دوازدهمین چاپ «مشروطه ایرانی» نوشته ماشالله آجودانی توسط نشر اختران منتشر شد. نویسنده در این کتاب ضمن تحلیل نگاه‌های مختلف شیعی به مساله حکومت عنوان می‌کند که قانون اساسی مشروطیت کاملا دینی بود و صرفا رگه‌هایی از سکولاریسم در آن وجود داشت.
انقلاب مشروطیت و تحلیل نگاه‌های علمای شیعه به مساله «حکومت»
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، ماشاالله آجودانی یکی از مهم‌ترین پژوهشگران موضوع انقلاب مشروطه و مساله تجدد در ایران است. کتاب «مشروطه ایرانی» او اکنون به عنوان یکی از منابع دسته اول مطالعاتی درباره انقلاب مشروطه ایران به شمار می‌رود و مورد استفاده پژوهشگران و علاقه‌مندان به تاریخ معاصر ایران است.

آجودانی این کتاب را در سال ۱۳۷۶ نوشت، اما چاپ نخست آن سال ۱۳۸۲ با شمارگان پنج هزار نسخه و بهای چهار هزار و ۲۰۰ تومان توسط نشر اختران در دسترس مخاطبان قرار گرفت.

«مشروطه ایرانی» علیرغم نامهربانی‌های که به آن شد اکنون دوازدهمین چاپ خود را تجربه کرده است. نشر اختران این نوبت از چاپ «مشروطه ایرانی»  را با شمارگان هزار نسخه، ۵۶۰ صفحه و بهای ۷۲ هزار تومان منتشر کرد. چاپ پیشین این کتاب بهار ۹۸ با شمارگان هزار نسخه و بهای ۶۵ هزار تومان منتشر شده بود.

کتاب ۱۹ بخش دارد که ذیل دو سر فصل کلی «قدرت و حکومت» و «از دفتر روشنفکری» سامان یافته‌اند.

سرفصل «قدرت و حکومت» شامل ۱۰ بخش است که عناوین آن به ترتیب عبارتند از: «گذرگاه خشونت»، «تلقی شیعه از حکومت»، «ولایت فقیه در دوره قاجار»، «وحدت تصوف و تشیع»، «مجتهدان طرفدار ولایت فقیه»، «روحانیون و قدرت، روشنفکران و آزادی»، «اندیشیدن و آزادی»، «ملت و دولت»، «ملت و ملی» و «اختلاف ملت و دولت».

سرفصل «از دفتر روشنفکری» نیز شامل ۹ بخش است که عناوین آن به ترتیب عبارتند از: «درقلمرو ترس: عصر سنت و نوآوری»، «مشیرالدوله»، «مستشارالدوله»، «رشدیه و مدارس جدید»، «میرزاعلی خان امین‌الدوله»، «افسانه‌ی مَلکم»، «در جست‌وجوی اصلیت مشروطه»، «بحران تجدد» و «اجتماعیونِ عامیون».

نهضت مشروطه و مفاهیم اساسی مرتبط با آن، به ویژه مقولاتی چون ولایت فقیه تلقی شیعه از حکومت، مفاهیم ملت و دولت، نوع ارتباط آنها با یک دیگر و مفهوم جدید ملت، همچنین نقش و تاثیر اندیشه‌ها و آثار روشنفکران عصر قاجار، بویژه دوره ناصری و دوران مشروطه، مانند مشیرالدوله، مستشارالدوله، رشدیه، امین الدوله، میرزا ملکم خان، آخوندزاده، میرزا آقاخان کرمانی و دیگران در روند تحولات و ایجاد گسترش و یا تغییر مفاهیم اساسی پیش گفته، موضوع کتاب را تشکیل می‌دهند.

چون موضوع مشروطیت در اساس به حکومت و شیوه حکومت مربوط می‌شود، ناگزیر بخش مهمی از این کتاب به بحث درباره حکومت و مهمتر از آن به بحث درباره تلقی شیعه از حکومت اختصاص یافته است و البته به دلیل آنکه یکی از بحث‌های مهم نظری فقهای شیعه در دوره قاجار به ولایت فقیه مربوط می‌شد، دامنه بحث به موضوع ولایت در عرفان ایرانی هم کشیده شده است.

همچنین با توجه به آنکه این مفهوم از ولایت در معنای حکومت و کشور داری، با تلقی شیعه از مفهوم حکومت و ملت و دولت ارتباط تنگاتنگ داشت، چند بحث مهم این کتاب، به بررسی مفهوم ملت و دولت و بررسی ساختار آن در پیشینه فرهنگی ایرانیان اختصاص یافته است. جزئیات این بررسی نشان می‌دهد که ساختار جدید مفهوم دولت و ملت، آن گونه که در مشروطیت ایران شکل گرفته بود، تماماً مبتنی بود بر ساختار تلقی شیعه از ملت و دولت تا این ساختار از طریق زبان، زبان تاریخی و برداشت‌های متفاوت به درستی فهمیده نمی‌شد، رویدادهای تاریخ، زبان باز نمی‌کردند تا تناقض تجدد و مشروطیت ایران را به نمایش بگذارند. بسیاری از نتیجه گیری‌های ناروا در تاریخ نگاری معاصر از بی‌توجهی به این ساختار و از بی‌توجهی به زبان تاریخی این ساختار، سرچشمه گرفته است.

به باور آجودانی در این کتاب قانون اساسی مشروطه، قانونی دینی بود که صرفا جنبه‌هایی از سکولاریسم در آن وجود داشت و به چشم می‌خورد. او با دادن لقب «ایرانی» به مشروطه آن را از سایر انقلاب‌های مشابه متمایز کرده است. او همچنین با تحلیلی دقیق نهضت مشروطه را یک «انقلاب ناقص» می‌نامد و بر این اعتقاد است که «انقلاب ناقص مشروطه نتوانست به یکی از مهمترین آرزوهای مشروطه‌خواهان یعنی آرزوی اتحاد ملت و دولت جامه عمل بپوشاند و نقطه پایانی بر این اختلاف دیرینه نهد، اختلافی که از درون و برون فرهنگ ما سر برمی‌کشید و در فضای استبداد زده جامعه ما می‌بالید تا به عنوان یکی از اساسی‌ترین موانع، سد راه رشد و گسترش جامعه مدنی شود.
کد مطلب : ۲۹۲۵۰۹
http://www.ibna.ir/vdce7w8wojh8oni.b9bj.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما