نسخه قابل چاپ

نسخه وب

داخلی » پرونده » ادبيات

نتایج بررسی ایبنا درباره تاثیرکارگاه های شعر و داستان بر نسل جوان

نویسنده و شاعرخلاق از کارگاه بیرون نمی‌آید/ وضعیت آینده نویسندگی در ایران چگونه است؟/ جدول اظهارات 15 چهره ادبیات

۸ آذر ۱۳۹۳ ساعت ۵:۳۸

گزارشگر :

طی سه دهه گذشته در ایران، کارگاه های شعر و داستان در جریان داستان‌نویسی نوین و شعر معاصر خواسته یا ناخواسته تاثیر داشته اند. تاثیر این کارگاه‌های بر نسل جدید و معاصر ادبی، موضوع سلسله گفت‌وگوهای خبرگزاری «ایبنا» با برخی چهره‌های ادبیات بوده است.

خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)- مقوله آموزش خلاقه در گونه‌های مختلف نگارش ادبی، سابقه‌ای حدود یک قرن در کشورهای صاحب ادبیات دارد. در ایران نیز همزمان با ورود جریان‌های نوین ادبی با تعدد کارگاه‌های شعر و داستان‌نویسی انتظار می‌رفت ادبیات داستانی ایران در اواخر دهه 80 و اوایل دهه 90 رشد کیفی مطلوبی داشته باشد،‌ ولی به باور برخی نویسندگان و منتقدان، ادبیات خلاقه کشورمان روندی متفاوت و جدا از کارگاه‌های شعر و داستان یافته است. البته از نظر آنانی که تلقی راضی کننده‌ای از سابقه آموزش به هنرجو و پرورش واقعی نویسنده در این عرصه دارند، تعریفی منحصر به فرد از فعالیت کارگاه‌های در این حوزه وجود دارد.



هرچند ادبیات خلاقه در اصل مقوله‌ای ذاتی است و بدون شک استعداد، نقش غیرقابل انکاری در پیدایش آثار موفق شاعران و داستان‌نویسان دارد اما حضور در کارگاه‌های شعر و داستان هم مزایایی دارد که نمی‌شود به راحتی آن‌ها را نادیده گرفت.

 

سرعت در مسیر پیشرفت و استفاده از تجربیات مدرسان، قرار گرفتن در فضای رقابتی برای ایجاد آثار خلاقه، نقد و بررسی آثار تولید شده، التزام به خلق شعر و داستان و برنامه‌ریزی برای به دست آوردن انضباط نویسندگی نیز می تواند بخشی از فواید حضور در کارگاه‌های شعر و داستان باشد.

 

گروه ادبیات خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در این گزارش چکیده‌ای از گفته‌های نویسندگان، شاعران و صاحب‌نظران را درباره کارگاه‌های شعر و داستان منتشر کرده است.

 



















































































شماره نام مهمترین اظهارات در گفت وگو با ایبنا
1  سیدعلی صالحی  کاش مدرسه عالی شعر داشتم/ متن کامل مصاحبه: اینجا
2  محمدجواد جزینی  کارگاه‌ها دست را به دهان نزدیک می‌کند/ اینجا
3  جمال میرصادقی  ادبیات خلاقه بر زندگی تاثیرگذار است/ اینجا
4  بلقیس سلیمانی  خواندن 10 رمان بهترین آموزش نویسندگی است/ اینجا
5  محمود معتقدی  شاگرد در کارگاه شبیه استاد می‌شود/ اینجا
6  سعید بیابانکی  داد و فریاد شیوه معلمی نیست/ اینجا
7  کاظم سادات اشکوری  کارگاه گره‌ای از شعر باز نمی‌کند/ اینجا
8  قاسمعلی فراست  مطالعه بهترین راه نویسنده شدن است/ اینجا
9  جواد مجابی  کارگاه داستان بحثی کاملاً تخصص است/اینجا
10  فیروز زنوزی جلالی  ادبیات مقوله‌ای زنانه است/اینجا
11  حسین اسرافیلی  به به و چه چه به شعر معاصر آسیب زده است/ اینجا
12  عبدالجبار کاکایی  برخی به تریبون‌ها اعتماد ندارند/اینجا
13  غزل تاجبخش  شاعر از کارگاه بیرون نمی‌آید/ اینجا
14  کیومرث منشی‌زاده  کارگاه شعر برای عده‌ای نان دارد/اینجا
15  جواد محقق  شعر جوششی است، داستان کوششی/اینجا



نکته مهم دیگری که درباره آموزش شعر و داستان در ایران به چشم می‌خورد، جای خالی آموزش آکادمیک این مقوله‌ در دانشگاه‌هاست. رشته‌ای که دوام چندانی در نظام آموزش عالی کشور نداشت و ممکن است افزایش بار علمی و آموزشی کارگاه‌های شعر و داستان، جای خالی رشته «ادبیات داستانی» را در دانشگاه‌ها پر کند.