سمیرا خداوردی دبیر انجمن کودک و نوجوان دانشگاه قم به مناسبت دوم آوریل روز جهانی کتاب کودک، در یادداشتی دنیای کودکان امروز را مورد توجه قرار داده است.
از دنیای پراز هیاهوی بزرگ‌ترها پلی به دنیای رنگی کودکان
خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در قم- سمیرا خداوردی: در این روزهای پر از التهاب و اضطراب کرونایی، دست به دست هم دهیم تا دنیایی بسازیم به زیبایی و پاکی رویاهای کودکانه.

کودکان ما نیاز به آرامش و توجه از سوی والدین و اطرافیانشان دارند، کافیست کمی کودک درونمان را با کودکان خود همراه کنیم تا آرامش قلبی آنها را به دست آوریم، و به قول کتیتوس کسپرا سویس (نویسنده و تصویرگر کتاب کودک) دنیای امروز ما دنیای شتاب‌زدگی و انفجار اطلاعات است و کتاب می‌تواند به ما کمک کند که از این فضا کمی فاصله بگیریم.

پدر و مادرها به علت زندگی ماشینی و پر از مشغله‌ خود، از دنیای لطیف کودکان فاصله گرفته‌اند و غافل از اینکه کودکان در ظاهر کودکی می کنند و در بطن وجود خود، فکر آنها را زندگی بزرگسالان درگیر کرده است، مانند کودکان کار، کودکان بدسرپرست یا کودکان طلاق....

در اینجا می‌خواهم در کوچه پس کوچه‌های خیال، شما را به سفری در گذشته‌ نه چندان دور خود دعوت کنم:
بوی شکوفه‌های بهاری، بوی لباس نو، شور و شوق عیدی گرفتن از پدربزرگ، اسکناس‌های تا نخورده‌ی لای قرآن، بازی کردن و دنبال هم دویدن‌هایمان همچون ماهی قرمز داخل تنگ بلور ...

پاکی و درخشندگی رویاهای کودکیمان همانند ستاره‌های درخشان در دل کویر، هنگامی که دور هم جمع می‌شدیم و دستان به هم متصل یکدیگر را محکم به هم گره می‌زنیم و عمو زنجیرباف بازی می‌کردیم.
تمام فکر و ذکرمان در این بود، امروز چند شنبه است؟
و دانه دانه انگشت هایمان را می‌شمردیم، امروز یکشنبه است! یک- دو- سه؛ دو روز دیگر سه‌شنبه، آخ جان مجله‌ کیهان بچه‌ها! وای خدای من، نقاشی که ارسال کرده‌ام یعنی چاپ شده؟! واااااای و هزار قند که در دلمان آب می‌شد.

خب حال به زندگی کودکان خودمان رجوع کنیم، از آن روزهای رنگی خبری هست؟
این زندگی ماشینی، کودکان را هم درگیر خود کرده، در این خانه آپارتمانی سر به فلک کشیده،تمام سرگرمی و دلخوشی آنها خلاصه شده در گوشی‌ها، تبلت‌ها و بازی‌های پر از هیجان و مخرب کامپیوتری.

گاهی با خود فکر می‌کنم، ویروس کرونا با تمام خطرها دلهره و ترس‌هایی که در جان انسان کوچک و بزرگ، پیر و جوان انداخت، اما به ما بزرگترها درسی آموخت و کمی ما را از زندگی که برایمان هر روز تکرار می‌شد و به زبان دیگر عادتمان شده بود، جدا ساخت.

و به قول سهراب سپهری: چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید... .

کودکان را در آغوش بگیریم، کتاب بخوانیم، با آنها در قطار رویاهایشان سفر کنیم...
نه، نه لازم نیست چمدان خود را آماده کنیم و به مسافرت برویم #درخانه-بمانیم و با خواندن کتاب به گذشته، حال و آینده‌یمان سفر کنیم.
کد مطلب : ۲۸۸۹۰۴
http://www.ibna.ir/vdciuvar5t1av32.cbct.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما