خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) 7 اسفند 1397 ساعت 18:53 http://www.ibna.ir/fa/doc/report/272489/رجبی-دوانی-نگاه-مرحوم-پدرم-شهید-مطهری-نزدیک -------------------------------------------------- در همایش «نقد و واکاوی آثار مرتبط با زندگینامه امام خمینی (ره)» مطرح شد؛ عنوان : رجبی دوانی: نگاه مرحوم پدرم به نگاه شهید مطهری نزدیک بود -------------------------------------------------- محمدحسن رجبی دوانی با اشاره به اندیشه مرحوم علی دوانی، گفت: ایشان مبارزه سیاسی را صرفا در مبارزه رویاروی نمی‌دید، بلکه دید گسترده‌تری به این مساله داشت. احساس کردم این نگاه، بیشتر به نگاه شهید مطهری نزدیک بود. متن : به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، همایش نقد و واکاوی آثار مرتبط با زندگینامه امام خمینی (ره)، سه شنبه هفتم اسفندماه در پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی، برگزار شد. سید هادی خسروشاهی در این همایش با تشریح دو خاطره مرتبط با تصمیم برخی از گروه های داخلی و خارجی درباره ترور فرح پهلوی و فرزندانش در مصر و ترور بنی صدر و ماجرای مخالفت امام با این موضوع، در ادامه درباره عنوان کتاب آثارسید جمال الدین افغانی حسینی، توضیح داد: این کتاب یک بار در خارج چاپ شد. در مصر سید جمال الدین را به اسم اسدآبادی نمی شناسند و از سویی ایشان حدود 13 نوع امضای مختلف داشت و در همه امضاها نوشته الحسینی و افغانی. وی ادامه داد: همه جا او را به این نام می شناسند و با خودم فکر کردم اگر نام او را اسدآبادی بنویسم، کسی او را نمی شناسد. البته یقین دارم که او ایرانی و اهل اسدآباد بوده و اسناد و مدارک این مساله نیز موجود است. دستگیری مرحوم علی دوانی برای نوشتننهضت روحانیون ایران محمدحسن رجبی دوانی؛ نویسنده و پژوهشگر حوزه تاریخ معاصر نیز در این همایش با موضوع نگرش و روش تاریخ نگاری استاد علی دوانی در حوزه امام پژوهی به سخنرانی پرداخت. وی با اشاره به کتاب ۱۰ جلدی نهضت روحانیون ایران اثر علی دوانی، بیان کرد: مرحوم پدرم (علی دوانی) به دلیل مطالعات تاریخی که داشتند، وقتی نهضت روحانیون شروع شد، با حضور در بیوت مراجع سعی کردند، اعلامیه ها و سخنرانی ها را جمع آوری کنند. ایشان در سال 1341 کتاب نهضت روحانیون ایران را در کمتر از یک ماه نوشت و کتاب در چاپخانه حکمت قم منتشر شد. به خاطر دارم برخی شب ها چراغ اتاق پدرم تا صبح روشن بود. تعدادی از نسخه های کتاب به امام و نزدیکان ایشان و همچنین دوستان نزدیک پدر ازجمله سید هادی خسروشاهی و آیت الله مکارم شیرازی رسانده شد، چون این بیم وجود داشت که ساواک کتاب را توقیف کند که این اتفاق پیش از انتشار عام کتاب رخ داد. یکی از علل دستگیری ایشان در دوم فروردین 1342 هم تالیف همین کتاب بود. رجبی دوانی افزود: زمانی که در سال 1356 اولین طلیعه های نهضت امام مجددا آغاز شد، تمام اسناد و مدارک موجود ازجمله اعلامیه های امام و سایر مراجع به همت مرحوم پدرم جمع آوری و کار تدوین کتاب آغاز شد. از آن جهت که اگر جریان نهضت از سوی خودی ها نوشته نشود، معاندان و نزدیکان رژیم آن را در نوشته هایشان تحریف می کنند، یک جلد از کتاب به مقدمه ای مبسوط اختصاص پیدا کرد. وقتی جلد اول کتاب تدوین شد، از پدر پرسیدم که چرا جریان نهضت را از خواجه نصیر شروع می کنید؟ ایشان فرمود فکر نمی کنید که اگر او نبود و حرکتی که در دربار هلاکو کرد، نهضت و آثار اسلامی را احیا نمی کرد یا امثال علامه حلی نبودند، شیعیان نمی توانستند تنفس کنند؟ کار آن ها یک هدف سیاسی با سازوکار فرهنگی بود. این نویسنده و پژوهشگر تاریخ، در ادامه گفت: دو جلد نخست کتاب پیش از انقلاب تألیف شد و پس از پیروزی انقلاب کار ادامه پیدا کرد که با خطرات جدیدی همراه بود. ما در همسایگی شهید مفتح زندگی می کردیم و گروهک فرقان چند نوبت برای ترور ایشان اقدام کرده بود. از آن جهت که پدر در حال نوشتن نهضت امام بودند، برایش نگران بودیم. مرحوم پدرم شب ها کتاب را در یک نایلون سیاه رنگ به ما می سپردند و بعد تا زمان چاپ کتاب، آن را در منزل دکتر فرید؛ داماد آقای فلسفی گذاشتند تا اگر اتفاقی برای ایشان افتاد، کتاب محفوظ باشد. آن سال ها به دلایل مختلف ازجمله قضیه خلق مسلمان، این کتاب با مقبولیت روبه رو نشد، اما 15 یا 20 سال بعد، حجت الاسلام حسینیان کتاب را تجدید چاپ و منتشر کرد. وی با اشاره به دو نکته مهم مربوط به اخلاق و اندیشه مرحوم علی دوانی، اظهار کرد: ایشان مبارزه سیاسی را صرفا در میدان مبارزه رویاروی نمی دید، بلکه دید گسترده تری به این مساله داشت و من احساس کردم این نوع نگاه، بیشتر به نگاه شهید مطهری نزدیک بود. از نگاه ایشان، رهبری امام در نهضت، مانع از این نمی شد که اقدامات سایر علما نادیده گرفته شود. پدرم در این کتاب با این نگاه معتقد بودند که به عنوان یک مورخ وظیفه دارند آنچه را هست، بیان کنند. نکته دوم اینکه، مرحوم پدرم به آوردن نام تمام کسانی که از آن ها اقتباسی صورت گرفته یا نکته ای آورده شده، تاکید داشتند، ولو اینکه آن شخص فرزند خودشان باشد. نسبت به این موضوع بسیار حساس بود و هرجا موردی خلاف این می دید، برخورد می کرد.