خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) 28 شهريور 1387 ساعت 12:29 http://www.ibna.ir/fa/doc/report/26153/نمایشی-دل-کمدیا-دلارته -------------------------------------------------- در جلسه نقد و بررسی نمایشنامه «پرنده سبز» عنوان شد عنوان : نمایشی از دل کمدیا دلارته -------------------------------------------------- عصر روز گذشته نمایشنامه «پرنده سبز» برای علاقه مندان و هنرمندان تئاتر در سرای اهل قلم با حضور جمعی از کارشناسان تئاتر روخوانی شد._ متن : به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، نشست نمایشنامه خوانی سرای اهل قلم، عصر روز گذشته (27 شهریور ماه) با حضور "پرویز پور حسینی" بازیگر سینما و تلویزیون، "دکتر محمود عزیزی" بازیگر و کارگردان تئاتر، "عباس اقسامی" رئیس خانه تئاتر دانشگاهی،"فرشاد فتحی" استاد دانشگاه و "مریم جعفری حصارلو" کارشناس تئاتر، برگزار شد. در ابتدای این نشست نمایشنامه "پرنده سبز" نوشته "بنو بسون" ترجمه محمود عزیزی به کارگردانی "بهروز خرم علی آبادی" توسط زهرا اصغری، نسیم بهادری، پویا پیروزرام، فرهاد تفرشی، ادی سلطانی، اهلام سلمانی، فرزانه شریف زاده، مهسا علافر، پرستو قائدرحمت، مریم قلشخانی و آرش ماله میر روخوانی شد. در ادامه مریم جعفری حصارلو با بیان این که اواسط قرن 16 میلادی نوعی از کمدی به نام "کمدیا دلارته" در تمامی اروپا به خصوص در فرانسه و ایتالیا شکل گرفت، گفت: علت به وجود آمدن این کمدی مقابله با یک سری از بازیگران غیرحرفه ای دربار بود. اساس کمدیا دلارته بر مبنای بداهه سازی و مزه پرانی است که کمدی را در خود جای می دهد. جعفری به معرفی بنو بسون که از هنرمندان کمدیا دلارته است، پرداخت و افزود: این هنرمند در بین سال های (58-1952) جزو کارگردانان مهم برلین آنسامبل بود که در برلن شرقی توسط هلنا وایگل و برتولت برشت شکل گرفت. وی در اکثر کشورهای اروپایی به عنوان کارگردان مستقل کار کرده و از نمایش های بزرگ بسون می توان "ادیپ شهریار، سوفوکل، "زن نیک سچوان، برشت"، "دون ژوآن، مولیر"، طبل و شیپور، فارکوآ"، "صلح، آریستوفان" و "هملت، شکسپیر" را نام برد. محمود عزیزی در ادامه با بیان این که بسون این نمایشنامه را با نگاه به شخصیت های اصلی کمدی دلارته نوشته که چند نفر روی صحنه با هم کار می کنند، گفت: قصه قدیمی این نمایشنامه بسیار زیبا، توسط دیگر نمایشنامه نویسان کمدی دلارته نیز نوشته شده است. وی با اشاره به این که پرنده سبز در سال 67 در تالار سنگلج به روی صحنه رفته، خاطر نشان کرد: متن اولیه این اثر نمایشنامه ای نیست که اکنون چاپ شده، بلکه متن این نمایشنامه در مجموعه بازی بازیگران که در صحنه حضور داشتند و کلمات و گفتار نمایشی را ادا می کردند، ثبت شده و به چاپ رسیده. در ادامه پرویز پورحسینی با بیان این که هر نمایشنامه ای برای روخوانی مناسب نیست، گفت: در روخوانی نمایشنامه باید زمان و حوصله تماشاگر سنجیده و فضایی ایجاد شود تا نمایش با تماشاگر ارتباط بگیرد. وی افزود: این نمایشنامه فضای جادویی دارد و وقتی روی صحنه اجرا شود تاثیر زیادی بر تماشاگر می گذارد. پورحسینی بیان کرد: این اثر در اجرا نواقصی داشت و فقط در صحنه های پایانی با تماشاگر ارتباط برقرار کرد. عباس اقسامی نیز در ادامه گفت: این نمایشنامه قصه یک افسانه است و باید در صحنه اجرا شود. روخوانی این اثر بسیار سخت نیاز به مهارت فنی بازیگران دارد. وی افزود: این نمایشنامه بسیار با دقت، ساده و روان ترجمه شده است. فرشاد فتحی نیز با بیان این که روخوانی این نمایشنامه کار بسیار سختی است، یادآور شد: در نمایشنامه خوانی بسیار کم از موسیقی استفاده می کنند زیرا فضای نمایشنامه را از بین می برد.