نوشتن به من این امکان را می‌دهد که نگران مطالب بهتر و با جزئیات بیشتر باشم، صفحات کاغذ باید محلی باشد که شما خیلی بهتر از آنچه انجام دهید که در توییتر انجام می‌دهید.
نوشتن کمک می‌کند نگران چیزهای بهتری باشم
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از گاردین، پورتر در 1981 در های ویکم (ناحیه‌ای در انگلستان) متولد شد و فوق‌لیسانس تاریخ هنر را در انستیتوی هنر کوتولد در لندن دریافت کرد. و در سال 2009 برنده جایزه کتابفروش سال شد. کتابفروش و ویراستاری که بیشتر به‌خاطر اولین رمان خود با نام «اندوه چیزی است با پرها» شناخته شده است و این کتاب الهام  بخش دومین رمان پورتر است.

  دومین رمان مکس پورتر، لنی، داستان نیمه اسطوره‌ای از ناپدید شدن پسری در یک روستای انگلیسی است. پورتر 38 ساله است، این مصاحبه در باث (نام شهری در انگلستان) از طریق تلفن صورت گرفته او كنار همسر و سه پسرش 10 ساله، هفت و چهار ساله زندگی می‌كند. 
 

به نظر می‌رسد این کتاب بخشی از جو رمان‌های اسطوره‌ای ریشه‌دار را دنبال می‌کند. به یاد آلن گارنر افتادم. آیا او را در ذهن داشتید؟
من الن گارنر را در دهه 20 دیر شناختم و یکی ازاعضای خانواده ما ازکویکرولش (مهاجرین ولزی که از انگلستان به پنسیلوانیا به دلایل مذهبی و فرهنگی مهاجرت می‌کردند) است، بنابراین من همیشه در کتاب خدمات بوف اسطوره‌های ولزی آن را در زندگی شخصی خودم حس می‌کردم. اما اینها واقعا متون مناسب و بنیادینی برای من نبودند.
 
 می‌خوای خودتو سورپرایز کنی؟
 بله، من یک آدم بی‌قرارم و نمی‌خواهم که تحت کنترل باشم. فهمیدم نوشتن به من این امکان را می‌دهد که نگران مطالب بهتر و با جزئیات بیشتر باشم اما صفحات کاغذ باید محلی باشد که شما خیلی بهتر از آنچه که در توییتر یا هر کاری انجام می‌دهید انجام دهی.

          

لنی، از شعر بلندی که نوشتید و براساس دوستی الهام‌بخش بین یک کودک و یک همسایه قدیمی رشد کرد. آیا این زندگی‌نامه بود؟
  بله، تعداد کمی از افراد مانند آن بودند. من با همسایه بغلی، که یک زن دوست‌داشتنی بنام پم و در زندان محلی تدریس می‌کرد، درس هنر می‌خواندم. پدربزرگ خیلی خوبی هم داشتم و عمدتا پدرخوانده و رفیق من بود، که با دستان خود چیزهای زیبایی درست می‌کرد او یک تعریف عملی از زندگی خوب برای من است. چندی پیش برایش نوشتم و به او گفتم متأسفم این سینی زیبا که او برای من ساخته بود اکنون همه رنگ‌آمیزی شده است، و او دوباره نوشت تا بگوید: «عالی، اینجوری یه دیگه». من دوست دارم فکر کنم که کتاب‌های من با همین روش قابل زندگی هستند.
 
تمایل به خواندن دوباره کتاب کدام نویسنده را دارید؟
ریدلی وکر نوشته راسل هبن. من اولین بار آن را در اواخر نوجوانیم خوانده‌ام - برادرم آن را به من داد و گفت در 20 صفحه اول وحشت نکنید. و درست بود، صفحات اول مانند سیگار کشیدن بسیار بد بودند، اما بعد از آن شما به‌صورت نحوی و عاطفی و سیاسی کاملاً  طلسم  می‌شوید. من از آن زمان سه یا چهار بار آن را دوباره خوانده‌ام. نحوه تغییر غیرقابل باور است؛ این یک چیز زنده است.
 

 
 
 
منبع : سایت گاردین
کد مطلب : ۲۸۹۶۵۵
http://www.ibna.ir/vdccpoqip2bq4e8.ala2.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما