خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) 15 بهمن 1397 ساعت 9:34 http://www.ibna.ir/fa/doc/report/271531/ادعای-فروش-212-هزار-نسخه-یک-کتاب-ناشر-مولف-اداره-هماهنگ-بودم -------------------------------------------------- ایبنا بررسی کرد: عنوان : ادعای فروش 212 هزار نسخه‌ از یک کتاب/ ناشر-مولف: با اداره کتاب هماهنگ بودم! واقعیت پشت برچسب‌‌ها -------------------------------------------------- نویسنده کتاب «کلیدی به‌نام مذاکره» که برای مشخص کردن نوبت چاپ از برچسب استفاده کرده، مدعی است کتابش تا پایان سال به چاپ 5000 می‌رسد؛ درحالی که هیچ اطلاعاتی از محل، شیوه و میزان فروش این کتاب وجود ندارد. متن : به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، بازار کتاب، بازار فرهنگ است اما مکاری هم کم به خود ندیده است. سرقت ادبی، کلاه سر مولف و مترجم گذاشتن، قاچاق کتاب، کپی برداری و... از جمله آسیب هایی اند که می تواند به این بازار فرهنگ صدمه بزند. یکی دیگر از مصادیق مکر هم دست بردن در اطلاعات کتاب است که با اهداف مختلفی اتفاق می افتد؛ مثلا برای کسب معیارهای حضور در نمایشگاه کتاب تهران یا بازنشر کتابی که مجوز انتشار آن باطل شده است. اما از دیگر اهداف این رویه که بیشتر مورد نظر ذی نفعان قرار می گیرد، فریب دادن مخاطب و البته بازار کتاب با دست بردن در عدد شمارگان و یا نوبت چاپ است. ایجاد موج کاذب و تهییج مخاطبان به خرید، یا عوامل دیگری مانند شهرت طلبی می تواند انگیزه انجام این تخلف باشد. ورودیه با معارفه حکایتی که در مقدمه آمد، حکایت ادامه داری است که تشریح آن مطالب دیگری را می طلبد و موضوع این نوشتار نیست. این گزارش با رویکرد گفت وگو با ناشر-مولفی تهیه و منتشر می شود که مدعی است کتابش در عرض دو سال به چاپ 212 رسیده و تا پایان سال جاری، این عدد به 5000 خواهد رسید: حسین الهیاری؛ متولد 1354 که خود را فارغ التحصیل مدیریت بازرگانی بین الملل معرفی می کند در آذرماه سال95 کتابی را با نام کلیدی به نام مذاکره منتشر می کند؛ کتابی که مانند مشابه های فراوانش در بازار نشر، برای مخاطب عام نوشته شده و مدعی است مخاطب با خواندنش می تواند در امور یومیه خود انسان موفق تری باشد. القصه... نامبرده در روزهای پایانی همان سال، چاپ دوم این کتاب را به اداره کتاب اعلام کرده و اعلام وصول می گیرد. در طول سال 96 خبری از نام این کتاب در فهرست تجدید چاپی ها نیست اما در آبان ماه سال جاری(1397) به یک باره شاهد ثبت 210 نوبت چاپ از این کتاب و رسیدن آن به چاپ 212ام هستیم؛ اتفاقی که به خودیِ خود محل سوال است؛ خصوصا در شرایطی که ایشان این میزان نوبت چاپ تنها در دو روز(15 و20 آبان ماه) ثبت شده است. بررسی نسخه های موجود از این کتاب در مخزن خانه کتاب، نتایج جالبی را به همراه داشت. اولین نکته در این کتاب ها، الصاق برچسب های کاغذی روی جلدشان بود که نوبت چاپ روی آن ها پرینت شده است: بررسی های بیشتر نشان داد که این اتفاق برای تمام نسخه