خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) 6 تير 1398 ساعت 10:53 http://www.ibna.ir/fa/doc/tolidi/277460/نائینی-بهترین-استاد-یک-نوقلم-مطالعه-طیف-وسیعی-کتاب-هاست -------------------------------------------------- در نقد و بررسی «اسب‌هایی که در صحرا می‌دوند» در مشهد عنوان شد؛ عنوان : نائینی: بهترین استاد برای یک نوقلم مطالعه طیف وسیعی از کتاب‌هاست -------------------------------------------------- نویسنده کتاب «اسب‌هایی که در صحرا می‌دوند»، با بیان اینکه چارچوب‌های آموزشی در کارگاه‌های داستان‌نویسی ممکن است قلم نویسنده را خشک و کند، گفت: بهترین استاد برای یک نوقلم مطالعه طیف وسیعی از کتاب‌هاست. متن : به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در خراسان رضوی،دهمین جلسه گپ و گفت شهر و داستان که چهارشنبه های هر دو هفته یک بار با موضوع خوانش قصه های شهری و معرفی کتاب برپا می شود، این هفته با محوریت مجموعه داستان اسب هایی که در صحرا می دوند به قلم نویسنده مشهدی، شهرام نائینی، روز گذشته در محل فرهنگسرای ترافیک مشهد برگزار شد. در این نشست که با حضور سعید تشکری دبیر علمی نشست و شهرام نائینی، نویسنده اثر یادشده برگزار شد، حاضران در خصوص این کتاب نکات و نظرات خود را بیان کردند و مسائلی همچون قصه های شهری، هنر مدرن، نقد کارگاه های نویسندگی و تولید نویسندگان معمولی، اصول نگارش داستان کوتاه مطرح شد و نویسندگان تجارب خود را در این زمینه با یکدیگر به اشتراک گذاشتند. سعید تشکری دبیر علمی نشست در این جلسه ضمن بیان اینکه در حوزه داستان شهری بعد از سال ها تجربه هنوز به یک ظرفیت استاندارد کارگاهی و محفلی نرسیده ایم، گفت: این سوال مطرح است که آیا ما می توانیم به شیوه های آموزشی داستانی اعتماد کنیم؟ چراکه در جلسات و کارگاه های داستان نویسی، نویسنده تمایل به جلب رضایت منتقد دارد و نگاه نخبگانی در داستان نگاه مخاطب مردمی نیست و الزاما آینده ای ندارد. وی سال های دهه های 50 تا 70 را دوران طلایی پیوند مردم با ادبیات خواند و افزود: طی این سال ها با وجود فقدان جشنواره های داستانی، کتاب ها به خوبی به فروش می رسید؛ دلیل آن این بود کههمردم وارد حوزه ادبیات شده بودند و ادبیات می خواندند اما اکنون مردم را از ادبیات جدا کرده ایم و مدام سعی در راضی کردن یکدیگر هستیم، که این باعث شده همه شبیه هم و ذهن محور بنویسند در حالی که ما در داستان نیاز به گپ و گفت داریم. تشکری در ادامه گفت: داستان های کوتاه باید در عین سادگی و قابل فهم بودن دارای فلسفه باشند. داستان کوتاه محل ستیز تجربه است و باید این اجازه را به مخاطب بدهد که در خلال داستان تجربه کرده و به راحتی با دنیای نویسنده ارتباط برقرار کند. بهترین استاد برای نوقلمان، مطالعه است شهرام نائینی نویسنده کتاب اسب هایی که در صحرا می دوند هم در این جلسه در خصوص شروع فعالیت خود در زمینه داستان نویسی، گفت: با توجه به اینکه ادبیات و هنر دغدغه همیشگی من بوده از 4 سال پیش احساس کردم که باید از نوشتن در دنیای مجازی فاصله گرفته و قلم دست بگیرم و تجربیات زیستی خودم را با رویکردی فلسفی بیان کنم، در واقع این کتاب معجون و چکیده ای از تمام تجربیات گذشته، جهان بینی و نگاه من به مسائل و واقیعت های جامعه است. وی با بیان اینکه کتاب های طیف زیادی از نویسنده ها را مطالعه می کنم، گفت: هنرمند، زیبایی را جذب می کند و از صافی خود عبور می دهد و نوعی از زیبایی را در اختیار من می گذارد. هر نویسنده و هر کتابی زیبایی خودش را دارد، اندیشه، زبان و فلسفه ای که پشت هر کتاب نهفته است، حس زیبایی شناسی ما را تحریک می کند. نائینی فاصله گرفتن از چارچوب و زبان اصلی نوشته را لازمه خلق اثری جذاب، خلاق و در عین حال عامیانه عنوان کرد و افزود: بهترین استاد برای یک نوقلم مطالعه طیف وسیعی از کتاب هاست، چرا که ممکن است چارچوب های آموزش داده شده در کارگاه ها، قلم نویسنده را خشک و کند.