​شب نودمین سالگرد تولد همایون خرم

 
تاریخ انتشار : يکشنبه ۶ مرداد ۱۳۹۸ ساعت ۱۵:۰۰
 
 
چهارصدوهشتاد و هفتمین شب از شب‌های بخارا اختصاص‌یافته به بزرگداشت وی و جشن نودمین سالگرد تولد او. این مراسم با همکاری انتشارات بدرقه جاویدان در ساعت پنج بعدازظهر (فردا) یکشنبه ششم مرداد ۱۳۹۸ در تالار فردوسی خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار می‌شود.
 
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) در این مراسم بابک رادمنش، بابک شهرکی، میلاد کیایی، رضا یکرنگیان و علی وکیلی سخنرانی و اجرای موسیقی خواهند داشت.

ساز همایون خرم‌ سازی پرصلابت، سنگین و عاری از هر نوع خودنمایی بود. گرچه در شیرین‌نوازی خرم را نمی‌توان با اسدالله ملک، پرویز یاحقی و حبیب‌الله بدیعی هم‌تراز دانست با این حال توانایی او در آفرینش آنی ملودی‌های جاندار و جذاب، بافت تکنوازی‌های او را به مراتب از کارهای دیگران خوش‌ساخت‌تر و پرمایه‌تر می‌سازد. از این بابت خرم و علی تجویدی را می‌توان در یک گروه قرار داد چون قابلیت آهنگسازی این دو بر نوازندگی‌شان چیره بود، درست عکس آنچه در مورد بدیعی و یاحقی می‌توان گفت. نباید از قلم انداخت که خرم، همانگونه که تجویدی، آهنگسازی تجربی و منحصراً ذوقی نبود. وی بنیادهای علمی آهنگسازی را آموخته بود و بر آن‌ها تسلط داشت. از جمله اینکه هارمونی را با فریدون فرزانه و با شیوه «سارلی» فراگرفته و در سازبندی از کورساکف متأثر بود. خوش سلیقگی و نوآوری‌های خرم در تنظیم کارهایش جدا شنیدنی است. شیوه تقسیم ملودی و همراهی سازها نزد خرم بسیار حساب شده و پرداخت کار بی‌خدشه و نقص است. قدر مسلم اینکه بخش گسترده‌ای از آثار خرم حافظه موسیقایی حداقل سه نسل از ایرانیان را در سیطره خود دارد. دشوار می‌شود ایرانی را یافت که نتواند ترانه «امشب در سر شوری دارم» را زمزمه کند. گرچه باید تأکید کرد که اعتبار خرم هرگز در ترانه‌های ساده و همه پسندش خلاصه نمی‌شد و نمی‌شود. کارهای ارکستری او که غالبا جمله‌بندی‌هایی مرکب و پیچیده توأم با ضرب‌آهنگ‌های بسیار متنوع دارند نمونه‌های گاه سمفونی گونه‌ایی از موسیقی ایرانی به دست می‌دهند که کمتر آهنگسازی یارای برابری با آن‌ها را داشته‌است. خرم با تواناترین و حرفه‌ای‌ترین خوانندگان دوران دو دهه طلایی موسیقی ایران همکاری نزدیک داشته‌ است. حسین قوامی، ایزدبانو، مرضیه، گلوریا روحانی، دلکش، شجریان، گلپا و ایرج از آن جمله‌اند. از طرف دیگر باید گفت که «پروین نوری وند» تا چندین سال خواننده انحصاری آثار خرم محسوب می‌شد. سنگینی و بی‌پیرایگی صدای پروین، قرینه‌ سنگینی و بی‌پیرایگی ساز و نغمه خرم بود. علی‌رغم آن که برخی از کارهای خرم با صدای خوانندگان دیگر بازخوانی شده‌ است، مشکل می‌توان گفت که درخشش و ظرافت بازخوانی‌ها به پای اجراهای گذشته می‌رسد. طی بیش از سه دهه تدریس، جوانان بسیاری از محضر درس خرم بهرمند شدند که امروز امانت‌دار مکتب استاد خود هستند. اما خرم در مصاحبه‌ای با علی دهباشی در نشریه بخارا از مانی فرضی، پژمان پورزند، صدرا فلاحی بابک شهرکی، به‌عنوان زبده‌ترین شاگردان خود نام می‌برد.

وی همچنین تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه علم و صنعت ایران در رشته مهندسی برق ادامه داد. در جلد سوم کتاب موسیقی‌دان ایرانی نوشته پژمان اکبرزاده آمده‌است: «پس از وقوع انقلاب اسلامی در ایران، فعالیت‌های اجرایی همایون خرم دچار وقفه‌ای چندین ساله شد. اوقات او از آن پس، بیشتر صرف تدریس خصوصی ویلن و فعالیت‌های پژوهشی درباره موسیقی ایرانی شد.

از فعالیت‌های دیگر ایشان می‌توان به سخنرانی درباره:
ـ موسیقی ایرانی در مراکز هنری و فرهنگی اروپا و آمریکا مانند دانشگاه UCLA
ـ استاد صبا و موسیقی ایرانی دانشگاه گیلان، دانشگاه پزشکی شیراز
ـ استاد ابوالحسن صبا انجمن موسیقی فارس
ـ مقامات موسیقی ایرانی دانشگاه علامه طباطبایی
ـ استاد علی نقی وزیری فرهنگسرای ارسباران
ـ مشخصات موسیقی ایرانی دانشگاه صنعتی اصفهان
ـ سخنرانی‌های متعدد دیگر در تالار رودکی تهران به مناسبت‌های مختلف اشاره کرد.

سمت‌ها
ـ آهنگ‌ساز در برنامه‌های موسیقی ایرانی و برنامه گلها
ـ استاد دانشکده موسیقی ملی
ـ دارای درجه ۱ هنری معادل مدرک دکترا از شورای ارزشیابی هنرمندان ایران
ـ رهبری ارکستر سازهای ملی
ـ عضویت در شورای عالی موسیقی رادیو
خانه اندیشمندان علوم انسانی، خیابان نجات‌اللهی، چهارراه ورشو، تالار فردوسی.
Share/Save/Bookmark
کد مطلب: 278839