آیین بزرگداشت عبدالله نوراني به همت خانه کتاب برگزار شد

اوجبی: استاد نورانی وادی غريب و مهجور تصحيح متون را برگزيد

 
تاریخ انتشار : دوشنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۱ ساعت ۱۴:۲۷
 
 
علی اوجبی، معاون فرهنگی خانه کتاب در آیین بزرگداشت استاد عبدالله نوراني، مصحح متون كهن فلسفي با اشاره به مهجوریت حوزه تصحیح متون در کشور گفت: استاد نورانی مي‌توانست خطيبي چيره‌دست باشد يا با نگارش آثار در رشد معارف ديني بكوشد، اما وادي غريب و مهجور تصحيح متون را برگزيد كه نه ناني برايش داشت و نه نام.-
اوجبی: استاد نورانی وادی غريب و مهجور تصحيح متون را برگزيد
 

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، اين مراسم پيش از ظهر امروز (13 آذر) در دانشكده الهيات دانشگاه تهران برگزار شد. 

معاون فرهنگي خانه كتاب در اين برنامه گفت: ابتدا از احد فرامرز قراملكي تشكر مي‌كنم كه به پاس خدمات استاد نوراني يادنامه وي را تدارك ديد. همچنين از استاداني كه مقالات اين اثر را نيز نوشتن سپاسگزارم. 

اوجبي سپس درباره نوراني گفت: فيلسوف مسلمان كسي است كه دو بال عقل و عشق را با هم داشته باشد تا بتواند بر بلنداي حقايق به پرواز درآيد و نظاره‌گر پديدارهاي اصيل باشد. كسي كه هر دو موهبت را داشته باشد حكيم است يا به تعبير سهروردي «حكيم متأله» است. استاد نوراني از اين جمله بود. اهل فن او را به خوبي مي‌شناختند، حتي در ميان برخي از پژوهشگران خارجي حوزه فلسفه اسلامي نام‌آشنا بود و گاه به ملاقاتش مي‌آمدند اما در ميان دانشجويان گمنام بود.

اوجبي افزود: او را در حد يك روحاني ساده مي‌انگاشتند به ويژه كه ظاهري بسيار ساده داشت. استاد نوراني نه وسيله نقليه شخصي داشت، نه حتي كيفي براي حمل وسايل شخصي. پياده مي‌رفت و كتاب‌هايش را در كيسه‌اي پارچه‌اي با خود مي‌برد. از موسسات و ناشران كتاب هديه نمي‌گرفت، امانت مي‌برد و پس از مطالعه بازمي‌گرداند. نمونه بارز تواضع و صراحت بيان بود.

وي سپس خاطره‌اي از عبدالله نوراني نقل كرد و گفت: استاد نوراني در يكي از ملاقات‌هايي كه با ايشان داشتم خاطره‌اي را با حلاوت نقل كرد و گفت «چه در زمان تحصيل و چه در زمان تدريس، كتاب رسائل شيخ انصاري كه از مهم‌ترين متون آموزشي دانش اصول به شمار مي‌آيد و سال‌ها هزاران طلبه علوم ديني با آن سر و كار دارند، در اين انديشه بودم كه به جاي آن چاپ ملال‌آور، نمونه‌اي شكیل، چشم‌نواز و درخور يك كتاب درسي با اين اهميت به زيور طبع بيارايم و اين خيل عظيم طلاب و استادان را از رنج مطالعه آن برهانم. به هر حال پس از سال‌ها توفيق يافتم و توانستم با پيدا كردن نسخه‌هاي معتبر، كتاب رسائل را با حروفي درشت و صفحه‌آرايي زيبا منتشر كنم به گونه‌اي كه حتي استادان سالخورده را به وجد مي‌آورد. اندكي از اين كار نگذشته بود كه روزي شخصي از سوي امام خميني(ره) به منزل ما آمد و ضمن ابراز خرسندي ايشان، هديه‌اي را مرحمت كرد. خستگي آن چند سال از تنم بيرون رفت. دريافتم همواره چشمان تيزبيني هست كه به اين مقوله‌ها توجه كند.»

معاون فرهنگي خانه كتاب افزود: استاد نوراني مي‌توانست خطيبي چيره‌دست باشد يا با نگارش آثار در رشد معارف ديني بكوشد، اما وادي غريب و مهجور تصحيح متون را برگزيد كه نه ناني برايش داشت و نه نام. او به خوبي دريافته بود كه در دوران معاصر يكي از مهم‌ترين مشكلات جامعه ما گسست با پيشينه طلايي و فرهنگ و تمدن ايران اسلامي و نيز در اختيار نداشتن منابع اصيل و معتبر معرفتي بر جاي مانده از دانشمندان پيشين است.

پس از پخش نماهنگ كوتاهي از آثار استاد نوراني، حجت‌الاسلام سيدمحمدرضا امام درباره وي گفت: نوراني يكي از استاداني است كه بي هيچ چشم‌داشتي و با نهايت تواضع در خدمت دانشكده الهيات بود. او همواره با رويي گشاده از مراجعانش استقبال كرده و توصيه‌هايش را در قالب تشويق بيان مي‌كرد.

وي افزود: تمام هم و غم ايشان اين بود كه نكات علمي و كتاب‌ها را به ياد سايرين بياورد. حتي اگر چند قدم با او همراه می‌شدیم، صحبت از کتاب و پژوهش بود.

