آن بخش‌هایی از نمایشنامه‌ «آرش» خوانده شد. گفتنی‌ است که در ادامه این برنامه که جمعا حدود یک ساعت و نیم به طول انجامید، بخشی از صفحات آغازین کتاب «نمایش در ایران» خوانده شد و در انتها موسی بندری،سحر آریا و علی ربیع وزیری درباره‌ خاستگاه استبداد زبانی در نمایشنامه‌نویسی و نقش بهرام بیضایی در جریان نمایشنامه‌نویسی در ایران به گفت‌وگو پرداختند. شایان ذکر است در حاشیه‌ این مراسم که به بهانه‌ تولد 79سالگی بیضایی برگزار شد دو نوازنده (سیامک بش و امیرحسین زحمتکش) به صورت خودجوش نیز به اجرای خیابانی قطعاتی پرداختند.   ]]> هنر Sat, 30 Dec 2017 07:19:37 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/256131/نکوداشت-بهرام-بیضایی-پیاده-رو علاقه اول من هیچ‌گاه پرتره نبوده است/مجموعه شعرم به زودی منتشر می‌شود http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/256050/علاقه-اول-هیچ-گاه-پرتره-نبوده-مجموعه-شعرم-زودی-منتشر-می-شود خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)-مائده مرتضوی: گالری ایوان در جدیدترین نمایشگاه خود میزبان مریم زندی است. زندی که مجموعه‌ عکس‌های او از چهره‌ها شهرت دارد،‌ پس از انتشار کتاب عکس‌های خود از چهره‌های مطرح ادبیات،‌ نقاشان، اهالی سینما و تئاتر این‌بار همزمان با این نمایشگاه، از کتاب «چهره‌های ۵، سیمایی از موسیقی معاصر ایران» خود رونمایی کرده است. در این کتاب بیش از صدعکس وجود دارد و به دلیل طولانی‌بودن این پروژه تعدادی از کسانی که عکس‌شان در کتاب موجود است،‌فوت شده‌اند. با مریم زندی درباره حال و هوای این مجموعه و سوژه‌های مجموعه موسیقی گفت‌وگو کرده‌ایم که در ادامه می خوانید. درباره پروژه اخیرتان برایمان بگویید و اینکه این مجموعه‌عکس‌ها تا کجا ادامه خواهد داشت؟  کتاب «چهره‌های ۵، سیمایی از موسیقی معاصر ایران»  پنجمین و آخرین مجموعه عکسی است که از چهره‌ها کار می‌کنم. من حدود 16 سال روی این پروژه کار کردم. این کتاب درواقع چکیده تجربه‌های قبلی من است و مانند مجموعه عکس‌های قبلی ناشرش هم خودم هستم. درباره نمایشگاهی که همزمان با انتشار این کتاب‌ عکس برپاشده است هم باید بگویم که این نمایشگاه جنبه معرفی کتاب عکسم را دارد و از ابتدا قصدم برپایی نمایشگاه عکس نبود. تعداد عکس‌های این نمایشگاه ۲۴ عدد است اما افرادی که عکس آنها در کتاب است ۱۱۷ نفر هستند که من ۲۴ عدد از این عکس ها را برای نمایشگاه انتخاب کرده‌ام. طبعا اگر قصد و هدف اصلی‌ام برپایی نمایشگاه بود،‌ از تعداد بیشتری عکس استفاده می‌کردم. این کتاب، مجموعه‌ای از 117 چهره موسیقی است. البته این مجموعه شامل هنرمندان موسیقی پاپ نمی‌شود و تنها چهره‌های موسیقی کلاسیک و سنتی را دربرمی‌گیرد. ترتیب عکس‌ها به سن است و از مسن‌ترین سوژه آغاز می‌شود تا به جوان‌ترین برسد. نفر اول مجموعه عبدالوهاب شهیدی است،‌ نوزنده عود و نفر آخر نگار نوراد نوازنده ویونسل است.  درانتخاب لوکیشن و فضای عکاسی مجموعه «سیمایی از موسیقی معاصر ایران»، سوژه‌ها تا چه حد دخیل‌ بودند و اینکه در انتخاب زمینه عکس و فضای عکاسی چقدر نظر سوژه‌ها برایتان مهم است؟ تمامی لوکیشن‌ها با نظر شخص خودم انتخاب می‌شد و اینطور نبود که به منزل سوژه یا جایی که مد نظر ایشان بود،‌ برای عکاسی بروم. تمام عکس‌ها در آتلیه شخصی خودم گرفته می‌شد. در تمامی عکس‌ها سوژه‌ها لباس سفید بر تن دارند و ساز تخصصی‌شان همراه‌شان است. شیوه عکاسی من به این صورت است که حتا دستیارانم نیز از نتیجه و کاری که می‌خواهم انجام بدهم،‌ بی‌اطلاع هستند. با توجه به تم عکس‌ها و حضور ساز در آن‌ها،‌این پروژه بسیار وقت‌گیر و زمان‌بر بود. این کتاب از نظر حجمی، بیشترین تعداد صفحه را دارد اما از نظر تعداد عکس‌ها، کتاب‌ عکس سینما و تئاتر معاصر با 160 عکس در مقام اول است. دلیلی که ناشر تمام مجموعه‌ عکس‌هایم هم خودم هستم همین است. چون وقتی پای ناشر و شخص دیگری به میان می‌آید راه برای اعمال سلیقه هم باز می‌شود. دوست دارم در تمام پروژه‌ها تنها نظر و سلیقه خودم اعمال شود و به همین دلیل تمام مجموعه عکس‌هایم را خودم منتشر کرده‌ام. درباره سابقه انتشار کتاب‌عکس در ایران برایمان بگویید و اینکه در پیاده ‌کردن این پروژه‌ها به خصوص پروژه عکاسی از چهره‌ها تا چه حد از دیگران تاثیر پذیرفته‌اید؟ انتشار کتاب عکس به این صورت که من کار کرده‌ام قبل از من تا جایی که اطلاع دارم باب نبوده و ابتکار خود من است. در انتشار مجموعه چهره‌ها هم الگوی خاصی نداشتم و به دلیل اینکه آغاز کار من با شروع جنگ و آن دوران ملتهب بود،‌ بنابراین دسترسی‌ام به الگوهای برون‌مرزی هم سهل و ساده نبود و الگوی خارجی هم نداشتم. در زمانی که من شروع به عکاسی کردم حتا دسترسی به یک مجله خارجی عکس هم بسیار سخت و تقریبا غیرممکن بود. آن زمان وسایل ارتباط جمعی به این صورت نبود و اینترنتی هم وجود نداشت. در ایران انتشار عکس به این صورت که من کار کرده‌ام  تا جایی که ذهنم یاری می‌کند،‌ وجود نداشته است. حتا نمونه خارجی خاصی را هم نمی‌توانم به صورتی که خودم کار کرده‌ام،‌ ذکر کنم. در خارج از کشور کتاب‌ عکس‌های زیادی از هنرمندان منتشر شده است، اما معمولا به این صورت بوده که عکس هنرمندان و چهره‌های مشهور نهایتا در یک یا دوجلد منتشر شوند و به صورت تفکیکی که هر مجموعه متعلق به قشر و شاخه خاصی از هنر باشد،‌ نمونه‌ای ندیده‌ام. انتشار مجموعه عکس آن هم به صورتی که می‌فرمایید به این دقت و با توجه به رشته‌های خاص هنری از کجا سرچشمه گرفت و ایده اولیه این کار از کجا به ذهن شما رسید؟ از ابتدا به این صورت به آن فکر نمی کردم. ایده اولیه من خلق آرشیوی از عکس‌های هنرمندان و آدم‌های معروف جامعه بود. در آن زمان اصلا چنین چیزی وجود نداشت. در واقع عکاسی از هنرمندان کار مرسوم و رایجی نبود. آن زمان که من شروع به عکاسی از آن‌ها کردم حتا برای خود هنرمندان هم جای سوال داشت. خود سوژه‌ها هم با چنین مساله‌ای برخورد نداشتند و کار برای‌شان تازه و کمی عجیب می‌نمود. به دلیل علاقه‌ام به ادبیات و پیش‌زمینه‌ای که داشتم، اولین مجموعه را از ادبیات شروع کردم. نمایشگاه‌هایی برپا کردم و کم کم از کارهایم استقبال شد و تصمیم به ادامه کار گرفتم. البته انتشار اولین مجموعه عکس‌ من هم داستانی دارد که بارها و بارها از آن در مصاحبه‌هایم صحبت کرده‌ام. یکی از این ماجراها را آقای کریم امامی در مجله کلک که الان با نام بخارا منتشر می‌شود، نوشته است. هنگام انتشار این کتاب‌عکس‌ها بازخوردهای عجیبی پیش آمد. همه‌اش هم به دلیل تازگی کار بود. قبلا با چنین چیزی برخورد نداشتند و هیچ‌کس از چنین مجموعه‌هایی چیز زیادی نمی‌دانست. کتاب اولم با استقبال زیادی روبه‌رو شد و من را تشویق کرد تا بیشتر روی کارم متمرکز شوم. بعد از ادبیات،‌ رفتم گروه دوم که نقاشان بودند و بعد هم گروه سوم که سینما و تئاتر معاصر بود و در نهایت هم گروه چهارم که جلد دوم ادبیات بود. چهره‌های موسیقی هم پنجمین و آخرین کتاب از مجموعه چهره‌هاست. سوژه‌های نمایشگاهی خود را چگونه انتخاب می‌کنید و اینکه به جز پرتره به چه موضوعاتی دیگری برای عکاسی علاقه دارید؟ علاقه اول من هیچ‌گاه پرتره نبوده است. علاقه همیشگی من طبیعت بوده و هست و آن زمانی که نمی‌توانستم بیرون بروم و در فضای آزاد عکاسی کنم، به عکاسی پرتره روی آوردم. اما در کل همه زمینه‌های عکاسی را دوست دارم. بیشترین زمانی هم که صرف یک پروژه کردم،‌ برای همین مجموعه آخرم چهره‌های موسیقی بود. سوژه‌های مربوط به پروژه چهره‌ها را هم از بین افراد مطرح انتخاب می‌کنم. برای هر مجموعه قالب و تم ویژه‌ای در نظر می‌گیرم به عنوان مثال در یک مجموعه از لباس مشکی برای سوژه‌ها استفاده می‌کنم و در یک مجموعه هم مانند مجموعه چهره‌های موسیقی از لباس سفید و ساز استفاده کرده‌ام. اینکه برای هر مجموعه قالب خاصی طراحی می‌کنید به سوژه‌ها بستگی پیدا می‌کند؟ منظورم این است که عکاسی از یک نویسنده با یک موسیقیدان فرق می‌کند؟ معمولا با شرایط ویژه‌ای که هر پروژه دارد و با وجود ایده‌ و تصمیمی که برای انجام کار دارم یک تم خاص را در نظر می‌گیرم. عکاسی پرتره از یک موسیقیدان با یک ادیب فرقی ندارد اما در هر کدام ضوابط خاصی را رعایت می‌کنم و برای هر کدام ایده و فکر خاصی دارم. در مقایسه با بقیه مدیوم‌ها مانند تلویزیون،‌ مطبوعات و سینما قدرت مدیوم عکس را تا چه اندازه می‌دانید و دامنه ارتباطی یک عکس با جامعه تا کجا امتداد دارد؟ عکس سریعتر و راحت‌تر گرفته و پخش می‌شود و اینکه عکس مدیومی مردمی‌تر است. چیزی که وجود دارد این است که عکس پایه مدیوم‌های دیگر مانند سینما و مطبوعات است. امروز هم که با وجود دوربین‌های پیشرفته موبایل عکاسی راحت‌تر شده و فضای مجازی هم به کمک عکس آمده و همه این چیزها روی دیده شدن عکس اثر می‌گذارد.   از فعالیت‌های تازه خود بگویید و اینکه چه کتاب‌عکس‌هایی قرار است به زودی از شما منتشر شود؟ کتاب «لند اسکیپ»‌های من احتمالا تا سال دیگر چاپ و منتشر می‌شود. مجموعه عکس جلد دوم انقلاب هم به‌زودی درمی‌آید و یک مجموعه شعر هم دارم که به‌زودی منتشر می‌شود. این مجموعه تنها شامل اشعار من است و حاوی عکس نیست. کلا با مجموعه شعروعکس موافق نیستم. نام این مجموعه شعر «وقتی به عکس‌هایم نگاه می‌کنم دلم برای آقای داگر می‌سوزد» است. لازم است این نکته را هم برای کسانی که کمتر با هنر عکاسی آشنایی دارند یادآوری کنم که داگر اولین عکاسی است که روش داگرئوتیپ را در عکسبرداری ایجاد کرده است. در طول تمام سال‌هایی که عکس انداخته‌اید، نمایشگاه برپا کرده‌اید و همچنین تمام این پروژه‌های عکاسی از چهره‌ها، مطمئنا پشت تمام این‌ها هدفی غیر از صرفا عکاسی‌کردن بوده است. آن هدف چیست؟ آیا چیزی مانند تاریخ نگاری مصور یا چیزی شبیه به آن مدنظرتان بوده است؟ من در درجه اول کاری را می‌کنم که دوست دارم. قصدم از همان ابتدا هم انجام کاری مفید بود. هنری که روی هوا باشد و کارایی نداشته باشد، دوست ندارم. تمام این پروژه‌ها برایم راضی‌کننده بود. عکاسی برای من همه چیز است و عکاسی را خیلی دوست دارم. چیزی که بیشتر از همه خوشحالم می‌کند این است که عکاسی حرفه و درآمدم است و درآمد و حرفه‌ام از چیزی است که دوست دارم.         ]]> هنر Sat, 30 Dec 2017 06:03:25 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/256050/علاقه-اول-هیچ-گاه-پرتره-نبوده-مجموعه-شعرم-زودی-منتشر-می-شود روش هایدر بر پایه شناخت ابژکتیو است/توجه سینمای پساپاپ به خرده‌روایت‌های زندگی http://www.ibna.ir/fa/doc/report/256037/روش-هایدر-پایه-شناخت-ابژکتیو-توجه-سینمای-پساپاپ-خرده-روایت-های-زندگی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، مراسم رونمایی از کتاب‌های «فیلم مردم‌نگارانه» و «سینمای پساپاپ» عصر سه‌شنبه 5دی در بنیاد سینمایی فارابی برگزار شد. در این نشست، مهرداد عربستانی، وحیدالله موسوی، محمد تهامی‌نژاد، همایون امامی و محمدعلی مرادی سخنرانی کردند. در ابتدای جلسه مهرداد عربستانی مترجم کتاب «فیلم مردم‌نگارانه» درباره این کتاب گفت: نویسنده این کتاب سابقه ساخت چندین فیلم مستند از نوع اتنوگرافیک را در کارنامه خود دارد. این کتاب تعاملی بین هنر، زیبایی‌شناسی و علم است که از دید یک انسان‌شناس روایت می‌شود. این کتاب را ده سال پیش با حمیدرضا رفیعی ترجمه کردیم که در ویراست جدید نکات و مطالبی به آن افزوده شد و ما هم این مطالب را به ترجمه خود اضافه کردیم. نویسنده این کتاب، هایدر هم مقدمه‌ای برای ترجمه این کتاب نوشت. در این کتاب از فیلم‌هایی صحبت به میان آمده که دیدن‌شان همراه خواندن این کتاب به شدت ضروری به نظر می‌رسید و تصمیم گرفتیم در کنار کتاب،‌ دی‌وی‌دی این فیلم‌ها را نیز تهیه و به مخاطب عرضه کنیم. مهرداد عربستانی در ادامه حمیدرضا رفیعی مترجم دیگر کتاب از اهمیت مطالعه این کتاب برای علاقه‌مندان به سینما و مردم‌شناسی سخن گفت. سخنران بعدی مراسم همایون امامی، پژوهشگر سینمای مستند، از ضرورت انتشار چنین کتاب‌هایی صحبت کرد و گفت: نسل جوان مستند‌ساز ما فکر می‌کند ثبت دقیق یک آئین یعنی فیلم مردم‌نگارانه در صورتی که چنین نیست. در اکثر جشنواره‌های فیلم مستند، فیلم‌ها نوار متحرکی از یک مراسم هستند و این کتاب به علاقه‌مندان می‌آموزد که چگونه به یک آئین نگاه کنند و از چه صحنه‌هایی بگذرند و روی چه چیزهایی فوکوس کنند.  یک فیلم مردم‌نگارانه باید بتواند به سوالاتی پاسخ بدهد. سوالاتی نظیر اینکه چرا مردم در مراسم آئینی محرم،‌ در جنوب کشور نخل می‌گردانند و در شمال کَرب؟ این فیلم‌ها باید بتواند دلیل تفاوت در آئین‌ها را توضیح دهد. همایون امامی این مستندساز درباره ویژگی‌های این کتاب عنوان کرد: مهم‌ترین ویژگی این کتاب به تجربه شخصی هایدر بازمی‌گردد. هایدر مردم‌‌شناسی است که با سینما آشنایی دارد و اگر مردم‌شناسی که به میان مردم می‌رود با سینما آشنا نباشد به مشکل برمی‌خورد. نگاه انتقادی هایدر به سیر مردم‌شناسی از مطالب خواندنی این کتاب است و ما را به روح  فیلم‌های مردم‌نگارانه نزدیک می‌کند. متاسفانه کتاب‌های انگشت‌شماری در این باره وجود دارند و زحمات مترجمان این کتاب قابل تقدیر است. از نکات مثبت کتاب هماهنگی عناوین و اصطلاحات به کار رفته در آن با ترجمه‌های قبلی است و خواننده سردرگم نمی‌شود. امامی در ادامه از ویراستاری کتاب انتقاد کرد و گفت: از کلمات عربی مانند مکتوب و منتقدین به کرات در کتاب استفاده شده که ویراستار به راحتی می‌توانست معادل‌های فارسی برای آن‌ها بگذارد. از عبارات نادرستی که در کتاب به ‌کاررفته،‌ سینماواقعیت است که درست نیست و معادل درست آن سینما حقیقت است. سخنران بعدی محمد تهامی‌نژاد درباره نظریات هایدر نویسنده کتاب «فیلم مردم‌نگارانه» توضیح داد: هایدر روش‌های خاص خود را دارد و همواره این روش‌ها منتقدانی داشته است. این کتاب از این نظر که یک منبع ارزشمند به منابع انسان‌شناسی و مردم‌شناسی اضافه می‌کند، بسیار ارزشمند است. این کتاب ما را از سردرگمی میان واژه‌هایی چون قوم‌شناسی و مردم‌شناسی و... می رهاند. روش هایدر بر پایه شناخت ابژکتیو است. روش‌شناسی هایدر بسیار مهم است و او کسی است که انسان‌شناسی را از جامعه‌شناسی مجزا می‌کند. جامعه‌شناسی در روش او به عنوان شناخت مردم شهرها و مردم‌شناسی به عنوان شناخت مردم در دوردست و فرهنگ‌های دور تلقی می‌شود. محمد تهامی‌نژاد سپس معارفه کتاب دیگری که قرار بود در این مراسم رونمایی شود،‌ آغاز شد و  مترجم کتاب «سینمای پساپاپ» وحیدالله موسوی درباره روند ترجمه این کتاب گفت: ترجمه این کتاب را از سال 1390 آغاز کردم. در این کتاب به سینماگرانی نظیر دیوید اُراسل و سوفیا کاپولا که برای اکثر علاقه‌مندان ناآشنا هستند،‌ پرداخته می‌شود. نویسنده کتاب مشخصه‌ها و موتیف‌های مشترکی از آثار سینماگرانی