هایی که به عنوان تجدید چاپی به اداره کتاب ارائه شده (و طبق قواعد یک جلد از آن برای درج در بانک اطلاعاتی به خانه کتاب رفته) رخ داده است؛ 211 نسخه که برای نمونه تصویر جلد برخی از آن ها را در یک قاب تجمیع شده است: البته این تمام ماجرا نبود. نکته بعدی به شناسنامه کتاب برمی گردد که همین روش چسباندن برچسب برای آن نیز اعمال شده است. جالب آنکه زیر این برچسب ها، نوبت چاپ دوم درج شده است: من اهل مذاکره ام... با شرکت های خارجی مذاکره کرده ام.، چه دل شان بخواهد یا نه، کتاب من پرفروش ترین کتاب ایران است.، من مدیریت بازرگانی خوانده ام و راه فروش را بلدم.، با یک خبر دست اول آمده ام.، اگر طرف من نقد کردن را بلد نباشد، من او را می خورم(!)... این ها جملاتی است که مولف این کتاب در خلال گفت وگویی که با او داشتیم، عنوان کرده است. او درباره پیشینه شغلی خود می گوید: قبلا در یک شرکت پیمانکاری کار می کردم اما مدتی است که وارد حوزه تحقیقات و کار فرهنگی در زمینه مهارت های ارتباطی و کلامی شده ام و همایش هایی را در این رابطه برگزار می کنم. همچنین انگیزه اش از نگارش این کتاب را اینگونه توضیح می دهد: در سال های 88-89 به دلیل ارتباطی که با شرکت های خارجی داشتم، احساس کردم در جامعه ما نقص مهارت های کلامی وجود دارد. به نظر من دلیلش ضعف آموزش است. به همین دلیل تصمیم گرفتم به حوزه فرهنگ اجتماعی ورود کنم و در این زمینه 27 عنوان آموزشی برای رفع این معضل اجتماعی طراحی کردم که کلیدی به نام مذاکره اولین عنوان آن ها است. پیش پرده: اگر کسی می خواهد نقد کند، باید ادبیات نقد کردن را بداند و به روز باشد. هرکسی نمی تواند من را نقد کند یعنی من اجازه نمی دهم هرکسی من را نقد کند... چون باید بداند با کسی طرف شده که با شرکت های خارجی مذاکره کرده. اگر طرف من نقد کردن را بلد نباشد، من او را می خورم(!)... *** پرده اول: شرحی بر ماجرا - چرا تصمیم گرفتید ناشر-مولف شوید و این کتاب را خودتان منتشر کنید؟ - با اینکه کتاب در قفسه بماند و کسی برود آن را انتخاب کند و بخرد، مشکل دارم. خصوصا در شرایطی که عناوین کتاب بسیار زیاد است و مردم نمی دانند چه کتابی بخوانند. اول تصمیم داشتم از طریق یک ناشر این کتاب را چاپ کنم؛ این کار را هم کردم، کتاب را به ناشری دادم اما بدون اینکه آن را بخوانند، آن را رد کردند. بسیار ناراحت شدم ولی به خودم گفتم هیچ اشکالی ندارد؛ کاری می کنم که همین ناشران بیایند دنبالم. این اتفاق واقعا رخ داد و از معتبرترین ناشران کشور که نمی خواهم اسمشان را بیاورم، با من تماس داشتند و اگر من می خواستم، برایم ماشین شخصی می فرستادند. - می توانید اسم ببرید! ما مشکلی برای انتشار نام آن ها نداریم. - اسمشان را نمی آورم، چراکه قصد انتقام گیری ندارم. من دنبال پیشرفت کردن هستم، دنبال پرواز! نمی خواهم وقتم را با این مباحث تلف کنم. امروز هم با یک خبر دستِ اول آمده ام. کتاب من تا آخر اسفند ماه امسال، به چاپ 5000 می رسد و همه نسخه های آن پیش فروش شده است. یعنی