خبرگزاری کتاب ايران (IBNA) 15 آذر 1396 ساعت 15:19 http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255229/آبیز-عبدالله-نژاد-آموختن-حریص-یاد-دادن-گشاده-دست -------------------------------------------------- عنوان : آبیز: عبدالله نژاد در آموختن حریص و در یاد دادن گشاده دست بود -------------------------------------------------- علیرضا آبیز شاعر گفت: مرحوم مجتبی عبدالله نژاد علاوه بر اینکه در آموختن حریص بود در یاد دادن نیز گشاده دستی داشت و این یکی از ویژگی‌های برجسته این مترجم بود. متن : علیرضا آبیز شاعر و دوست 30 ساله مرحوم مجتبی عبدالله نژاد در گفت وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) با بیان اینکه مرحوم مجتبی عبدالله نژاد صرف نظر از اینکه یک مترجم با دانش عمیق در ادبیات معاصر و کلاسیک فارسی و نویسنده کم نظیر و برجسته ، برای کسانی که او را از نزدیک می شناختند بود، گفت: او در تمام عمر زندگانی اش فروتن بود و علاوه بر اینکه در آموختن حریص بود در یاد دادن نیز گشاده دستی داشت و این یکی از ویژگی های برجسته این مترجم بود. وی ادامه داد: امروز اغلب افراد در جامعه به دنبال شهرت هستند و کمتر کار جدی می کنند اما عبداالله نژاد در این شرایط که همه به دنبال شهرت بودند او فعالانه کار می کرد و با وجود کارهای بسیاری هم که داشت از شهرت درخور فعالیت هایش برخوردار نشد. آبیز توضیحاتی را درباره زندگی عبدالله نژاد ارائه کرد و گفت: او در دانشگاه فردوسی مشهد در رشته ریاضی تحصیل کرد اما به صورت نیمه کاره تحصیلاتش را در این رشته رها کرد و در سال 1368 نخستین ترجمه اش را با عنوان تاریخچه مختصر نقد ادبی منتشر کرد. همزمان با این کتاب نخستین مجموعه شعر وی هم توسط انتشارات ترانه به چاپ رسید. به گفته وی، عبدالله نژاد پس از آن به صورت مستمر کار خود را در ترجمه ادامه داد و آثار قابل توجهی را درباره اسطوره ملت های مختلف ترجمه کرد. پس از آن نیز تعداد دیگری کتاب درباره افسانه ملل ترجمه کرد که توسط انتشارات هرمس منتشر شد. آبیز با اشاره به ترجمه های 30 جلدی عبدالله نژاد از کتاب های آگاتا کریستی گفت: او پس از این مجموعه ترجمه کتاب های فلسفی برایان مگی و برخی از رمان های او را انجام داد و آخرین کتابش نیز شاه باران بود. وی با بیان اینکه عبدالله نژاد پژوهش های ادبی برجسته ای را در ادبیات کلاسیک انجام داده است افزود: حدود پنج سال پیش او با من درباره ایده ای سحن گفت که در آن می خواست گفت وگوهای ذهنی را با شاعران کلاسیک انجام دهد. بعدها نخستین کتاب از این مجموعه با عنوان گفت وگو با مسعود سعد سلمان منتشر شد که بسیار کتاب قابل توجهی بود و زمانه و فضای شعری این شاعر کلاسیک را توضیح می دهد. آبیز تاکید کرد: این سبک عبدالله نژاد در تتبع ادبی بسیار جدید بود و علاوه بر اطلاعات جدیدی که به مخاطب می داد او را به خواندن کتاب ترغیب می کرد. به گفته این شاعر، از همین مجموعه چهار جلد کتاب دیگر نیز در دست انتشار بود که گفت وگوهای وی با ناصرخسرو و سعدی به اتمام رسیده بود و قرار بود منتشر شود. آبیز در پایان گفت: در هم نسلان ما شاید دیگر هیچ شاعری مانند عبدالله نژاد وجود نداشته باشد که به اندازه او بر ادبیات کلاسیک احاطه داشته باشد و ما جای خالی او را احساس می کنیم. من در میان آکادمی هم افراد بسیاری را می شناختم که برای رفع اشکال در ادبیات کلاسیک به او مراجعه می کردند. روحش شاد و یادش گرامی.