مانند دیوید فاستر والاس و  ژان بودریار را برداشته و نقدوبررسی می‌کند. میشارک در این کتاب از فرمت و قالب درست نقد استفاده می‌کند و این سینماگران را در جایگاه و موقعیت اجتماعی‌شان نقدوبررسی می‌کند و به ارزیابی درستی از آن‌ها می‌رسد. محمدعلی مرادی آخرین سخنران مراسم درباره مولفه‌های سینمای پساپاپ اظهار کرد: نیروی انسانی کم‌هزینه نظیر هنرپیشگان نه چندان معروف و جلوه‌های ویژه کم از مولفه‌های اساسی این نوع سینماست و فیلمساز در این نوع سینما دیگر نیازی به دراماتورژر و دوربین‌های حرفه‌ای پرهزینه ندارد. سینمای پساپاپ به حاشیه و خرده‌روایت‌های زندگی می‌پردازد و شکستن درام از دیگر ویژگی‌های آن است. سینما صنعتی است که سه مولفه اصلی دارد؛ تکنیک،‌سرمایه و نیروی انسانی. در سینمای پساپاپ نقش سرمایه و عبور از هیرارشی کمرنگ‌تر شده و فیلم‌ساز پس از ورود به عصر دیجیتال دیگر لازم نبود برای فیلم ساختن به هیرارشی جهانی وارد شود. سینمای عباس کیارستمی نیز در دوران دیجیتال شکل گرفت. سینمای پساپاپ عناصر خرد و حاشیه را بیان می‌کند و نبض زندگی را در این حاشیه‌ها نشان می‌دهد.   ]]> هنر Wed, 27 Dec 2017 05:56:13 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/report/256037/روش-هایدر-پایه-شناخت-ابژکتیو-توجه-سینمای-پساپاپ-خرده-روایت-های-زندگی رادی هنوز برای من زنده است http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/255992/رادی-هنوز-زنده به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) امروز 5دی همزمان با سالروز درگذشت اکبر رادی نویسنده و نمایشنامه نویس فقید کشورمان است. نویسنده‌ای که به همراه بهرام بیضایی تئاتر و نمایشنامه‌نویسی را به سمت و سویی جدید، متفکرانه و متفاوت از کارهای که تا آن زمان اجرا می‌شد، سوق دادند. آثار رادی در فرم، ساختار و زبان منحصر به فرد هستند و مسائل فرهنگی و اجتماعی دغدغه اصلی او بوده است. از جمله نمایشنامه‌های رادی می توان به «افول»، «هاملت با سالاد فصل»، «لبخند با شکوه آقای گیل»، «ارثیه ایرانی»، «مرگ در پاییز»، «صیادان»، «از پشت شیشه ها» و «تانگوی تخم مرغ داغ» اشاره کرد. حمیده عنقا، همسر مرحوم اکبر رادی در رابطه با وضعیت چاپ نمایشنامه‌های رادی به ایبنا گفت: هیچ نمایشنامه‌ای از رادی نبوده که تا قبل از مرگ او به چاپ نرسیده باشد، فقط یک طرح بود که رادی ریخته بود و نتوانست آن را به پایان برساند که این طرح را هم مجله «پایاب» در پایان سال 86 یا آغاز سال 87 در ویژه‌نامه‌ای که برای رادی درآورده بودند به همان صورت نیمه‌تمام به چاپ رساند.   وی در رابطه با بنیاد رادی عنوان کرد: بنیاد رادی از سال 1387 یعنی یک سال پس از درگذشت رادی فعالیت خود را شروع کرده است؛ در آن تشکیلاتی داریم که صاحب هیأت مدیره است و سالی یک بار همایش‌هایی تحت عنوان همایش رادی شناسی برگزار می‌کنیم که اسفندماه امسال پنجمین دوره این همایش برگزار می‌شود.   عنقا در رابطه با برنامه‌های بنیاد رادی اظهار کرد: در این بنیاد ما در دو یا سه نوبت نمایش‌نامه‌خوانی داشته‌ایم، در اولین نوبت که در فرهنگسرای بهمن برگزار شد، 10 ساعت نمایش‌های رادی خوانش و بعد توسط اساتید تحلیل شد. همچنین سال گذشته در مکتب تهران10کار رادی توسط هم گروه‌های آماتور و هم گروه‌های حرفه‌ای به خوانش درآمد که آن‌ها هم تحلیل می‌شد و جوایزی هم برای بهترین کارگردان، بازیگر زن و مرد در گروه‌های آماتور در نظر گرفته شد که این جایزه به دلیل نداشتن امکانات در بنیاد و اینکه بنیاد به جایی وابسته نیست، حدود دو یا سه ماه پیش با دعوت افراد برگزیده در رشت، اهدا شد.   همسر مرحوم رادی به چاپ کتاب‌هایی تحت عنوان «رادی شناسی» اشاره و اضافه کرد: بنیاد همچنین کتاب‌ها‌یی تحت عنوان رادی‌شناسی جمع‌آوری و تالیف کرده است که توسط نشر نشانه جلد یک و دو آن به چاپ رسیده و جلد 3 و 4 آن هم زیر چاپ است؛ در همایش‌هایی که بنیاد رادی در چند نوبت داشته است، مطالبی به صورت اقتباس از کارهای رادی یا پژوهش و تحلیل بر کارهای رادی یا نمایشنامه‌های جدیدی که توسط جوان‌ها نوشته شده بود به آدرس بنیاد فرستاده می‌شود که بعدها توسط داورها داوری می‌شود و به افراد برگزیده جایزه داده می‌شود، که این مطالب در کتاب‌های رادی‌شناسی جمع‌آوری و چاپ شده است. همچنین یک کتاب مفصل هم در رابطه با رادی به دست فرین‌دخت زاهدی از اساتید دانشگاه تهران در حال نگارش است و هنوز چاپ نشده است.   عنقا درمورد منبع تامین بودجه بنیاد رادی گفت: بنیاد رادی به جایی وابسته نیست ولی به دلیل اینکه هیچ‌گونه امکاناتی هم نداریم، گاهی وزارت ارشاد و در هنگام برگزاری همایش‌ها کمک کوچکی انجام می‌دهد، یعنی اگر ما تقاضا کنیم، پاسخ می‌دهند که البته خیلی محدود است و یا اینکه شهرداری به صورت خیلی محدود و در حداقل ممکن که ما بتوانیم همایش را برگزار کنیم، کمک می کند.   