خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) 30 آبان 1388 ساعت 12:58 http://www.ibna.ir/fa/doc/report/55464/كاركردهاي-شاهنامه-جهان-امروز-روشني-آشكار -------------------------------------------------- يك پژوهشگر فرهنگ ايران باستان: عنوان : كاركردهاي شاهنامه در جهان امروز به روشني آشكار است -------------------------------------------------- حسين وحيدي، در نشست «كاركردهاي شاهنامه در جهان امروز» گفت: با نگاهي دوباره به داستان رستم و اسفنديار درمي‌يابيم كه فزون‌خواهي، عشق بي‌اندازه به مقام و قدرت، به كارگيري دانش در راه نابودي ديگران و در بندكشيدن انديشه‌ها از دردهايي است كه در جهان امروز وجود دارد و در شاهنامه فردوسي به آن‌ها اشاره شده است.\ متن : به گزارش خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا)، دكتر حسين وحيدي؛ شاهنامه پژوه و پژوهشگر فرهنگ ايران باستان در دومين نشست كاركردهاي شاهنامه در جهان امروز گفت: بُته جِقه نمادي از سيمرغ است كه در خانه هر ايراني يافت مي شود. بته جـقه يکي از نقش هاي تزييني ايراني است. اين نقش از سرو ايراني که از نمادهاي ايراني بوده سرچشمه گرفته و بعدها نيزرواجبسيار يافته و طغراهاي سلطان عثماني هم در همين نقش طراحي شده است. وي كه عصر پنج شنبه (28 آبان) در فرهنگسراي رسانه در نشستی به به كوشش كانون ايران بزرگ سخن مي گفت، افزود: عده اي اين نقش را، سرو، که نشانه آزادگي ايرانيان است مي دانند که از فروتني سر خود را خم كرده است. عده اي ديگر آن راسروی مي دانند که در دوران مزدکيان نشانه آزادگي بوده و پس از شکست مزدک سر خود را از شرمساري به زير انداخته است. وحيدي بته جقه را هم نمادي از سيمرغ برشمرد كه از فرهنگ ايراني جدايي ناپذير است و در خانه هر ايراني، نقشي از آن ديده مي شود و چيده شدن سفره زناشويي به شكل بته جقه هم پيام افتادن مهر خدايي در دل زن و شوهر و يكي شدن آن دو را با خود دارد. نويسنده كتاب هنجار هفت گانه هستي با اشاره به سيمرغ در شاهنامه خاطرنشان كرد: در شاهنامه، نام سيمرغ برگرفته از سَئِنَه مَرغو اوستايي است كه بعدها به شاهين دگرگون شده و هما هم شاهيني با پرهاي سراسر سپيد است. وحيدي در ادامه سخنانش افزود: مهری كه در دل سيمرغ افتاد و از زال نگهداري كرد مهر خدايي محسوب مي شود كه ما شدن و يكي شدن با هستي را نشان مي دهد و برگرفته از عرفان راستين ايراني است. اين پژوهشگر فرهنگ ايران باستان يادآور شد: زايش رستم با شكافتن پهلوي مادرش نمونه اي از دانش پزشكي در شاهنامه است كه با راهنمايي سيمرغ براي نخستين بار در جهان انجام شد ولي امروزه ايرانيان هم به جاي بهره گيري از واژه رستم زاد به اشتباه از واژه سزارين سود مي جويند. حسين وحيدي، با نگاهي دوباره به داستان رستم و اسفنديار، فزون خواهي، عشق بي اندازه به مقام و قدرت، به كارگيري دانش در راه نابودي ديگران و در بند كشيدن انديشه ها به وسيله ي آگاهي رساني جهت دار را از دردهايي برشمرد كه در جهان امروز وجود دارند و در شاهنامه به آن ها اشاره شده است. نشست پيشين شاهنامه پژوهي به شاهنامه و اسطوره اختصاص داشت و مولف كتاب پژوهشي در فرهنگ زرتشتي يادآور شد: من هرگز اسطوره را نفي نمي كنم. تخيل و اسطوره يكي از ويژگي هاي مهم انسان است و بايد افسانه و اسطوره در زندگي انسان ها باشد. آنچه من مي گويم اين است كه كساني باور دارند و مي نويسند كه بخشي از شاهنامه افسانه است و برداشت نادرستي از اسطوره و افسانه دارند و تاريخ ما را به نادرست افسانه مي پندارند. به تاكيد مي گويم كه اسطوره در شاهنامه، افسانه نيست، بلكه تاريخ است. نشست هاي شاهنامه پژوهي و كاركردهاي شاهنامه در جهان امروز در سه هفته آينده نيز عصر روزهاي پنجشنبه از ساعت ١٤ به كوشش كانون ايران بزرگ در فرهنگسراي رسانه برگزار خواهد شد.