پنج میلیون نفر تا پایان سال کتاب من را دریافت می کنند. کتاب من در کتابفروشی ها و کتاب خانه ها نمی ماند، بلکه می رسد به دست مخاطب. - طبق بررسی های به عمل آمده کتاب شما در هیچ کتاب فروشی ای وجود ندارد. حتی روی سایت های اینترنتی هم خبری از کتاب شما نیست. با توجه به اینکه کتاب شما وارد چرخه رسمی نشر و شبکه توزیع و فروش نشده، چطور توانستید در طول این مدت کوتاه 212هزار نسخه از کتاب را بفروشید؟ - من معتقدم اگر افرادی مثل شما که اهل قلم هستند کتاب من را بخوانند، بسیار برای من با ارزش است اما اگر یک خانم خانه دار این کار را بکند، برای من دوبرابر ارزش دارد چراکه یک خانواده من را خواهد شناخت و اینگونه کتاب من وارد جامعه می شود. یکی از دلایلی که تصمیم گرفتم تا الان از انتشار کتاب دومم دست نگه دارم، این بود که می خواستم این شیوه فروش کتاب را کامل کنم، یعنی مخاطبان خودم را داشته باشم تا کتاب دوم توزیع و فروش راحت تری داشته باشد. کانال های توزیع من، کانال های مرسوم نیست و من با وجود فروش بالایی که داشته ام، یک ریال از محل فروش کتاب هایم برای خودم برنداشته ام، به دلیل اینکه هدف من فرهنگ است. درآمد کتاب را به افرادی اختصاص داده ام که کار توزیع و فروش کتاب ها را به عهده دارند، از جوانانی که نیاز به کار داشتند استفاده می کنم؛ یعنی از آن ها خواسته ام کتاب را معرفی کنند، بفروشند و درآمد کتاب مال خودشان باشد. البته آن ها موظفند زیر نظر من کار کنند و تمام فعالیت هاشان با مدیریت من انجام شود؛ هم قیمت فروش، هم شیوه توزیع و هم جایی که کتاب ها توزیع و فروخته می شود. بیشتر دلم می خواهد فروشم در خانواده ها اتفاق بیفتد. به جوانانی که برایم کار می کنند گفته ام بیشتر در خانواده و فامیل خود کار کنند. معمولا شبکه های فامیلی و کانال هایی وجود دارد که می شود در آن ها کتاب را معرفی و تبلیغ کرد. به نظر من روش ها باید تغییر کند و سیستم توزیع کتاب هم باید روش های تازه ای داشته باشد. - پس کتاب دقیقا کجا فروخته می شود؟ - تا چاپ 212فقط در تهران؛ اما از چاپ 213 توزیع و فروش سراسر کشور را داریم و چنانکه گفتم، تا چاپ 5000 آن پیش فروش شده است. هنوز به دلیل مشغله بالای کاری، وقت نکرده ام طرح جلد جدید را برای اخذ مجوز به ارشاد ببرم. با اینکه خودم هم الان دیگر پروانه نشر گرفته ام. - یعنی الان خودتان ناشرید؟ - بله. اخیرا مجوز نشری را با نام ماهرخ دریافت کرده ام. - شغل فعلی شما دقیقا چیست. آیا فقط روی فروش همین کتاب کار می کنید؟ - قبلا در یک شرکت پیمانکاری کار می کردم اما مدتی است که وارد حوزه تحقیقات و کار فرهنگی در زمینه مهارت های ارتباطی و کلامی شده ام و همایش هایی را در این رابطه برگزار می کنم. - چه جور همایش هایی؟ - همایش ها مختلف است. برای سازمان ها و نهادهای مختلفی این کار را می کنم و در آن ها به آموزش مهارت های کلامی می پردازم. مثلا همایش هایی را برای شهرداری و محیط زیست تهران داشتم که به شکل رایگان و با هدف شناساندن خودم آن ها را برپا کردم. کتابم را هم آنجا معرفی کردم که اگر دوست داشتند خریداری کنند که این اتفاق هم افتاد. اما هدف من اصلا فروختن کتاب نبود. - پیش از انتشار این کتاب، چقدر بازار نشر کتاب را می شناختید؟ - فضای نشر را می شناختم و متوجه روال کار بازار کتاب بودم. به همین دلیل رفتم سراغ ناشری که مخاطب بیشتری دارد. من حتی بعد از انتشار، در برهه ای از زمان دست به دامن هنرپیشه ها هم شدم که کتابم را بهتر معرفی کنند اما متاسفانه نگاه های مادی برای من خیلی تاسف برانگیز بود. بعضی ها هم کتاب را گرفتند اما خبری از آن ها نشد و نمی دانم اصلا کتاب را خواندند یا نه. - منظور من آشنایی از حلقه های نشر است. چراکه شما از هیچ کدام از رویه های مرسوم نشر، تبعیت نکردید. - بله؛ به خاطر اینکه می دانستم شبکه های توزیع و فروش کتاب در کشور بسیار ضعیف عمل می کنند و من نمی خواستم کتابم در قفسه ها بماند. زمانی که مجوز گرفتم (اصلا خارج از قاعده وزارتخانه کاری نمی کنم چراکه نمی خواهم برای خودم و کتابم حاشیه ایجاد شود.) در ابتدا هزینه زیادی کردم، تعداد زیادی کتاب را به شکل غیرافست(دیجیتال) به چاپ رساندم و برای معرفی به سازمان ها و شرکت هایی که می خواستم و مدنظرم بود ارائه کردم. در سال 96 تمام وقتم صرف معرفی و بازاریابی کتاب شد. این روش را الان هم دنبال می کنم اما الان برای خودم گروه دارم. بعد از این کار، برخی از این شرکت ها از کتابم استقبال کردند. در واقع من کتابم را در شرکت های مختلف ارائه کردم که بخوانند و اگر خوششان آمد، سفارش بدهند. بعضی از آن ها نخواستند؛ بعضی ها هم با ظرفیت های مختلف سفارش دادند. *** پرده دوم: در جستجوی مستندات - با توجه به اینکه در کشور ما آمار فروش کتاب وجود ندارد، ملاک آمارگیری، شمارگانی است که در شناسنامه کتاب ها منتشر می شود. حالا سوال این است که در مواردی مانند کتاب شما که کتاب در شبکه های رسمی توزیع و فروش کتاب عرضه نمی شود، چطور می توان صحت اطلاعات درج شده در شناسنامه کتاب را دریافت. بگذارید اینطور بگویم: این اعداد و ارقامی که شما می گویید برای ما هیچ عینیتی ندارد؛ چراکه روشن نیست چه تعداد کتاب را کجا و به چه کسانی فروخته اید؟ شاخص های دیگری هم وجود دارد که بتوان به شکل نسبی، وضعیت یک کتاب را در بازار نشر ثابت بکند و آن هم بازتابی است که در رسانه ها و فضای مجازی از آن اثر به جا می ماند. تجربه نشان داده که اگر یک کتاب دستِ کم سه یا حداکثر پنج بار تجدید چاپ شود، امکان ندارد رسانه های برخط و یا مطبوعات کاغذی نسبت به آن واکنشی اعم از انتشار خبر یا نقد آن اثر، نشان ندهند. همچنین نهادهای تخصصی آن حوزه، قطعا به آن کتاب توجه نشان می دهد؛ حالا چه از باب تایید و چه از باب نقد. اما در هیچ یک از این فضا ها رد و نشانی از کتاب شما نیست. آن هم در شرایطی که شما مدعی هستید کتابتان 212 نوبت تجدید چاپ شده و 212هزار نسخه از کتاب شما در جامعه توزیع و فروخته شده است. - شما به مودبانه ترین شکل ممکن من را به دروغ گویی متهم می کنید. - خیر. من از شما می خواهم با ارائه مستندات، ادعای خودتان را ثابت کنید. - من هیچ اصراری ندارم که کسی حرفم را باور کند. - اما من یک خبرنگارم و وظیفه دارم ادعای شما را بررسی کرده و اطلاعت درست و مستند را به مخاطبانم ارائه کنم. - بگذارید من برای شما مثالی بیاورم. اگر وارد ورزشگاه آزادی شوید، 100هزار نفر جمعیت به چشم شما می آید اما همین 100هزار نفر اگر وقتی در تهران پخش شوند، در میان 15میلیون نفر اصلا به چشم نمی آیند. - شما به جای ارائه مستندات، سفسطه می کنید. این مثال شما مثال درستی نیست. - مستند این است که من دست شما را بگیرم و تک تک کسانی که کتاب من را خریده اند به شما نشان دهم. - شما راه حلی را پیش پای من و حتی خودتان می گذارید که شدنی نیست. درحالی که راه های ساده تری برای اثبات چنین ادعایی وجود دارد. شما می گویید بخش قابل توجهی از فروشتان، فروش شرکتی بوده؛ نام این شرکت ها را بگویید. - من هیچ وقت این کار را نخواهم کرد. به دلیل اینکه این کار خیلی زشت است. مثل این است که من به شما بگویم روزه هستم و شما به من بگویی بیا برویم آزمایش بدهیم تا ببینیم آیا ویتامینی وارد بدن شما شده یا خیر. - خیر. شما ادعایی کردید که اثبات آن، هیچ منع امنیتی و اخلاقی ای ندارد. مشتریان شما(شرکت هایی که مدعی هستید) هم کتاب خریده اند، کار زشتی انجام نداده اند که از افشای اسمشان برآشفته شوند. سِر مگو که نیست! - من شان و شخصیت خودم را خیلی بالاتر از این می دانم که بخواهم ادعایم را اینطور ثابت کنم. - پس چطور می توانید ثابت کنید؟ - شما به عنوان یک خبرنگار به من پاسخ بدهید که اگر من آدم راست گویی نیستم و عدد 212 دروغ است، چرا من ادعا نکرده ام مثلا 300 نوبت چاپ شده؟ من الان به شما می گویم تا چاپ 5000هزار نسخه را پیش فروش کرده ام! - ما درباره آینده صحبت نمی کنیم. اجازه بدهید فقط درباره همین ادعای 212 نوبت چاپی حرف بزنیم. آیا شما مستندی برای اثبات این ادعا دارید یا نه؟ - اگر من این 212هزار نفر را برای شما به خط کنم، شما برای من چکار می کنید؟ - قرار نیست من برای شما کاری بکنم. - شما با این کار ارزش من را پائین می آورید. این یعنی من برای بالا رفتن خودم مردم را پله کنم. - اینطور نیست آقای الهیاری. شما خودتان راهکار ارائه می دهید بعد می گویید این کار شان من را پایین می آورد. من اصلا می گویم به جای این راهکار غیرمنطقی و نشدنی، راهکارهای ساده تری وجود دارد اما شما پاسخی ندارید. - اگر من چاپ 213ام را به شبکه توزیع و فروش بدهم که توزیع کند، قانع می شوید؟ - باز هم تکرار می کنم که درباره آینده حرف نمی زنیم. هرچند که معتقدم مراکز پخش و کتاب فروشی ها به این سادگی زیربار این مورد نخواهند رفت. اجازه بدهید دیگر سر این موضوع بحث نکنیم چراکه ظاهرا نتیجه ای ندارد و شما هم سندی برای ارائه ندارید. اما آیا به قول خودتان 1000 نسخه بعدی را در شبکه رسمی توزیع کتاب ارائه خواهید کرد؟ - خیر. من فقط از شما پرسیدم که آیا شما چنین چیزی از من می خواهید؟. من برنامه های خودم را دارم و نشر و شبکه توزیع کتاب را ناکارآمد می دانم. شما هم اگر به ناشر زنگ می زدی و وقتی پیگیر کتابت می شدی، در پاسخ به تو می گفت مگر علی دایی هستی که شما را بشناسم همین تصمیم را می گرفتی. *** پرده سوم؛ واقعیت پشت برچسب - طبق اطلاعات ثبت شده، شما در آبان ماه 97 به اداره کتاب مراجعه کرده اید و 210 نوبت چاپی از کتاب شما تنها در دو روز یعنی در روزهای پانزدهم و بیستم از این ماه به ثبت رسیده است. به عبارت دیگر شما از هر چاپ سه نسخه؛ یعنی مجموعاً 630نسخه کتاب را در دو روز به اداره کتاب برده و تحویل داده اید. چطور ممکن است؟ - از آنجایی که تعدد چاپ های کتاب من بالا بوده، این اقدام با هماهنگی مسئولان اداره کتاب انجام شده است. این کار غیرقانونی نیست. - بسیار خب؛ برسیم به موضوع اصلی. شماره چاپ تمام این 210 نوبت چاپی که به اداره کتاب برده اید با برچسبی که روی جلد چسبانده شده، مشخص شده است. یعنی شماره چاپ ها روی جلد، الصاق شده است. البته این تمام ماجرا نیست و شما در بخش شناسنامه کتاب نیز با چسباندن برچسب، نوبت چاپ ها را الصاق کرده اید، در حالی که وقتی این برچسب ها را می کنیم، زیر آن نوشته است چاپ دوم. مخدوش کردن شناسنامه کتاب، کار منطقی و البته حرفه ای نیست. - همانطور که گفتم من استفاده ای از چاپ این کتاب ها نمی برم. به خاطر همین پولی که از مشتریانم می گیرم، به چاپخانه ای می دهم که کار چاپ و توزیع(ارسال به دست مشتری) کتاب ها را به عهده دارد. در دور جدید البته گروه فروشم تغییراتی داشته اما من هیچ برداشت مالی از این پروژه ندارم. - این حرف ارتباطی به موضوع ندارد. شما به عنوان ناشر-مولف مسئولیت کتاب را هم باید به عهده بگیرید. - اگر دقت کنید قیمت کتاب هنوز همان 10هزارتومان باقی مانده است. - این حرف هم ارتباطی به موضوع ندارد. قیمت ثابت مانده، به خاطر اینکه فرمِ شناسنامه کتاب در چاپ 211، همان فرم چاپ دوم است. - چه اشکالی دارد؟ اگر چاپ بشود، زیباتر می شود؟ - شما با این کار سلامت اطلاعات شناسنامه کتاب را مخدوش کرده اید. - احتمالا چاپخانه نسخه هایی که برای اعلام وصول به اداره کتاب ارائه شده، از نسخه های قدیمی داخل انبار بوده و به همین خاطر روی آن برچسب زده شده است. - یعنی این اتفاق برای هر 211 نوبت چاپ رخ داده!؟ چاپخانه کتاب شما کدام چاپخانه است؟ - حالا.... یک چاپخانه ای... چه فرقی می کند. - اسم چاپخانه تان را هم نمی گویید؟ - خیر. اصلا من قول می دهم که چاپ 213 را با شماره چاپ شده به اداره کتاب تحویل بدهم. - بازهم تکرار می کنم: ما درباره آینده صحبت نمی کنیم. - شما که این سوال ها را می پرسید، به من بگویید چرا خانه کتاب به اندازه 212 نسخه کتابی که از من گرفته، از من حمایت نکرده است؟ - حمایت کردن از یک کتاب، دستورالعملی دارد که مطابق آن عمل می شود. به طور کلی خانه کتاب و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی وظیفه ندارند از تمام کتاب ها حمایت کنند. البته این موضوع دیگری است و ربطی به بحث ما ندارد. این کار شما می تواند به مثابه تخلف محسوب شود. کاری که شما انجام دادید به این معنی است که همان چاپ دوم را با چسباندن برچسب های متعدد، به عنوان چاپ های بعدی و تا چاپ 212 ارائه کرده اید. وقتی هم که از شما می خواهم این ادعا را ثابت کنید، سندی ارائه نمی کنید. - سند من این است که اداره کتاب این نسخه ها را اعلام وصول کرده است. اگر مشکلی در کار بود، نباید از من قبول می کردند. شما دارید به من تهمت می زنید. - وظیفه ما به عنوان خبرنگار، انتشار مستندات است. اگر هم مستندی وجود نداشته باشد، به مخاطبان اعلام می کنیم که ادعای مورد بحث، مستند نیست. - اشکالی ندارد. شما با این کار بیشتر من را مشهور می کنید. می دانید چرا؟ به خاطر اینکه آن وقت مخاطبان من توهین کردن به شما را شروع می کنند. - من هم می گویم اشکالی ندارد. این مساله در شغل ما مساله تازه ای نیست و باعث نمی شود که وظیفه خودمان را انجام ندهیم. - به هرحال باز هم تکرار می کنم: کتاب من تا امروز بیش از 212هزار نسخه فروش رفته است. برایم مهم نیست که شما باور کنید یا نه اما این وعده را می دهم که با رسیدن تعداد نسخه های کتاب من به مرز پنج میلیون نسخه، تا پایان سال یک جبهه یا شاید بهتر باشد بگویم یک کمپین سراسری در کشور تشکیل خواهم داد. این کمپین کاملا در جامعه مشهود خواهد بود و به دلیل انبوه افراد، دیگر نیازی به شمارش آن ها نیست. طوری که مثلا اگر بخواهم در اردبیل سخنرانی بگذارم، مخاطبان من در این استان جمع می شوند. البته نمی خواهم فعلا زیاد تبلیغات کنم و ترجیح می دهم چراغ خاموش پیش بروم. هدف من هم ارتقای فرهنگ جامعه است؛ ولاغیر! این را هم بگویم که در چاپ های بعدی ام دیگر نسخه ای را به خانه کتاب نمی دهم. چراکه این ها همه پول است و وقتی کتاب هیچ تغییری نداشته، چرا باید هربار سه نسخه از آن ارائه شود. بعد هم بگویم کتاب من را بخرید و نخرند! این سوءاستفاده است. *** پی نوشت: آنچه در این مصاحبه آمد، مشروحی بود از شواهد و اظهارات نویسنده کتاب کلیدی به نام مذاکره. از آنجایی که این کتاب خارج از چرخه مرسوم و شناخته شده صنعت نشر، با عاملیتِ شخص ناشر-مولف منتشر شده و اطلاعاتی از نحوه، مکان و میزان دقیق فروش آن در دست نیست، برداشت نهایی را به عهده مخاطبان، اهالی نشر و کارشناسان این صنعت می گذاریم. اما تاکید بر دو نکته، ضروری می نماید: یکم: مخدوش کردن اطلاعات شناسنامه کتاب و چسباندن برچسب روی جلد، از هر نوع و به هر هدف و نیتی که باشد، امری غیرحرفه ای تلقی شده و قطعا اعتماد مخاطب حرفه ای کتاب را خدشه دار خواهد کرد. همچنین چنانچه در مصاحبه مورد اشاره قرار گرفت، می تواند به مثابه تخلف تلقی شود. دوم: اگرچه خبر توقف صدور مجوز ناشر-مولف به دلیل مشاهده برخی تخلفات، در آذرماه از طریق همین خبرگزاری منتشر شد (اینجا بخوانید: توقف صدور مجوز ناشر-مولف به دلیل خلاء قانونی و برخی سوء استفاده ها) اما سوال ها دررابطه با چرایی و چگونگی پذیرش و صدور رسید اعلام وصول به مورد فوق باقی می ماند.