اجرای نمایشنامه‌های رادی همچنان ادامه دارد وی با بیان اینکه بعد از مرگ رادی اجرای کارهای او متوقف نشده و اتفاقا در این چند مدت بیشتر هم شده است، اظهار کرد: با در نظر گرفتن اینکه رادی از من خواسته بود که به جوان‌ها هم برای اجرا توجه کنم و به تجربه کم آن‌ها نگاه نکنم، بنابراین فقط برای تشویق آن‌ها و صرف‌نظر از اینکه به علت عدم تجربه کافی، اجرای مطابق میل و رضایت‌بخشی ندارند ، اگر برای دریافت مجوز مراجعه کنند، حتما این مجوز به آن‌ها داده می‌شود.  چنان که تقریبا دو ماه پیش  نمایشنامه «پایین گذر سقاخانه» در پردیس خاوران، توسط یکی از همین جوان‌ها اجرا شد و بعد از یک ماه  این نمایشنامه مجددا در اداره تئاتر دارد روی صحنه می‌رود.   او ادامه داد: همچنین در بهمن و اسفند امسال، نمایشنامه «در مه بخوان» باز توسط یکی از همین جوان‌ها به نام مسعود طیبی در تماشاخانه سنگلج به اجرا درمی‌آید و در بهار سال اینده هم قرار است که دو نمایشنامه از رادی اجرا شود، یکی «آمیز قلمدون» که برای بار دوم توسط آقای مرزبان در تماشاخانه ایرانشهر اجرا وی‌شود و دیگری نمایشنامه «منجی در صبح نمناک» است که تاکنون اصلا اجرا نشده و برای اولین بار توسط خانم مریم معترف روی صحنه خواهد رفت؛ البته به این خاطر اجرا نشده بود که بسیار مطول بود و اجرای آن حدود 5 ساعت طول می‌کشید و این میسر نشد که این نمایشنامه فقط تا حدی که برای اجرا مناسب شود، توسط من و پسر بزرگم تخلیص شد و اصل کتاب آن به همان صورت باقی مانده است.   همسر اکبر رادی درباره نحوه همکاری خود با مرحوم رادی بیان کرد: من نویسنده نیستم ولی به مدت 44 سالی که در کنار رادی بودم و با او زندگی کردم، چیزهای زیادی آموختم و رادی همیشه از نظر من برای از نوشتن استفاده می‌کرد و آن را مورد توجه قرار می‌داد. من هر روز و هر لحظه به یاد رادی هستم، برای من همیشه رادی زنده است و نمی‌توانم فکر کنم که او نیست و با همین فکر است که می‌توانم زندگی کنم ولی به سالروز درگذشت او که نزدیک می‌شوم، ناخودآگاه ناراحت هستم. رادی در چند عبارت کوتاه عنقا در پایان گفت: اگر بخواهم رادی را در چند عبارت کوتاه معرفی کنم باید بگویم که رادی بسیار متواضع و مودب بود، بسیار به جوان‌ها توجه داشت و حتما از نظر آن‌ها استفاده می‌کرد و اگر نظر آن‌ها درست بود حتما در کارهایش به کار می‌برد، بسیار در کار خود منظم بود پشتکار فراوان داشت و عاشق مطالعه و نوشتن بود.   اکبر رادی در ۵ دی ماه ۱۳۸۶ در اثر بیماری به دیار باقی شتافت که به مناسبت دهمین سال از درگذشت وی با همسرش حمیده بانو عنقا به گفت‌وگو نشستیم.   ]]> هنر Tue, 26 Dec 2017 08:04:13 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/255992/رادی-هنوز-زنده آقاي بيضايي، عمرتان دراز و آرامشتان پايدار http://www.ibna.ir/fa/doc/note/255983/آقاي-بيضايي-عمرتان-دراز-آرامشتان-پايدار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)_امير پوريا:بسياري از هنرمندا‌نمان را از اين بابت مي‌ستاييم که هرچند ممنوع يا دچار موانعي بوده‌اند، اما در اين مرزها مانده‌اند. اما اين‌بار با يا بي‌اجازه مخاطب محترم و هر مدير فرهنگي، مي‌خواهم تولد هفتادونهم آقاي بهرام بيضايي را همراه با سپاس از اينکه ترک وطن گفتند، تبريک عرض کنم. شايد شگفتي به‌همراه داشته باشد اين مبارک‌شمردنِ مهاجرت هنرمندي که اثر هر روز کارش در هنرهاي نمايشي ما ماندگار بوده است؛ درسي براي درام‌دانستن يا انسان‌شناختن کسي، مصالحي براي اجراي آموزشي يا حرفه‌اي کسي ديگر و ميداني براي کشف قابليت‌هاي بياني هنر به طور کلي و براي کلي هنرشناس. همچنين، يک دستاورد جانبي ديگر آنچه خلق کرده و نگاه به تاريخ هرکدام، مي‌تواند اين باشد که بسياري از ما با دچار‌بودن به خودباوري کاذب، شايد تصميم بگيريم دست به خلق اثر نمايشي نزنيم، وقتي مي‌بينيم ايشان زير ٣٠ سال داشته وقتي متن سترگ «کارنامه بندار بيدخش» را نوشته؛ يا ٤٠ ساله بوده که فيلم همچنان يگانه «مرگ يزدگرد» را ساخته يا براي کساني با روحيه و رويکردي متفاوت، درست در نقطه مقابل، مي‌تواند انگيزه‌اي باشد براي بازنايستادن، خواندن، دانستن، کوشش و تجربه در خلق و خودآزمايي. چندي پيش نمايشي در تهران بر صحنه بود با عنوان «شب دشنه‌هاي بلند»، کار علي شمس که در آن نمايش‌نامه‌نويس جوان و نوآمده‌اي با نام عجيب مجدد سختکوش در سال ۴٩ با طرح وقايعي از آينده آن زمان مواجه مي‌شد. به او مي‌گفتند که هشت سال بعد انقلاب خواهد شد و اختيار مي‌دادند که ميان چند متن نمايشي که بعدها از قله‌هاي درام‌نويسي ايران خواهد شد، يکي را انتخاب کند تا به نام خود چاپ بزند. بزرگ‌ترين انتخاب ممکن، «مرگ يزدگرد» بود و تندترين حرص و حسرت را هم آن جوان نسبت به آقاي بيضايي داشت. اين موقعيت نمونه‌اي براي درام‌پرداز ايراني هر دوره است: به بيضايي که نمي‌توانم رسيد. پس کار خودم را بکنم (يا همان‌گونه که در صورت اول گفته شد، پس بهتر است هيچ کاري نکنم).   