۱
 
براي نخستين بار در ايران:

كتيبه هاي ايراني بين النهرين(ميانرودان) ترجمه مي‌شود

 
تاریخ انتشار : يکشنبه ۳۰ ارديبهشت ۱۳۸۶ ساعت ۱۲:۳۹
 
 
"كتيبه هاي ايراني بين النهرين(ميانرودان)" به زبان بابلي نو يا همان اكدي نوشته شده كه رويداد نامه‌اي از فتوحات كوروش بزرگ است و توسط "رضا مرداي غياث آبادي" به زودي به فارسي ترجمه مي‌شود.
كتيبه هاي ايراني بين النهرين(ميانرودان) ترجمه مي‌شود
 
"رضا مرادي غياث آبادي" باستان شناس و پژوهشگر تاريخ به خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا) گفت: اين رويدادنامه تاكنون به صورت كامل به زبان فارسي منتشر نشده و به نظر مي رسد كه نوشتن اين رويدادنامه پيش از نوشتن منشور معروف حقوق بشر كوروش انجام شده باشد.

وي در ادامه افزود: تاكنون دو رويدادنامه معروف به نبونيد و كوروش را ترجمه كرده‌ام كه نخستين رويدادنامه مشهور به پادشاهي 17 ساله نبونيد آخرين شاه بابل است و ديگري رويدادهاي نخستين سال پادشاهي كوروش بزرگ بر بابل در آن نوشته شده است.

"غياث آبادي" به اهميت تاريخي اين كتيبه ها اشاره كرد و گفت: اين كتيبه ها اهميت تاريخي بسياري دارند نخست اينكه كهن ترين سند مكتوب از زمان پادشاهي كوروش است و ديگر اينكه كهن ترين منبع بازگويي غلبه كوروش بر سرزمين هاي ديگر از جمله تصرف بابل است. 

اين باستان شناس در ادامه سخنانش با اشاره به اهميت تاريخي كتيبه ها افزود: اين كتيبه ها كهن ترين روايت كننده حمله هاي متقابل آستياگ و كوروش و معرفي آستياگ به عنوان آغازگر نبرد و سپس سقوط آستياگ كه به عبارت ديگر سقوط شاهنشاهي ماد است و ديگري بازگويي سال هاي پادشاهي آخرين شاه بابل و پايان هميشگي استقلال آن است. 

"رضا مرادي غياث آبادي" به نكات قابل توجه در اين كتيبه ها اشاره كرد و ابراز داشت: اين رويدادنامه نمونه كامل و شايسته اي از تاريخ نويسي است، شيوه نويسنده كتيبه عبارت است از تاريخ نويسي بي طرفانه، منصفانه، بدون اغراق و بدون بزرگ نمايي و كوچك نمايي است و با اينكه در اين كتيبه 
گفته شده كه به نبرد برخاسته و دشمن هم به شمار مي رفتند اما نسبت به هيچ كدام از اين دو نفر هيچ توهين و تمجيدي به كار نرفته است حتي نام پادشاهان با هيچ لقبي به كار نرفته است، واژه نبونيد به تنهايي و كوروش به تنهايي در اين رويدادنامه آمده است.

اين اختر شناس به نكته جالب ديگري در اين كتيبه كه ورود صلح آميز كوروش به بابل در آن نمايان است اشاره كرد و با جمله اي از رويدادنامه گفت:كوروش به بابل اندر آمد به پيش گام هاي او شاخه هاي سبز افشانده مي شد او با مردمان شهر پيمان صلح و آشتي گذارد و به همه مردمان بابل پيام درود و شادباش فرستاد.

اين پژوهشگر تاريخ برخلاف ادعاهاي برخي تاريخ نويسان يوناني به رفتار كمبوجيه اشاره كرد و اذعان داشت: كمبوجيه برخلاف نوشته ها رفتاري تند و متعصبانه به باورهاي مردم نداشته زيرا در اين كتيبه آمده او به نيايشگاه هاي خداي بزرگ بابل مي رود پيش كش با خود مي برد و به نيايش مي پردازد و ديگر اينكه به سپاهيان ايراني كه وارد بابل شده بودند اجازه نمي داد كه هيچ نيزه و ابزار جنگي وارد نيايشگاه و حرمت آن شكسته شود.

وي در پايان سخنانش به شكل ظاهري كتيبه اشاره كرد و گفت: بلنداي كتيبه حدود 14 سانتي متر و پهناي كتيبه 15 سانتي متر است و در روي و پشت كتيبه ها نوشته هايي ثبت شده است اما بخش هاي زيادي از نوشته ها به مرور زمان از بين رفته و قابل خواندن نيست، اگر در لابه لاي بخش هاي سالم مانده برخي از واژه ها و حروف قابل خواندن نباشد در نتيجه متن كتيبه به صورت نقطه چين يا به شكلي ناخوانا و نامفهوم نوشته شده است. 

از این نویسنده تاکنون حدود چهل عنوان کتاب چاپ و منتشر شده که برخی از آنها براي چندمين بار تجديد چاپ شده است.
Share/Save/Bookmark
کد مطلب: 3741
 


 
Iron
Iran, Islamic Republic of
۱۳۹۶-۱۱-۲۱ ۰۸:۰۸:۵۰
ورود صلح آميز كوروش به بابل در آن نمايان است

سال هفدهم (۵۳۸/۵۳۹)

نَـبـو از شهر بـورسـیـپـا برای مشایعت‌کنندگان از بِـل برفت . . . شاه به نیایشگاه اِتـورکَـلَـمَّـه در آمد. در نیایشگاه او . . .

کشور دریا (؟) به هجوم کوچکی دست زد. بِـل به میان مشایعت‌کنندگان رفت. آنان جشن سال نو را برابر با سنت‌های همیشگی انجام دادند.

در ماه [آبـو؟] لـوگـال مَـردَه (خدای شهر اوروک؟) و دیگر خدایان از شهر مَـرَد، و خدا زَبَـدَه (= زَبَـبَـه، خدای شهر کیش) و دیگر خدایان از شهر کـیـش، خدابانو نـیـنْـلـیـل (همسر مردوک) و دیگر خدایان هـورسَـگـکَـلَـمَـه (؟) از بابل دیدار کردند. تا اینکه در پایان ماه اولـولـو (= آرامی: اِلـول/ فارسی باستان: کـاربـاشـیـا/ شهریور) همه خدایان از بالا و پایین به اَکَـد در آمدند. خدایان شهرهای بـورسـیـپـا، کـوتـهَـه و سیپار نیامدند.

در ماه تَـشـریـتـو (= آرامی: تـیـشـری/ فارسی باستان: بـاگَـیـادَئـیـش/ مهر)، هنگامی که کورش به سپاه اکد در شهر اُپـیـس (شاید در جای بغداد امروزی) بر کرانه رود دجله حمله کرد؛ مردمان اَکَـد بگریختند (عقب نشستند). اما او (کورش) همه مردمان شهر را از دم بکشت. (224290)