خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) 17 مهر 1398 ساعت 11:31 http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/281766/داستان-ناشنوایی-می-شنید -------------------------------------------------- به قلم مرتضی حاتمی منتشر می‌شود: عنوان : داستان «ناشنوایی که می‌شنید!» کتابی برای کودکان با نیازهای ویژه -------------------------------------------------- مرتضی حاتمی، از تالیف کتاب جدیدی برای نوجوانان با عنوان «ناشنوایی که می‌شنید!» خبر داد. متن : مرتضی حاتمی در گفت وگو با خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)،درباره جدیدترین اثرش گفت: ناشنوایی که می شنید! عنوان تازه ترین کتاب من است که درباره کودکان و نوجوانان با نیازهای ویژه(معلول) است. تصویرگری این کتاب از سوی آمنه پورخلیل به پایان رسیده است و به زودی منتشر می شود. این نویسنده و منتقد ادبی افزود:ادبیات در عالم واقع و با رعایت تکنیک ها و محتوا، بیشتر برای مخاطبانی عادی و معمولی نوشته، آفرینش و منتشر می شود و متاسفانه تاکنون توجه زیادی به نوع نیازهای کودکان و نوجوانان با نیازهای ویژه (معلول)در تولید آثار ادبی نشده است. کودکان و نوجوانان دارای نیازهای ویژه، از ادبیاتی مختص به خود در گستردگی و دامنه مناسب، بی بهره اند. وی با اشاره کوتاه به انوع اختلالات و معلولیت های جسمی و حرکتی این کودکان افزود: با وجود تلاش های آموزش و پرورش استثنایی، بهزیستی و سازمان های دولتی دیگر و نهادهای مردم نهاد، ... اما متاسفانه جامعه نسبت به این گونه کودکان توجه زیادی ندارد و بیشتر نگاه ترحم آمیز به این کودکان دارند. این نوع نگاه، آسیب زاست و منزوی شدن و به دیگران متکی بودن را برای شان به دنبال دارد. علاوه بر این ، نگرش ناصحیح، موانع ارتباطی، موانع قانونی و مشکلات حضور در جامعه عادی، عمیقاً بر کیفیت و نوع زندگی و وضعیت اجتماعی آن ها تأثیر می گذارد. حاتمی افزود: با نگاهی گذرا و کمی به ادبیات کودکان و نوجوانان پی می بریم، تعداد آثاری که شخصیت ها و محتوای اصلی آن ها کودکان معلول باشند، در مقایسه با دیگر آثار تولید شده، بسیار اندك و محدود است. کودکان با نیازهای ویژه (معلول) به علت تنوع ویژگی ها و کم بودن تعدادشان و نیز به دلیل نگرش نادرست جامعه نسبت به آن ها، حضورشان در اجتماع کمرنگ است و همین نادیده انگاشتن آن ها باعث می شود که ادبیاتی پویا و جدی برایشان وجود نداشته باشد. به گفته حاتمی، برای بازنمایی معلولیت در ادبیات کودکان و نوجوانان، توجه، دقت و اقدامات مناسب و مؤثری صورت نگرفته و تنها تعداد معدودی از نویسندگان و شاعران به این مقوله پرداخته اند. وی با اشاره به ضرورت بهره گیری از دانش تجربی کارشناسان خبره در این راستا در جهت تقویت علمی آثار برای کودکان معلول، بیان کرد: ناشنوایی که می شنید! در قالب داستانی ساده و کوتاه برای کودکان دارای نیازهای ویژه با رعایت توان ذهنی و درک آن ها نوشته شده و از سوی سیدمحمد موسوی، روان شناس و مدیر آموزش و پرورش استثنایی استان ایلام و نیز زهرا مرادپور روان شناس بالینی و کارشناس اختلالات یادگیری، مورد خوانش و بررسی علمی قرارگرفته است. حاتمی با اشاره ای کوتاه و گذرا به تاریخ ادبیات شفاهی و فولکلور برای کودکان معلول گفت: در حوزه کودکان معلول در ادبیات کلاسیک، موارد زیادی قابل رصد نیست. مگر موضوعاتی محدود در شاهنامه و سپیدبودن موی زال و ... اما در ادبیات عامیانه و داستان های شفاهی، کودکانی وجود دارند که نقص آن ها کچلی و کوتوله بودن است. وجود داستان کوتوله ها در ادبیات کلاسیک ایران و جهان خاصه در هزار و یک شب قابل بررسی است. هر چند کچلی، را نمی توان جزء معلولیت ها قرار داد. نویسنده رمان نوجوان فرار...فرار... افزود: بخشی دیگر از معلولیت، ناشی از پیامد جنگ ایران و عراق است. در استان های مرزی همچون ایلام، کرمانشاه، خوزستان و کردستان، همچنان بعد از گذشت سال ها از پایان جنگ، مین ها و بمب های به جا مانده از جنگ، قربانی می گیرند و قربانیان هم اغلب کودکان اند. خوشبختانه در این راستا اقدامات خوبی در آفرینشِ آثار ادبی برای چنین مخاطبانی در دو حوزه شعر و داستان، رخ داده است. نویسنده مجموعه 30 جلدی حکایت هایی از مرزبان نامه و الهی نامه برای کودکان، افزود: در ایران تعداد اندکی کتاب درباره کودکان و نوجوانان معلول نوشته شده که برخی از آن ها فاقد ارزش ها و عناصر ادبی، محتوایی و حتی ظاهری است. این امر از سویی ناشی از عدم آگاهی و شناخت نویسندگان از زندگی افراد معلول است و از سوی دیگر نویسندگان ما کمتر امکان ارتباط و تماس با کودکان معلول را دارند زیرا بسیاری از کودکان یا در مراکز و مدارس خاص نگهداری می شوند یا در چارچوب خانه و اتاق محصورند. وی در ادامه به تولید کتاب های صوتی اشاره کرد و گفت: آنچه در دهه های اخیر در حوزه کودکان معلول به آن توجه بیشتری شده، تولید کتاب صوتی و برجسته برای آن هاست. تولید و انتشار کتاب برای این مخاطبان، با معلولیت هایی همچون لکنت زبان، فلج مغزی، مشکلات بینایی، عقب ماندگی ذهنی، گفتاری، حرکتی و ... یک ضرورت فرهنگی، ادبی و اجتماعی و البته اخلاقی است. خوشبختانه کتاب های بریل و کتاب های گویا از جمله کتاب های مورد استفاده برای کودکان نابیناست که از سوی ناشران دولتی (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان) و ... تولید و منتشر شده است. حاتمی با یادآوری اینکه ادبیات در زندگی انسان، نقش مؤثر، ماندگار و سرنوشت سازی داشته، گفت: مسئولیت اهالی قلم در قبال کودکان با نیازهای ویژه بسیار جدی تر و مهم تر خواهد بود، پس تلاش کنیم تا این ضرورت را در سطوح گسترده تری در جامعه هدف توسعه دهیم و ادبیات ویژه کودکان معلول به جایگاه مناسب خود برسد.