با تمام اين‌ها، چگونه مي‌توان تولد چنين بزرگي را همراه با غربت‌نشيني او، مبارک انگاشت؟ ساده است: دهه‌هاي به‌جامانده از عمر پرنتيجه‌اش را در آرامش مي‌گذراند. وامي که تاريخ هنر و حتي تاريخ پژوهش در باب هنر در سرزمين ما به او دارد، چنان است که بااطمينان مي‌شود گفت با ماندن يا نماندن او در ايران، با هر ميزان حرمت و نکوداشت و آيين که به فرض اينجا مي‌ماند و بجا مي‌آورديم، ادا نمي‌شد. از نکوداشت حرف مي‌زنم، چون براي آقاي ناصر تقوايي هم فقط همين کار را بلديم. آقايان داريوش مهرجويي و بهمن فرمان‌آرا به ميزاني کمتر و آقاي مسعود کيميايي به ميزاني بيشتر، بهره از سختکوشي و پايمردي خود برده‌‌اند و از طاقت بي‌پايانشان خرج کرده‌‌اند که چندي يک فيلم مي‌سازند و کتابي مي‌نويسند يا به فارسي برمي‌گردانند. اين طاقت هم بي‌نهايت نيست و روزي به بي‌حوصلگي آقاي تقوايي و پرهيز از سروکله‌زدن با آن مدير و اين ناظر خواهد رسيد وگرنه، ميداني برايشان فراخ نمي‌شود. آقاي عباس کيارستمي هم ديگر چندين‌سال بود که اينجا فيلم نمي‌ساخت و باز هم خود و همه‌چيز را آماده کرده بود که بعدي را در چين‌وماچين بسازد که طب ايراني آماده نبود و با بقاي او راه نيامد. بنابراين اگر آقاي بيضايي را براي ماندن مي‌خواستيم، از ميداني که او را سر شوق بياورد و به خلق اثري برآمده از ذهن سرشارش بينجامد، خبري نبود. اثري «در واکنش» به آنچه بيرون از ذهن هنرمند است که شوقي ندارد؛ نه براي خلق و نه براي تماشا؛ همچون فيلم آخري که با نام «وقتي همه خوابيم» ساخت و برآشفتگي از آن را هنوز ميان اتهامات نگارنده به حساب مي‌آورند. برايند اين‌هاست که موجب مي‌شود عرض کنم آقاي بيضايي، عمرتان دراز و آرامشتان پايدار. تا همين چندي پيش که به سرخوشي شما در هر تصوير ثابت يا متحرکي در اين سال‌هاي ينگه‌دنيا در قياس با سال‌هاي تهران و کارهاي شمال و جنوب ايران فکر مي‌کردم، تازه بيم زلزله در اين اوج نبود و آلودگي هميشگي که دو، سه فيلمتان نگراني‌اش را طرح مي‌کرد، به اين بحران نرسيده بود. اگر جامي جهان‌نما مي‌داشتيد- چون آنچه بندار شما براي جم شاه ساخته بود- و از استانفورد در آن به مردمان امروز و اينجا مي‌نگريستيد، کلام بندار از پس قرن‌ها بار ديگر با همان واژگان بر زبانتان جاري مي‌شد: «... و اين مردمان‌اند در کوشش؛ که سزاوار ِ بهترند». شما هم اگر مي‌مانديد، مدام بايد مي‌گفتيم ايشان سزاوار بهترند. حرمت بيشتر، ميدان عمل گسترده‌تر و فيلم‌هايي آزادانه‌تر و کنشگرانه‌تر. بر من ببخشاييد که چنين گستاخ مي‌گويم زنده باد که نمانديد. در آسودگي بمانيد و بيش بمانيد. منبع: روزنامه شرق ]]> هنر Tue, 26 Dec 2017 05:15:50 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/note/255983/آقاي-بيضايي-عمرتان-دراز-آرامشتان-پايدار 10 اقتباس برتر سینمایی از اسطوره ترس http://www.ibna.ir/fa/doc/longtrans/255709/10-اقتباس-برتر-سینمایی-اسطوره-ترس به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از Den of Geek - استیون کینگ، یکی از مشهورترین نویسنده ژانر وحشت است و بسیاری از نوشته‌هایش الهام‌بخش کارگردانان سینمایی شده است. کینگ در کارنامه ادبی خود بیش از 200 اثر دارد که بیشترشان در ژانر وحشت و علمی-تخیلی نوشته شده‌اند. در این گزارش نگاهی به بهترین فیلم‌های ساخته شده از روی کارهای این نویسنده موفق می‌اندازیم: 1. «درخشش» به کارگردانی استنلی کوبریک مرد نویسنده‌ای به همراه همسر و فرزندش در هتلی اقامت می‌گزیند تا در طول فصل زمستان و در آرامش فضای هتل، داستانش را به پایان برد. در طول فصل زمستان به دلیل بارش سنگین برف، راه‌های مواصلاتی به هتل بسته می‌شود. به همین دلیل جک تورنس به همراه خانواده‌اش، به عنوان سرایدار در این هتل  استخدام می‌شود. 2. «رستگاری در شاوشنک» به کارگردانی فرانک دارابونت اندی دوفرین (تیم رابینز) بانکدار جوانی است که به جرم قتل همسر و معشوقه پنهانی‌اش به حبس ابد در زندان ایالتی شاوشنک محکوم شده است. او ادعا می‌کند که مرتکب این جرم نشده،اما قاضی او را گناهکار می‌داند ... . 3. «میزری» به کارگردانی راب رینر پل شلدن، نویسنده مشهور داستان دنباله‌دار میزری، تصمیم می‌گیرد آخرین بخش کتابش را با مرگ قهرمان داستان به پایان برساند. او با فورد موستانگ خود از خانه ییلاقی‌اش راه بازگشت را پیش می‌گیرد اما در جاده لغزنده ماشینش در شیب کناره راه سر می‌خورد و زخمی می‌شود. 4. «مسیر سبز» به کارگردانی فرانک دارابونت داستان فیلم در یک زندان در آمریکا می‌گذرد. قهرمان اصلی داستان «پل اجکامب» (تام هنکس) نام دارد که به علت کهولت سن، در خانه سالمندان رها شده است. او پس از دیدن صحنه‌ رقصی در فیلمی به گریه می‌افتد و شروع به بیان بخشی از خاطرات خود از زمانی که به عنوان پلیس خدمت می‌کرد، برای دوستش الین می‌کند. اجکامب در سال 1935 میلادی در زندان مسئول جزو گروه اعدام کنندگان بوده و در آنجا با یک سیاهپوست درشت اندام و خوش قلب به نام «جان کافی» (مایکل کلارک دانکن) آشنا می‌شود که قدرتی خارق‌العاده دارد و به واسطه آن اجکامب را از درد و بیماری رهایی می‌دهد. 5. «کری» به کارگردانی برایان دی پالما کری دانش آموز دبیرستانی، با شخصیتی خجالتی است. وی در روابط اجتماعی بسیار ضعیف بوده و مشکلات عدیده‌ای از این حیث دارد. از همین رو همواره مورد تمسخر و آزار هم کلاسی‌های و هم‌سن و سالان خود قرار می‌گیرد. اما کری قدرت‌های خاص و ماورالطبیعه دارد، که در ادامه فیلم به نوعی از دوستان خود انتقام سختی می‌گیرد. 6. «کنار من بمان» به کارگردانی راب رینر این فیلم از روی کتاب «جسد» استیون کینگ الهام گرفته شده است و شاید یکی از معدود کتاب‌هایی باشد که نویسنده در ژانر کمدی نوشته است. داستان درباره گروهی از پسرهای نوجوان است که زندگی روزمره آنها را خسته کرده است و برای فرار از این روزمرگی تصمیم می‌گیرند ماجرای کشف جسد مربوط به یک پسر کشته شده در اثر تصادف با قطار را پیگیری کنند. 7. «کوجو» به کارگردانی لوئیس تیگو داستان کتاب درباره مادر و پسری است که توسط یک سگ هار مورد حمله قرار می‌گیرند. این کتاب کینگ نیز بر خلاف اکثر آثارش در ژانر وحشت قرار نمی‌گیرد و سیر واقع‌گرایانه دارد. 8. «منطقه مرده» به کارگردانی دیوید کراننبرگ جانی (کریستوفر واکن) معلم مدرسه و در آستانه ازدواج است. او در سانحه رانندگی به شدت مجروح و به مدت پنج سال در بیمارستان به کما می‌رود. پس از به هوش آمدن متوجه می‌شود که قدرت عجیبی پیدا کرده و در تماس فیزیکی با افراد،می‌تواند اتفاقات گذشته،حال یا آینده آنها را ببیند. 9. «مه» به کارگردانی فرانک دارابونت طوفان افراد زیادی را برای خرید به فروشگاه کشانده و این مکان را شلوغ‌تر از همیشه کرده است. ابتدا همه چیز طبیعی به نظر می‌رسد اما پس از مدتی صدای مهیب آژیر خطر به صدا درآمده و مه غلیظی همه جا را می‌پوشاند. همان‌طور که این مه مرموز کل آن ناحیه را دربرمی‌گیرد، گروهی از مردم، که دیوید و پسرش هم در بین آنها هستند، در فروشگاه زندانی می‌شوند و این در حالی است که دنیای پیرامون این انسان‌ها به تدریج به جهنمی واقعی تبدیل می‌شود. 10. «نمایش مورمور» به کارگردانی جورج رومرو فیلم شامل پنج داستان ترسناک است. اولین داستان درباره مردی است که از گور خود برخواسته تا کیک روز پدر را که دختر قاتلش هیچگاه به او نداده را بدست آورد. داستان دوم در مورد کشاورزی است که شهاب سنگی کشف می‌کند که همه چیز را به گیاه تبدیل می‌کند... . ]]> جهان‌کتاب Tue, 19 Dec 2017 10:36:51 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/longtrans/255709/10-اقتباس-برتر-سینمایی-اسطوره-ترس ایده عکاسی از هنرمندان همیشه در ذهنم بوده است http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255716/ایده-عکاسی-هنرمندان-همیشه-ذهنم-بوده به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، نمایشگاه عکس‌های حمید فرامرزی به نام «سایه‌های سپید» در مجموعه ادبیات از 24 تا 29 آذر 1396 در گالری ثالث برپاست. این نمایشگاه شامل 100 عکس از نویسندگان، مترجمان و شاعران معاصر است. حمید فرامرزی در گفت‌وگو با ایبنا درباره مدت پروژه عکاسی مجموعه ادبیات خود گفت: اولین عکس را نزدیک به هفده سال پیش گرفتم. البته این پروژه هنوز هم ادامه دارد. تعداد کل عکس‌ها 150 عدد است که 100 تای آن در این نمایشگاه به نمایش گذاشته شده است. احمدرضا احمدی از اولین کسانی بود که از او عکاسی کردم . آن زمان عکاس مجله گزارش فیلم بودم و  احمدرضا احمدی را آنجا ملاقات کردم و ایده عکاسی از هنرمندان و به طور کلی از آدم‌ها همیشه در ذهنم بوده است. برای برپایی این نمایشگاه هم چون عکس‌ها در مجموعه ادبیات بود، تصمیم گرفتم که در یک کتابفروشی این نمایشگاه را برگزار کنم. فرامرزی درباره دستاوردهای این نمایشگاه گفت: قرار است کتاب عکسی از مجموعه ادبیات به زودی منتشر شود و تمام عکس‌های این مجموعه صرفا شامل عکس‌های ادبیات است. اما قبلا هم چند کتاب عکس منتشر کرده‌ام. کتاب عکس «سایه‌های سپید» از نشر نیکا که شامل مجموعه‌ای از ادبیات، موسیقی و تئاتر است. کتابی هم از نشر مشکی با عنوان «کلاغ ها عاشق نمی‌شوند» منتشر شده که شامل عکس و شعر است. شعرهای این مجموعه سروده خودم است. این عکاس درباره کارهایی که به تازگی قرار است از او منتشر شود، توضیح داد: کتاب عکسی به نام 5066 زیر چاپ دارم که درباره هنرمندان متولد سال‌های 1350 تا 1366 است. کتاب عکسی هم درباره نقاشان هم‌نسلان خود دارم که قرار است به‌زودی از نشر هنوز منتشر شود. دو مستند هم ساخته‌ام که هنوز پخش نشده است. یکی از آن‌ها «به رنگ آبی» نام دارد که درباره ابراهیم حقیقی است و دیگری «پادشاه فصل‌ها» نام دارد که درباره مهدی اخوان‌ثالث است.   ]]> هنر Tue, 19 Dec 2017 09:28:23 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255716/ایده-عکاسی-هنرمندان-همیشه-ذهنم-بوده زیباترین طرح‌ جلدهای کتاب در سال 2017 http://www.ibna.ir/fa/doc/shorttrans/255568/زیباترین-طرح-جلدهای-کتاب-سال-2017 به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از نیویورک‌تایمز، بیشتر نویسندگان مطرح جهان سعی می‌کنند کتاب‌های خود را با طراحی جلد مناسب و جذاب برای مخاطب منتشر کنند. در حقیقت طراحی جلد یکی از اصلی‌‌ترین عوامل فروش کتاب در بازار است. به همین دلیل بسیاری از ناشران و حتی نویسندگان تازه‌کار برای جذاب‌تر شدن کتاب‌های خود از طراحان متخصص کمک می‌گیرند و همین طراحی جلد را به شغلی دائمی در عرصه چاپ و نشر تبدیل کرده است. نیویورک‌تایمز از میان آثار منتشر شده در سال 2017 میلادی، کتاب‌هایی که زیباترین طراحی جلد را داشته انتخاب کرده است:     «یک جدایی» / نویسنده: کیتی کیتامورا / طراح جلد: جایا میسلی/ انتشارات ریورهد بوکس     «شکایت تازه» / نویسنده جفری اوگنیدس/ طراح جلد: نا کیم / انتشارات استراوس اند گیروکس     «ساخته شده برای عشق» / نویسنده: آلیسا ناتینگ/ طراح جلد: سارا وود/ انتشارات اکو پرس   «بخشنده» / نویسنده: جیلیان تاماکی / طراح جلد: جیلیان تاماکی / انتشارات دراون اند کوارترلی     «همه چیزی که دیدیم» / نویسنده: آن میشلز / طراح جلد: جنت هانسن / انتشارات آلفرد ناف     «بیانیه کمونیست» / نویسنده: کارل مارکس و فردریس ایگلز/ طراح جلد: دیوید پیرسون / انتشارات پلوتو     «مردن در بهار» / نویسنده: رالف روتمن/ طراح جلد: اولیور ماندی / انتشارات استراوس اند گیروکس     «کتاب آشفتگی» / نویسنده: فرناندو پسوا / طراح جلد: پیتر مندلسوند / انتشارات نیو دیرکشنز     «زندگی روی کدها: تاریخچه‌ای بر تکنولوژی» / نویسنده: الن اولمن/ طراح جلد: رودریگو کورال / انتشارات استراوس اند گیروکس ]]> جهان‌کتاب Mon, 18 Dec 2017 08:53:56 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/shorttrans/255568/زیباترین-طرح-جلدهای-کتاب-سال-2017 رونمایی از کتاب عکس‌های مریم زندی http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/255659/رونمایی-کتاب-عکس-های-مریم-زندی به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) گالری ایوان در جدیدترین نمایشگاه خود میزبان عکس‌های‌ مریم زندی است. این نمایشگاه عکس به بهانه جشن رونمایی از کتاب چهره‌های ۵ ، سیمایی از موسیقی معاصر ایران "روز جمعه 1 دی ماه افتتاح شده و در نخستین روز نمایشگاه از کتاب جدید مریم زندی رونمایی می‌شود. در این کتاب عکس‌هایی که زندی از سال ۱۳۸۰ تا سال ۱۳۹۶ از هنرمندان موسیقی ایران ثبت کرده است به چاپ رسیده و در میان آنها تصاویر هنرمندانی قرار دارد که در طول این سال‌ها درگذشته‌اند. تمام عکس‌های این کتاب سیاه و سفید است و در این کتاب 300 صفحه‌ای تصویر 120 نفر از چهره‌های معاصر موسیقی ایران آمده است. مریم زندی متولد ۲۰ دی ۱۳۲۵ در گرگان، عضو هیئت موسس انجمن ملی عکاسان ایران، اولین رییس هیئت مدیره انجمن عکاسان ایران یا انجمن ملی عکاسان و دارای لیسانس از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران است. مجموعه‌های متنوعی از آثار عکاسی این هنرمند به چاپ رسیده‌اند که از جمله می توان به مجموعه عکس ترکمن صحرا، تک چهره نویسندگان در کتاب آنتولوژی داستان‌نویسی در ایران، چهره‌های (۱) سیمایی از ادبیات معاصر ایران، چهره‌های (۲) سیمایی از نقاشان معاصر ایران، چهره‌های (۳) سیمایی از هنرمندان سینما و تئاتر معاصر ایران، چهره های 4 (سیمایی از ادبیات معاصر ایران 2) را نام برد. نمایشگاه عکس‌های‌ مریم زندی از اول تا هشتم دی ماه ۱۳۹۶ در گالری ایوان به آدرس الهیه، خیابان مهدیه، خیابان جبهه، کوچه لسانی، بن‌بست حمید، شماره ۱ برقرار است. علاقه‌مندان می‌توانند هر روز به جز شنبه‌ها از ساعت ١۶ تا ۲۰ از این آثار دیدن کنند.       ]]> هنر Mon, 18 Dec 2017 07:48:53 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/255659/رونمایی-کتاب-عکس-های-مریم-زندی نقدوبررسی «میان خطوط» در پژوهشکده هنر http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/253510/نقدوبررسی-میان-خطوط-پژوهشکده-هنر به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، نشست نقدوبررسی کتاب «میان خطوط» نوشته کلمنت گرینبرگ در کمیته هنر معاصر برگزار می‌شود. این نشست‌ها به بررسی فرمالیسم و تاریخ هنر مدرن اختصاص دارد و با همکاری پژوهشکده هنر و فرهنگستان هنر برگزار می‌شود. در نشست نقدوبررسی کتاب «میان خطوط» حمید سوری سخنرانی خواهد کرد. این نشست یکشنبه 26 آذر 1396 از ساعت 16 تا 18 در پژوهشکده هنر واقع در خیابان ولیعصر، بالاتر از تقاطع امام خمینی، نبش کوچه شهید حسن سخنور، شماره 29 برگزار می‌شود. ]]> هنر Sun, 17 Dec 2017 06:04:29 GMT http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/253510/نقدوبررسی-میان-خطوط-پژوهشکده-هنر