امام ادامه داد: استاد نوراني سرتاپا خلوص و تواضع بود. تواضع ايشان تا حدي بود كه مي‌گفت پس از مرگم كسي را خبر نكنید و مراسمي نگيريد، چون نمي‌خواهم كسي در زحمت بيفتد. ايشان بسيار بر ارزش‌هاي و مكتب متعالي و مترقي اسلام و مذهب تشيع توجه داشت. به نظام جمهوري اسلامي و بنيانگذار آن نهايت ادب و فروتني را نشان مي‌داد. 

اكبر ايراني، رييس مركز پژوهشي ميراث مكتوب سخنران ديگر اين برنامه بود. وي بزرگداشت بزرگان را وظيفه‌اي ملي دانست و گفت: ما از رهگذر چنين بزرگداشت‌هايي هم آثاري را در پاسداشت آنان منتشر مي‌كنيم و هم درس‌هاي زندگي را به نسل جديد ارايه مي‌دهيم.

وي با تاكيد بر آسيب‌شناسي معرفي بزرگان گفت: متاسفانه در طول اين سال‌ها برخي از معرفي‌هاي بزرگان بسيار سطح پايين بوده‌اند به طوري‌كه اي كاش هيچگاه انجام نمي‌شدند. در ساخت فيلم درباره بزرگان‌مان بسيار كوتاهي كرده‌ايم. براي مثال تاكنون فيلمي درباره خواجه نصير طوسي با همه اهميتي كه دارد نساخته‌ايم. خواجه فضل‌الله همداني نيز كه پس از او خدمات ارزنده‌اي را ارايه كرد هنوز ناشناخته است و قدمي براي معرفي او برنداشته‌ايم. بسياري از كتاب‌هايي كه در حوزه اسلامي مانند اندلس و شامات نوشته مي‌شد به دست خواجه فضل‌الله همداني مي‌رسيد و او جايزه‌اي را براي بهترين كتاب تعيين مي‌كرد كه شبيه به كتاب سال كنوني است. جامعه‌اي كه گذشته خود را دريابد سعي مي‌كند خود را به افتخارات آن گذشته نزديك كند.

ايراني سپس به ذكر خاطره‌اي از استاد نوراني پرداخت و گفت: ابوالقاسم امامي كه در همين دانشكده الهيات تدريس مي‌كرد و در مشهد هم‌دوره استاد نوراني بود خاطره‌اي را از وي نقل مي‌كرد مبني بر اين‌كه روزي به حجره محقر وی رفتم. يك سوي حجره پر بود از كتاب‌هاي حوزوي و يك سوي ديگر تاقچه‌اي بود كه پرده‌اي آن را پوشانده بود. پرده را كنار زدم و ديدم كه رمان‌هاي غربي مانند بينوايان در آن قرار دارد. موضوع مهمي است كه يك روحاني در فضاي آن دوران رمان مي‌خواند. اين روحيه در حضرت امام(ره) و مقام معظم رهبري نيز وجود دارد، زيرا مي‌خواهند با تفكرات دنياي غرب از رهگذر رمان نيز آشنا شوند.

وي افزود: استاد نوراني به همراه ديگر استادان مانند نورالله كسايي و جلال‌الدين همايي طي 10 سال آثار شيعي را فهرست كردند و به انتخاب آنان، هفتاد اثر به عنوان تاثيرگذارترين آثار انتخاب و تصحيح شدند كه به كشورهاي مختلف نيز فرستاده شدند.

زهره كرماني، دانشيار گروه فلسفه و حكمت اسلامي دانشكده الهيات نيز يكي ديگر از سخنرانان اين مراسم بود. وي در سخنانش با تاكيد بر اهميت الگوسازي در تعليم و تربيت گفت: قرآن نيز بر اين روش تاكيد بسيار دارد. برگزاري اين مجلس گامي براي اين الگوبرداري است. متاسفانه دنياي امروز گسست عظيمي را ميان علم و عمل و عقل و احساس ايجاد كرده است.

وي افزود: غربيان نيز سال‌هاست كه به اهميت اين روش پي بردند و به كمك نخبگان حوزه‌هاي علمي، فرهنگي و هنري سعي در عملي كردن آن دارند. آنان از طريق رسانه‌هاي تصويري و همچنين كتاب‌هايشان ايده‌آل‌هاي خود را مطلوب و معبود جوانان قرار مي‌دهند تا از اين طريق بتوانند هرچه بيشتر بر هويت نسل جوان سيطره پيدا كند.

كرماني يادآوري كرد: دنياي امروز دنياي ارزش‌هاي فردي و نسبي است. متاسفانه جهان امروز انسان مختار را از اختيار بازداشته و بر حسب ميل خود او را هدايت مي‌كند.

وي ادامه داد: سخن نوراني اين بود كه درد من درد تهي شدن دنياي‌مان از حكمت است. او همواره توصيه مي‌كرد كه حكمت بياموزيد و در اين راه غور و تعمق و انديشه كنيد. او مي‌گفت من تصحيح مي‌كنم و مي‌نويسم تا درد آموختن را به جامعه بياموزم. 

پس از اين سخنراني از كتاب «احياگر ميراث، يادنامه استاد عبدالله نوراني» رونمايي شد.

Share/Save/Bookmark
کد مطلب: 155914