خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) 3 خرداد 1399 ساعت 12:36 http://www.ibna.ir/fa/note/291117/پیر-بردبار-پرمحبت-دیار-فراموشی-ها -------------------------------------------------- یادداشتی در پی درگذشت علی پیر‌نیا؛ عنوان : پیر بردبار پرمحبت دیار فراموشی‌ها -------------------------------------------------- فرهاد طاهری، پژوهشگر زبان و ادب فارس درباره مرحوم علی پیر‌نیا نوشت: «علی پیرنیا، مترجمی بسیار خوش ذوق بود، نثرفارسی را بسیار پاکیزه و بقاعده می‌نوشت و به زبان اردو در نهایت فصاحت سخن می‌گفت.» متن : خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، فرهاد طاهری،پژوهشگر حوزه زبان ادب فارسی ـ ساعت چهار بامداد امروز سوم خرداد 1399 دوست و سرور وعزیز بسیار فرهیخته و نازنین ام زنده یاد علی پیرنیا، در منزلگه خاموشان ماوأ گزید. فردا هم قرار است بنا به وصیت خود او در آرام جای زنده یاد پدرش( در بهشت زهرا) در آغوش خاک مسکن دائم گزیند. در این بیست سال پایان عمر سرشار از ذوق زیستن او من و دوست فرهیخته ام، جناب کیهانی، نزدیکترین مصاحبان او بودیم. به گوشه و کنار تهران و ایران بارها و بارها رفتیم و پای خاطرات دلنشین او نشستیم. در این لحظات که باران لاینقطع اشک و گرمی آه دریغ رفتنش نمی گذارد از او بی سوزش چشم و دل بگویم و بنویسم، فقط می توانم خبر درگذشتش را به اطلاع طایفه اهل علم و دوستان و آشنایانش برسانم. از روزی که در بستر بیماری افتاد و دیگر صدای پر از سرور و خنده های ملیح اش را نمی شنیدم و نمی دیدم با تمام وجود احساس می کردم تمام زیبایی ها و خنده های دنیا بی روح و بی جان شده است. احساس می کردم گویی رشته دوستی ها میان همه یاران در حال گسسته شدن است. احساس می کردم تمام عاشقان عالم، دیگر حوصله معشوق خود را ندارند. احساس می کردم کسی به فکر گل و پرنده نیست. کسی سبزه ها و جنگل ها را نمی بیند. پیرنیای عزیز ما نماد تمام عیار زیبایی ها و خنده ها و دوستی ها و عشق ورزیدن ها بود. از وقتی که او گوشه ای برگزید و به زیبایی ها ننگریست، احساس می کردم، همه به زیبایی ها بی توجه شده اند. حس و حال همه دوستانش تلخ بود. با رفتنش، تلخ تر شد نمی دانم چه باید گفت. علی پیرنیا، مترجمی بسیار خوش ذوق بود. نثرفارسی را بسیار پاکیزه و بقاعده می نوشت. به زبان اردو در نهایت فصاحت سخن می گفت. خاطرات بسیار ارزشمند و شنیدنی از بزرگان تاریخ و ادب و فرهنگ ایران زمین از لطفعلی صورتگر و بدیع الزمان فروزانفر گرفته تا استاد عبدالمحمد آیتی و نجف دریابندری و محمد جعفر محجوب و استاد احمد منزوی و... در حافظه داشت. در مرکز تحقیقات زبان فارسی در پاکستان و انتشارات فرانکلین و فرهنگستان زبان وادب فارسی سال ها کوشید و حرمت اهالی فرهنگ را پاس داشت و گره کارشان را گشود و خاطره محبت های بی دریغ خود را در دل آنان به یاد گذاشت. از او بسیار می توان گفت و نوشت، از تواضع و بی ادعایی او، از بلند نظری، از مهربانی، از میهمان نوازی های همواره و همیشگی اش و از سراغ گرفتن هایش که همیشه عادتش بود و هزاران حرف دیگر که.... بیست سال درایران ( خاطرات جان ویشارد، تهران، پل فیروزه، 1399)، تصحیح همایون نامه حکیم زجاجی، مقالاتی در دانشنامه زبان و ادب فارسی، دانشنامه زبان وادب فارسی در شبه قاره هند، ترجمه تاثیر اسلامی در فرهنگ هند نوشته تارا چند و... از آثار زنده یاد فرهاد پیرنیاست.