«زندگی در لجن‌زار» نخستین کتاب مستقلی است که از لوییز گلوک شاعر آمریکایی برنده نوبل ادبیات 2020 با ترجمه محمدصادق رییسی از سوی نشر سولار منتشر شده است.
نخستین کتاب از لوییز گلوک به فارسی منتشر شد
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) این مجموعه 220 صفحه‌ای، برگزیده همه دوره‌های شعری لوییز گلوک است که در آن، گزیده‌ای از همه مجموعه‌شعرهای منتشرشده گلوک از نخستین تا آخرین کتابش آمده است.

نوبل ادبیات 2020 به دلیل «صدای شاعرانه متمایز لوییز گلوک که با زیبایی ساده تجربه‌های شخصی را جهانی کرده است» به این شاعر آمریکایی تعلق گرفت. آکادمی نوبل در بیانیه خود، ویژگی شعرهای لوییز گلوک را «تلاش برای شفافیت» اغلب با تمرکز بر دوران کودکی، زندگی خانوادگی و ارتباط با والدین و خواهر و برادران برشمرده است.

لوییز گلوک (1943-نیویورک) از 1968 نخستین مجموعه ‌شعرش «فرزند اول» را منتشر کرد که مورد توجه منتقدان قرار گرفت. با انتشار دومین کتابش «خانه‌ای در لجن‌زار» نام خود را به عنوان شاعری برجسته معرفی کرد و منتقدان از او به عنوان «کشف صدای متمایز» نام بردند. پس از آن آثار بسیاری از او منتشر شد که برایش جوایزی نیز به ارمغان آورد: «زنبق وحشی» (برنده جایزه پولیتزر و جایزه ویلیام کارلوس ویلیامز انجمن شعر آمریکا)، «شب پاکدامن و وفادار» (برنده جایزه کتاب ملی آمریکا) و «پیروزی آشیل» (برنده جایزه انجمن منتقدان ادبی آمریکا).
 
یک نمونه از شعرهای این کتاب را بخوانیم:
 
همان‌گاه که خورشید غروب می‌کند
کارگر مزرعه برگ‌های خشکیده را به آتش می‌کشد.
 
این آتش چیزی نیست.
خُردک آتشی است
مهار می‌شود،
مثل خانواده‌ای گرفتار در چنگال خودکامه‌ای.
 
همین‌که شعله بالا بگیرد، آرام ناپدید شود
کارگر مزرعه آرام از نظر دور می‌شود؛
از جاده، دیگر پیدا نیست.
 
تمام آتش‌ها در اینجا
در قیاس با خورشید
خُردک آتش‌اند و ناشی ـ
با تمام‌شدن برگ‌ها تمام می‌شوند.
بعد کارگر مزرعه دوباره پدیدار می‌شود،
خاکسترها را کنار می‌زند.
 
اما مرگ واقعی است.
گرچه خورشید همان کاری را می‌کند که باید بکند،
باعث نمو مزرعه می‌شود
بعد الهام‌بخش شعلۀ زمین می‌شود.
 
پس حالا می‌تواند غروب کند.
 
 
کد مطلب : ۲۹۹۰۳۱
http://www.ibna.ir/vdcbf9b58rhb9gp.uiur.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما