چاپ تازه‌ کتاب علیرضا مشایخی، موسیقیدان و متفکر معاصر، جمعه سیزدهم دی ماه در مکتب‌تهران رونمایی می‌شود.
رونمایی از زندگینامه علیرضا مشایخی با حضور شهرداد روحانی
به‌ گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، به نقل از روابط‌عمومی مکتب‌تهران، «همه‌ی آن سال‌های بی‌خاطره» اتوبیوگرافی مشایخی با جنبه‌های داستانی و روایی‌ است.

مشایخی سال‌ها استاد موسیقی در دانشکده‌ هنرهای زیبای دانشگاه تهران و مراکز معتبر آموزشی دیگر بوده است. مجموعه‌ آثار موسیقایی او در فروشگاه بوفه‌کتاب مکتب‌تهران عرضه می‌شود.

مکتب‌تهران در این مراسم میزبان بخشی از برجستگان فرهنگ ایران خواهد بود و در این مراسم شهرداد روحانی، محمدرضا درویشی، رضا کیانیان، فریماه قوام‌صدری، بهمن رجبی، حمیدرضا اردلان و جمعی دیگر از بزرگان فرهنگ موسیقی به‌عنوان میهمان و سخنران حضور دارند.

 این مراسم از ساعت 19 و 30 دقیقه آغاز می‌شود و با اجرای قطعاتی از علیرضا مشایخی توسط صنم قراچه‌داغی همراه خواهد بود.

موسسه‌ فرهنگی آموزشی مکتب‌تهران واقع در خیابان کریمخان، خیابان عضدی(آبان جنوبی)، کوچه کیوان، شماره هشت، میزبان این مراسم است. ورود برای عموم در این مراسم آزاد و رایگان است.
کد مطلب : ۲۸۵۴۸۲
http://www.ibna.ir/vdcg7n9xxak97t4.rpra.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما

feedback
Iran, Islamic Republic of
علی سهیلی
بیست و چهار سال پیش، یک کنسرتو برای سازهای زهی نوشته بودم که آن را به آقای علیرضا مشایخی نشان دادم تا نظر او را جویا شوم. وقتی پارتیتور را نگاه می‌کرد و ورق می‌زد با یک حالتی معترض به من گفت که تو قطعه‌ای نوشتی که سبک اون متعلق به چهارصد سال پیش است ! من شیفتۀ موسیقی دوران باروک و آثار موسیقدانانی همچون باخ و ویوالدی بودم و به همین‌خاطر گرایش حس و ذهن من به موسیقی آن دوران بود، و امروزه نه تنها در ایران، بلکه در سراسر دنیا نیز، میلیون‌ها نفر شیفتۀ موسیقی باخ و دوران او هستند، ولی آقای مشایخی چون مدرن کار می‌کنند، شاید به همین‌خاطر با موسیقی کلاسیک و دوران پیش از آن، حس متفاوتی دارند. به هر حال، بی‌آنکه نتیجه‌ای از این دیدار با استاد که زندگینامۀ پُربارش نیز به چاپ رسیده است، حاصل شود به شیوه و سبک کار خود همچنان ادامه داده تا آنکه دو سال پس از آن به شهر وین رفتم و در آکادمی موسیقی وین، با راهنمایی یک هموطن، نزد پروفسور اِشوِتسیگ رفته و همان قطعۀ موسیقی‌ام را به او نشان داده و نظر وی را جویا شدم. برخورد و صحبت‌هایش بسیار متفاوت بود و از تحصیل در آکادمی وین سخن می‌گفت. شاگردان آنجا در هر سبکی، کارهای خود را ارائه می‌دادند و اِشوِتسیگ به بهترین شکل ممکن آنان را راهنمایی می‌کرد.